صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: در آئین هندویسم اخلاق چه جایگاهی دارد ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    138
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    13 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    در آئین هندویسم اخلاق چه جایگاهی دارد ؟




    در آئین هندویسم اخلاق چه جایگاهی دارد ؟


    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 3

    ویرایش توسط كبوتر دل : ۱۳۹۱/۰۶/۱۰ در ساعت ۰۹:۱۹
    لازمه رهایی از جهل و رسیدن به معرفت دانائی ست
    لازمه دانائی کسب علم و آگاهی ست
    لازمه کسب علم و آگاهی پرسش است
    از این روست که زیاد می پرسم
    تا از نادانسته هایم بکاهم و به دانسته هایم بیافزایم

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    66
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0




    هندوئیسم همانقدر که یک دین است،یک شیوه زندگی نیز هست.هندوان در یافتن راهی که باید در پیش گیرند از آزادی زیادی برخودارند،اگر چه آنان برای‌ تشخیص آنکه در موقعیتی خاص،اقدام مقتضی کدام است،همواره با نگرانیهای‌ فراوانی روبرو هستند،ولی باید بدانیم که این دین انعطاف زیادی از خود نشان می‌دهد.
    هندوئیسم بیشتر بر عمل تاکید دارد تا بر عقیده؛و زیر بنای اخلاقی آن تکثّری‌ تقریبا نامحدود دارد.
    هندوئیسم همانند همه ادیان،برای رابطه فرد و معنویات اهمیت قائل‌ است و با نداشتن یک نظام عقیدتی واحد و یک کتاب مقدس به‌ عنوان هسته اصلی،توجهی به تقسیم جهان به مؤمن و غیر مومن ندارد.از جمله نوشته های دینی هندویسم دارما است دارما را می‌توان به دین،قانون،تکلیف،عدالت و بسیاری مفاهیم دیگر ترجمه کرد اما درواقع شامل همه این مفاهیم می‌گردد.دارما به عنوان تکلیف،وظیفه منظم فرد است که در هر شرایطی به نحوی عمل کند که عدالت تحقق یابد.یعنی به شکل‌ مقتضی و مناسب عمل کند...

    منابع مکتوب دارما،یعنی حقیقتی که در عهد باستان نازل شده،می‌تواند راهنمای‌ رفتار انسان باشد،اما در واقع قاضی نهایی وجدان خود فرد است...هندوئیسم فاقد تعلیمی بنیادین است که جوهره آن دین را تشکیل دهد،و هیچ خدای اعلی،پیامبر قدسی و کتاب مقدس ندارد...برای هندوان شخصیتی‌ چون پاپ وجود ندارد؛شارعی،اعم از الهی یا انسانی بر این دین سلطه ندارد.هندوئیسم بر تکالیف و نه حقوق فرد تاکید دارد؛این بدان معنی است که فرد هندو همواره باید به نیازهای دیگران توجه نماید.اوپانیشاد این نکته را به عبارتی کوتاه‌ بیان می‌دارد؛تسلیم باش،ببخش،رحم‌کن در«منو اسمریتی»این نکته به عبارتی‌ دیگر بیان شده است:کسی که این پنج گروه را تغذیه نکند-خدایان،مهمانان،افراد تحت تکفل،نیاکان و خود-زنده نیست،گرچه نفس می‌کشد.به نظر می‌رسد بعضی‌ متون، فهرستی از ارزشهای اخلاقی هندوان را ارائه نموده باشند.منو اسمریتی‌ این نکته را به عبارتی موسع بیان می‌دارد:عدم خشونت،صدق،امتناع از تصرف غیرقانونی آنچه به دیگری تعلق دارد،پاکدامنی و حفظ تمام اعضای‌ بدن.در متون بسیاری برای بعضی اعمال وعده پاداش داده شده است...
    پاکدامنی در دوره پیش از ازدواج در نظام ارزشی اغلب هندوان منزلت والایی‌ دارد.اما لذت جنسی نیز در سنت هندو برای خود جایی دارد.لذت شهوانی یکی از چهار هدف زندگی هندوان است.بنابراین عشق و روابط جنسی،که بخصوص در زندگی زناشویی به جنبه‌ای از تکالیف زناشویی تبدیل می‌شود،جایگاه خاص‌ خود را دارد.اما فشار دینی و اجتماعی شدیدی برای کنترل احساسات وجود دارد.و این بخصوص در ایام قبل از ازدواج مصداق می‌یابد.حفظ پاکدامنی در دوره‌ پیش از ازدواج بخصوص برای طبقات بالا ارزش والایی است.و از طرق چندی‌ قابل تحقق است.صرف موعظه کافی بنظر نمی‌رسد بلکه بعضی موارد تجاوز از حدود مجازات می‌شود.و انجام توبه نیز لازم است.در هندوان هدف از تحصیل ساخته شدن شخصیت فرد از راه تربیت جسم،روح‌ و ذهن می‌باشد.تحصیل صرفا برای کسب معاش نبوده و برای تمام عمر است.در طول این مرحله،به جوانان انضباط تعلیم داده شده و یاد می‌گیرند که بلند پروازیها و هوسهای خود را در جهت خیر جامعه تحت انقیاد در آورند.در این آموزشها،خصلت‌های‌ اساسی از طریق الگوی معلمان القاء می‌گردد:نجابت،صدق،دیدگاهی محبت آمیز نسبت به همه موجودات.مفهوم«کار خوب»جزء لایتجزایی از دیدگاه هندو نسبت به کار است.هر کاری‌ که«دارما»ایجاب کند خوب است مگر آنکه آشکارا با دارما مباینت داشته باشد.
    بر اساس دیدگاه هندوان باید تعادلی میان فعالیتهای انسان وجود داشته باشد.هندوان طبق عادت وقت‌ زیادی را صرف عبادات می‌کنند که موجب آرامش و سکینه می‌گردد.
    تلاش برای کسب ثروت و قدرت(ارتا)به عنوان یکی از اهداف مشروع زندگی‌ هندوان،جایگاهی استوار دارد.اما این مجوزی برای انباشت نامحدود ثروت نیست.
    از فردی که طبق سنت هندو عمل می‌کند انتظار می‌رود که حداقل در اواخر عمر بتدریج نگرانیهای خود را درباره ثروت و دارایی به یک سو نهد.روزهای کم‌ و بیش سخت و رویه ترک دنیا می‌تواند موجب تقویت این پیام اساسی گردد که‌ ثروت تنها هدف زندگی نیست.خودکشی از نظر اخلاقی و معنوی،در شرایط چندی برای هندوان قابل قبول‌ است.دغدغه اصلی نوشته‌های هندو موضوع جرم و مجازات و گناه و عقوبت بوده‌ است.در جهان بینی هندو اغلب افتراق میان گناه و جرم غیر ممکن است.نیاز به توبه‌ به تفصیل در نوشتهای اسمریتی به بحث گذاشته شده است.مثلا در آن می‌خوانیم: کسی که عملی مقرر را ترک گوید،یا عملی قابل نکوهش را انجام دهد،و یا بیش از حد به امور شهوانی بپردازد،باید توبه کند؛توبه همواره به خاط تطهیر انجام می‌گیرد، زیرا کسانی که استغفار نکرده‌اند بار دیگر با چهره‌ای وحشتناک متولد می‌شوند.به نظر می‌رسد که در میان هندوان مفهوم اهمیسا(عدم خشونت و اجتناب از آسیب رساندن به دیگران)به عنوان یک آرمان اخلاقی،تلویحا بدان معنا است که‌ برخورد میان ملت و افراد،مذموم بوده،باید از خشونت پرهیز کرده و تمایل به‌ هماهنگی را در همه شرایط حاکم ساخت.




    اخلاق در آیین هندو
    مترجم:محمد حسین وقار



  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    799
    تشکر:
    1
    حضور
    46 روز 6 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    17



    خیلی جالب بود. ممنون. یه سوال: در چه شرایطی خودکشی رو قابل قبول میدونن؟
    الان غیر از هند و چین بیشتر تو کدوم کشورها متمرکزن؟ چه فرقی با بودایی ها دارن؟
    ممنون میشم توضیح بدید. من همیشه دوست داشتم راجبه ادیان مختلف بدونم!


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    66
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در مكتب فكري هندوئيسم خودكشي به شكل قرباني كردن خود مجاز است .

    بنابراین وقتی که فرد، مستقیما و تعمدا به صورت داوطلبانه خود را بکشد این عمل شرورانه تلقی می شود. عقلانی است که شر وبدی در این عمل بعنوان نتیجه هوای نفسانی و جهالت وجود دارد. مشخص است که این عمل شر نتایجی را در بر دارد که مانع از رسیدن فرد به آزادی می شود . این عقیده در مواردی دچار تغییر و تحول می شود . " فرد پیرو این دین اجازه دارد وقتی دلایل دینی کافی برای او وجود داشته باشد به خودکشی متوسل گردد. در تمام قوانین هندو وجود ترک علایق و ستایش این امر دیده می شود و به این ترتیب خودکشی یک عمل عالی و افضل در ترک علایق است .
    در مراسم ساتی هم که یک سنت دیرین در هندوستان بود، زنان بیوه خود را روی جسد شوهرانشان درمیان تلی از هیزم می انداختند و زنده زنده می سوختند.
    ساتی واژه ای است سانسکریت که به معنای «همراه» و «رفیق» می آید. بر اساس اینرسم اگر شوهر زن جوانی بمیرد، زن جوان بایستی خود را زنده زنده در آتش بیاندازد که جنازه شوهرش در آن، در حال سوختن است. این رسم که ریشه در عقیده هندویی دارد، اشعارمی دارد که زن با قربانی کردن خود در هنگام سوختن جنازه شوهرش باعث می شود که شوهرشرا از آتش جهنم نجات بدهد. با گذشت زمان این رسم نه تنها فراگیر، بلکه به صورت کمال مطلوب خانمها درآمده است. با درگذشت شوهر، بیوه وی خود را در آتش وی می سوزاند و یااگر او را دفن می کردند، بیوه وی نیز زنده زنده همراه وی مدفون می شد.
    با تصویب قانون ممنوعیت ساتی در سال 1361 گرچه بیوه های هند از بلای زنده سوختن نجات پیدا کردند، اما آنجا که تعلمات «دین هندو» ازدواج مجدد زنان بود، بسیاری ازبیوه های هند مجبور بودند که زندگی فلاکت باری را تا آخر عمر ادامه دهند. بسیاری ازبیوه زنان بر این عقیده بودند که حداقل با سوزاندن خود از مشکلات بسیاری رهامی شوند، اما زندگی بدون شوهر تا پایان عمر برای آنان مصیبت بزرگتری به حساب می آید

    ویرایش توسط پاسخگوی اخلاقی 3 : ۱۳۹۱/۰۶/۱۰ در ساعت ۲۱:۲۲


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    66
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    آیین هندویسم به غیر از هند ، درسریلانکا،چین ومالزی هم وجود دارد البته در صد کمی از مردم این کشورها آیین هندویسم را دارا هستند.


  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    799
    تشکر:
    1
    حضور
    46 روز 6 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    17



    ممنونم. اطلاعات جالبی بود!
    خداوند هیچکس رو به خودش واگذار نکنه و همه رو عاقبت بخیر کنه انشاالله!

  9. تشکرها 2


  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    66
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بودا دو مطلب را اصل آیین خود قرار داده است:
    اصل اول: شرّ و درد و رنج بودن عالم هستی و مایه ی اندوه دانستن هر آنچه انسانها به آن دل میبندند و از آن به زندگی تعبیر میکنند.
    اصل دوم: تنها راه نجات از رنج و شرّ عالم و اندوه زندگی، پیوستن به «نیروانا» است که میتوان آن را نوعی عدم و رها شدن از قید وجود دانست.



  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    66
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در آیین بودیسم بر خلاف ادیان ابراهیمی که از دو بخش عمده ی نظری اعتقادی، و عملی تکلیفی تشکیل شده اند، خبری از مباحث نظری و اعتقادی نیست و هر کس که میخواهد پیرو این آیین شود، باید بدون هر گونه استدلالی، حقیقت رنج، یعنی شر بودن زندگی را بپذیرد و همچنین به اصل «سامسارا» (تناسخ)، یعنی تکرار ازلی تولد و مرگ و جابه جا شدن یک روح از جسمی به جسم دیگر، ایمان داشته باشد تا بتواند با عمل به هشت راه بودا خود را از چرخه ی «سامسارا» رهایی بخشد


  12. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    66
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0




    بودیسم تبیین روشنی برای مباحث عقیدتی ندارد و گرفتار تناقض است و چون مبادی نظری گویا و روشنی ندارد، در مرحله ی عمل هم چندان موفق نیست و برنامه های عملی اش نیز بیشتر به توصیه های اخلاقی مبهم و نارسا می ماند که هر کس برداشت متناسب با میل خود را میتواند از آن داشته باشد.
    بودیسم برخلاف مکاتب فلسفی و ادیان دیگر که هر کدام به نوعی قایل به وجود خالق و صانعی برای هستی هستند، عالم را قدیم و ازلی و بی نیاز از خالق میداند و وجود خداوند را انکار میکند.بودا «از وجود مافوق طبیعت که ازلی و بالذات و خالق عالم و صانع آسمانها و زمین است و سرنوشت افراد انسانی را در قبضه داشته و قاضی حاجات و مجیب دعوات و قبله ی نماز و صلات باشد بحثی به میان نیاورده است و از پاسخگویی به این سؤال که ماده محدود است و باید علتی داشته باشد، طفره میرود.



  13. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    66
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    19 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بودا که در پی اصلاح آیین هندوییسم بود، روح را انکار میکرد، ولی در پاسخ به این سؤال که سرانجام انسان چه خواهد شد، به ناچار مانند هندوها تناسخ را به عنوان اصل مسلم دینی پذیرفت. به عقیده ی وی، روح انسان در هنگام مرگ به کالبد و یا جسم دیگری انتقال مییابد و یک سلسله تولد و تجدید حیات را طی میکند و پس از هر تولد و زندگی دوباره به بدنی دیگر حلول میکند و این تولدها ممکن است بی انتها و تا ابد ادامه داشته باشد.
    تعلیمات بودا که در چهار حقیقت و هشت راه خلاصه شده، ناظر به امور فردی است و به ادعای بوداییان، راه نجات فرد، تمسک به این تعلیمات است و چیزی افزون بر این مطالب وجود ندارد که بتوان از آن برای هدایت جامعه بهره برد. گویا نظامهای اجتماعی و اصل جامعه از دیدگاه بودیسم امری واهی و خیالی است و نقشی در زندگی انسانی ندارد و، به همین خاطر، خود بودا برای رسیدن به نیروانا از جامعه میگریزد و به جنگل پناه میبرد و با گدایی و دریوزگی خوراک خود را تهیه میکند و آن گاه هم که برای تبلیغ آیین خود بازمیگردد، به سراغ تک تک افراد میرودو هرگز سعی نمیکند تحولی اجتماعی ایجاد کند; وی نه با حاکمی درگیر میشود و نه به نکوهش قانونی از قوانین جامعه ی آن روز میپردازد، بلکه با تک تک افراد ارتباط برقرار و آنان را به ترک زندگی و علایق اجتماعی ترغیب میکند و، از دیدگاه وی، هر کس از اجتماع برهد و همچون خود وی، پدر و مادر و همسر و فرزند و حتی حکومت را رها کند، میتواند به نیروانا برسد.



صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود