جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: منظور از عمود دین چیست ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    1,079
    صلوات
    18000
    تعداد دلنوشته
    4
    مورد تشکر
    25 پست
    حضور
    28 روز 22 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    80

    منظور از عمود دین چیست ؟




    با سلام به عزیزان.
    سوال کوتاهی داشتم.
    این که پیامبر فرمودند: إنّ الصلوه عمود الدّین
    به چه معناست؟ آیا در این جمله لغت: الدّین به همان معنای الدّین در آیه ی مالک یوم الدّین است؟



    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 2


    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۷/۱۱ در ساعت ۱۳:۳۰

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط أسئلونی نمایش پست
    با سلام به عزیزان.
    سوال کوتاهی داشتم.
    این که پیامبر فرمودند: إنّ الصلوه عمود الدّین
    به چه معناست؟

    سلام به شما پرسشگر گرامی

    قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ عَمُودَ الدِّينِ الصَّلَاةُ وَ هِيَ أَوَّلُ مَا يُنْظَرُ فِيهِ مِنْ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ فَإِنْ صَحَّتْ نُظِرَ فِي عَمَلِهِ وَ إِنْ لَمْ تَصِحَّ لَمْ يُنْظَرْ فِي بَقِيَّةِ عَمَلِهِ (تهذيب‏ الأحكام، ج 2، ص237)

    پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمودند: همانا ستون دین [اسلام]، نماز است و آن اولین چیزی است که [در قیامت] از میان اعمال آدمی در آن نظر می شود [و مورد سنجش قرار می گیرد]، پس اگر صحیح باشد، در بقیه اعمالش هم نظر می شود و اگر صحیح نباشد، در بقیه اعمالش نظر نمی شود!

    دین در این روایت به معنای «آیین» است، یعنی ستون خیمه آیین اسلام، نماز است. درباره این فریضه بزرگ، آیات و روایات بسیاری وارد شده و بارها بر اهمیت آن سفارش شده است. قرآن کریم می فرماید: نماز انسان را از بدی ها باز می دارد:

    وَ أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَر (عنکبوت/45)
    و نماز را برپا دار، كه نماز (انسان را) از زشتي ها و گناه باز مى ‏دارد

    نماز به ما می آموزد که خدا نیستیم! * بنده ایم و صاحب داریم! صاحب و مولایی که به ما امر نموده که چه بکنیم و چه نکنیم! کجا حرکت کنیم و کجا توقف کنیم!

    نماز به ما می آموزد که مراقب تمام گفتار و کردارمان باشیم زیرا روز جزایی در پیش است که باید در آن روز برای تک تک اعمالمان، حساب و کتاب پس دهیم!

    نماز به ما می آموزد که سعادت در گرو پیمایش راه نیکان است، و شقاوت در بیراهه گمراهان و غضب شدگان!

    نماز یاد خداست: وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْري (طه/14) ؛ و نماز را براى ياد من بپادار. کسی که روزانه، پنج مرتبه به یاد خدا و جزا و حساب و کتاب و معاد و دوزخ و بهشت باشد، چنین کسی از بدی روی گردان شده، نیکی اش را بر همگان ارزانی می دارد.


    ---------------------------
    * برخی گمان می کنند خدایند و دیگران هم رعیت آنها! هر ستمی که از دستشان بر می آید، بر سر این خلق الله بیچاره روا می دارند: فَقالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى‏ (نازعات/24) و [فرعون] گفت: «من پروردگار برتر شما هستم»!
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۲/۰۴/۲۷ در ساعت ۲۲:۰۲
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط أسئلونی نمایش پست
    آیا در این جمله لغت: الدّین به همان معنای الدّین در آیه ی مالک یوم الدّین است؟
    همانطور که عرض کردم «دین» در روایتی که ذکر نمودم به معنای «آیین» است، یعنی ستون خیمه آیین اسلام، نماز است، اما لفظ «دین» در آیه کریمه «مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ»، به معنای «جزا» است یعنی [خداوندی که] مالک روز جزاست؛ یعنی همان روز قیامت. برخی هم احتمال داده اند که به معنی «آیین» باشد که در این صورت منظور آیه اینست که خداوند صاحب روزی است که در آن روز هر كسى در برابر دين و آیين خود جزا مى‏ بيند.

    استاد مکارم در تفسیر نمونه در این باره می نویسد:

    كلمه يَوْمِ الدِّينِ، در تمام مواردى كه در قرآن استعمال شده به معنى قيامت آمده است چنان كه در قرآن در آيه 17 و 18 و 19 سوره انفطار با صراحت به اين معنى اشاره شده است (اين تعبير متجاوز از ده بار در قرآن مجيد به همين معنى آمده).

    اينكه چرا آن روز، روز دين معرفى شده، به خاطر اين است كه آن روز روز جزا است و «دين» در لغت به معنى «جزا» مى‏باشد. روشن ترين برنامه‏اى كه در قيامت اجرا مى‏شود همين برنامه جزا و كيفر و پاداش است؛ در آن روز پرده از روى كارها كنار مى‏رود، و اعمال همه دقيقا مورد محاسبه قرار مى‏گيرد و هر كس جزاى اعمال خويش را _اعم از خوب و بد_ مى‏ بيند.

    بعضى از مفسران نيز عقيده دارند كه علت نامگذارى رستاخيز به "يَوْمِ الدِّينِ" اين است كه در آن روز هر كسى در برابر دين و آئين خود جزا مى‏بيند، ولى معنى اول (حساب و جزا) صحيح تر به نظر مى‏ رسد. (1)

    خود لفظ «دين» در معانى گوناگون به كار می رود:
    الف: آیین، مجموعه‏ قوانين آسمانى: «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ» (آل عمران/19)
    ب: عمل و اطاعت: «لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ» (زمر/3)
    ج: حساب و جزا: «مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ» (حمد/4)

    اما ترکیب «يَوْمِ الدِّينِ»، در قرآن به معناى روز قيامت است. (2)


    پی نوشت
    ---------------------------
    1- تفسير نمونه، ج‏1، ص41
    2- تفسير نور، ج‏1، ص 26
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۱/۰۷/۱۲ در ساعت ۱۸:۲۳
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    1,079
    صلوات
    18000
    تعداد دلنوشته
    4
    مورد تشکر
    25 پست
    حضور
    28 روز 22 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    80



    با تشكر دوستان عزيز و اساتيد محترم از پاسخوگويي شما.با اين وجود و طبق فرمايشات شما تمامي اعمال انسان متكي به نماز است. وحال بايد گفت كه اين امر كه در انجام فرايض نماز الزام وجود دارد جاي حرفي باقي نمي ماند. اما سوال بعدي بنده اين است كه آيا اجباراً بايد نماز به لفظ قرآني خوانده شود؟در حالي كه برخي افراد اطلاعي از زبان عربي ندارند و نمي دانند كه چه مي خوانند و آيا صحيح مي خوانند يا نه، سندي هست كه مسلمان را ملزم به عربي خواندن نماز كند؟آيا نمي شود با زبان خودمان خدا را ستايش كنيم و او را حمد بگوييم؟همانطور كه اديان ديگر به زبان خودشان انجيل و تورات مي خوانند؟
    (البته لازم به ذكر است كه اين سوال براي بنده چند جنبه دارد! اول اينكه دوستي از من اين پرسش ها را پرسيد ه و از من خواسته كه پاسخ بگويم و دوم اين كه اطلاعات خود را افزايش دهم )



  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    سلام دوست عزیز

    اینکه چرا نماز را باید به عربی بخوانیم، مطلبی خارج از پرسش تاپیک است و موضوعی مستقل است که بحث و پاسخش در اینجا آمده: http://www.askquran.ir/thread25562.html

    می توانید پرسشهایتان در این باره را در همان جا ادامه دهید.

    اینکه نماز را به لفظ عربی می خوانیم یک دستور فقهی است که مبنای روایی دارد؛ همان کسی که اصل نماز را بر ما واجب نموده، شکل آن را هم به ما یاد داده که باید به چه شیوه ای باشد.

    کتاب وسائل الشیعه، جامع روایات فقهی پیشوایان معصوم ماست. در جلد 4 و 5 آن بحث مقدمات نماز و در جلد 6 آن کیفیت کامل نماز به صورت دقیق و جزء به جزء آمده: بخش قرائت، بخش رکوع، بخش سجود، بخش تشهد، بخش سلام و دیگر ارکان و اجزاء نماز. در پست بعدی یک نمونه از روایات امامیه و یک نمونه از روایات اهل سنت درباره کیفیت نماز نقل می کنم؛ توجه فرمایید.
    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۱/۰۷/۱۶ در ساعت ۲۳:۱۲
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    کیفیت نماز (یک روایت از امامیه و یک روایت از اهل سنت)




    حديث حمّاد بن عيسي
    حمّاد بن عيسي از امام جعفر صادق (ع) روايت کرده که آن حضرت فرمود: چه قدر ناپسند است براي مردي که 60يا 70 سال از عمرش بگذرد و يک نماز با شرايط کامل انجام نداده باشد. حمّاد گفت: (از اين سخن امام (ع)) در دلم احساس حقارت کردم و عرض کردم: فدايت شوم، نماز را (با شرايط کامل) به من تعليم فرما.

    پس ابوعبداللّه (ع) (جعفر بن محمّد‘) راست قامت رو به قبله ايستاد و دست‌هايش را با انگشتان بسته بر روي رانهايش انداخت و پاهايش را نزديک به هم به فاصلة سه انگشت باز قرار داد و انگشتان پاهايش همه رو به قبله بود و آنها را از قبله منحرف نمي‌کرد و با خشوع و فروتني تمام بود، پس تکبير گفت و سوره حمد و قل هو اللّه احد را با ترتيل قرائت کرد، سپس به اندازه نفس کشيدني در حال قيام صبر کرد و پس از آن تکبير گفت در حالي که هنوز ايستاده بود، آنگاه به رکوع رفت و دو کف دستش را با انگشتان باز روي کاسه زانوهايش قرار داد و زانوها را به عقب داد تا پشتش صاف شد به طوري که اگر قطره‌اي آب يا روغن بر پشتش ريخته مي‌شد به واسطه راست بودن پشتش به هيچ طرف مايل نمي‌گشت، امام گردنش را (در رکوع) راست گرفت و چشمانش را بست و سه مرتبه با ترتيل تسبيح (سبحان رَبّي العظيم وبحمده) گفت، سپس راست قامت ايستاد و چون کاملاً به حال قيام درآمد، گفت: «سمع اللّه لمن حمده» و بعد از آن در همان حال قيام، تکبير گفت و دستها را تا مقابل صورت بالا آورد، و آنگاه به سجده رفت و دستهايش را قبل از زانوها بر زمين گذاشت و سه مرتبه گفت: سبحان ربّي الأعلى وبحمده، و (در سجده) عضوي از بدنش را بر عضو ديگر نگذاشت و بر هشت موضع سجده کرد: پيشاني، دو کف دست، دو کاسه زانو، دو انگشت ابهام پا، و بيني، ( گذاشتن هفت موضع در سجده بر زمين واجب و گذاشتن بيني بر خاک سنّت است که اِرغام ناميده مي‌شود). سپس سر از سجده برداشت و هنگامي که راست نشست، تکبير گفت و ساق پاي چپ را خم کرده، روي آن نشست و پشت پاي راستش را بر کف پاي چپش گذاشت و گفت: «أستغفر اللّه ربّي و أتوب إليه»، و در همان حال نشسته تکبير گفت و بعد سجده دوم را مانند سجده اوّل بجا آورد و همان ذکر تسبيح را در سجده دوم نيز گفت و از عضوي از بدنش براي عضو ديگر در رکوع و سجود کمک نگرفت و در حال سجده دست‌هايش را به صورت بال از بدنش جدا گرفت و ذراعِ دستها را بر زمين نگذاشت و بدين ترتيب دو رکعت نماز بجا آورد.

    سپس فرمود: اي حمّاد، اين گونه نماز بخوان، و در نماز به هيچ سويي التفات مکن و با دست‌ها و انگشتانت بازي مکن و آب دهان به راست و چپ يا پيش رويت مينداز. (شیخ حرّ عاملی: وسائل الشیعه، 4، باب 1 از ابواب افعال نماز، حدیث 1، و باب 17)

    امام صادق (ع) این نماز را از پدرش امام باقر(ع) و امام باقر(ع) از پدرانش و آنها از اميرمؤمنان(ع) و او از رسول خدا (صلوات اللّه عليهم اجمعين) آموخته اند.

    حديث ابي حُميد ساعدي
    حديث ابي حُميد ساعدي را برخي از محدّثان (سنّي) روايت کرده‌اند و ما از کتاب سنن بيهقي نقل مي‌کنيم که گفت: او رو به اصحاب پيامبر‌(ص) کرد و گفت: من داناترين شما به نماز رسول خدا (ص) هستم. گفتند: به چه سبب؟ زيرا تو نه بيش از ما پيرو آن حضرت بوده‌اي و نه افزونتر از ما مصاحبتش کرده‌اي. گفت: چرا، گفتند: پس (کيفيّت نماز آن حضرت را) بر ما عرضه کن. ابوحُميد گفت: رسول خدا(ص) هرگاه مي‌خواست به نماز بايستد، دست‌ها را تا برابر شانه‌هايش بالا مي‌بُرد، سپس تکبير مي‌گفت و هنگامي که همه اعضايش به حال اعتدال در جاي خود قرار مي‌گرفت به قرائت مي‌پرداخت، آنگاه تکبير مي‌گفت و دست‌ها را تا برابر شانه بالا مي‌بُرد، پس از آن به رکوع مي‌رفت و دو کف دست را بر زانوها مي‌گذاشت و در حال اعتدال که نه سرش را بالا مي‌گرفت و نه پايين مي‌انداخت، رکوع را انجام مي‌داد. سپس از رکوع سر بلند مي‌کرد(مي‌ايستاد) و مي‌گفت: سمع اللّه لمن حمده. آنگاه دست‌ها را تا برابر شانه‌ها بالا مي‌بُرد و تکبير مي‌گفت، سپس (براي سجده) متوجّه زمين شده و دست‌هايش را (در سجده) از پهلوهايش جدا مي‌گرفت، آنگاه سر از سجده برمي‌داشت و پاي چپش را خم مي‌کرد و بر آن مي‌نشست. انگشتان پاهايش را در سجده باز مي‌نمود و سجده دوم را نيز همين‌گونه انجام مي‌داد و پس از سجده، تکبير مي‌گفت، سپس پايش را خم کرده بر آن مي‌نشست در حالي که هر عضوي به حال اعتدال قرار مي‌گرفت. رکعت بعدي را هم به همين کيفيّت انجام مي‌داد و پس از دو رکعت در حال قيام، تکبير مي‌گفت و دست‌هايش را تا برابر شانه‌ها بالا مي‌برد همانگونه که تکبير افتتاحيّه را انجام مي‌داد و در بقيّه نمازش نيز همين‌طور عمل مي‌کرد تا به سجده آخر. پس از آن سلام مي‌گفت، پاي چپ را عقب قرار مي‌داد و بر سمت چپ بر وَرِک مي‌نشست.

    همه گفتند: ابوحميد راست گفت، رسول خدا(ص) بدين گونه نماز مي‌گذارد. (سنن بیهقی:2/72، 73، 101، 102; سنن أبی داود:1/194، باب افتتاح الصّلاة، حدیث 730ـ736; سنن ترمذی:2/98، باب صفة الصّلاة)
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  9. تشکرها 2


  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    جمع بندی




    پرسش:
    این که پیامبر فرمودند: إنّ الصلوه عمود الدّین به چه معناست؟ منظور از دین چیست؟

    پاسخ:
    سلام به شما پرسشگر گرامی

    قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ عَمُودَ الدِّينِ الصَّلَاةُ وَ هِيَ أَوَّلُ مَا يُنْظَرُ فِيهِ مِنْ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ فَإِنْ صَحَّتْ نُظِرَ فِي عَمَلِهِ وَ إِنْ لَمْ تَصِحَّ لَمْ يُنْظَرْ فِي بَقِيَّةِ عَمَلِهِ (تهذيب‏ الأحكام، ج 2، ص237)

    پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمودند: همانا ستون دین [اسلام]، نماز است و آن اولین چیزی است که [در قیامت] از میان اعمال آدمی در آن نظر می شود [و مورد سنجش قرار می گیرد]، پس اگر صحیح باشد، در بقیه اعمالش هم نظر می شود و اگر صحیح نباشد، در بقیه اعمالش نظر نمی شود!

    دین در این روایت به معنای «آیین» است، یعنی ستون خیمه آیین اسلام، نماز است. درباره این فریضه بزرگ، آیات و روایات بسیاری وارد شده و بارها بر اهمیت آن سفارش شده است. قرآن کریم می فرماید: نماز انسان را از بدی ها باز می دارد:

    وَ أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَر (عنکبوت/45)
    و نماز را برپا دار، كه نماز (انسان را) از زشتي ها و گناه باز مى ‏دارد

    نماز به ما می آموزد که خدا نیستیم! بنده ایم و صاحب داریم! صاحب و مولایی که به ما امر نموده که چه بکنیم و چه نکنیم! کجا حرکت کنیم و کجا توقف کنیم!

    نماز به ما می آموزد که مراقب تمام گفتار و کردارمان باشیم زیرا روز جزایی در پیش است که باید در آن روز برای تک تک اعمالمان، حساب و کتاب پس دهیم!

    نماز به ما می آموزد که سعادت در گرو پیمایش راه نیکان است، و شقاوت در بیراهه گمراهان و غضب شدگان!

    نماز یاد خداست: وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْري (طه/14) ؛ و نماز را براى ياد من بپادار. کسی که روزانه، پنج مرتبه به یاد خدا و جزا و حساب و کتاب و معاد و دوزخ و بهشت باشد، چنین کسی از بدی روی گردان شده، نیکی اش را بر همگان ارزانی می دارد.

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۳/۰۸/۲۰ در ساعت ۲۲:۴۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود