جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیه (و کان عرشه علی الماء) به چه معناست؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۹
    نوشته
    239
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    14 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیه (و کان عرشه علی الماء) به چه معناست؟




    با سلام

    این آیه (و کان عرشه علی الماء) به چه معناست؟

    سوره هود آیه 7

    ممنونم


    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 1

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۵/۲۲ در ساعت ۱۵:۱۱

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    «وَ هُوَ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ»

    او كسى است كه آسمانها و زمين را در شش روز [شش دوران‏] آفريد و عرش (حكومت) او، بر آب قرار داشت. (1)



    با سلام و درود

    تعبیر عرش، در این جا، کنایه از علم و قدرت خداوند است.

    مراد از آب نیز می تواند معنای عام آن یعنی هر چیز مایعی باشد.

    لذا این آیه به زمان پیش از خلقت آسمان و زمین اشاره دارد که همه چیز به صورت مایع و مواد مذاب بوده، و خداوند با علم و قدرتش، مسلط بر آن، عالم را اداره می فرموده است.



    در ادامه و با توجه به کلام مفسران، مطلب روشنتر می شود:

    شايد منظور اين باشد كه پيش از آفرينش آسمانها و زمين، گازهاى مخصوصى وجود داشته كه مانند آب به صورت مايع بودند و شكل خاصى نداشتند و خدا از همين مواد، كرات آسمانى و زمين را آفريد و به آنها شكل داد.

    اين كه مى ‏فرمايد: عرش او بر آب بود، يعنى بر همان مواد مذاب و مايع تسلط كامل داشت. و منظور از عرش در اين جا همان قدرت است.

    اتفاقاً در آيات 9 ـ 12 سوره فصلت، خميرمايه آسمان را «دخان» معرفى كرده كه به معناى بخار و دود است و مى ‏توان آن را به گاز هم اطلاق كرد و مى‏ توان گفت كه «دخان» يا «آب» كه در اين آيات آمده همان گازهاى فشرده‏ اى است كه پيش از شكل گرفتن كرات در فضا بوده است.

    علم امروز هم اين مطلب را تأييد مى ‏كند و پيدايش كرات را از فشرده شدن گازهاى موجود در فضا مى ‏داند. (2)


    تفسیر نمونه نیز در این باره آورده:

    در آغاز آفرينش، جهان هستى به صورت مواد مذابى بود (يا گازهاى فوق العاده فشرده كه شكل مواد مذاب و مايع را داشت)، سپس در اين توده آبگونه حركات شديد و انفجارات عظيمى رخ داد، و قسمتهايى از سطح آن پى در پى به خارج پرتاب شد، اين اتصال و به هم پيوستگى به انفصال و جدايى گرائيد، و كواكب و سيارات و منظومه‏ها يكى بعد از ديگرى تشكيل يافتند.

    بنا بر اين جهان هستى و پايه تخت قدرت خدا نخست بر اين ماده عظيم آبگونه قرار داشت.

    اين همان چيزى است كه در آيه 30 سوره انبياء نيز به آن اشاره شده است: «أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‏ءٍ حَيٍّ»؛ آيا آنها كه خدا را انكار مى ‏كنند با چشم علم و دانش اين حقيقت را نديدند كه آسمانها و زمين، در آغاز به هم پيوسته بود، سپس ما آنها را از هم گشوديم و هر موجود زنده ‏اى را از آب آفريديم. (3)

    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۱/۰۷/۱۸ در ساعت ۱۸:۰۵

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در مجمع البیان آمده:

    از این آیه روشن می شود که عرش و آب، قبل از آسمان ‏ها و زمين وجود داشته اند.

    آب به قدرت پروردگار متعال در جايگاه ديگرى بوده كه خداوند به كمال قدرت خويش آن را در آن جايگاه نگاه مي داشته، و اين خود بزرگترين عبرت براى منكران است. (4)


    بیانی دیگر:

    و شايد منظور آن باشد كه آب پيش از آسمانها و زمين بود و پيش از خلقت آنها حكومت خدا فقط بر آب بود و جز آب چيزى نبود ـ و اللَّه العالم. (5)

    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۱/۰۷/۱۸ در ساعت ۱۸:۰۷

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  6. تشکرها 2


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی





    پرسش:
    در سوره مبارکه هود آیه 7 می فرماید (و کان عرشه علی الماء) به چه معناست؟

    پاسخ:
    «وَ هُوَ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ»
    او كسى است كه آسمان ها و زمين را در شش روز [شش دوران] آفريد و عرش (حكومت) او، بر آب قرار داشت.(1)
    تعبیر عرش، در این جا، کنایه از علم و قدرت خداوند است.
    مراد از آب نیز می تواند معنای عام آن یعنی هر چیز مایعی باشد.
    لذا این آیه به زمان پیش از خلقت آسمان و زمین اشاره دارد که همه چیز به صورت مایع و مواد مذابّ بوده، و خداوند با علم و قدرتش، مسلط بر آن، عالم را اداره می فرموده است.
    در ادامه و با توجه به کلام مفسران، مطلب روشن تر می شود:
    شايد منظور اين باشد كه پيش از آفرينش آسمان ها و زمين، گازهاى مخصوصى وجود داشته كه مانند آب به صورت مايع بودند و شكل خاصى نداشتند و خدا از همين مواد، كرات آسمانى و زمين را آفريد و به آن ها شكل داد.
    اين كه مى ‏فرمايد: عرش او بر آب بود، يعنى بر همان مواد مذاب و مايع تسلط كامل داشت. و منظور از عرش در اين جا همان قدرت است.
    اتفاقاً در آيات 9 ـ 12 سوره فصّلت، خمير مايه آسمان را «دخان» معرفى كرده كه به معناى بخار و دود است و مى ‏توان آن را به گاز هم اطلاق كرد و مى‏ توان گفت كه «دخان» يا «آب» كه در اين آيات آمده همان گازهاى فشرده‏ اى است كه پيش از شكل گرفتن كرات در فضا بوده است.
    علم امروز هم اين مطلب را تأييد مى ‏كند و پيدايش كرات را از فشرده شدن گازهاى موجود در فضا مى ‏داند.(2)
    ـ تفسیر نمونه نیز در این باره آورده:
    در آغاز آفرينش، جهان هستى به صورت موادی مذابّ بود (يا گازهاى فوق العاده فشرده كه شكل مواد مذابّ و مايع را داشت)، سپس در اين توده آب گونه حركات شديد و انفجارات عظيمى رخ داد، و قسمت هايى از سطح آن پى در پى به خارج پرتاب شد، اين اتصال و به هم پيوستگى به انفصال و جدايى گرائيد، و كواكب و سيارات و منظومه‏ها يكى بعد از ديگرى تشكيل يافتند.
    بنا بر اين جهان هستى و پايه تخت قدرت خدا نخست بر اين ماده عظيم آب گونه قرار داشت.
    اين همان چيزى است كه در آيه 30 سوره انبياء نيز به آن اشاره شده است: «أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْ‏ءٍ حَيٍّ»؛ آيا آن ها كه خدا را انكار مى ‏كنند با چشم علم و دانش اين حقيقت را نديدند كه آسمان ها و زمين، در آغاز به هم پيوسته بود، سپس ما آن ها را از هم گشوديم و هر موجود زنده ‏اى را از آب آفريديم؟.(3)
    ـ در مجمع البیان آمده:
    از این آیه روشن می شود که عرش و آب، قبل از آسمان ‏ها و زمين وجود داشته اند.
    آب به قدرت پروردگار متعال در جايگاه ديگرى بوده كه خداوند به كمال قدرت خويش آن را در آن جايگاه نگاه مي داشته، و اين خود بزرگترين عبرت براى منكران است.(4)
    ـ بیانی دیگر:
    و شايد منظور آن باشد كه آب پيش از آسمان ها و زمين بود و پيش از خلقت آن ها حكومت خدا فقط بر آب بود و جز آب چيزى نبود ـ و اللَّه العالم.(5)
    ـ کلام امام علی (علیه السلام) :
    خداى سبحان طبقات فضا را شكافت، و اطراف آن را باز كرد، و هواى به آسمان و زمين راه يافته را آفريد، و در آن آبى روان ساخت، آبى كه امواج متلاطم آن شكننده بود، كه يكى بر ديگرى مى نشست.

    آب را بر بادى طوفانى و شكننده نهاد، و باد را به باز گرداندن آن فرمان داد، و به نگهدارى آب مسلط ساخت، و حد و مرز آن را به خوبى تعيين فرمود.
    فضا در زير تند باد و آب بر بالاى آن در حركت بود، سپس خداى سبحان طوفانى برانگيخت كه آب را متلاطم ساخت و امواج آب را پى در پى در هم كوبيد، طوفان به شدت وزيد، و از نقطه اى دور دوباره آغاز شد، سپس به طوفان امر كرد، تا امواج درياها را به هر سو روان كند و بر هم كوبد، و با همان شدت كه در فضا وزيدن داشت، بر امواج آب ها حمله ور گردد، از اول آن برمى داشت و به آخرش مى ريخت. و آب هاى ساكن را به امواج سركش برگرداند. تا آنجا كه آب ها روى هم قرار گرفتند، و چون قله هاى بلند كوه ها بالا آمدند.
    امواج تند كف هاى برآمده از آب ها را در هواى باز، و فضاى گسترده بالا برد، كه از آن هفت آسمان را پديد آورد.
    آسمان پايين را چون موج مهار شده، و آسمان هاى بالا را مانند سقفى استوار و بلند قرار داد، بى آن كه نيازمند به ستونى باشد، يا ميخ هايى كه آن ها را استوار كند، آن گاه فضاى آسمان پايين را به وسيله نور ستارگان درخشنده، زينت بخشيد، و در آن چراغى روشنايى بخش، و ماهى درخشان، به حركت درآورد، كه همواره در مدار فلكى گردنده و برقرار، و سقفى متحرك، و صفحه اى بى قرار، به گردش خود ادامه دهند.(6)


    ________________

    (1) هود، 7.
    (2) كوثر، ج ‏5، ص 183.
    (3) تفسير نمونه، ج ‏9، ص 26.
    (4) مجمع البيان فی تفسير القرآن، ج ‏5، ص 218.
    (5) تفسير أحسن الحديث، ج ‏4، ص 457.
    (6) نهج البلاغه، خظبه اول.


    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۴/۰۸/۲۳ در ساعت ۰۴:۱۰ دلیل: همکار ویراستار تدوین

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود