جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چگونه خداوند سيئات را تبديل به حسنات مى كند؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۰
    نوشته
    1,124
    تشکر:
    1
    حضور
    15 روز 13 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چگونه خداوند سيئات را تبديل به حسنات مى كند؟




    با سلام

    از آیه 70 سوره فرقان برداشت می شود که خداوند سیئات را تبدیل به حسنات می کند چگونه خداوند سيئات را تبديل به حسنات مى كند؟

    (إِلا مَن تَاب وَ ءَامَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صلِحاً فَأُولَئك يُبَدِّلُ اللَّهُ سيِّئَاتِهِمْ حَسنَتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً)


    حدیث «حسنات الابرار سیّئات المقرّبین» را شرح دهید.


    کارشناس بحث : پاسخگوی حدیث 1







    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۷/۰۲ در ساعت ۱۱:۲۱

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط جنات نمایش پست
    با سلام

    از آیه 70 سوره فرقان برداشت می شود که خداوند سیئات را تبدیل به حسنات می کند چگونه خداوند سيئات را تبديل به حسنات مى كند؟

    (إِلا مَن تَاب وَ ءَامَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صلِحاً فَأُولَئك يُبَدِّلُ اللَّهُ سيِّئَاتِهِمْ حَسنَتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً)

    حدیث «حسنات الابرار سیّئات المقرّبین» را شرح دهید



    با صلوات بر محمد وآل محمد
    برای بیان مطلب مورد سوال این آیه شریفه را با آیه 160 سوره انعام پاسخ می دهیم و ان شا الله در پست های بعدی به خود آیه خواهیم پرداخت.
    مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى‏ إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ «160»
    هركه نيكى آورد، پس براى او پاداشى ده برابر آن است وهركه بدى آورد، جز مانند آن كيفر نخواهد ديد و به آنان هرگز ستم نخواهد شد.
    نكته‏ها:
    از كلمه‏ى‏ «جاءَ» استفاده مى‏شود كه پاداش و كيفر مورد بحث در اين آيه، مربوط به دادگاه قيامت است. وگرنه چه بسا خلافى كه با توبه محو يا به نيكى تبديل شود. «يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ»فرقان/ 70. يا مورد عفو قرار مى‏گيرد. «يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ»مائده/ 15.و چه بسا نيكى‏ها كه‏ با ريا و عُجب و گناهان ديگر محو و حبط شود. پس عملى ملاك است كه به صحنه‏ى قيامت آورده شود. جاءَبِالْحَسَنَةِ ... جاءَ بِالسَّيِّئَةِ
    گرچه آيه‏ى مربوط به عمل‏نيك و بد است، ولى طبق روايت، آنكه نيّت خير كند پاداش دارد ولى نيّت‏سوء تا به مرحله عمل نرسد، كيفر ندارد واين فضل‏الهى است.
    در روايات آمده است: هر كه در ماه، سه روز روزه بگيرد، گويا همه‏ى ماه را روزه گرفته است، زيرا هر روزش ده روز حساب مى‏شود. «عَشْرُ أَمْثالِها»
    پاداش ده برابر، حداقلّ است. بعضى اعمال، در بعضى شرايط و براى بعضى افراد، پاداش تا هفتصد برابر بلكه پاداش بى‏حساب هم دارد.
    از ده پاداش الهى، فقط يك قسمت «مزد» است و نُه قسمت ديگر «فضل». «فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ» نساء/ 173.

    سؤال: اگر كيفر گنهكار، به اندازه‏ى گناه اوست، پس چرا يك روز روزه خوردن، شصت روز روزه كفّاره دارد؟
    پاسخ: مقصود از «مثل» در آيه، از نظر عدد نيست، بلكه كيفيّت و چگونگى است. اهميّت يك روز، روزه ماه رمضان، برابر با 60 روز در غير ماه رمضان است. مثل شب قدر كه در اهميّت، بيش از هزار ماه است. اين بيان اهميّت است، نه برترى عددى.

    پيام‏ها:
    1- در شيوه‏ى تربيتى اسلام، تشويق ده برابر تنبيه است. «عَشْرُ أَمْثالِها»
    2- تشويقِ چند برابر، ظلم نيست ولى كيفر بيش از حد ظلم است. «فَلا يُجْزى‏ إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ»
    3- خداوند، در پاداش با فضل خود رفتار مى‏كند، ولى در كيفر، با عدل. عَشْرُ أَمْثالِها ... إِلَّا مِثْلَها
    4- عمل انسان هميشه و همه جا همراه انسان است. مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ ... وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَة
    .................................................. ........................................
    تفسير نور(10جلدى)، ج‏2، ص: 594،593






  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چگونه خداوند سيئات را تبديل به حسنات مى كند؟




    با صلوات برمحمد وآل محمد
    درادامه بحث در مورد آیه شریفه مورد سوال به اصل خود آیه می پردازیم وبحث را با آیه 69 سوره فرقان آغاز می کنیم که می فر ماید:
    يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً «69»

    در روز قيامت عذاب او دوچندان مى‏شود و هميشه به خوارى در آن خواهد ماند.

    إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً «70»
    مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند. پس اينان (كسانى هستند كه) خداوند بدى‏هايشان را به نيكى تبديل مى‏كند، و خداوند آمرزنده و مهربان است.
    نكته‏ها:
    چند برابر شدن عذاب مجرمين كه در جمله‏ى‏ «يُضاعَفْ» آمده است، با عدل الهى مخالفتى ندارد، زيرا عذاب مضاعف در شرايطى است كه گناه، آثار شوم و چند برابر داشته باشد. مثلًا زناكار هم گناه مى‏كند و هم ديگرى را به گناه وادار مى‏سازد و هم چه بسا از اين گناه، فرزند حرامزاده‏اى به دنيا مى‏آورد كه گرايش‏هاى منفى دارد. در قتل نفس نيز قاتل، فردى را مى‏كشد، ولى افرادى را داغدار، بى‏سرپرست ويتيم وجامعه را ناامن مى‏كند. هريك از اين عناوين به تنهايى قابل كيفر است، همان‏گونه كه اگر كسى سنّت بدى را در جامعه بنا نهد در طول تاريخ هر كس به آن سنّت عمل كند، براى مؤسّس آن نيز گناهى ثبت مى‏شود.
    از آنجا كه به اتّفاق همه‏ى علما ومفسّران، زنا به تنهايى سبب جاودانگى در دوزخ نمى‏شود، بنابراين مسئله‏ى خلود و جاودانگى در دوزخ تنها براى مشركانى است كه زناكار باشند. آرى، عقيده‏ى حقّ و باطل و جهان‏بينى كفر و شرك، در كيفرها تأثيرگذار است.
    امام رضا عليه السلام فرمود: به پيامبر صلى الله عليه و آله گفته شد: فلانى انسان بدبختى است، زيرا بسيارى از گناهان را مرتكب شده است. پيامبر فرمود: هرگز چنين نيست كه شما مى‏گوييد، بلكه او نجات يافت و به حسن عاقبت رسيد و گناهانش از بين رفت و به حسنات تبديل شد. زيرا او روزى از راهى مى‏گذشت، مؤمنى را ديد كه عورتش پيدا بود و خود متوجّه نبود. (گويا خواب بوده است) اين شخص بدن او را پوشاند و براى آن كه خجالت نكشد او را با خبر نكرد،
    وقتى آن مؤمن متوجّه شد، در حقّ او چنين دعا كرد: خداوند به تو پاداش بسيار عطا كند، آخرت تو را با خير همراه سازد و در حساب با تو مناقشه و سختگيرى نكند. خداوند دعاى آن مؤمن را در حقّ آن شخص، مستجاب فرمود و او خوش عاقبت شد.
    وقتى كه اين مژده‏ى پيامبراكرم صلى الله عليه و آله به آن گناهكار رسيد او از همه‏ى گناهانش توبه كرد و اهل طاعت خدا شد. پس از يك هفته كه گروهى از دشمنان اسلام به مدينه حمله كردند، پيامبر صلى الله عليه و آله دستور دفاع داد، آن مرد نيز همراه با مسلمانان ديگر براى دفاع آماده شد و در درگيرى با دشمنان به شهادت رسيد و عاقبتش به خير وسعادت ختم گرديد. «1»
    عواملى وجود دارد كه كيفر را چند برابر مى‏كند. برخى از آن عوامل به اين شرح است:

    1- گاهى داشتن شخصيّت اجتماعى، كيفر مجرم را دو برابر مى‏كند. خداوند به زنان پيامبر صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد: «مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ» «2» هر كس از شما همسران پيامبر كار زشت انجام دهيد، دو برابر كيفر داريد.

    2- گاهى زمان، گناه را دو برابر مى‏كند. مثل گناه در روز جمعه، چنانكه در روايات آمده است كه كار خير و يا شر در روز جمعه دو برابر سنجيده مى‏شود. «3»

    3- گاهى گناهِ كليدى است، يعنى علاوه بر انحراف شخص، ديگران را نيز منحرف مى‏كند.

    الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً ... يُضاعَفُ لَهُمُ الْعَذابُ‏ «4»

    پيام‏ها:

    1- كيفرهاى قيامت، هم كمّى است، «يَخْلُدْ» و هم كيفى. «مُهاناً»
    2- اسلام، بن‏بست ندارد. گنهكار نيز راه بازگشت دارد. «إِلَّا مَنْ تابَ»
    3- در هنگام ارتكاب گناه، ايمان از كف مى‏رود، و هنگام توبه باز مى‏گردد. «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ»
    4- توبه، يك انقلاب همه جانبه است، نه يك حركت سطحى ولفظى، عمل صالح‏ نشانه‏ى توبه واقعى است. «تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ»5- توبه و ايمان واقعى، كارهاى انسان را تغيير مى‏دهد و رفتار ناپسند او را اصلاح مى‏كند. «وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً»
    6- همان گونه كه خداوند در آفرينش هستى از خاك وكود، گُل مى‏سازد، سيّئات انسان‏ها را به حسنات تبديل مى‏كند. «يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ»«4»
    .................................................. ..........................
    (1). بحار، ج 5، ص 155
    (2). احزاب، 30
    (3). بحار، ج 89، ص(4). هود، 19- 20.

    (5)



    تفسير نور(10جلدى)، ج‏6، ص: 286
















    ویرایش توسط مجید : ۱۳۹۱/۰۸/۲۵ در ساعت ۱۸:۰۰

  6. تشکر


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با صلوات برمحمد وآل محمد
    وبا سلام بر ره پویان راه حق وحقیقت

    در جواب شما دوست گرامی در مورد حدیث «حسنات الابرار سیّئات المقرّبین» باید عرض کنم که:
    در کتاب «سیره ی حلبیه »جلد 1 صفحه ی 298 این حدیث این چنین توضیح داده شده است:
    «ای ما یُعَدُّ حَسَنَةً بِالنِّسبَةِ لِمَقَامِ الاَبرَارِ قَدَ یُعَدُّ سَیِّئَةً بِالنِّسبَةِ لِمَقَامِ المُقَرَّبِین لِعُلُوِّ مَقَامِهِم وَ ارتِفَاع شَأنِهِم؛یعنی چیزیکه نسبت به مقام نیکان حسنه و نیکی محسوب میشود، نسبت به مقام مقربین،
    سیئه و گناه شمرده میشود بخاطر علو مقام و برتری شأن آنان.»

    همچنین در کتاب «الفقه علی المذاهب الاربعة» جلد 5 صفحه ی 130 در توضیح این حدیث این چنین آورده است:
    «کُلُّ مَن عَظُمَت مَرتَبَتُهُ عَظُمَت صَغیرَتُهُ وَ زَادَ عِقَابُهُ جَزَاءَ فِعلِهِ؛ یعنی هر کس که در رتبه و جایگاه بالایی قرار داشته باشد، گناه کوچک و صغیره ی وی نیز بزرگ بوده و عقاب و جزاء فعل ایشان زیاد خواهد بود.
    هم چنین در کتاب «مرقات المفاتیح شرح مشکاة المصابیح» جلد 9 صفحه ی 509 این چنین آمده است:
    «الکَامِلُ قَد یُؤاخَذُ بِمَا هُوَ عِبَادَةٌ فِی حَقِّ غَیرِهِ.؛یعنی شخص کامل، کسیکه در جایگاه بالایی از مقام و رتبه قرار دارد، با آن چیزی که نسبت به سایرین عبادت محسوب می شود، مورد مؤاخذه قرار گرفته و تنبیه می گردد. »
    التماس دعا

    ویرایش توسط مجید : ۱۳۹۱/۰۷/۱۸ در ساعت ۱۷:۲۱

  8. تشکر


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پست جمع بندی موضوع

    پرسش:

    از آیه 70 سوره فرقان«إِلا مَن تَاب وَ ءَامَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صلِحاً فَأُولَئك يُبَدِّلُ اللَّهُ سيِّئَاتِهِمْ حَسنَاتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً» برداشت می شود که خداوند سیئات را تبدیل به حسنات می کند چگونه خداوند سيئات را تبديل به حسنات مى كند؟

    پاسخ:
    با سلام وعرض ادب واحترام خدمت شما پرشسگر گرامی
    برای بیان مطلب مورد سوال این آیه شریفه را با آیه 160 سوره انعام پاسخ می دهیم که: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى‏ إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ؛ هركه نيكى آورد، پس براى او پاداشى ده برابر آن است وهركه بدى آورد، جز مانند آن كيفر نخواهد ديد و به آنان هرگز ستم نخواهد شد.»
    نكته‏ ها:
    از كلمه‏ ى‏ «جاءَ» استفاده مى‏ شود كه پاداش و كيفر مورد بحث در اين آيه، مربوط به دادگاه قيامت است. وگرنه چه بسا خلافى كه با توبه محو يا به نيكى تبديل شود. «يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ». يا مورد عفو قرار مى ‏گيرد. «يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ»(1).و چه بسا نيكى ‏ها كه‏ با ريا و عُجب و گناهان ديگر محو و حبط شود. پس عملى ملاك است كه به صحنه‏ ى قيامت آورده شود. جاءَبِالْحَسَنَةِ ... جاءَ بِالسَّيِّئَةِ
    گرچه آيه‏ ى مربوط به عمل ‏نيك و بد است، ولى طبق روايت، آن كه نيّت خير كند پاداش دارد ولى نيّت‏ سوء تا به مرحله عمل نرسد، كيفر ندارد واين فضل‏ الهى است.
    در روايات آمده است: هر كه در ماه، سه روز روزه بگيرد، گويا همه‏ ى ماه را روزه گرفته است، زيرا هر روزش ده روز حساب مى‏ شود. «عَشْرُ أَمْثالِها»
    پاداش ده برابر، حداقلّ است. بعضى اعمال، در بعضى شرايط و براى بعضى افراد، پاداش تا هفتصد برابر بلكه پاداش بى‏ حساب هم دارد.
    از ده پاداش الهى، فقط يك قسمت «مزد» است و نُه قسمت ديگر «فضل». «فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ»(2)
    درادامه بحث در مورد آیه شریفه مورد سوال به اصل خود آیه می پردازیم وبحث را با آیه 69 سوره فرقان آغاز می کنیم که می فر ماید:« يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً؛در روز قيامت عذاب او دوچندان مى‏ شود و هميشه به خوارى در آن خواهد ماند.
    «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً؛ مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند. پس اينان (كسانى هستند كه) خداوند بدى‏ هايشان را به نيكى تبديل مى‏ كند، و خداوند آمرزنده و مهربان است.»(3)
    نكته‏ ها:
    چند برابر شدن عذاب مجرمين كه در جمله‏ ى‏ «يُضاعَفْ» آمده است، با عدل الهى مخالفتى ندارد، زيرا عذاب مضاعف در شرايطى است كه گناه، آثار شوم و چند برابر داشته باشد. مثلًا زناكار هم گناه مى‏ كند و هم ديگرى را به گناه وادار مى‏ سازد و هم چه بسا از اين گناه، فرزند حرام زاده‏ اى به دنيا مى‏ آورد كه گرايش‏ هاى منفى دارد. در قتل نفس نيز قاتل، فردى را مى‏ كشد، ولى افرادى را داغدار، بى‏ سرپرست ويتيم وجامعه را ناامن مى‏ كند. هريك از اين عناوين به تنهايى قابل كيفر است، همان‏ گونه كه اگر كسى سنّت بدى را در جامعه بنا نهد در طول تاريخ هر كس به آن سنّت عمل كند، براى مؤسّس آن نيز گناهى ثبت مى‏ شود.
    از آنجا كه به اتّفاق همه‏ ى علما ومفسّران، زنا به تنهايى سبب جاودانگى در دوزخ نمى‏ شود، بنابراين مسئله‏ ى خلود و جاودانگى در دوزخ تنها براى مشركانى است كه زناكار باشند. آرى، عقيده‏ ى حقّ و باطل و جهان‏ بينى كفر و شرك، در كيفرها تأثيرگذار است.
    امام رضا عليه السلام فرمود: به پيامبر(صلى الله عليه و آله) گفته شد: فلانى انسان بدبختى است، زيرا بسيارى از گناهان را مرتكب شده است. پيامبر فرمود: هرگز چنين نيست كه شما مى‏ گوييد، بلكه او نجات يافت و به حسن عاقبت رسيد و گناهانش از بين رفت و به حسنات تبديل شد. زيرا او روزى از راهى مى‏ گذشت، مؤمنى را ديد كه عورتش پيدا بود و خود متوجّه نبود. (گويا خواب بوده است) اين شخص بدن او را پوشاند و براى آن كه خجالت نكشد او را با خبر نكرد، وقتى آن مؤمن متوجّه شد، در حقّ او چنين دعا كرد: خداوند به تو پاداش بسيار عطا كند، آخرت تو را با خير همراه سازد و در حساب با تو مناقشه و سخت گيرى نكند. خداوند دعاى آن مؤمن را در حقّ آن شخص، مستجاب فرمود و او خوش عاقبت شد.
    وقتى كه اين مژده ‏ى پيامبراكرم(صلى الله عليه و آله) به آن گناه كار رسيد او از همه‏ ى گناهانش توبه كرد و اهل طاعت خدا شد. پس از يك هفته كه گروهى از دشمنان اسلام به مدينه حمله كردند، پيامبر(صلى الله عليه و آله) دستور دفاع داد، آن مرد نيز همراه با مسلمانان ديگر براى دفاع آماده شد و در درگيرى با دشمنان به شهادت رسيد و عاقبتش به خير وسعادت ختم گرديد. «4»

    عواملى وجود دارد كه كيفر را چند برابر مى‏ كند. برخى از آن عوامل به اين شرح است:
    1- گاهى داشتن شخصيّت اجتماعى، كيفر مجرم را دو برابر مى‏ كند. خداوند به زنان پيامبر(صلى الله عليه و آله) مى‏ فرمايد: «مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ» «5» هر كس از شما همسران پيامبر كار زشت انجام دهيد، دو برابر كيفر داريد.
    2- گاهى زمان، گناه را دو برابر مى ‏كند. مثل گناه در روز جمعه، چنان كه در روايات آمده است كه كار خير و يا شر در روز جمعه دو برابر سنجيده مى‏ شود. «6»
    3- گاهى گناهِ كليدى است، يعنى علاوه بر انحراف شخص، ديگران را نيز منحرف مى ‏كند. «الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً ... يُضاعَفُ لَهُمُ الْعَذابُ‏»(7)
    پيام‏ ها:
    1- كيفرهاى قيامت، هم كمّى است، «يَخْلُدْ» و هم كيفى. «مُهاناً»
    2- اسلام، بن‏بست ندارد. گنهكار نيز راه بازگشت دارد. «إِلَّا مَنْ تابَ»
    3- در هنگام ارتكاب گناه، ايمان از كف مى‏رود، و هنگام توبه باز مى‏گردد. «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ»
    4- توبه، يك انقلاب همه جانبه است، نه يك حركت سطحى ولفظى، عمل صالح‏ نشانه‏ى توبه واقعى است. «تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ»
    5- توبه و ايمان واقعى، كارهاى انسان را تغيير مى‏دهد و رفتار ناپسند او را اصلاح مى‏كند. «وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً»
    6- همان گونه كه خداوند در آفرينش هستى از خاك وكود، گُل مى‏سازد، سيّئات انسان‏ها را به حسنات تبديل مى‏كند. «يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ»«8»


    پی نوشت:
    1).سوره مائده/ 15.
    2). سوره نساء/ 173.
    3). سوره فرقان/69-70.
    4). بحار، ج 5، ص 155.
    5). احزاب،30.
    6). بحار، ج 89.
    7). هود، 19- 20.
    8). تفسير نور(10جلدى)، ج‏6، ص: 286



    ویرایش توسط مجید : ۱۳۹۳/۱۱/۱۵ در ساعت ۱۲:۳۴

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود