جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: برای دوری از ریا، چه باید کرد؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۶
    نوشته
    303
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    22 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    برای دوری از ریا، چه باید کرد؟




    سلام و خسته نباشید
    برای دوری از ریا، چه باید کرد؟
    ممنونم
    يارب نظر تو برنگردد


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    815
    مورد تشکر
    318 پست
    حضور
    59 روز 10 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط نتگرد نمایش پست
    سلام و خسته نباشید
    برای دوری از ریا، چه باید کرد؟
    ممنونم
    بسمه تعالی
    ضمن عرض سلام به همه دوستان
    به طور كلي به فرموده امير المومنين ريا كار سه نشانه دارد : ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ لِلْمُرَائِي يَنْشَطُ إِذَا رَأَى النَّاسَ وَ يَكْسَلُ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَ يُحِبُّ أَنْ يُحْمَدَ فِي جَمِيعِ أُمُورِهِ(1)
    1.اگر مردم او را ببينند با نشاط مي شود(يعني اعمال را باكيفيت بهتر انجام ميدهد)
    2.وقتي تنها شود كسالت او را فرا مي گيرد (يعني نسبت به اعمال بي رغبت مي شود)
    3.دوست دارد در تمام كارها ستايش شود.
    اگر این علامتها در کسی باشد،مبتلا به ریاست،اما در این مورد نیز نباید مبتلا به وسواس شد و هر رفتاری را ریا پنداشت.
    در این مورد امام خميني مي فرمايد: نفس عامه مردم به حسب جبلت مايل است كه خيرات آن ها پيش مردم ظاهر گردد، گرچه خيرات را به نيت ظاهر شدن نكنند، ولي نفسشان مفطور به اين حب است، اين موجب بطلان عمل يا شرك و نفاق و كفر نيست. (2) يكي از شاگردان امام باقر (ع) به نام زراره مي گويد از آن حضرت سؤال كردم: مردي كارهاي نيكي انجام مي دهد ، آن كار خيرش را فردي يا افرادي مي بينند، پس آن شخص از ديدن مردم مسرور مي شود با آن كه قصدش ريا نيست، حضرت فرمود: وقتي قصد و نيتش ريا و نشان دادن كارش به ديگران نيست، عيبي ندارد، زيرا هيچ كس نيست مگر اين كه دوست دارد كه كارهاي خوب او را مردم ببينند.(3).
    اما در مورد درمان ریا،آیت الله مصباح یزدی می فرمودند:
    برای درمان این بیماری قلبی سه راه وجود دارد:
    الف) درمان كوتاه مدت
    برای این كه فرد مبتلا به ریا، بتواند - در مدت كوتاهی - از این مرض قلبی نجات پیدا كند، سفارش شده است كه واجبات و به ویژه مستحبات را در خلوت انجام دهد . روشن است كه چنین فردی، هر چند ممكن است وقت نماز یا مكان نماز را به گونه‏ای انتخاب كند كه كسی نبیند، اما مشكل این است كه در بیش‏تر اوقات، نمی‏توان واجباتی چون نماز و روزه را مخفیانه انجام داد . به همین دلیل، این یك درمان موقتی، علاج اورژانسی و همانند قرص مسكن عمل می‏كند و در حقیقت درمان ریا نیست . از این رو ممكن است ‏شیطان در فرصت‏هایی او را فریب دهد و فرد به عمل ریایی مبتلا شود .


    ب) برنامه‏ ی میان مدت

    عمل به این برنامه، مقدمات طولانی دارد، اما درمانی ریشه‏ای است. درمان اساسی این است كه فرد آلوده به ریا، پیرامون عمل ریایی و عمل از روی اخلاص، اندیشه كند و تفاوت بین آن دو را دریابد . قرآن كریم از این راه برای تربیت انسان استفاده كرده است و می ‏فرماید: مثل كسانی كه برای خدا انفاق می‏ كنند و انگیزه ی خودنمایی ندارند، همانند كشاورزی است كه دانه‏ ای را در زمین حاصل‏ خیز بیافشاند و به موقع آبیاری كند تا این دانه سبز و از آن هفت‏ خوشه بیرون آید كه هر خوشه‏ ای صد دانه و بلكه بیش ازهفتصد دانه بار آورد . پس كار سالم و خالص چنین بركاتی را به دنبال دارد.

    اما كار ریایی مثل این است كه كسی روی سنگ صاف، قصد زراعت داشته، منتظر بازده آن باشد. زمانی كه باران بر این صخره ببارد، همان دانه‏ ی افشانده شده را نیز از بین خواهد برد. به دیگر سخن پس از مدتی در می‏ یابد كه تمام زحماتی كه كشیده است، حتی همان سرمایه ی اولیه - دانه - را نیز از دست داده است.

    تفاوت این دو عمل تنها به نیت و انگیزه‏ ی فرد است. عمل خارجی دانه است و بارانی كه آسمان می‏ آید. این دانه (عمل) در جای مناسبی (قلب پاك) قرار می‏ گیرد، رشد می‏ كند و صدها برابر نتیجه می‏ دهد. اما وقتی نیت پاك نباشد مثل زراعت روی صخره صاف استكه پس از مدتی آن دانه (عمل) پوسیده می ‏شود و از بین می‏ رود. تصور كنید كه اگر انجام عملی مانند حج‏ با آن همه مقدمات و شرایط ویژه و زحمت‏ بسیار، به هنگام عمل یا پس از عمل به ریا آلوده شود، آیا جبران آن به سادگی ممكن خواهد بود؟!

    توجه به این نكته ضروری است: فردی كه در نماز ریا می‏ كند، افزون بر این كه نمازش باطل می‏ شود (مثل كسی كه نماز نخوانده) برای این نوع عبادت مجازات هم می‏ شود. بنابراین چرا انسان عملش را برای خدا خالص نكند، تا از این همه بركات محروم شود .

    ج) برنامه‏ ی بلند مدت

    درمان دراز مدت ریا این است كه فرد آلوده به ریا، تلاش كند ریشه‏ های خودنمایی و ریاكاری را از بین ببرد . انگیزه‏ ی انسان از نشان دادن عمل به دیگران چیست؟ آیا انتظار تعریف و تمجید از دیگران دارد؟ تعریف دیگران چه نتیجه ای در پی خواهد داشت؟ اگر درست دقت كنیم انگیزه ‏ی اصلی ریاكار این است كه وی به كمك و دست‏یابی به سود - مادی ومعنوی - از دیگران امید دارد . وقتی می‏ بیند دیگران مؤمن هستند و آدم‏های خوب را دوست دارند و به آن‏ها خدمت می‏ كنند، با این عمل ریایی می‏ خواهد خویش را خوب جلوه دهد تا از این منافع برخوردار شود . بنابراین برای درمان قطعی ریا باید از امید داشتن به دیگران و اعتماد به آنان دست‏ شست و تنها به خدا امید و اعتماد داشت.

    به دیگر سخن، برای این كه ریشه‏ ی ریاكاری سوزانده شود، باید توحید افعالی را در خویش تقویت نمود . برای تقویت توحید افعالی، اگر فرد قدرت تعقل قوی دارد، تلاش كند با دلیل و برهان، سپس با تجارب شخصی با دیگران، دریابد كه همه كاره‏ ی عالم خداوند است و از آفریده‏ای خداوند - بی اذن او - هیچ كاری بر نمی‏ آید .

    اگر قدرت تعقل و استدلال عقلی‏ اش خیلی قوی نیست، به استدلال‏های نقلی از آیات و روایات توجه كند . وقتی به لحن و ترجمه‏ ی قرآن نگاه می ‏كنیم، می‏ بینیم همه ی كارها را به خدا نسبت می‏ دهد . به عنوان نمونه همه می‏ دانیم كه باران چگونه نازل می‏ شود، اما خداوند اصرار دارد كه ای انسان بفهم كه خدا باران نازل می‏كند . دانه‏ ای كه روی زمین می‏ روید، خداوند آن دانه را می‏ شكافد و می‏ رویاند . بیانات قرآن برای این است كه دل انسان را متوجه خدا كند، هر چند آن اسباب و مسببات را انكار نمی‏ كند . اما سر سلسله دست‏ خداوند است و هدف این است كه انسان با آن سلسله جنبان آشنا شود .

    در اموری معنوی هم همین‏طور است. روزی دست او است. نمونه‏ ی آن را قرآن در داستان مریم (س) نقل نموده است. هدایت و گمراهی هم دست‏ خداوند است. اگر ما این معارف را از قرآن یاد بگیریم، آن وقت زمینه‏ ی ریا از بین خواهد رفت. قرآن می‏فرماید: اگر خدا بخواهد ضرری به كسی برسد و تمام عالم جمع شوند، نمی‏ توانند جلو آن ضرر را بگیرند و اگر خدا بخواهد خیری به كسی برسد، هیچ‏كس نمی ‏تواند جلو آن خیر را بگیرد . عزت و ذلت در دست او است. اگر فرد به این باور راه یافت، دل به این و آن نمی‏ بندد. آری تملق گفتن برای تحصیل علم جایز است، اما باید دانست كه حقیقت علم دست‏ خداوند است. اگر خدا اراده نكند، انسان ساده ‏ترین مطلب را نمی‏ تواند بفهمد، یا اگر فهمید یادش می‏ رود .

    در حدیث قدسی آمده است كه خداوند می‏فرماید: به عزت و جلالم قسم، به تسلطی كه بر عالم دارم و آن را اداره می‏كنم، اگر كسی به غیر از من امید ببندد، امیدش را نا امید می‏كنم . سپس به صورت گله می‏گوید: بنده ‏ی من خیال می‏ كند كارها در دست دیگران است؟ تدبیر آسمان و زمین و اختیار همه چیز به دست من است و تو سراغ دیگران می‏روی؟! دیگران از خود چیزی ندارند .
    موفق باشید.










    پي نوشت ها :
    1. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه. ش، ج 2، ص 295.
    2. چهل حديث، امام خميني، ص 57، ناشر مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني، چاپ سوم، تابستان 1372
    3. الكافي، شيخ كليني، ج 2، ص 297، دار الكتب الاسلاميه، تهران، ش 1365.

    يَأَيهَُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ،كَبرَُ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لَا تَفْعَلُونَ-سوره مبارکه صف-آیه 2 و 3


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۹۲
    نوشته
    312
    مورد تشکر
    72 پست
    حضور
    7 روز 1 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    11

    جمع بندی




    پرسش:
    برای دوری از ریا، چه باید کرد؟


    پاسخ:
    امير المومنين در کلامی گهربار، نشانه های ریا را چنین شمرده اند: «ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ لِلْمُرَائِي يَنْشَطُ إِذَا رَأَى النَّاسَ وَ يَكْسَلُ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَ يُحِبُّ أَنْ يُحْمَدَ فِي جَمِيعِ أُمُورِهِ
    1. اگر مردم او را ببينند با نشاط می شود (يعنی اعمال را باكيفيت بهتر انجام می دهد)
    2. وقتی تنها شود كسالت او را فرا می گيرد (يعنی نسبت به اعمال بی رغبت می شود)
    3. دوست دارد در تمام كارها ستايش شود.(1)
    اگر این علامت ها در کسی باشد، مبتلا به ریاست، اما در این مورد نیز نباید مبتلا به وسواس شد و هر رفتاری را ریا پنداشت.

    امام خمينی می فرمايد:
    نفس عامه مردم به حسب جبلت مايل است كه خيرات آن ها پيش مردم ظاهر گردد، گرچه خيرات را به نيت ظاهر شدن نكنند، ولی نفسشان مفطور به اين حب است، اين موجب بطلان عمل يا شرك و نفاق و كفر نيست.(2) يكی از شاگردان امام باقر (علیه السلام) به نام زراره می گويد از آن حضرت سؤال كردم: مردی كارهای نيكی انجام می دهد، آن كار خيرش را فردی يا افرادی می بينند، پس آن شخص از ديدن مردم مسرور می شود با آن كه قصدش ريا نيست، حضرت فرمود: وقتی قصد و نيتش ريا و نشان دادن كارش به ديگران نيست، عيبی ندارد، زيرا هيچ كس نيست مگر اين كه دوست دارد كه كارهای خوب او را مردم ببينند.(3).

    _ درمان ریا :
    برای درمان این بیماری قلبی سه راه وجود دارد:

    الف) درمان كوتاه مدت:
    برای این كه فرد مبتلا به ریا، بتواند - در مدت كوتاهی - از این مرض قلبی نجات پیدا كند، سفارش شده است كه واجبات و به ویژه مستحبات را در خلوت انجام دهد. روشن است كه چنین فردی، هر چند ممكن است وقت نماز یا مكان نماز را به گونه ‏ای انتخاب كند كه كسی نبیند، اما مشكل این است كه در بیش‏تر اوقات، نمی‏ توان واجباتی چون نماز و روزه را مخفیانه انجام داد. به همین دلیل، این یك درمان موقتی، علاج اورژانسی و همانند قرص مسكن عمل می ‏كند و در حقیقت درمان ریا نیست. از این رو ممكن است ‏شیطان در فرصت‏ هایی او را فریب دهد و فرد به عمل ریایی مبتلا شود .

    ب) برنامه میان مدت:
    عمل به این برنامه، مقدمات طولانی دارد، اما درمانی ریشه‏ ای است.
    درمان اساسی این است كه فرد آلوده به ریا، پیرامون عمل ریایی و عمل از روی اخلاص، اندیشه كند و تفاوت بین آن دو را دریابد. قرآن كریم از این راه برای تربیت انسان استفاده كرده است و می ‏فرماید:
    مثل كسانی كه برای خدا انفاق می‏ كنند و انگیزه ی خودنمایی ندارند، همانند كشاورزی است كه دانه‏ ای را در زمین حاصل‏ خیز بیافشاند و به موقع آبیاری كند تا این دانه سبز و از آن هفت‏ خوشه بیرون آید كه هر خوشه‏ ای صد دانه و بلكه بیش از هفتصد دانه بار آورد . پس كار سالم و خالص چنین بركاتی را به دنبال دارد.(4)

    اما كار ریایی مثل این است كه كسی روی سنگ صاف، قصد زراعت داشته، منتظر بازده آن باشد. زمانی كه باران بر این صخره ببارد، همان دانه‏ افشانده شده را نیز از بین خواهد برد. به دیگر سخن پس از مدتی در می‏ یابد كه تمام زحماتی كه كشیده است، حتی همان سرمایه اولیه - دانه - را نیز از دست داده است.

    تفاوت این دو عمل تنها به نیت و انگیزه‏ ی فرد است. عمل خارجی دانه است و بارانی كه آسمان می‏ آید. این دانه (عمل) در جای مناسبی (قلب پاك) قرار می‏ گیرد، رشد می‏ كند و صدها برابر نتیجه می‏ دهد. اما وقتی نیت پاك نباشد مثل زراعت روی صخره صاف است كه پس از مدتی آن دانه (عمل) پوسیده می ‏شود و از بین می‏ رود. تصور كنید كه اگر انجام عملی مانند حج‏ با آن همه مقدمات و شرایط ویژه و زحمت‏ بسیار، به هنگام عمل یا پس از عمل به ریا آلوده شود، آیا جبران آن به سادگی ممكن خواهد بود؟!

    توجه به این نكته ضروری است:
    فردی كه در نماز ریا می‏ كند، افزون بر این كه نمازش باطل می‏ شود (مثل كسی كه نماز نخوانده) برای این نوع عبادت مجازات هم می‏ شود. بنابر این چرا انسان عملش را برای خدا خالص نكند، تا از این همه بركات محروم شود .

    ج) برنامه‏ ی بلند مدت:
    درمان دراز مدت ریا این است كه فرد آلوده به ریا، تلاش كند ریشه‏ های خودنمایی و ریاكاری را از بین ببرد. انگیزه‏ انسان از نشان دادن عمل به دیگران چیست؟ آیا انتظار تعریف و تمجید از دیگران دارد؟ تعریف دیگران چه نتیجه ای در پی خواهد داشت؟ اگر درست دقت كنیم انگیزه اصلی ریاكار این است كه وی به كمك و دست‏یابی به سود - مادی و معنوی - از دیگران امید دارد. وقتی می‏ بیند دیگران مؤمن هستند و آدم‏ های خوب را دوست دارند و به آن‏ها خدمت می‏ كنند، با این عمل ریایی می‏ خواهد خویش را خوب جلوه دهد تا از این منافع برخوردار شود. بنابر این برای درمان قطعی ریا باید از امید داشتن به دیگران و اعتماد به آنان دست‏ شست و تنها به خدا امید و اعتماد داشت.

    به دیگر سخن، برای این كه ریشه ریاكاری سوزانده شود، باید توحید افعالی را در خویش تقویت نمود. برای تقویت توحید افعالی، اگر فرد قدرت تعقل قوی دارد، تلاش كند با دلیل و برهان، سپس با تجارب شخصی با دیگران، دریابد كه همه كاره‏ عالم خداوند است و از آفریده‏ای خداوند - بی اذن او - هیچ كاری بر نمی‏ آید .
    اگر قدرت تعقل و استدلال عقلی‏ اش خیلی قوی نیست، به استدلال‏ های نقلی از آیات و روایات توجه كند. وقتی به لحن و ترجمه‏ قرآن نگاه می ‏كنیم، می‏ بینیم همه كارها را به خدا نسبت می‏ دهد .
    به عنوان نمونه همه می‏ دانیم كه باران چگونه نازل می‏ شود، اما خداوند اصرار دارد كه ای انسان بفهم كه خدا باران نازل می ‏كند. دانه‏ ای كه روی زمین می‏ روید، خداوند آن دانه را می‏ شكافد و می‏ رویاند. بیانات قرآن برای این است كه دل انسان را متوجه خدا كند، هر چند آن اسباب و مسببات را انكار نمی‏ كند. اما سر سلسله دست‏ خداوند است و هدف این است كه انسان با آن سلسله جنبان آشنا شود .

    اموری معنوی هم، این گونه است. روزی دست او است. هدایت و گمراهی هم دست‏ خداوند است. اگر خدا بخواهد ضرری به كسی برسد و تمام عالم جمع شوند، نمی‏ توانند جلو آن ضرر را بگیرند و اگر خدا بخواهد خیری به كسی برسد، هیچ‏ كس نمی ‏تواند جلو آن خیر را بگیرد . عزت و ذلت در دست او است.(5) اگر فرد به این باور راه یافت، دل به این و آن نمی‏ بندد. آری تملق گفتن برای تحصیل علم جایز است، اما باید دانست كه حقیقت علم دست‏ خداوند است. اگر خدا اراده نكند، انسان ساده ‏ترین مطلب را نمی‏ تواند بفهمد، یا اگر فهمید یادش می‏ رود. اگر ما این معارف را از قرآن یاد بگیریم، آن وقت زمینه‏ ریا از بین خواهد رفت.

    خداوند عالم در حدیث قدسی می‏ فرماید:
    به عزت و جلالم قسم، به تسلطی كه بر عالم دارم و آن را اداره می‏ كنم، اگر كسی به غیر از من امید ببندد، امیدش را نا امید می‏ كنم. سپس به صورت گله می ‏گوید: بنده من خیال می‏ كند كارها در دست دیگران است؟ تدبیر آسمان و زمین و اختیار همه چیز به دست من است و تو سراغ دیگران می‏روی؟! دیگران از خود چیزی ندارند.(6)
    موفق باشید.

    ________________
    (1) ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه. ش، ج 2، ص 295.
    (2) چهل حديث، امام خميني، ص 57، ناشر مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني، چاپ سوم، تابستان 1372
    (3) الكافي، ج 2، ص 297.
    (4) بقره (2) آیه 261 .
    (5) انعام(5) آیات 17 - 18 .
    (6) الكافي، ج‏2، ص 66 .


    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۴/۲۱ در ساعت ۱۸:۳۲ دلیل: همکار ویراستار تدوین


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود