صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: غيبت خانوادگي

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    198
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    1 روز 13 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0

    غيبت خانوادگي




    با سلام خدمت دوستان و با آرزوي قبولي طاعات و عبادات
    مي خواستم بدونم صحبت هايي كه زن و شوهر يا فرزندان در محيط خانوادگي در مورد اطرافيانشان انجام مي دهند از مصاديق غيبت است؟(اگر صحبت ها به بيرون از خونه درز نكند)


    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 5
    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۵/۰۱ در ساعت ۱۸:۲۴
    در آرزوي پيوستن جز به بينهايت


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با عرض سلام و ادب خدمت همه دوستان و سروران گرانقدرم
    خداوند در قرآن کریم می فرماید: «وَ لا یَغْتَب بَّعْضكُم بَعْضاً أَ یحِب أَحَدُكمْ أَن یَأْكلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ؛ اى كسانى كه ایمان آورده اید! از بسیارى از گمان ها بپرهیزید، چرا كه بعضى از گمان ها گناه است، و هرگز ( در كار دیگران ) تجسس نكنید، و هیچیك از شما دیگرى را غیبت نكند، آیا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ (به یقین) همه شما از این امر كراهت دارید، تقواى الهى پیشه كنید كه خداوند توبه پذیر و مهربان است» (حجرات/12)
    اين فرمايش خداوند حكم و قاعده اي است كلي كه شامل تمامي مصاديق مي شود و هيچ استثنائي در آن نيست كه بگوئيم فرضا غيبت كردن زن و شوهر و يا فردي در ميان اعضاي خانواده از حرمت و يا قبح كمتري برخوردار است بلكه اين قاعده و اصل حرمت غيبت در ميان تمامي مصاديقش به طور مساوي موجود خواهد بود.
    ویرایش توسط اویس : ۱۳۹۱/۰۵/۰۳ در ساعت ۰۰:۲۹
    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    البته لازم به ذكر است كه هر نوع صحبتي در محيط خانواده از اطرافيان، غيبت شمرده نمي شود بلكه غيبت آن است كه شخصی عیبی را که از شخص دیگر سراغ دارد، در غیاب او برای شخص سومی بیان کند به گونه ای که اگر شخص غیبت شده ، از آن حرفها باخبر شود ، ناراحت گردد، اعم از آنكه آن عيبها در فرد موجود بوده باشد يا نباشد. اگر سخني حاوي اين خصوصيت باشد غيبت به شمار آمده و حرام است و اگر حاوي اين خصوصيت نباشد، مثل آنجا كه عيبها براي همگان علني بوده و شخص متظاهر به فسق بوده باشد، در اين صورت موضوعا غيبتي صورت نگرفته است. البته موارد ديگري نيز وجود دارد كه از حكم غيبت استثنا شده است كه در صورت تمايل خوانندگان گرامي بيان خواهد شد.
    ویرایش توسط اویس : ۱۳۹۱/۰۵/۰۷ در ساعت ۱۷:۲۳
    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    198
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    1 روز 13 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی اخلاقی 5 نمایش پست
    البته لازم به ذكر است كه هر نوع صحبتي در محيط خانواده از اطرافيان، غيبت شمرده نمي شود بلكه غيبت آن است كه شخصی عیبی را که از شخص دیگر سراغ دارد، در غیاب او برای شخص سومی بیان کند به گونه ای که اگر شخص غیبت شده ، از آن حرفها باخبر شود ، ناراحت گردد، اعم از آنكه آن عيبها در فرد موجود بوده باشد يا نباشد. اگر سخني حاوي اين خصوصيت باشد غيبت به شمار آمده و حرام است و اگر حاوي اين خصوصيت نباشد، مثل آنجا كه عيبها براي همگان علني بوده و شخص متظاهر به فسق بوده باشد، در اين صورت موضوعا غيبتي صورت نگرفته است. البته موارد ديگري نيز وجود دارد كه از حكم غيبت استثنا شده است كه در صورت تمايل خوانندگان گرامي بيان خواهد شد.
    با سلام

    ممنون ميشم ادامه دهيد
    در آرزوي پيوستن جز به بينهايت


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در کتب روائی و اخلاقی مواردی از حرمت غیبت کردن استثنا شده است که اکنون بدانها اشاره می نمائیم:
    1- غیبت غیر شیعیان:
    شیعیان دوازده امامی قابل احترام بوده و غیبت آنان حرام است ولی درباره غیر آنان غیبت حرام نیست. در کتاب «الزبده الفقهیه» آمده است: «مقتضای آیه ای که گفته است: «گوشت برادر خود را نخورید و غیبت او رانکنید» ، حرمتِ غیبتِ مومن است؛ به خاطر این آیه «انما المؤمنون اخوه» که فرموده است مومنین و شیعیان برادریکدیگر هستند پس آیه ای که فرموده گوشت برادر خود را نخورید منظور برادر دینی است که شیعیان هستند نه غیر آنان پس غیبت غیر شیعیان جایز است (الزبده الفقهیه ، ج4 ، ص301)
    2-غیبت متجاهر به فسق:
    متجاهر به فسق کسی است که گناهی را به صورت علنی انجام داده و از اینکه دیگران از گناه او اطلاع پیدا می کنند، نگران نمی شود. غیبت چنین کسی جایز است حتی اگر به قصد صحیح و بنا بر مصلحتی نباشد. امام صادق (ع) فرمودند: «إذا جاهر الفاسق بفسقه فلا حرمه له و لا غیبه (وسائل الشیعه ، ج8 ، ص605)
    ادامه دارد...

    ویرایش توسط اویس : ۱۳۹۱/۰۵/۱۲ در ساعت ۰۳:۳۳
    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    3-تظلّم:
    یعنی اگر کسیبه دیگری ظلمی کند و شخص مظلوم برای دادخواهی ، شکایت ظالم را نزد کسی ببرد و ظلماو را بیان کند، اگر چه از شخص ظالم غیبت کرده ولی چنین غیبتی جایز است. در قرآن کریم می فرماید: لایحبُّ اللهُ الجهرَ بالسوءِ مِنَ القولِ إلّا مَن ظلم( النساء ، آیه 148) :خداوند دوست ندارد کسی سخن به بدی آشکار کند مگر کسی که به او ظلمی شده باشد.
    4-نصح مستشیر:
    یعنی اگر کسی در مورد شخص دیگری از ما مشورت گرفت، می توانیم چیزی را که از آن شخص در موضوع مورد مشورت می دانیم، بیان کنیم و اگر آن چیزی که به او می گوییم از مصادیق غیبت باشد ، اشکال ندارد.امام صادق (ع) در این باره می فرماید: «کسی که از برادر دینی اش مشورت بخواهد و آن شخص او را نصیحت نکند و نظر صحیح را به او ندهد، خداوند فکر و نظر صحیح را از او صلب می کند(وسائل الشیعه ، ج8 ، ص427)
    5-شهادت دادن:
    در اموری که در شرع مقدس به شاهد نیاز است، شاهد می تواندآنچه را با چشم خود دیده بیان کند و حتی گاهی بر او واجب است که بر آن مطلب شهادت دهد ؛ لذا اگرشهادت دادن او منجر به غیبت از کسی شود، اشکال ندارد چرا که مصلحت اجرای احکام الهی بالاتر از مصلحت حفظ آبروی شخص میباشد.
    ادامه دارد...

    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    6-ردّ بدعت و عقاید انحرافی:
    اگر کسی عقاید انحرافی داشته باشدو گفتاری مخالف با تعالیم دین مبین اسلام را بیان کند یا بدعتی در دین گذارد و یا به هر نحوی باعث انحراف مردم از دین حق و صراط مستقیم گردد ، غیبت او و آگاهی دادن به مردم درباره او و افکار و عیوبش جایز است ؛ بلکه بر افراد ذی صلاح ، لازم است که او و افکار و عقایدش را شناسایی کرده و سخنان و عقایدش را باطل کنند تا اینکه مبادا مردم در دام او گرفتار شوند. امام صادق (ع)در این باره فرموده اند: زمانی که بعد از من ، اهل شک و بدعت را دیدید از آن ها زیاد اظهار برائت و بدگویی کنید و ضد آن ها سخن بگویید تا برای ایجاد فساد در دین طمع نکنند ومردم از آن ها بر حذر باشند و بدعت های آن ها را یاد نگیرند. اگر این چنین با آن ها مقابله کردید خدا هم به شما پاداش می دهد و درجات شما را بالا می برد. (وسائل الشیعه ج11 ، ص508)
    7-غیبت شخص یا گروه مجهول:
    غیبت کردن از شخص یا گروه نامعین، به گونه ای که شنونده آن شخص یا گروه را نشناسد جایز است. روایت شده است که رسول خدا(ص)وقتی از کار کسی کراهت داشتند می گفتند: چرا بعضی ها چنین کاری می کنند و چه فکری می کنند که این چنین عمل می کنند ؟! ولی هیچگاه او را معین نمی کردند تا شناخته نشود.(بحارالانوار، ج75، ص224)
    8-غیبت در مورد عدم شایستگی کسی برای انجام بعضی امور مهم:
    اگر کسی شرایط نقل کردن حدیث یا شهادت دادن و یا حکم و فتوی دادن و امثال این هارا نداشت ولی در عین حال این کارها را بر عهده گرفت ، می توان عیوب او را در این موارد آشکار کرد تا عدم صلاحیت و شایستگی او برای این کارها معلوم شود.
    ادامه دارد...

    ویرایش توسط اویس : ۱۳۹۱/۰۵/۱۲ در ساعت ۰۴:۰۲
    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    9-ردّ نسبت دروغین:
    کسی که خود را منسوب به شخص یا گروهی میکند در حالی که می دانیم نسبت او چنان که ادعا می کند نیست ، می توانیم در این موردکذب او را برملا سازیم.
    10-دفع ضرر از غیبت شونده:
    گاهی اوقات اتفاق می افتد که جان، مال یا آبروی مؤمنی در معرض خطر است و ممکن است ضرری به او برسد و این در حالی است که می توان با نوعی غیبت کردن از او و ذکر عیوب و بدی هایش، او را از این خطر نجاتداد و ضرر احتمالی را از او دفع کرد. چنین غیبتی جایز است چرا که این غیبت در حقیقت به هدف نجات آن مؤمن یا دفع ضرر از او صورت گرفته است؛ نه به قصد اهانت و عیب جویی. در روایتی آمده است که امام صادق(ع) پیغامی به عبد الله پسر زراره دادند، که این پیغام را به پدرش برساند و در آن پیغام آمده است که : «به پدرت بگو اگر ما از تو عیبی گرفته و تو را مذمت کرده ایم، به این خاطر است که تو از شر مردم محفوظ بمانی چرا که در این زمان مردم هر کس را که محبّ و یاور ما باشد اذیّت می کنند و هر کس را که مذمت کنیم و بر او عیب گذاریم ،حمد و ستایش می کنند.»
    11-غیبت در مقام تقیه:
    این مورد تقریباً شبیه به مورد قبلی می باشد«تقیه» این است که انسان به خاطر حفظ جان ، مال یا آبروی خود و یا شخص دیگر ، درظاهر، کاری را انجام دهد که در باطن به آن راضی نیست.
    پایان

    ویرایش توسط اویس : ۱۳۹۱/۰۵/۱۲ در ساعت ۰۴:۰۷
    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    198
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    1 روز 13 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی اخلاقی 5 نمایش پست
    - غیبت غیر شیعیان:
    شیعیان دوازده امامی قابل احترام بوده و غیبت آنان حرام است ولی درباره غیر آنان غیبت حرام نیست. در کتاب «الزبده الفقهیه» آمده است: «مقتضای آیه ای که گفته است: «گوشت برادر خود را نخورید و غیبت او رانکنید» ، حرمتِ غیبتِ مومن است؛ به خاطر این آیه «انما المؤمنون اخوه» که فرموده است مومنین و شیعیان برادریکدیگر هستند پس آیه ای که فرموده گوشت برادر خود را نخورید منظور برادر دینی است که شیعیان هستند نه غیر آنان پس غیبت غیر شیعیان جایز است (الزبده الفقهیه ، ج4 ، ص301)
    يعني غيبت تمام مسلمانان غير از شيعيان جايز است؟
    نظر مراجع تقليد نيز اينگونه است؟



    در آرزوي پيوستن جز به بينهايت


  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط zarif razavi نمایش پست
    يعني غيبت تمام مسلمانان غير از شيعيان جايز است؟
    نظر مراجع تقليد نيز اينگونه است؟
    در مورد نظر شریف خاص مرجع خود، باید پاسخ این سوال را از کارشناس محترم احکام جویا شوید اما در مورد تایید گفتارم باید بگویم فلسفه اصلی حرمت غیبت حفظ حریم و آبرو و حیثیت حقیقی افراد و اشخاص است و آنچه حرمت و آبرو و حیثیت حقیقی افراد را به کاملترین وجه تعالی بخشیده و موجب افزایش حیثیت و حرمت حقیقی افراد می شود دین و اعتقادات درونی آنها است. دین اسلام به عنوان کامترین و جامعترین دین در این مساله نیز پیشتاز است و آبرو و حرمت و حیثیتی به مراتب فراتر به افراد مومن می بخشد لذا از این حیث هیچ اجازه ای برای حتک این حرمت و حیثیت وجود نداشته و جوازی برای غیبت مومنین نیست اما در مورد غیر شیعیان و غیر مسلمانان به جهت فقدان حیثیت و حریم حقیقی که دین اسلام عهده دار اعطای آن است می توان عیوب ظاهر و اشکار آنها را برای دیگران بازگو نمود.

    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود