جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آثار و ثمرات امانتدارى

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۹
    نوشته
    239
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    14 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آثار و ثمرات امانتدارى




    خسته نباشید
    امانت داری چه ثمراتی دارد ودیدگاه قرآن در باره آثار و ثمرات امانتدارى چيست؟ اگر آیاتی در این زمنیه هست اشاره بفرمائید
    ممنونم


    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 2

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۶/۲۴ در ساعت ۱۶:۱۱

  2. تشکرها 3


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    سلام به شما پرسشگر گرامی

    امانت و امانت داری، از جایگاه ویژه و رفیعی در آموزه های دینی برخوردار است و آیات متعدد و روایات بسیاری هم درباره این موضوع وارد شده است و در اینجا _متناسب با حوصله نوشتار کانون_ تنها به چند نمونه اشاره می کنم:

    خدای متعال در آیه 58 سوره نساء می فرماید:

    إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى‏ أَهْلِها وَ إِذا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْکُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا یَعِظُکُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ کانَ سَمیعاً بَصیرا
    خداوند به شما فرمان مى‏ دهد که امانت ‏ها را به صاحب آنها باز گردانید و چون میان مردم داورى مى ‏کنید با دادگرى داورى کنید بى‏ گمان خداوند به کارى نیک اندرزتان مى ‏دهد به راستى خداوند شنوایى بینا است

    نماز خواندن و روزه گرفتن و ادعای مسلمانی و شیعه اهل بیت بودن، کاری ساده و آسان است اما عیار ایمان و مسلمانی، در انجام این اعمال نیست بلکه در اموری است که نشان عملی از هویت ایمانی و اعتقادی دارد.

    امام صادق (ع) فرمود: فریب نماز و روزه مردم را نخورید (یعنی مبادا به خیال اینکه فلانی نماز می خواند و روزه می گیرد، به او کاملا اعتماد کنید)، چون چه بسا کسی به نماز و روزه اش عادت کرده (و از سر عادت آنها را بجا می آورد، طوری که) اگر آنها را ترک کند دچار وحشت می شود! (پس) اگر می خواهید مردم را بسنجید، آنها را با عیار راستگویی و امانت داری بسنجید (پس اگر امانت دار و راستگو هستند، آنگاه اهل ایمان و اعتقادند و قابل اطمینان). (1)

    در احادیث اهل بیت (ع) صداقت و امانت از پایه های دین و کمترین بهره های ایمان عنوان شده و کسی که امانت دار نباشد، بی دین و بی ایمان معرفی شده است.(2) رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: آن که امانت دار نیست، ایمان ندارد.(3)

    امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر به راستگویی و ادای امانت، همانا امانت به صاحبش برگردانده می شود، نیکوکار باشد یا بدکار!(4)

    زمانی که مشرکین مکه قصد آزار و ترور پیامبر اسلام را داشتند، رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) که شهره امانتداری بود و اماناتی از اهل مکه داشت، در امانت های آنان کمترین خیانتی نکرد بلکه خود به مدینه هجرت نمود و توسط علی (علیه السلام) اموالشان را به صاحبانشان برگرداند.

    اباحمزه ثمالی گوید: از سید عابدان، علی بن الحسین [امام سجاد علیه السلام] شنیدم که به شیعیانش می گفت: بر شما باد به ادای امانت، سوگند به خدایی که محمد را به حق به پیامبری برگزید، اگر قاتل حسین بن علی شمشیری که حسین را با آن شهید کرد به من امانت دهد، هر آینه امانتش را به او پس خواهم داد.(5)

    از این روایات به خوبی روشن می شود که اسلام درباره امانت داری حساسیت فوق العاده ای دارد و به هیچ رو، خیانت در امانت را بر نمی تابد و باید امانت ها را به صاحبانشان بازگرداند؛ خواه صاحب امانت، شخصی فاسق باشد، و یا فردی نیکوکار!

    از برخی روایات استفاده می شود که سخنان خصوصی که میان حتی دو نفر هم رد و بدل می شود، مصداق امانت محسوب می شود و کسی از آنان، حق ندارد بدون اجازه صاحب سخن، حرف او را افشا نماید! امام صادق (علیه السلام) فرمود: مجلس ها امانت است، و جايز نيست سخن كسى را كه مى‏ خواهد پوشيده بماند براى ديگران نقل كنند مگر با اجازه او، يا براى فرد مورد اطمينان، يا براى ذكر خير او (6)


    پی نوشت
    --------------------------------
    1- عن أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: لَا تَغْتَرُّوا بِصَلَاتِهِمْ وَ لَا بِصِيَامِهِمْ فَإِنَّ الرَّجُلَ رُبَّمَا لَهِجَ بِالصَّلَاةِ وَ الصَّوْمِ حَتَّى لَوْ تَرَكَهُ اسْتَوْحَشَ وَ لَكِنِ اخْتَبِرُوهُمْ عِنْدَ صِدْقِ الْحَدِيثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ؛ الكافي، ج2/ ص104.

    2- غررالحكم/ص218 و ص251

    3- لا ایمانَ لِمَن لا أمانهَ لهُ؛ مستدرك‏ الوسائل، ج 14، ص 6

    4- َ إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيّاً قَطُّ إِلَّا بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ فَإِنَّ الْأَمَانَةَ مُؤَدَّاةٌ إِلَى الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ؛ بحارالأنوار، ج 72، ص 116

    5- عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ سَمِعْتُ سَيِّدَ الْعَابِدِينَ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع يَقُولُ لِشِيعَتِهِ عَلَيْكُمْ بِأَدَاءِ الْأَمَانَةِ فَوَ الَّذِي بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ نَبِيّاً لَوْ أَنَّ قَاتِلَ أَبِيَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع ائْتَمَنَنِي عَلَى السَّيْفِ الَّذِي قَتَلَهُ بِهِ لَأَدَّيْتُهُ إِلَيْهِ ؛ وسائل‏ الشيعة، ج 19، ص 76

    6- عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَال: الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ وَ لَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يُحَدِّثَ بِحَدِيثٍ يَكْتُمُهُ صَاحِبُهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ ثِقَةً أَوْ ذِكْراً لَهُ بِخَيْرٍ؛ الكافي، ج 2، ص 660

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۱/۰۶/۲۷ در ساعت ۱۶:۵۶
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  5. تشکرها 2


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    خاطره ای از «خیانت در امانت»!




    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی قرآنی 2 نمایش پست
    از برخی روایات استفاده می شود که سخنان خصوصی که میان حتی دو نفر هم رد و بدل می شود، مصداق امانت محسوب می شود و کسی از آنان، حق ندارد بدون اجازه صاحب سخن، حرف او را افشا نماید! امام صادق (علیه السلام) فرمود: مجلس ها امانت است، و جايز نيست سخن كسى را كه مى‏ خواهد پوشيده بماند براى ديگران نقل كنند مگر با اجازه او، يا براى فرد مورد اطمينان، يا براى ذكر خير او (عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَال: الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ وَ لَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يُحَدِّثَ بِحَدِيثٍ يَكْتُمُهُ صَاحِبُهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ ثِقَةً أَوْ ذِكْراً لَهُ بِخَيْرٍ؛ الكافي، ج 2، ص 660)
    چقدر میان ادعای مسلمانی با آنچه که در عمل برخی افراد به ظاهر اهل ایمان می بینیم، تفاوت است!

    دوستی می گفت:
    زمانی مشکلاتی داشتم و به صورت اتفاقی در اداره با یکی از همکاران که فردی به ظاهر بسیار مؤمن و مذهبی بود، به صورت خصوصی صحبت و درد دل کردم و در اثنای سخن، از برخی افراد انتقاد و گلایه ای هم نمودم. در اتاقی که صحبت می کردیم، غیر از من و ایشان هیچ کس دیگری نبود.

    چند روز بعد که وارد اداره شدم، نامه ای به دستم دادند و گفتند: برو پیش رئیس! نامه را که باز کردم، مبهوت شدم! حکم اخراجم بود! وقتی پیش جناب رئیس _که گویی از سخن چینی زیردستش سرِ شوق آمده بود_ رفتم، دقیقا همان سخنی که در جلسه خصوصی با آن همکار گفته بودم را از او شنیدم! فهمیدم آن همکار به ظاهر مؤمن، به بنده خیانت نموده و سخنی که به صورت کاملا خصوصی و از روی درد دل به او گفته بودم رو با ناجوانمردیِ تمام، فاش کرده بود! آن هم پیش رئیسِ اداره! حالا چقدر هم از خودش روی اصل مطلب گذاشته بود و افترا زده بود، بماند!

    رفیق نازنین می گفت:
    از این خیانت، دلم سخت شکست، و به یاد این حدیث نورانی امام صادق افتادم و حکمت فرمایش ایشان را دریافتم و فهمیدم بین تظاهر به ایمان و عمل ایمانی، فرسنگ ها راه فاصله است!

    آری، خیانت حتی در فاش نمودن صحبت های خصوصی، ممنوع است! فریب نماز و روزه کسی را نخوریم، بنگریم که تا چه اندازه اهل صدق و امانت است، سپس به او اعتماد کنیم.
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۱/۰۶/۲۸ در ساعت ۱۸:۵۸
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  7. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود