صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ایا کسیکه ولایت امامان را قبول نداشته باشد اعمال او پذیرفته نمیشود ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    367
    صلوات
    60
    تعداد دلنوشته
    3
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    20 روز 21 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    114
    آپلود
    0
    گالری
    0

    ایا کسیکه ولایت امامان را قبول نداشته باشد اعمال او پذیرفته نمیشود ؟




    سلام و خسته نباشید

    در قران در بعضی ایات امده است کسیکه که به خداوند و پیامبرش ایمان نیاورد اعمال نیک در این دنیا پذیرفته نمیشود .
    مثل ایات :«كسانى كه كافر شدند، اعمالشان همچون سرابى است در يك كوير كه انسان تشنه از دور آن را آب مى پندارد؛ اما هنگامى كه به سراغ آن مى آيد، چيزى نمى يابد، و خدا را نزد آن مى يابد كه حساب او را به طور كامل مى دهد:ایه 39 نور

    «اعمال كسانى كه به خداوند و روز رستاخيز ايمان ندارند همچون قطعه سنگى است كه بر آن قشر نازكى از خاك باشد؛ و بذرهايى در آن افشانده شود؛ و رگبار باران بر آن برسد؛ و همه خاكها و بذرها را بشويد؛ و آن را صاف و خالى از خاك و بذر رها كند. آنها از كارى كه انجام داده اند، چيزى به دست نمى آورند و خداوند جمعيّت كافران را هدايت نمى كند».ایه 264سوره بقره

    ولی در روایاتی امده است که اگر کسی ولایت امامان را قبول نداشته باشد اعمال او پذیرفته نمیشود و پذیرش اعمال نیک او در گرو پذیرش ولایت اهل بیت است و فقها هم با توجه به این احادیث به این مطلب رای داده اند .

    روایاتی مثل :«لَوْ اَنَّ رَجُلاً قامَ لَيْلُهُ وَ صامَ نَهارُهُ وَ تَصَدَّقَ بِجَميعِ مالِهِ وَ حَجَّ جَميعَ دَهْرِهِ وَ لَمْ يَعْرِفْ وِلايَةَ وَلِىِّ اللّهِ فَيُواليهِ وَ يَكُونَ جَميعُ اَعْمالِهِ بِدِلالَتِهِ اِلَيْهِ ما كانَ لَهُ عَلَى اللّهِ حَقٌّ فى ثَوابِهِ اَبَداً؛ اگر مسلمانى تمام شب ها شب زنده دارى كند و تمام روزها (غير از عيد فطر و قربان كه روزه آن حرام است) روزه دارى نمايد و تنها به پرداخت وجوه شرعيّه واجب اكتفا نكند، بلكه تمام اموال و سرمايه اش را در راه خدا صدقه بدهد و در تمام طول عمرش هر ساله به حج برود، ولى اهل ولايت نباشد و «ولىُّ الله» را نشناسد تا ولايتش را به گردن نهد و اعمالش را طبق دستور او انجام دهد، چنين مسلمانى هرگز انتظار ثواب و پاداش الهى را نداشته باشد.
    امام باقر(عليه السلام)

    سوالاتم 1-چرا باید پذیرش اعمال در گرو پذیرش ولایت باشد ؟

    2- پس با در نظر گرفتن این روایات اعمال اهل تسنن پذیرفته شده درگاه خداوند نیست هر چند انها به خدا و پیامبرش ایمان دارند ؟
    در صورتیکه در قران فقط اشاره شده است اگر به خدا ایمان نداشته باشید اعمال تان پذیرفته نمیشود ؟



    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی 8



    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۶/۱۱ در ساعت ۰۰:۲۷
    امان از لحظه غفلت که شاهدم هستی


    *****
    این جهان کوه‌است و فعل ما نـــدا

    باز گردد ایـــــن نـــداها را صــدا





  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام خدمت شما كاربر گرامي و عرض احترام

    بله دوست عزيز از ديدگاه شيعه شرط پذيرش اعمال قبول ولايت است و اين مطلب در روايات نيز آمده است:

    امام سجاد (عليه السلام) به نقل از رسول الله
    (صلي الله عليه و آله)فرموده که آن وجود مقدس (صلي الله عليه و آله) فرموده اند: ... قسم به آن کس که جان محمد (صلي الله عليه و آله) در دست او است اگر بنده ای در روز قیامت عمل هفتاد پیغمبر را بیاورد خداوند از او نپذیرد تا خدا را به ولایت من و اهل بیتم (ع) دیدار کند.[۱]

    امام صادق
    (عليه السلام) هم فرموده است: نخستین چیزی که از بنده به هنگامی که در پیشگاه خدا می ایستد، پرسیده می شود از نمازهای واجب و زکات واجب و روزۀ واجب و حج واجب و از ولایت ما اهل بیت (عليهم السلام) است که اگر اقرار به ولایت ما کرده و بر آن مرده باشد نماز و روزه و زکات و حجش پذیرفته می شود و اگر در پیشگاه خدا جل جلاله بر ولایت ما اقرار نکند خدای عزوجل چیزی از اعمالش را نخواهد پذیرفت. [2]

    رسول مکرم اسلام
    (صلي الله عليه و آله) هم در این زمینه فرموده است: اگر مردی تمام شب های عمرش را به عبادت و تمام روزهایش را به داشتن روزه بگذرد و همۀ مالش را صدقه دهد و تمام عمرش حج کند ولی ولایت ولی خدا را نشناسد که دوستش بدارد و همه کارهای خویش را به دستور و دلالت او انجام دهد حق پاداشی بر خدا ندارد و از مؤمنان محسوب نخواهد شد. [3]

    امام حسن عسکری
    (عليه السلام) فرمود: خداوند هیچ عبادتی را نمی پذیرد مگر به ولایت پیامبر و علی (عليه السلام) و دشمنی با دشمنان این دو اگر چه [شخص به اندازه] ما بین زمین تا عرش الهی در راه خدا طلا صدقه بدهد. [4]

    البته اين مطلب اختصاص به شيعيان ندارد ودر روايات اهل سنت نيز آمده است كه هركس امام خود را نشناسد به مرگ جاهليت مرده است[5]

    حضرت رسول اکرم
    (صلي الله عليه و آله) فرموده اند: «نگاه کردن به چهره امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عبادت، و یاد او عبادت است. و ایمان کسی جز با دوستی با او و بیزاری جستن از دشمنان او پذیرفته نمی شود»[6].

    و نیز علمای اهل سنت نقل کرده اند که پیامبر اکرم (صلي الله عليه و آله) فرمودند:
    یا علی! اگر کسی به اندازه عمر (حضرت) نوح خدا را عبادت کند، و به اندازه کوه احد طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق نماید و به اندازه ای عمرش طولانی باشد که بتواند هزار بار پیاده به حج برود، آنگاه در (مکه) بین صفا و مروه مظلومانه کشته شود، ولی، ولایت تو را – ای علی! – نداشته باشد، بوی بهشت به مقام او نخواهد رسید و هرگز وارد بهشت نخواهد شد».[7]





  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    اما در مورد سوال شما كه بيان كرديد:


    نقل قول نوشته اصلی توسط zohree-jOon نمایش پست
    چرا باید پذیرش اعمال در گرو پذیرش ولایت باشد ؟

    دليل آن اين است كه خدا را بايد از راهي كه او مي گويد شناخت و دستورات او را به كار بست و مسئله امامت يكي از مسائل مهم اعتقادي است كه تبعيت از آن تبعيت از خدا و رسولش مي باشد و كسي كه به خدا و رسول او اعتقاد دارد بايد سخنان و دستورات آن ها را در زندگي خود اطاعت كند و پشت كردن به دستورات آن ها كه يكي از آن ها امامت است در واقع عدم تبعيت از خدا و رسولش مي باشد.




    نقل قول نوشته اصلی توسط zohree-jOon نمایش پست
    پس با در نظر گرفتن این روایات اعمال اهل تسنن پذیرفته شده درگاه خداوند نیست هر چند انها به خدا و پیامبرش ایمان دارند ؟
    در صورتیکه در قران فقط اشاره شده است اگر به خدا ایمان نداشته باشید اعمال تان پذیرفته نمیشود ؟
    چنين است و هر كس طبق مطالبي كه در بالا آورده شد بعد از اينكه ولايت و امامت را شناخت ولي به آن ايمان نياورد در واقع به خدا و رسولش ايمان نياورده و اين مطلب مختص امامت نمي باشد بلكه در ساير دستورات خداوند نيز چنين است مثلا كسي كه مي داند خداوند حج را واجب كرده است ولي مي گويد من حج را قبول ندارم در واقع دستور خداوند را قبول ندارد.


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    اما شما اشاره اي به آيه مد نظر خود نكرديد ولي گمان مي كنم منظور شما آيه 94 سوره انبياء مي باشد كه خداوند مي فرمايد:

    فَمَنْ یعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْیهِ وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ
    و هر کس چیزی از اعمال شایسته بجا آورد، در حالی که ایمان داشته باشد، کوشش او ناسپاسی نخواهد شد؛ و ما تمام اعمال او را می‌نویسیم.

    اگر طبق اين استدلال بخواهيم مسئله امامت را در پذيرش اعمال ناديده بگيريم بايد مسئله نبوت را نيز در پذيرش اعمال ناديده بگيريم و بالاتر از آن اصلا نيازي به عمل و اطاعت نيست زيرا صرف ايمان به خدا كفايت مي كند در حالي كه هيچ مسلماني چنين سخني نمي گويد بلكه لازمه ايمان به خدا ، ايمان به رسول او و تبعيت از دستورات خدا و رسولش است و كسي كه به رسول و حجت او ايمان نداشته باشد به خداوند ايمان ندارد.

    شهيد مطهري(ره) در اين زمينه مي فرمايد:

    باید دید ایمان به نبوت و امامت از چه نظر لازم است و چرا باید شرط قبول اعمال باشد؟ به نظر می رسد دخالت ایمان به انبیاء و اولیاء خدا در پذیرش اعمال از دو جهت است: یکی اینکه معرفت آنان برمی گردد به معرفت خدا. در حقیقت شناختن خدا و شؤون او بدون معرفت اولیاء خدا کامل نمی گردد، به عبارت دیگر اینکه شناختن خدا بطور کامل شناختن مظاهر هدایت و راهنمایی است. دیگر اینکه شناختن مقام نبوت و امامت از این نظر لازم است که بدون معرفت آنان، بدست آوردن برنامه کامل و صحیح ممکن نیست.[8]


    [۱]. مفید، أمالی، ص ۱۱۵، ناشر، کنگره شیخ مفید، قم، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق.
    [2]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج‏۲۷، ص ۱۶۷، نشراسلامیة، تهران، سال چاپ، مختلف، نوبت چاپ، مکرر.
    [3]. کلینی الکافی، ترجمه کمره‏اى، ، ج‏۲، ص: ۱۹،‏ ناشر، اسلامیه‏، تهران، ‏چاپ دوم، ۱۳۶۲ ش‏.‏
    [4] مستدرک‏الوسائل ج، ۴ ص، ۲۴۷٫
    [5]براي اطلاع از مصادر اين حديث به مقاله مصادر حدیث «من مات و لم یعرف إمام زمانه» ، نویسنده: فقیه الإیمانی، السید مهدی ، فلسفه، کلام و عرفان » رسالة الثقلین » آذر 1373 - شماره 11 مراجعه فرماييد.
    [6] مناقب خوارزمی، 19 و 212؛ کفایة الطالب، گنجی شافعی، 214. «... النظر الی وجه امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عبادة و ذکره عبادة ولایقبل الله ایمان عبد الا بولایته والبرائة من اعدائه
    [7] "… ثم لم یوالیک یا علی لم یشم رائحة الجنة ولم یدخلها"مناقب، خطیب خوارزمی، مقتل الحسین (ع)، خوارزمی، 1/37
    [8] مجموعه‏ آثار استاد شهيد مطهرى، ج‏1، ص: 310




  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    1,531
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    21 روز 1 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام و عرض ادب و احترام
    بدون تردید ولایت و امامت سرمایه سعادت انسان در دنیا و آخرت به حساب می آیند.چرا؟
    به این دلیل که امامت باطن نبوت و نبوت وابسته به توحید است.
    مسئله ولایت امیر المؤمنین علیه السلام و تثبیت آن در آن حد اهمیت داشت که خداوند به پیامبرش فرمود:
    و ان لم تفعل فما بلّغت رسالته (مائده 71)
    اگر (آن مطلب را یعنی نصب خلافت بلا فصل علی علیه السلام)به مردم نرسانی تبلیغ رسالت و اداء وظیفه نکردی!
    بنا براین ولایت و امامت از لوازم نبوت ،بلکه تتمیم مقام نبوت و از اصول دین و ایمان محسوب می شود که معرفت آن مانند معرفت نبوت واجب است.




  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۱
    نوشته
    14
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مطالب دوستان را خواندم ولی در درست بودن آن شک دارم چون:
    ممکنه یک فرد مسیحی یا ..... باشه یعنی اگه خوبی به کسی بکنه در دیدگاه خدا نادیده گرفته میشه ؟؟؟؟؟
    به عقل جور در نمیاد


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط بابابزرگ نمایش پست
    مطالب دوستان را خواندم ولی در درست بودن آن شک دارم چون:
    ممکنه یک فرد مسیحی یا ..... باشه یعنی اگه خوبی به کسی بکنه در دیدگاه خدا نادیده گرفته میشه ؟؟؟؟؟
    به عقل جور در نمیاد
    با سلام خدمت شما کاربر گرامی

    اینکه یک شخص به امامت اعتقاد نداشته باشد می تواند دو وجه داشته باشد:

    الف:می داند ولایت و امامتی هست و خداوند گفته باید به آن ایمان داشته باشیم ولی با این همه مخالفت می کند و در برابر خواست خدا می ایستد.در این صورت اعمال عبادی او و اعمالی که برای خداوند انجام می دهد طبق آیات و احادیث مورد قبول واقع نمی شود.

    «مَن كاَنَ یُرِیدُ الْحَیَوةَ الدُّنْیَا وَ زِینَتهَا نُوَفّ‏ِ إِلَیهْمْ أَعْمَالَهُمْ فِیهَا وَ هُمْ فِیهَا لَا یُبْخَسُونَ*أُولئِكَ الَّذینَ لَیْسَ لَهُمْ فِی الْآخِرَةِ إِلاَّ النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فیها وَ باطِلٌ ما كانُوا یَعْمَلُونَ؛[1]
    كسانى كه زندگى دنیا و زینت آن را بخواهند، (نتیجه) اعمالشان را در همین دنیا بطور كامل به آنها مى‏ دهیم و چیزى كم و كاست از آنها نخواهد شد! (ولى) آنها در آخرت، جز آتش، (سهمى) نخواهند داشت و آنچه را در دنیا (براى غیر خدا) انجام دادند، بر باد مى ‏رود و آنچه را عمل مى ‏كردند، باطل و بى اثر مى‏ شود!»

    اين آيه شريفه تهديد عليه كفارى است كه در برابر حق خاضع نمى‏ شدند و يا آنكه حق بودن آن را فهميده بودند ولى زندگى دنيا را بر آخرت ترجيح داده آخرت را فراموش كرده بودند، و در عين تهديد ايشان بيان بعضى از سنت‏ هاى جارى در اسباب اين فراموشى نيز هست و روشن مى‏شود كه چطور مى‏شود كفار از نعيم زندگى آخرت مايوس مى‏گردند.

    توضيح اينكه، عمل آدمى هر طور كه باشد تنها آن نتيجه‏ اى را كه منظور آدمى از آن عمل است به او مى‏دهد، اگر منظورش نتيجه ‏اى دنيوى باشد نتيجه ‏اى كه شانى از شؤون زندگى‏ دنياى او را اصلاح مى‏كند، از مال و جمال و جاه، و يا بهتر شدن وضعش، عملش آن نتيجه را مى‏دهد، البته در صورتى آن نتيجه را مى‏دهد كه ساير اسبابى كه در حصول اين نتيجه مؤثرند مساعدت بكنند، و عملى كه به اين منظور انجام شده نتايج أخروى را ببار نمى‏ آورد، زيرا فاعل آن، قصد آن نتايج را نداشته تا آن نتايج به دستش بيايد، و صرف اينكه عملى ممكن است و صلاحيت دارد كه در طريق آخرت واقع شود كافى نيست و رستگارى آخرت و نعيم آن را نتيجه نمى‏دهد، مثلا احسان به خلق و حسن خلق (هم مى‏تواند به نيت دوست‏يابى و جاه‏ طلبى و نان قرض دادن انجام شود، و هم به نيت پاداش اخروى و تحصيل خوشنودى خداى تعالى) اگر به نيت خوشنودى خدا انجام نشود باعث اجر و پاداش اخروى و بلندى درجات نمى‏شود.

    به همين جهت است كه مى‏بينيم بعد از جمله مورد بحث فرموده:" أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ"، و خبر داده كه آنان وقتى وارد در حيات آخرت مى‏شوند، وارد در خانه ‏اى مى‏شوند كه حقيقت و واقعيتش آتشى است كه تمامى اعمال دنيايى آنان را مى‏خورد، آن طور كه آتش هيزم را از بين مى‏ برد، خانه‏ اى كه آنچه در نظر اين دنياپرستان زيبا و مايه خرسندى بود نابود مى‏سازد و آنچه را كه كردند بى نتيجه و خنثى مى‏نمايد.[2]

    بر اساس این نگرش، فعالیت و خدمات کسانی مثل مخترعان و مکتشفان کافر که با انگیزه انسان دوستی شکل می‌گیرد، پاداش داشته، با این توضیح كه اگر كافر منكر خدا و یا مشرك باشد[البته مقصر]، پاداش در دنیا داده می شود و در آخرت بهره و نصیبی ندارند.



    ویرایش توسط اندیشمند : ۱۳۹۱/۰۹/۲۰ در ساعت ۲۲:۰۳

  9. تشکرها 2


  10. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    ب:نمی داند ولایت و امامتی هست و در واقع جاهل غیر مقصر است.روشن است اگر این ها نیز عملی را برای خدا انجام دهند پذیرفته می شود

    شهید مطهری(ره) در این باره می‏گوید: «اگر کسی در روایات دقت کند، می‏یابد که ائمه(ع) تکیه‏ شان بر این مطلب بوده که هر چه بر سر انسان می‏آید، از آن است که حق بر او عرضه بشود و او در مقابل حق، تعصب و عناد بورزد و یا لااقل در شرایطی باشد که می‏بایست تحقیق و جستجو کند نکند. اما افرادی که ذاتاً و به واسطه قصور فهم و یا به علل دیگر در شرایطی به سر می‏برند که مصداق منکر و یا مقصر به شمار نمی‏روند، آنان در ردیف منکران و مخالفان نیستند. ائمه اطهار بسیاری از مردم را از این طبقه می‏دانند. این گونه افراد دارای استضعاف و قصور هستند و امید عفو الهی درباره آنان می‏رود. همان طوری که ممکن است منشأ استضعاف، عدم امکان تغییر محیط باشد، ممکن است این جهت باشد که ذهن انسان متوجه حقیقت نشده باشد و به این سبب از حقیقت محروم مانده باشد».[3]

    ویرایش توسط اندیشمند : ۱۳۹۱/۰۹/۲۴ در ساعت ۲۰:۰۴

  11. تشکرها 2


  12. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    از نظر جهان‏بينى اسلام، مطالعه نفس عمل به‏ تنهايى كافى نيست، بلكه عمل به ضميمه محرّك و انگيزه آن ارزش دارد.

    بسيار ديده شده كه برخى بيمارستان يا مدرسه يا بناى خير مى‏سازند و تظاهر به اين هم دارند كه هدفشان صددرصد خدمت انسانى است به جامعه‏اى كه به آن مديونند، در حالى كه زير اين پوشش مطلب ديگرى نهفته شده است و آن حفظ مقام و يا مال و ثروت يا جلب توجّه عوام و تحكيم منافع مادّى خود يا حتّى دست زدن به خيانت‏ هايى دور از چشم ديگران. ولى به عكس ممكن است كسى كار كوچكى انجام دهد با اخلاص تمام و انگيزه‏اى صددرصد انسانى و روحانى.

    گروهی كه مسلّماً انگيزه ‏هاى انسانى دارند، يا اگر معتقد به خدا باشند انگيزه ‏هاى الهى و گاهى ساليان دراز از عمر خود را در گوشه لابراتوارها با نهايت فلاكت و محروميّت به‏ سر مى‏برند به اميد آنكه خدمتى به همنوع خود كنند و ارمغانى به جهان انسانيّت تقديم دارند. زنجيرى از پاى دردمندى بگشايند و گرد و غبارى از چهره رنجديده ‏اى بيفشانند.

    ویرایش توسط اندیشمند : ۱۳۹۱/۰۹/۲۴ در ساعت ۲۰:۰۵

  13. تشکرها 2


  14. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    چنين افرادی اگر ايمان داشته باشند و محرّك الهى، در مورد آنها بحثى نيست، و اگر نداشته باشند امّا محرّكشان انسانى و مردمى باشد بى‏ گمان پاداش مناسبى از خداوند دريافت خواهند داشت؛ اين پاداش ممكن است در دنيا باشد يا در جهان ديگر و مسلّماً خداوند عالم عادل آنها را محروم نمى‏كند ولى چگونه و چطور؟ جزئيّات آن بر ما روشن نيست.

    همچنين مى ‏توان گفت: خداوند اجر چنين نيكوكارانى را ضايع نمى‏كند (البتّه اگر آنها در نپذيرفتن ايمان مصداق جاهل قاصر باشند مسأله بسيار روشن‏تر است).

    دليل اين مسأله علاوه بر حكم عقل، اشاراتى است كه در آيات يا روايات آمده است.

    آيه
    فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَه* وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ: «هر كس به اندازه سنگينى ذرّه ‏اى كار نيك كند آن را مى‏بيند- و هر كس به مقدار ذرّه‏ اى كار بد كند آن را خواهد ديد» [4] به وضوح شامل چنين اشخاص مى‏شود.

    در حديثى از علىّ بن يقطين از امام كاظم عليه السلام مى‏خوانيم:
    «در بنى ‏اسرائيل مرد باايمانى بود كه همسايه كافرى داشت. مرد بى‏ ايمان نسبت به همسايه با ايمان خود نيك‏ رفتارى مى‏كرد. وقتى از دنيا رفت خدا براى او خانه ‏اى بنا كرد كه مانع از گرماى آتش شود ... و به او گفته شد: اين به سبب نيك رفتاريت نسبت به همسايه مؤمنت مى‏باشد». [5]


    [1] سوره هود آیه 15،16
    [2] ترجمه تفسير الميزان ج‏10 ص 259 -261 با دخل و تصرف ،

    ، نويسنده: علامه طباطبايى- سيد محمد باقر موسوى همدانى‏، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى‏ ، مكان چاپ: قم‏ ، سال چاپ: 1374 ش‏ ، نوبت چاپ: پنجم
    [3] مجموعه آثار شهید مرتضی مطهری،، ج 1، ص 320 به بعد، ناشر صدرا
    [4] سوره زلزله ، آیه 7و8
    [5] ر.ک:تفسیر نمونه ، ج10ص 339-344 با دخل و تصرف ، نویسنده : آیت الله مکارم شیرازی و دیگران، مطابق با نرم افزار مجموعه آثار آیت الله مکارم شیرازی


    ویرایش توسط اندیشمند : ۱۳۹۱/۰۹/۲۴ در ساعت ۲۰:۰۶

  15. تشکرها 3


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود