جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیاآگاهی امام زمان(ع)براعمال مامنافاتی باستارالعیوب بودن خداوندندارد؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    845
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    19 روز 22 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    1
    گالری
    0

    آیاآگاهی امام زمان(ع)براعمال مامنافاتی باستارالعیوب بودن خداوندندارد؟




    باسلام

    باتوجه به این که خداوندستارالعیوب است وهرگزحاضرنیست حتی ملائکة الله هم ازعیب های ماآگاه شوند


    ودرست است که امام معصوم ازپدربه انسانهانزدیک تراست



    اماخداوندچگونه حاضرمیشودکه امام زمان(عج)ازگناهان کبیره وصغیره انسانهاآگاه شودوآبروی آنهاریخته شود؟آیااین مساله باستاریت خداونددرتناقض نیست؟


    کارشناس بحث : پاسخگوی اعتقادی 8

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۷/۲۰ در ساعت ۰۳:۲۷


    آیة الله العظمی بهجت:


    تا رابطه ما با ولیّ امر، امام زمان (عج) قوی نشود، کار ما درست نخواهد شد.



    و قوّت رابطه ما با ولیّ امر (عج) هم در اصلاح نفس است.


    راه خلاص از گرفتاری ها، منحصر است به دعا کردن در خلوات برای فرج ولیّ عصر (عج)؛


    نه دعای همیشگی و لقلقه زبان... بلکه دعای با خلوص و صدق نیّت و همراه با توبه.



  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام خدمت شما

    شیخ طوسی(ره)در مورد ستار بودن خداوند می فرماید:

    سخن خداوند: «وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ» معنایش این است که او ستار الذنوب است و هیچکس را بر معاصیش رسوا نمی کند بلکه اگر از آن توبه کند آن را می پوشاند.[1]

    و سید مرتضی(ره) می فرماید:

    معنای ساتر و ستار بودن این است که خداوند در دنیا نشانه عقاب که بیان باشد از لعن و سبک شمردن و آن چه مانند آن است انجام نمی دهد[2]

    خداوند براي كافران و مفسدین كه لجوجانه گناه مي كنند و از آشكار شدن گناهشان هيچ باكي ندارند ، عيب پوشي نمي كند.ستاريت نسبت به مومنان نيز به تناسب درجات ايماني آنان بستگي دارد .

    ستار العیوب بودن خداوند منافاتی با آگاهی ائمه(علیهم السلام) از حال بنده
    ندارد زیرا آن ها انسان هایی خدایی هستند و خوشحالی آن ها خوشحالی الهی و اندوه آن ها نیز رنگ خدایی دارد و اگر گناه ما به آن ها برسد مانند خداوند ستار هستند و عیوب انسان ها را آشکار نمی کنند و وقتی انسان توبه کرد آن ها نیز همان دیدی را دارند که خداوند نسبت به بندگان توبه کننده دارد. از این روست که محرم اسرار و علوم الهی می شوند.

    عبد اللّه بن ابان که موقعیتی نزد امام رضا ـ علیه السّلام ـ داشت، می گوید: به امام رضا ـ علیه السلام ـ عرض کرد: برای من و خانواده ام دعا بفرما، آن حضرت فرمود:
    مگر من دعا نمی کنم؟! به خدا سوگند اعمال شما هر شب و روز بر من عرض می شود .[3]

    ویرایش توسط اندیشمند : ۱۳۹۱/۰۷/۲۳ در ساعت ۱۹:۰۵


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    268
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    3 روز 16 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    همچنین اگر انسان باور داشته باشد رفتاری که انجام می دهد در دیدپیامبر و ائمه(علیهم السلام) است و آن ها ناظر بر اعمال او هستند و در قیامت شهادت می دهند، تلاش می کند آلوده گناه نشود.

    امام باقر ـ علیه السّلام ـ فرمود :

    «ان الاعمال تعرض علی نبیکم کل عشیة الخمیس فلیستح احدکم ان تعرض علی نبیه العمل القبیح»[4]

    «تمامی اعمال شما بر پیامبرتان هر عصر پنجشنبه عرضه می شود. بنا بر این، باید از این که عمل زشتی از شما بر پیامبر ـ صلّی اللّه علیه و آله ـ عرضه شود شرم کنید .»

    البته انسان باید از معاصی توبه کند و بر گناه اصرار و لجاجت نکند و طوری نشود که پرده عصمت و ستاریت از بین برود.

    از امیرالمومنین (علیه السلام) روايت شده است :

    مَن تَابَ ، تَابَ اللّهُ عَلَيْهِ وَاُمِرَتْ جَوارِحُهُ اَنْ تَسْتُرَ عَلَيْهِ ، وَبِقاعُ الأَرْضِ أَنْ تَكْتُمَ عَلَيْهِ ، وَأُنْسِيَتِ الحَفَظَةُ مَا كانَتْ تَكْتُب عَلَيهِ[5]
    كسى كه توبه كند ، خدا توبه اش را مى پذيرد و به اعضايش فرمان مى رسد كه گناهانش را بر او پوشيده دارند ، و به قطعه هاى زمين امر مى شود كه گناهانش را بر او كتمان كنند ، و آنچه را كاتبان عمل در پرونده اش نوشته اند از ياد آنان مى برند
    .
    معاوية بن وهب مى گويد : از حضرت صادق (عليه السلام) شنيدم فرمود :

    إِذَا تَابَ العَبدُ المُؤمِنُ تَوبَةً نَصوحاً اَحَبَّهُ اللّهُ فَسَتَرَ عَلَيهِ فِى الدُّنْيا وَالآخِرةِ . قُلتُ : فَكَيْفَ يَسْتُرُ عَلَيْهِ ؟ قَال : يُنْسِى مَلَكَيْهِ مَا كَتَبا عَلَيهِ مِنَ الذُّنوبِ . . . فَيَلْقَى اللّهَ حِينَ يَلْقاهُ وَلَيسَ شَىْءٌ يَشْهَدُ عَلَيهُ بِشَىْء مِنَ الذُّنوبِ[6]

    « هنگامى كه بنده ى مؤمن توبه خالص مى كند ، خدا به او محبّت مىورزد ، پس در دنيا و آخرت بر او مى پوشاند ، گفتم : چگونه بر او مى پوشاند ؟ فرمود : آنچه را از گناهان دو فرشته ى نويسنده بر او نوشته اند از ياد آنان مى برد ، پس هنگامى كه خدا را ملاقات مى كند ، چيزى كه به اندكى از گناهانش گواهى دهد وجود نخواهد داشت » .



    [1] التبيان في تفسير القرآن ج‏5 ص 200 ، نويسنده: شيخ طوسى‏ ، ناشر: دار إحياء التراث العربي‏ ، مكان چاپ: بيروت‏
    [2] الذخيرة في علم الكلام ص 603 ، نويسنده: شريف مرتضى‏ ، ناشر: مؤسسة النشر الإسلامي‏ ، مكان چاپ: قم‏ ، سال چاپ: 1411 ق‏ ، به تحقيق سيد احمد حسينى‏
    [3] الكافي، ج‏1، ص: 219 ، نويسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق‏ ، محقق / مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد ، ناشر: دار الكتب الإسلامية ، مكان چاپ: تهران‏ ، سال چاپ: 1407 ق‏ ، نوبت چاپ: چهارم
    [4] بحار الأنوار، ج‏23، ص: 344 ، نويسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏ ، ناشر: دار إحياء التراث العربي‏ ، مكان چاپ: بيروت‏ ، سال چاپ: 1403 ق‏ ، نوبت چاپ: دوم
    [5] بحار الانوار :ج6 ص 28
    [6]همان





اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود