صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چند سوال در باره سوء ظن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۷
    نوشته
    91
    تشکر:
    1
    حضور
    8 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چند سوال در باره سوء ظن




    با سلام

    سو؛ ظن دقیقا چیه ؟ آیا تعریف مشخصی داره ؟ سوء ظن چند نوع است و حكم هر کدام آن( منظورم از نظر اخلاقیه) چيست ؟

    با تشکر فراوان


    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 4

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۹/۱۹ در ساعت ۱۳:۰۴


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    220
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط جوشش نمایش پست
    سو؛ ظن دقیقا چیه ؟ آیا تعریف مشخصی داره ؟ سوء ظن چند نوع است و حكم هر کدام آن( منظورم از نظر اخلاقیه) چيست ؟
    باسلام و احترام خدمت شما دوست گرامی
    سوء ظن یا بدگمانی، نقطه مقابل خوش گمانی است، که اسلام به حسن ظن و خوش گمان بودن نسبت به مسلمانها سفارش فراوانی کرده است. برای این که بهتر به این دو اصطلاح آشنا شویم این گونه شروع می کنیم:
    خوش بینی ای که در اسلام، این همه بدان سفارش شده، به این است که دربرخوردهایمان، دیگران را متهم نسازیم و اصل را بر این نگذاریم که همه مردم خطاکار و مشکل دارند. در غیر این صورت فضای بی اعتمادی و بی میلی در اجتماع غالب خواهد شد و دیگر قادر به ادامه زندگی مسالمت آمیز نخواهیم بود. در کنار این خوش بینی، و خطاب نیکو و پسندیده و رفتاری با اعتماد نسبت به مردم، باید در گوشه ذهن، احتمالات عقلائی را هم در نظر گرفت، اما لازم نیست به صورت بدگمانی به زبان بیاوریم و در عمل به عرصه ی ظهور درآویم. بلکه به عنوان احتیاط و فرضی عقلائی در گوشه ی ذهن خود داشته باشیم و حواسمان به آن باشد.
    چون بالاخره انسانها دچار خطا و اشبتاه می شوند، حتی بهترین انسانها، خطاهایی که داشته اند که قابل تصور مردم نبوده، حال که چنین است، در نظر گرفتن احتمالات، پسندیده است در عین حال بدگمانی و ابراز آن نیز فضای جامعه را نابسامان کرده و زندگی را مختل می نماید.
    با همه این احوال در بعضی از موارد،نباید خوش گمان بود، امیرالمومنین می فرمایند:
    الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِهِ فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ فَخُذْ بِالْحَزْمِ وَ اتَّهِمْ فِي ذَلِكَ حُسْنَ الظَّن‏.(نهج البلاغه 442)
    پس از صلح به كلى از دشمن حذر كن، چه بسا كه دشمن براى غافلگير كردن تن به صلح دهد. در اين زمينه طريق احتياط گير، و به راه خوش گمانى قدم مگذار.
    ایشان در جایی دیگر محدوده خوش گمانی و بدگمانی را چنین بیان می فرمایند:
    إِنَّ أَحَقَّ مَنْ حَسُنَ ظَنُّكَ بِهِ لَمَنْ حَسُنَ بَلَاؤُكَ عِنْدَهُ وَ إِنَّ أَحَقَّ مَنْ سَاءَ ظَنُّكَ بِهِ لَمَنْ سَاءَ بَلَاؤُكَ عِنْدَه.(نهج البلاغه 431)
    همانا کسی، مستحق خوش گمانی است، که از تو به او نیکی رسیده و از بلای تو در امان بوده، همچنین کسی سزاوار بدگمانی است که تو به او بلائی رسانده ای و از تو خیر ندیده. یعنی اگر به چنین کسی بدگمان باشی، راه دوری نرفته ای.

    ادامه....



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    220
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0



    همچنین در کارهای حکومت داری و مملکت داری و کاتبان امر، که متولی امور مردم هستند، از طرف حاکم و والی نسبت به آنها، نباید خوشگمانی زیاد باشد، بلکه جنبه های احتیاط را باید بیشتر در نظر داشته باشد چون صلاح امور همه مردم به دست اینهاست و سهل انگاری و خوش گمانی بی جا،ممکن است، مصلحت نظام و مردم را مورد اختلال قرار دهد.
    از این رو حضرت امیرعلیه السلام می فرمایند:
    لَا يَكُنِ اخْتِيَارُكَ إِيَّاهُمْ عَلَى فِرَاسَتِكَ وَ اسْتِنَامَتِكَ وَ حُسْنِ الظَّنِّ مِنْكَ فَإِنَّ الرِّجَالَ يَتَعَرَّضُونَ [يَتَعَرَّفُونَ‏] لِفِرَاسَاتِ الْوُلَاةِ بِتَصَنُّعِهِمْ وَ حُسْنِ [حَدِيثِهِمْ‏] خِدْمَتِهِم‏ ...(نهج البلاغه ص 437)
    در گزيدن اين كاتبان تنها به فراست و اطمينان، و خوش گمانى خود اعتماد مكن كه مردم براى جلب نظر واليان به آراستن ظاهر مى‏پردازند، و خوش خدمتى را پيشه مى‏سازند. .... ليكن آنان را بيازماى به خدمتى كه براى واليان نيكوكار پيش از تو عهده‏دار بوده‏اند، و بر آن كس اعتماد كن كه ميان همگان اثرى نيكو نهاده، و به امانت از همه شناخته‏تر است- و امتحان خود را داده- كه اين نشانه خيرخواهى تو براى- دين- خداست و براى كسى كه كار او بر عهده شماست‏.



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    2,426
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    22 روز 22 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    4
    گالری
    28

    مقاله




    به نام خدا
    مقاله ای در مورد موضوع دیدم بنظرم مفید اومد برای دوستان ارسال کردم

    حسن ظن در لغت به معنای "گمان نیک و خوش بینی"؛ در مقابل سوء ظن به معنای "بد گمانی و بد بینی" می‌­­­­­­­­­­­­­باشد. در تعریف اصطلاحی "نیک انگاری درباره خداوند، فعل و انفعالات جهان و نیز پندار، گفتار و کردار انسانها[1]، خوش بینی، مثبت نگری يا به تعبير روايات اسلامی حسن ظن نام دارد."[2] اسلام با ایجاد نیروی ایمان در قلوب پیروان خود اصل خوش­بینی و اعتماد را در میان آنها گسترش داده[3] و مسیر اجتماع را به محیط مطلوبی که مملو از اطمینان و آرامش است سوق می­دهد. البته اسلام، خوش گمانیِ ساده انگارانه را نمی‌پذیرد و آن را فریب خوردن شخص می‌داند، ولی در جایی که هیچ دلیل آشکاری بر بدگمان شدن به دیگران وجود ندارد،[4] سفارش اسلام، خوش­بینی و خوش­گمانی است. تا بدین گونه، شخص از پیامدهای برآمده از بدگمانی همانند قضاوت‌های شتاب‌زده، بدگویی، درگیری و اختلاف در امان بماند و جامعه دچار تنش نشود.[5] در روایتی حضرت علی(ع)، یکی از ارکان مهم و روابط حسنه اجتماعی و امنیت کامل را در پرتو خوش­بینی دانسته و می­­­فرمایند:
    "اعمال برادر دینی­ات را بر نیکوترین وجهی تفسیر و توجیه کن، مگر این که دلیلی بر خلاف آن قائم شود و هرگز نسبت به سخنی که از برادر مسلمانت صادر شده گمان بد مبر تا هنگامی که می توانی برای آن توجیهی مناسب و راه صحیح داشته باشی."[6]

    اهمیت و ارزش حسن ظن
    از جمله مهمترین فضائلی که در رشد و تکامل انسان و نیز در وحدت و تکامل مادی و معنوی جامعه نقش بسزائی دارد، حسن ظن می باشد. ارزش این فضیلت وقتی معلوم می­شود كه بدانيم اميد و نشاط در زندگی و جامعه در سايه آن حاصل می­شود. پيشوايان دين اين موضوع را در روايات خود تأكيد كرده­اند و بزرگان و فقها نيز بابی مستقل برای آن گشوده­اند. در مقابل اسلام به طور صریح با مسئله بدبینی و بدگمانی مبارزه می­کند و مسلمانان را از این بیماری خطرناک برحذر داشته و به حسن ظن رهنمون می­سازد. قرآن کریم و احادیث معصومین(ع) کاملا روشنگر این مطلب می­باشند که بدبینی و سوء ظن در میان مسلمانان امری مذموم و حسن ظن که نقطه مقابل آن است امری نیکو و مورد تایید و تاکید است.[7]
    امام علی(ع) می فرمايند:
    "خوش­گمانی از برترین سجایای اخلاقی و بهترین عطایاست."[8]
    و نیز فرمودند:
    "برترین پارسایی خوش­گمانی است."[9]

    نتایج و ثمرات حسن ظن
    نیک گمانی، افزون بر این که یکی از عوامل زمینه ساز ارتباط سالم با افراد جامعه است، به نوبه خود دارای ثمرات و رهاوردهایی است که در پی می­آید:
    1 . حسن نیت: نیت، جان عمل است، از این روی، درستی و سلامتی عمل در گرو پاکی و خلوص آن است و اگر نیت، نا خالص باشد عمل نیز به همان اندازه عیبناک و آفت زده خواهد شد، به همین دلیل، خلوص و پاکی نیت، پالایش و پاکی عمل را در پی خواهد داشت. حسن نیت با چنین نتایجی نیکو، یکی از رهاوردهای حسن ظن است، چنان که امام علی(ع) می فرماید:
    "هرکس گمانش نیکو باشد، نیتش نیکوست."[10]
    2 . آسان گیری: امام علی(ع) در این زمینه می فرمایند:
    "هرکس نیک پندار باشد، آسان می­گیرد."[11]
    3 . رهایی از گناه: رهایی از گناه ساز و کارهایی دارد که هر یک به اندازه­ای معین انسان را از گناه می­رهاند؛ حسن ظن یکی از این راهکارهاست:
    "پندار نیک انسان را از گرفتاری گناه می رهاند."[12]
    4 . خو گرفتن به دیگران (جامعه گرایی): از آن جا که بد گمانی به دوری از دیگران[13]، به ویژه مظنونان می­انجامد، نقطه مقابل آن، که حسن ظن است، ایجاد ارتباط دیگران را در پی دارد. چنان که در برخی روایات آمده است:
    "هر کس پندار نیک را(در ذهن و عمل) به کار نگیرد از هر کسی هراسناک می­شود."[14]
    مفهوم مخالف این حدیث آن است که هرکس دارای حسن ظن باشد با دیگران، جز در مواردی استثنایی، انس می گیرد.
    5 . سلامتی دین: یکی از عوامل سلامتی دین، گمان نیکوست، چنان که امام علی(ع) می­فرماید:
    "پندار نیک ... سلامتی دین است."[15]
    مقصود آن حضرت این است که حسن ظن، سلامتی دین را در پی دارد. این نگرش به دو شیوه تبیین می­شود: نخست آن که بدگمانی به مردم از نگاه شرع نکوهیده است. پس برای دین، زیان آور است. دوم کسی که به دیگران بدگمان است درباره مظنونانش، بدی کردن را روا می­داند که این کار برای دین او زیان آور است. ولی اگر بدگمان نباشد، کمال دین او را به دنبال می­آورد.
    6 . آرامش دل: امیرالمومنین علی(ع)، گمان نیک را باعث آسایش و آرامش دل می­­ داند:
    "نیک پنداری، مایه آسایش و آرامش دل است."[16]
    7 . گره گشایی: یکی از رهاوردهای حسن ظن برای همه گروههای اجتماعی، گره گشایی از زندگی آنان[17] است. امام علی(ع) به مالک اشتر می­فرماید:
    "و بدان که ... رفتار تو چنان باید، که نیک گمانی به مردم برایت فراهم آید، زیرا نیک گمانی، رنجی دراز را از تو می زداید."[18]
    8 . کامروایی: در سخنی از امام علی (ع) چنین آمده است:
    "چه بسیارند مومنانی که شکیبایی و نیک گمانی، آنان را به پیروزی رسانده است."

    بر پایه این سخن، دو راه برای کامیابی هست: شکیبایی و نیک گمانی، که البته مراد، نیک گمانی بجاست نه بی جا.
    9 . کاهش اندوه: گرچه اندوهها، دل گرفتگیها، ناکامیها، شکستها و مانند آن از ویژگیهای زندگی دنیایی انسانهاست، راههایی نیز برای پیشگیری و کاهش آنها نیز هست که یکی از آنها حسن ظن و نیک گمانی است، چنان که در سخن امام علی(ع) این گونه بیان شده است:
    "پندار نیک، اندوه را می کاهد."[19]
    10 . جلب محبت: حضرت علی(ع) فرمودند:
    "هر کس به مردم نیک گمان باشد، محبت و مهر آنان را به دست خواهد آورد."[20]
    11 . بهشت: آخرین رهاورد و دستاورد گمان و پندار نیک، بسیار فرخنده است و آن دستیابی و بهره مندی از بهشت جاودان الهی است که برای انسانهای خداجو که دارای پندار نیک اند، فراهم آمده است؛ بهشتی که آرزوی هر انسانی است. امیرالمومنین(ع) در این زمینه فرمودند:
    "هر کس گمانش نیکو باشد بر بهشت، دست می یابد.[21]"[22]

    اقسام حسن ظن
    1 . حسن ظن نسبت به خداوند: خداوند، ذاتی است که سرچشمه همه خیرها و کمال هاست. وجودی است که رحمتش ذاتی و غضب و انتقامش نسبی و مصلحتی است. خداوند حکیم و دانای علی الاطلاق است بنابراین سوء ظن به خدا نسبت دادن جهل است به او.
    رسول خدا(ص) فرمود:
    "سوگند به خدایی که جز او شایسته پرستش نیست، به هیچ مومنی هرگز خیر دنیا و آخرت داده نشده جز به سبب خوش­بینی به خدا، و امیدواریش به او."[23]
    و نیز فرمود:
    "به خدایی که جز او شایسته پرستش نیست، گمان هیچ بنده­ای نسبت به خدا نیکو نشود جز اینکه خدا همراه گمان بنده مومن خود باشد(هرگونه به او گمان ببرد خدا با او رفتار کند) زیرا خدا کریم است و همه خیرات به دست اوست، او حیا می­کند از اینکه بنده مومنش به او گمان نیک برد و او خلاف گمان و امید بنده رفتار کند. پس به خدا خوش­بین باشید و بسویش رغبت کنید."[24]
    2 . حسن ظن نسبت به جهان: خوش بینان، نظام جهان را نظام احسن و همه هستی را در جای خویش و نیکو می بینند و نظام عالم خلقت را عبث و بیهوده ندانسته و به آن حسن ظن دارند و خوش بین هستند.
    3 . حسن ظن نسبت به بندگان خدا: اگر در جامعه اسلامی بلکه در جامعه انسانی برنامه ها و دستورات اسلامی که از جمله آنان حسن ظن است، اجرا شود، بسیاری از نابسامانی ها، شایعه سازی ها، قضاوتهای عجولانه و بی مورد، اخبار مشکوک، دروغ و ... که همگی از گمان بد سرچشمه می گیرد، برچیده می شود. در غیر آن صورت که ذکر شد، جامعه در هرج و مرج به سر خواهد برد و هیچ کس از گمان بد دیگران در امان نخواهد ماند و به یکدیگر اطمینان نخواهد داشت. [25] آیات و روایات بسیاری در این زمینه ثبت و ضبط گردیده است که از جمله آنها می توان به آیات زیر اشاره نمود:
    "ای مومنان از گمانهای بد بپرهیزید زیرا بعضی از گمانها گناه است و در امور مردم تجسس نکنید."[26]
    "آنچه را که نمی دانی از او پیروی نکن، چرا که چشم و گوش و دلها همه مسوولند."[27]
    "(کفار) در قضاوتهای خود تنها از ظن و گمان پیروی می­کنند در حالی که ظن و گمان به هیچ وجه انسان را به حق و حقیقت نمی رساند."[28]

    ادامه دارد...


    به نام خدا

    [SIGPIC][/SIGPIC]

    کوچه هامان را به نام شهدا کردیم تا هر وقت نشانی منزلمان را می دهیم بدانیم از گذرگاه کدام شهید با آرامش به خانه می رسیم

    (شادی روحشان صلوات)


    آیت الله سید علی قاضی(ره) عارف کامل:در مستحبات عزاداری و زیارت سید الشهدا علیه السلام مسامحه ننمایید
    و روضه هفتگی و لو دو سه نفری داشته باشید که اسباب گشایش است.

    منو دل کندن از دل بر محاله...

    یا علی


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    2,426
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    22 روز 22 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    4
    گالری
    28



    به نام خدا
    ...
    راههای دستیابی به حسن ظن
    طبیعی است که به دست آوردن هر چیزی در گرو شرایطی است و برای دستیابی به آن باید از راههای ویژه­اش وارد شد. در اینجا بعضی از راههای دستیابی به حسن ظن معرفی می­شود:
    الف) پرستش نیکو: خداوند را به خوبی پرستیدن، راهی برای به دست آوردن حسن ظن است که انسان نیکو پرست را دارای گمان و پندار نیک می گرداند. شاید با تاثیر حسن بندگی است که امام علی(ع) می فرماید:
    " هر کس عبادتش نیکو باشد گمان و پندارش نیکو می شود."[29]
    ب) ترتیب اثر ندادن به سوء ظن(بی اعتنایی): در حوزه اخلاق و معاشرت، اصل اولی بر حسن ظن است مگر آن که خلاف آن ثابت شود و راز این استثناء آن است که نهاد جامعه و نهادهای اجتماعی بدون پایبندی و کاربرد این اصل، استوار و پابرجا نمی باشند.
    ج) پرهیز از پیش داوری: اگر انسان بتواند از پیش داوری پرهیز کند و منتظر بماند تا با گذر زمان به حقایق برسد، می تواند زمینه ایجاد حسن ظن را در خود به وجود آورد و به مرور زمان به آن دست یابد.[30]
    د) توجه به حضور خدا در هستی(خداوند را حاضر و ناظر دیدن): قرآن کریم می فرماید:
    "هر کجا باشید او با شماست."[31]؛ "پس به هر سو رو کنید، آنجا روی(به) خداست."[32]؛ "خدا از آنچه می کنید، غافل نیست."[33]
    اگر انسانها از باورهای توحیدی و ارزشهای خدا محورانه آگاه باشند، در این صورت هنجار شکنی و بزهکاری به کمترین اندازه خود فرو می کاهد و انسان مزه شیرین حسن ظن را از محصول آن می چشد.
    ه) نیک انگاری: امام علی(ع) می فرماید:
    "گمان و انگاره ات از گفتار و کردار برادر مومنت، نیکوترین گونه آن باشد مگر آن که دریابی که وی از سر علم و آگاهی آن کار را انجام داده است."[34]
    و) نیکوکاری: نیکوکاری، نتایج و ثمراتی گوناگونی دارد. یکی از آنها پندار نیک است. بر این اساس، هر کس در جامعه، تخم نیکوکاری و احسان بپاشد، ثمره­ای به نام پندار نیک دیگران به خودش را، برداشت خواهد کرد. امام علی(ع) در عهدنامه مالک اشتر، خطاب به وی چنین نوشته است:
    "بدان که هیچ چیزی بهتر از نیکوکاری فرمانروا به شهروندان، حسن ظن آنان را به او برنمی­انگیزد.[35]"[36]



    [1] البته در این قسم، حسن ظن تا زمانی است که خلاف آن (انگاره) ثابت نشود.

    [2] نک: قرشی، سید علی اکبر؛ قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1371، چاپ ششم، ج 2، ص 134 ؛ همان، ج 4، ص 273 ، دکتر معین، محمد؛ فرهنگ فارسی، تهران، امیرکبیر، 1380، چاپ هیجدهم، ج1، ص 1457 ، دکتر انوری، حسن؛ فرهنگ بزرگ سخن، تهران، سخن، تابستان 82، چاپ دوم، ج 4، ص 2890

    [3] امام صادق (ع): "ان حسن الظن من الایمان؛ خاستگاه گمان نیک، ایمان است." علامه مجلسی، محمد باقر؛ بحارالانوار، تهران، المکتبة الاسلامیه، 1386 ه ق، ج 75، ص 196

    [4] موارد جواز عبارتند از: الف) عدم خوشبینی به دشمنان. نک: نهج البلاغه، نامه 53
    ب) عدم خوشبینی در امور امنیتی و اطلاعاتی که به سرنوشت جامعه مربوط است
    ج) عدم خوشبینی در جامعه مفسد و غیر اسلامی. نک: نهج البلاغه، حکمت 113

    [5] نک: موسوی لاری، سید مجتبی؛ بررسی مشکلات اخلاقی و روانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، بهار 78، چاپ چهارم، صص 33 – 38
    حبیبیان، احمد؛ مرز فضایل و رذایل اخلاقی، قم، مطبوعات دینی، بهار 82، چاپ دوم، صص 161 – 163
    بهشتی، ابوالفضل؛ سیمای مومن در قرآن و حدیث، قم، بوستان کتاب، 1382، چاپ اول، ص 239
    کتابچی، محسن؛ مدیریت موفق، تهران، نشر الف، 1383، چاپ اول، صص 113 - 115

    [6] كلینی، محمد بن یعقوب؛ اصول كافی، محمد باقر کمرئی، تهران، المکتبة الاسلامیه، 1392ه ق، چاپ چهارم، ج 3، ص 119

    [7] عزیزی، عباس؛ حسن ظن و سوء ظن، تهران، سازمان تبلیغات اسلامی، زمستان 74، چاپ دوم، صص 9 - 16

    [8] آمدی، عبدالواحد بن محمد؛ غررالحکم و دررالکلم، سید هاشم رسولی محلاتی، تهران، نشر فرهنگ اسلامی، 1377، چاپ اول، ج 2، ص 65

    [9] همان، ص 64

    [10] همان، ص 65

    [11] همان

    [12] همان

    [13] زیرا کسی که دچار سوء ظن است، به گونه ای به همه بد بین است.

    [14] آمدی، عبدالواحد بن محمد؛ پیشین، ص 66

    [15] همان، ص 65

    [16] همان

    [17] گره گشایی در زندگی مادی و معنوی

    [18] نهج البلاغه، نامه 53

    [19] آمدی، عبدالواحد بن محمد؛ پیشین، ص 65

    [20] همان، ص 66

    [21] همان

    [22] نک: گروه پژوهشی علوم قرآن و حدیث؛ فرهنگ روابط اجتماعی در آموزه های اسلامی، مشهد، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، شهریور 87، چاپ اول، ج 1، صص 283 – 294
    برای مطالعه بیشتر ر.ک: رضایی، علی؛ حسن ظن، قم، پیام حجت، 1386، چاپ اول، صص 24 – 77

    [23] كلینی، محمد بن یعقوب؛ پیشین، ص 119

    [24] همان

    [25] نک: سلطانی، غلامرضا؛ تکامل در پرتو اخلاق، قم، دفتر انتشارات اسلامی، بهار 78، چاپ بیستم، ج 2، صص 33 – 36، نیلی پور، مهدی؛ بهشت اخلاق، قم، موسسه ولی عصر (عج)، زمستان 85، چاپ دوم، ج 1، ص 267 ، رضایی، علی؛ پیشین، صص 79 – 88، حبیبیان، احمد؛ پیشین، صص 163 – 164

    [26] حجرات / 12

    [27] اسراء / 36

    [28] یونس / 36

    [29] علامه هندی، علاءالدین علی المتقی بن حسام الدین؛ کنزالعمال، بیروت، موسسة الرسالة، 1405 ه ق، چاپ پنجم، ج 3، ص 135، خ 5851

    [30] در این زمینه ر. ک: کهف / 59 – 82؛ داستان خضر و موسی در قرآن کریم، نمونه ای برجسته از پیش داوری است که به فراق آن دو بزرگ انجامید.

    [31] حدید / بخشی از آیه 4

    [32] بقره / بخشی از آیه 115

    [33] بقره / بخشی از آیه 74

    [34] حر عاملی، محمد بن حسن؛ وسائل الشیعه، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ج 8، ص 614

    [35] نهج البلاغه، نامه 53

    [36] گروه پژوهشی علوم قرآن و حدیث؛ پیشین، صص 265 – 275، نیلی پور، مهدی؛ پیشین، ص 270

    یا علی(ع)
    به نام خدا

    [SIGPIC][/SIGPIC]

    کوچه هامان را به نام شهدا کردیم تا هر وقت نشانی منزلمان را می دهیم بدانیم از گذرگاه کدام شهید با آرامش به خانه می رسیم

    (شادی روحشان صلوات)


    آیت الله سید علی قاضی(ره) عارف کامل:در مستحبات عزاداری و زیارت سید الشهدا علیه السلام مسامحه ننمایید
    و روضه هفتگی و لو دو سه نفری داشته باشید که اسباب گشایش است.

    منو دل کندن از دل بر محاله...

    یا علی


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    2,426
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    22 روز 22 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    4
    گالری
    28

    سوء ظن و بد گمانی




    به نام خدا


    1. قال الامام علی - علیه السلام - : اِطرَحُوا سُوءَ الظَّنِّ بَینَكُم، فَإِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ نَهَی عَن ذَلِكَ.

    «الخصال، ص 624»

    امام علی‏ - علیه السلام - فرمود: سوء ظن و بدبینی نسبت به یكدیگر را دور افكنید؛ زیرا خدای عزوجل از این امر نهی فرموده است.


    2. قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - : إِنَّ الجُبنَ وَالبُخلَ وَالحِرصَ غَرِیزَةٌ وَاحِدَةٌ یَجمَعُهَا سُوءُ الظَّنِّ.

    «بحار الانوار، ج 73، ص 304»

    پیامبر خدا - صلی الله علیه وآله - فرمود: همانا ترس و بخل و حرص، یك خصلتند كه ریشه آنها سوء ظن و بدگمانی است.


    3. قال الامام الهادی - علیه السلام - : إِذَا كَانَ زَمَانٌ، اَلعَدلُ فِیهِ أَغلَبَ مِنَ الجَورِ فَحَرَامٌ أَن یُظَنَّ بِأَحَدٍ سُوءً حَتَّی یعلَمَ ذَلِكَ مِنهُ، وَإِذَا كَانَ زَمَانٌ، اَلجَورُ أَغلَبَ فِیهِ مِنَ العَدلِ فَلَیسَ لأَحَدٍ أَن یَظُنَّ بِأَحَدٍ خَیراً مَا لم یَعلَم ذَلِكَ مِنهُ.

    «أعلام الدین، ص 312»

    امام هادی‏ - علیه السلام - فرمود: هرگاه روزگاری بود كه عدالت در آن بر ستم غالب باشد، حرام است كه به كسی گمان بد بری مگر این كه بدی او بر تو معلوم شود و هرگاه روزگاری بود كه در آن ظلم و ستم بر عدل و دادگری غالب باشد، هیچ كس نباید به كسی گمان نیك برد، مگر این كه خوبی او بر وی معلوم شود.


    4. قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - : إِیَّاكُم وَالظَّنَّ، فَإِنَّ الظَّنَّ أَكذَبُ الكِذبِ.

    «بحار الانوار، ج 75، ص 195»

    پیامبر اكرم - صلی الله علیه وآله - فرمود: از ظن و گمان بپرهیزید زیرا ظن (نابجا) دروغ ترین دروغ ها است.


    5. قال الامام علی - علیه السلام - : إِیَّاكَ أَن تَغلِبَكَ نَفسُكَ عَلَی مَا تَظُنُّ وَلا تَغلِبُهَا عَلَی مَا تَستَیقِنُ، فَإِنَّ ذَلِكَ مِن أَعظَمِ الشَّرِّ.

    «غرر الحكم، ح 2708»

    امام علی‏ - علیه السلام - فرمود: زنهار كه نفست در آنچه گمان می‏بری بر تو چیره آید و تو در آنچه یقین داری بر او چیره نشوی؛ زیرا این كار از بزرگترین بدیهاست.


    ان شاالله ادامه دارد...
    به نام خدا

    [SIGPIC][/SIGPIC]

    کوچه هامان را به نام شهدا کردیم تا هر وقت نشانی منزلمان را می دهیم بدانیم از گذرگاه کدام شهید با آرامش به خانه می رسیم

    (شادی روحشان صلوات)


    آیت الله سید علی قاضی(ره) عارف کامل:در مستحبات عزاداری و زیارت سید الشهدا علیه السلام مسامحه ننمایید
    و روضه هفتگی و لو دو سه نفری داشته باشید که اسباب گشایش است.

    منو دل کندن از دل بر محاله...

    یا علی


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۷
    نوشته
    91
    تشکر:
    1
    حضور
    8 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عرض سلام و تشکر از پاسخ بسیار عالی پاسخگوی محترم اخلاقی و مقاله بسیار خوب دوستمان seyed133

    یکی از موارد سوء ظن ، سوء ظن به شریک زندگی خواه مرد یا زن است . خواهش می کنم در مورد آثار مخرب این نوع سوء ظن در زندگی زناشویی و همینطور بر فرزندان نیز توضیح دهید . ریشه این سوء ظن ها کجاست ؟ چطور میشه با آن مقابله کرد ؟



  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    220
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط جوشش نمایش پست
    یکی از موارد سوء ظن ، سوء ظن به شریک زندگی خواه مرد یا زن است . خواهش می کنم در مورد آثار مخرب این نوع سوء ظن در زندگی زناشویی و همینطور بر فرزندان نیز توضیح دهید . ریشه این سوء ظن ها کجاست ؟ چطور میشه با آن مقابله کرد ؟
    باسلام و احترام
    می توان گفت از بدترین نوع سوء ظنها، سوء ظن زوجین نسبت به یکدیگر است که اکثر اختلافات خانوادگی و شلوغی دادگاهها از همین سوء ظنهای بی جاست. که باعث از هم گسیختگی کانون خانواده می شود. احتیاطهای بی مورد و بی جا، نشان دادن غیرتمندی های نابه جا، که جز برداشت تهمت از آن نمی شود، جز به تزلزل بنیان خانواده، به امر دیگری نمی انجامد. در حالیکه از مهمترین امور جهت، تداوم خانواده، اغماض و تغافل است. اگر طرفین در زندگی اهل تغافل نباشند و بخواهند هر گزینه در زندگی را در خاطر خود بسپارند و در مقام تلافی برآیند، این خانواده جز محل جنگ و دعوا نخواهد بود. از همین رو در حدیث داریم که اگر عیش و عشرت دنیا را می خواهید در دو چیز دنبال آن باشید که دوسوم آن در تعقل و ذکاوت است و یک سومِ آن در تغافل و چشم پوشی است.
    صَلَاحُ حَالِ التَّعَايُشِ وَ التَّعَاشُرِ مِلْ‏ءُ مِكْيَالٍ ثُلُثَاهُ فِطْنَةٌ وَ ثُلُثُهُ تَغَافُلٌ‏.(تحف العقول، ص 359)



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    220
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0



    از آثاری که سوء ظن در کانون خانواده مخصوصا نسبت به فرزندان ایجاد می کند، می توان ایجاد ترس، خساست و حرص نام برد. ترس از این که نکند طرف مقابل به او خیانت کند، خساست نیز از سوء ظن به یکدیگر سرچشمه می گیرد، حرص هم به خاطر سوء ظن داشتن به خدا و این که نکند زندگیمان تأمین نشود و دچار فقر بشویم، حاصل می گردد، لذا رسول خدا(ص) فرمودند: إِنَّ الجُبنَ وَالبُخلَ وَالحِرصَ غَرِیزَةٌ وَاحِدَةٌ یَجمَعُهَا سُوءُ الظَّنِّ. «بحار الانوار، ج 73، ص 304»
    از ریشه های سوء ظن به خانواده، طبق فرمایش حضرت داود علیه السلام، غیرت زیادی به خرج دادن است.
    اياك و كثرة الغيرة على أهلك من غير شي‏ء فان ذلك يورث سوء الظنّ‏ بالناس‏.(بحار، ج 14، ص 43)



  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۱
    نوشته
    1,531
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    21 روز 1 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط جوشش نمایش پست
    یکی از موارد سوء ظن ، سوء ظن به شریک زندگی خواه مرد یا زن است . خواهش می کنم در مورد آثار مخرب این نوع سوء ظن در زندگی زناشویی و همینطور بر فرزندان نیز توضیح دهید . ریشه این سوء ظن ها کجاست ؟ چطور میشه با آن مقابله کرد ؟

    سلام و عرض ادب و تشکر از جناب پاسخگوی محترم و دوستان


    سوءظن به شریک زندگی
    برای دریافتن این که، در زندگی مشترک چگونه بین زن وشوهر، سوءظن و بدگمانی رایج می شود و عرصه زندگی را بر آنها تنگ می سازد، باید در اندک اختلافات و تضادهای سلیقه ای آنها جست و جو کرد و این ناشی از پرورش یافتن هر یک در محیط خانوادگی متفاوتی است.
    بیشتر همسرانی که دچار مشکل روحی روانی سوءظن، به ویژه در آغاز زندگی مشترک می شوند، خود نیز در ابتدا خواهان چنین نوع نگرش و روش و زندگی نبوده اند. اگر پای درد دل های آنها بنشینیم، خواهیم فهمید که بیشتر آنان در آغازین سال های زندگی مشترک، به علت عدم شناخت صحیح از یکدیگر، طعمه دام وسوسه انگیز سوءظن شده اند.

    بطوز کلی میتوان علل پیدایش سوءظن نسبت به همسر را این گونه بررسی کرد:
    1- گاهی علاقه و عشق شدید زن و شوهر به همدیگر، عاملی می شود برای سوءظن. مثلاً چون مرد، همسرش را خیلی دوست دارد و او را تنها متعلق به خود می داند، از این که با دیگری صحبت کند، عذاب می کشد و یا مانع فعالیت های اجتماعی او می شود. در واقع، به نوعی سرکوب کردن حس اعتماد و استقلال در شخصیت زن صورت می گیرد. اینجاست که اگر زن در نوع سلیقه، رفتار و گفتار در خانه و در اجتماع، مطابق خواسته شوهرش عمل نکند، بدگمانی و سوءظن میان آن دو را در پی خواهد داشت.


    2-گاه کسانی وقتی وارد زندگی مشترک می شوند، متوجه می گردند که طرف مقابل از لحاظ سلیقه و نگرش با ذهنیت ایده آل او متفاوت است و این، باعث ایجاد حس نفرت و بدبینی در افکار شخص مقابل می شود و با گذشت زمان به خیال پردازی و درون گرایی و سرانجام بهگمان های ناروا و سوءظن می انجامد.

    3-نوع تربیت خانوادگی، در تعیین مسیر زندگی مشترک نقش بسزایی دارد. اگر محیط خانوادگی پیش از ازدواج، مثبت نگری، امنیت و حس اعتماد را در طول زندگی تقویت نکرده باشد و در الگوپذیری از پدر و مادر، فقط به نکات منفی زندگی توجه شده باشد، زندگی مشترک چنین زوج هایی به بدگمانی ختم می شود.

    4-گاهی دخالت ها و حسادت های بیجا از سوی اطرافیان و خبرها و تحلیل های دروغین آنها، در ایجاد حس بدبینی و سوءظن همسران کاملاً مؤثرند. در واقع، افرادی که در زندگی مشترک دیگران دخالت می کنند، مانند دوستان شیطان هستند که پذیرش آنها در زندگی مشترک، باعث بروز بسیاری از مشکلات می شود.
    چنان که قرآن کریم فرموده است:
    به درستی که شیاطین سخت به دوستان خود وسوسه می کنند تا با شما به جدال و منازعه برخیزند و اگر از آنها پیروی کنید، مانند آنان مشرک خواهید شد. (انعام: 121)




    ویرایش توسط کنیز فاطمه(سلام الله علیها) : ۱۳۹۱/۰۹/۲۲ در ساعت ۰۸:۴۵


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود