جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا کودکانی که قبل از 4ماهگی سقط می شوند می تواننداز لحاظ لاهوتی رشد کنند ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۹
    نوشته
    239
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    14 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا کودکانی که قبل از 4ماهگی سقط می شوند می تواننداز لحاظ لاهوتی رشد کنند ؟




    سلام
    آیا کودکانی که قبل از 4ماهگی سقط می شوند می تواننداز لحاظ لاهوتی رشد کنند ؟
    ممنونم



    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی 8


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام خدمت شما و عرض احترام

    به نظر مي رسد منظور شما از قبل از 4 ماهگي ،قبل از دميده شدن روح باشد كه در منابع اسلامي در مراحل تكامل جنين به آن اشاره شده است..به طور كلّي دميده شدن روح در انسان، براساس آيات (12-14) سوره مؤمنون، در رحم و پس از شكل گرفتن اعضاي جنين و روييدن گوشت بر استخوان‏ها (در حدود 4 ماهگي) صورت مي‏گيرد.

    وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ - ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ - ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ

    هر آينه ما انسان را از گل خالص آفريديم- سپس او را نطفه ای در جايگاهی استوار قرار داديم - آنگاه از آن نطفه ، لخته خونی آفريديم و از آن لخته خون ، پاره گوشتی ، واز آن پاره گوشت ، استخوانها آفريديم و استخوانها را به گوشت پوشانيديم ، بار ديگر او را آفرينشی ديگر داديم در خور تعظيم است خداوند ، از آن بهترين آفرينندگان

    در مراحل پنجگانه اى كه براى آفرينش انسان در آيه فوق ذكر شده همه جا تعبير به ((خلق )) شده است ، اما هنگامى كه به آخرين مرحله مى رسد تعبير به ((انشاء)) مى كند.((انشاء)) همانگونه كه ارباب لغت گفته است به معنى ((ايجاد كردن چيزى تواءم با تربيت آن )) است ، اين تعبير نشان مى دهد كه مرحله اخير با مراحل قبل (مرحله نطفه و علقه و مضغه و گوشت و استخوان ) كاملا متفاوت است مرحله اى است مهم كه قرآن از آن سر بسته ياد كرده و تنها مى گويد:
    ((سپس ما به آن آفرينش تازه اى داديم )) و بلافاصله پشت سر آن ((فتبارك الله احسن الخالقين )) مى گويد.

    اين همان مرحله اى است كه جنين وارد مرحله حيات انسانى مى شود، حس و حركت پيدا مى كند، و به جنبش در مى آيد كه در روايات اسلامى از آن تعبير به مرحله ((نفخ روح )) (دميدن روح در كالبد) شده است .

    ضمير در" انشاناه"- به طورى كه از سياق بر مى ‏آيد- به انسان در آن حالى كه استخوانهايى پوشيده از گوشت بود بر مى ‏گردد، چون او بود كه در مرحله اخير خلقتى ديگر پيدا كرد، يعنى، صرف ماده ‏اى مرده و جاهل و عاجز بود، سپس موجودى زنده و عالم و قادر شد پس ماده بود و صفات و خواص ماده را داشت، سپس چيزى شد كه در ذات و صفات و خواص مغاير با سابقش مى ‏باشد.
    در اينجا است كه انسان ، ساختمان ويژه اى پيدا مى كند كه او را از همه جهان ممتاز مى سازد، به او شايستگى خلافت خدا در زمين مى دهد، و قرعه امانتى را كه كوهها و آسمانها بار آن را نتوانست كشيد، به نام او مى زنند.[1]




    ویرایش توسط اندیشمند : ۱۳۹۱/۰۹/۰۸ در ساعت ۲۲:۱۸

  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در نتيجه قبل از مرحله انشاء هنوز روح انساني به بدن تعلق نگرفته است و بدن يك جسم مادي بيش نيست كه حيات انساني به خود نگرفته است .علامه طباطبايي(ره) در اين مورد مي گويد:
    [جان آدمي]نه در ذات با آن شركت‏ دارد و نه در صفات و تنها با آن[تن آدمي]، نوعى اتحاد و تعلق دارد تا آن را در راه رسيدن به مقاصدش به كار گيرد، مانند آلتى كه در دست صاحب آلت است، و در انجام مقاصدش استعمال مى‏كند، نظير قلم براى نويسنده. پس تن آدمى هم آلتى است براى جان آدمى. پس آنكه ملائكه در حين مرگ او را مى‏گيرند آن انسان است، و آنچه در قبر متلاشى مى‏شود و مى‏پوسد، آن بدن انسان است، نه خود انسان.[2]

    در روايات نيز به اين مطلب اشاره شده است:

    در بحار الانوار از على (عليه السلام) نقل شده: بعد از آنكه نطفه چهار ماهش تمام شد، خداوند فرشته‏اى مى ‏فرستد تا روح را در آن ظلمات رحم در كودك مي دمد، و اينجا است كه خداى تعالى مى ‏فرمايد:" ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ" كه مقصود از" انشاء خلق آخر" همان دميدن روح است.[3][4]

    هرچند در اين مورد نمي توان ديدگاه قطعي داشت و در روايات نيز در اين مسئله موردي يافت نشد ولي مي توان ظاهرا چنين نتيجه گرفت كه قبل از دميده شدن روح آنچه از بين مي رود هنوز حيات انساني ندارد كه بتوان قائل شد آن نيز مي توانند رشد كنند زيرا هنوز به مرحله دميدن روح و خلقت انساني نرسيده اند و مانند تكه اي گوشت بدون روح و مادي هستند.زمانی که نطفه منعقد می شود تنها دارای یک نوع «حیات نباتی» (گیاهی) است یعنی؛ فقط تغذیه و رشد و نمو دارد. ولی از حس و حرکت که نشانه «حیات حیوانی» است و هم چنین قوه ادراکات که نشانه «حیات انسانی» است و در آن خبری نیست.




  5. تشکر


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    اما در مورد كودكاني كه در كودكي از دنيا مي روند[بعد از دميده شدن روح] يكي از مسائل پيچيده است كه در برخي از روايات نيز معصومين درپاسخ سوال در مورد كودكان ،سائل را از چنين پرسشي نهي كرده اند.: در روايتي آمده: (سئل رسول الله ـ صلّي الله عليه و آله ـ عن الولدان و الاطفال فقال: اللَّهُ‏ أَعْلَمُ‏ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ‏. [5] يعني از پيامبر خدا( صلّي الله عليه و آله )دربارة بچه ها و كودكان پرسيده شد، حضرت فرمود:خدا فقط خود مي داند كه با آنها چگونه رفتار مي كند.

    زراره مي گويد: از امام صادق ـ عليه السّلام ـ دربارة اطفال كه قبل از بلوغ مي ميرند سؤال كردم. حضرت همان حديث بالا را از پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ مطرح كرد، بعد فرمود:
    مراد رسول خدا
    ( صلّي الله عليه و آله ) آن است در اين باره از سؤال و پرسش خودداري كنيد و چيزي نگوييد و علم آن را به خداوند واگذاريد.[6]


    [1] تفسير نمونه و الميزان ، ذيل آيه 13 و 14 سوره مومنون
    [2] تفسير الميزان ، ذيل آيه 13 و 14 سوره مومنون
    [3] عَنْ عَلِيٍّ ع قَالَ: إِذَا تَمَّتِ النُّطْفَةُ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ بُعِثَ إِلَيْهَا مَلَكٌ فَنَفَخَ فِيهَا الرُّوحَ فِي الظُّلُمَاتِ الثَّلَاثِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ‏ ثُمَ‏ أَنْشَأْناهُ‏ خَلْقاً آخَرَ يَعْنِي نَفَخَ الرُّوحَ : بحار الأنوار ج‏57 ص 383 ، نويسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏ ، ناشر: دار إحياء التراث العربي‏ ، مكان چاپ: بيروت‏ ، سال چاپ: 1403 ق‏ ، نوبت چاپ: دوم
    [4]براي اطلاع بيشتر از اين احاديث ر.ك: تفسير القمي ج‏2 ص 91 ، الكافي (ط - الإسلامية) ج‏7 ص 348 ، البرهان في تفسير القرآن، ج‏4، ص: 20 ، بحار الأنوار (ط - بيروت) ج‏40 ص 266 و ج‏57 ص 369
    [5] الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏3، ص: 208، باب غسل الأطفال و الصبيان و الصلاة عليهم، محقق / مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الإسلامية،مكان چاپ: تهران‏،سال چاپ: 1407 ق‏،نوبت چاپ: چهارم‏
    [6] همان، ج‏3 ،ص249 ، عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع مَا تَقُولُ فِي الْأَطْفَالِ الَّذِينَ مَاتُوا قَبْلَ أَنْ يَبْلُغُوا فَقَالَ سُئِلَ عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ص فَقَالَ اللَّهُ‏ أَعْلَمُ‏ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ‏ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيَّ فَقَالَ يَا زُرَارَةُ هَلْ تَدْرِي مَا عَنَى بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ ص قَالَ قُلْتُ لَا فَقَالَ إِنَّمَا عَنَى كُفُّوا عَنْهُمْ وَ لَا تَقُولُوا فِيهِمْ شَيْئاً وَ رُدُّوا عِلْمَهُمْ إِلَى اللَّهِ.

    ویرایش توسط اندیشمند : ۱۳۹۱/۰۶/۱۶ در ساعت ۱۷:۱۱

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود