جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا درست است که تلاش کنیم تا به مقام طی الارض برسیم ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    138
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    13 ساعت 52 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا درست است که تلاش کنیم تا به مقام طی الارض برسیم ؟




    با سلام و تحیات

    آیا درست است که تلاش کنیم تا به مقام طی الارض برسیم ؟ آیا اینکار دارای مخاطره است ؟ آیا امکان انحراف در این مسیر وجود دارد ؟

    ممنونم


    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 6


    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۸/۰۴ در ساعت ۰۱:۳۸
    لازمه رهایی از جهل و رسیدن به معرفت دانائی ست
    لازمه دانائی کسب علم و آگاهی ست
    لازمه کسب علم و آگاهی پرسش است
    از این روست که زیاد می پرسم
    تا از نادانسته هایم بکاهم و به دانسته هایم بیافزایم

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط سلوا نمایش پست
    با سلام و تحیات

    آیا درست است که تلاش کنیم تا به مقام طی الارض برسیم ؟ آیا اینکار دارای مخاطره است ؟ آیا امکان انحراف در این مسیر وجود دارد ؟

    ممنونم


    باسمه تعالی
    باسلام
    :
    تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن /که خواجه خود صفت بنده پروری داند1)
    اگر چه تلاش برای رسیدن به طی الارض یا هر مقام معنوی دیگر ، زیر نظر یک خضر راه ویک انسان کامل ومکملی،فی نفسه اشکالی ندارد،ولی توصیه دین وشریعت این است که بهترین عبادت ،عبادت احراری است که در روایت آمده است:
    عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام، قَالَ: «إِنَّ الْعِبَادَةَ ثَلَاثَةٌ: قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ- عَزَّ وَ جَلَّ- خَوْفاً، فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْعَبِيدِ؛ وَ قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ- تَبَارَكَ وَ تَعَالى‏- طَلَبَ الثَّوَابِ، فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْأُجَرَاءِ؛ وَ قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ- عَزَّ وَ جَلَّ- حُبّاً لَهُ، فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْأَحْرَارِ، وَ هِيَ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ».(2 یعنی بهترین عبادت این است که انسان آن عبادت را خالصا لوجه الله انجام دهد نه برای رسیدن به ثمرات دنیوی (مانند طی الارض و....)ویا برای رسیدن به ثمرات اخروی (مانند بهشت وحور و غلمان....) که به تعبیر جناب حافظ :
    قبله و محراب من ابروی دلدار است وبس
    این دل شوریده را با این چه وبا آن چه کار
    چون که اندر هر دو عالم یار می باید مرا
    با بهشت و دوزخ وبا حور وبا غلمان چه کار

    اگر چه اگر کسی این عباذت احراری را انجام دهد آن ثمرات دنیوی واخروی هم نا خود آگاه به دنبال خواهد داشت

    نام احمد نام جمله انبیاست/چون که صد آمد نود هم پیش ماست3)
    پی نوشت:
    1-حافظ
    2-کافی ج3/ص216
    3-مولوی

    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 6







    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 6

    [/quote]



  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باسمه تعالی

    جمع بندی

    پرسش


    آیا درست است که تلاش کنیم تا به مقام طی الارض برسیم ؟ آیا اینکار دارای مخاطره است ؟ آیا امکان انحراف در این مسیر وجود دارد ؟



    پاسخ:


    تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن /که خواجه خود صفت بنده پروری داند1)

    اگر چه تلاش برای رسیدن به طی الارض یا هر مقام معنوی دیگر ، زیر نظر یک خضر راه ویک انسان کامل ومکملی،فی نفسه اشکالی ندارد،ولی توصیه دین وشریعت این است که بهترین عبادت ،عبادت احراری است که در روایت آمده است:

    عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام، قَالَ: «إِنَّ الْعِبَادَةَ ثَلَاثَةٌ: قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ- عَزَّ وَ جَلَّ- خَوْفاً، فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْعَبِيدِ؛ وَ قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ- تَبَارَكَ وَ تَعَالى‏- طَلَبَ الثَّوَابِ، فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْأُجَرَاءِ؛ وَ قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ- عَزَّ وَ جَلَّ- حُبّاً لَهُ، فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْأَحْرَارِ، وَ هِيَ أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ».(2

    یعنی بهترین عبادت این است که انسان آن عبادت را خالصا لوجه الله انجام دهد نه برای رسیدن به ثمرات دنیوی (مانند طی الارض و....)ویا برای رسیدن به ثمرات اخروی (مانند بهشت وحور و غلمان....) که به تعبیر جناب حافظ :

    قبله و محراب من ابروی دلدار است وبس
    این دل شوریده را با این چه وبا آن چه کار
    چون که اندر هر دو عالم یار می باید مرا
    با بهشت و دوزخ وبا حور وبا غلمان چه کار

    اگر چه اگر کسی این عباذت احراری را انجام دهد آن ثمرات دنیوی واخروی هم نا خود آگاه به دنبال خواهد داشت

    نام احمد نام جمله انبیاست/چون که صد آمد نود هم پیش ماست3)

    پی نوشت:
    1-حافظ
    2-کافی ج3/ص216
    3-مولوی




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود