جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تفسیر آیه 92 سوره ی نساء

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    799
    تشکر:
    1
    حضور
    46 روز 6 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    17

    تفسیر آیه 92 سوره ی نساء




    سلام خدمت کارشناسان محترم.
    ببخشید من تفسیر
    آیه 92 سوره ی نساء
    رو برای تحقیق درسم میخوام. شما می تونید کمکم کنید لطفاً؟
    (ببخشید نمیدونستم دقیقاً در کدوم قسمت باید درخواستم رو مطرح کنم)





    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 5

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۹/۱۷ در ساعت ۲۰:۴۳

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    511
    تشکر:
    1
    حضور
    12 روز 11 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    تفسیر آیه 92 سوره نساء چیست؟

    پاسخ:
    «وَ مَا كاَنَ لِمُؤْمِنٍ أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلَّا خَطًَا وَ مَن قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطًَا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلىَ أَهْلِهِ إِلَّا أَن يَصَّدَّقُواْ فَإِن كاَنَ مِن قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَ إِن كَانَ مِن قَوْمِ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُم مِّيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلىَ أَهْلِهِ وَ تحَْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَينْ‏ِ تَوْبَةً مِّنَ اللَّهِ وَ كاَنَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا»؛ هيچ مؤمنى را نرسد كه مؤمن ديگر را جز به خطا بكشد. و هر كس كه مؤمنى را به خطا بكشد بايد كه بنده ‏اى مؤمن را آزاد كند و خون بهايش را به خانواده ‏اش تسليم كند، مگر آن كه خون بها را ببخشند. و اگر مقتول، مؤمن و از قومى است كه دشمن شماست فقط بنده مؤمنى را آزاد كند و اگر از قومى است كه با شما پيمان بسته‏ اند، خون بها به خانواده ‏اش پرداخت شود و بنده مؤمنى را آزاد كند و هر كس كه بنده ‏اى نيابد براى توبه دو ماه پى در پى روزه بگيرد. و خدا دانا و حكيم است.(1)

    در آيه فوق نكات متعددى است كه بايد به آن توجه نمود:
    1ـ در اين جا براى جبران قتل خطا، سه موضوع بيان شده است كه هر كدام از آن براى جبران يک نوع خسارت است كه از اين عمل به وجود مى ‏آيد، نخست آزاد كردن برده است كه در واقع يک نوع جبران خسارت اجتماعى كشته شدن يك فرد با ايمان محسوب مى‏ شود.
    و ديگر پرداختن ديه است كه در واقع يک نوع جبران خسارت اقتصادى است كه از كشته شدن يک نفر به خانواده او وارد مى‏ شود، و الا "ديه" هيچ گاه قيمت واقعى خون يک انسان نيست، زيرا خون يک انسان بى‏ گناه ما فوق هر قيمت است، بلكه يک نوع جبران خسارت اقتصادى خانواده مى‏ باشد.
    و ديگر مسئله دو ماه روزه پى در پى است كه جبران خسارت اخلاقى و معنوى مى ‏باشد كه دامن گير قاتل خطايى مى‏ شود.
    البته بايد توجه داشت كه روزه دو ماه پى در پى وظيفه كسانى است كه دسترسى به آزاد كردن يک برده با ايمان ندارند، يعنى در درجه اول فقط آزاد كردن برده كافى است و درجه بعد اگر نتوانست بايد روزه بگيرد، ولى بايد توجه داشت كه آزاد كردن برده يك نوع عبادت نيز محسوب مى‏ شود و بنا بر اين اثر معنوى عبادت را در روح آزاد كننده خواهد داشت.

    2ـ در موردى كه بازماندگان مقتول مسلمان باشند جمله «إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا» (مگر آن كه آن ها از ديه صرفنظر كنند) ذكر شده، ولى در مورد كسانى كه مسلمان نباشند اين جمله ذكر نشده است، دليل آن نيز روشن است زيرا در مورد اول زمينه براى چنين كارى وجود دارد، اما در مورد دوم چنان زمينه‏ اى نيست، به علاوه مسلمانان حتى الامكان نيايد زير بار منت غير مسلمانان در اين موارد بروند.

    3ـ جالب توجه اين كه در صورت اول كه بازماندگان مسلمانند، نخست اشاره به " آزادى يک برده" و سپس اشاره به "ديه" شده است، در حالى كه در صورت سوم كه مسلمان نيستند نخست "ديه" آمده است، شايد اين تفاوت تعبير اشاره به آن باشد كه در مورد مسلمانان تاخير در ديه عكس العمل نامطلوبى غالبا ندارد، در حالى كه در مورد غير مسلمانان بايد قبل از هر چيز ديه پرداخته شود تا آتش نزاع خاموش گردد، و دشمنان آن را حمل بر پيمان شكنى نكنند.

    4ـ در آيه شريفه اشاره ‏اى به مقدار ديه نشده است و شرح آن به سنت موكول گرديده كه مطابق آن ديه كامل هزار مثقال طلا يا يكصد شتر و يا دويست گاو و در صورت توافق قيمت اين حيوانات است (البته تعيين طلا و يا بعضى از حيوانات به عنوان ديه طبق يک سنت اسلامى است كه مقياسه اى خود را از امور طبيعى انتخاب مى‏ كند نه مصنوعى و قرار دادى تا با گذشت زمان دگرگون نشوند.)

    5ـ بعضى ممكن است اشكال كنند كه "خطا" مجازات ندارد، چرا اسلام درباره آن اين همه اهميت قائل شده است، در حالى كه مرتكب اين كار هيچ گونه گناهى مرتكب نشده پاسخ ايراد روشن است، زيرا مسئله خون، مسئله ساده ‏اى نيست و با اين حكم شديد اسلام خواسته است مردم نهايت دقت و احتياط را به كار بندند تا هيچ گونه قتلى حتى از روى اشتباه از آن ها سر نزند، زيرا بسيارى از خطاها قابل پيشگيرى است، به علاوه مردم بدانند با ادعاى خطا در قتل هرگز نمى ‏توانند خود را تبرئه نمايند.
    جمله آخر آيه «تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ ...» ممكن است اشاره به همين موضوع باشد كه اشتباهات معمولا از عدم دقت سرچشمه مى‏ گيرد، و لذا در مورد موضوعات مهمى همانند قتل نفس بايد به نحوى جبران گردد، تا توبه الهى شامل حال مرتكبان شود.(2)


    __________
    (1) نساء/ 92.
    (2) تفسير نمونه، ج ‏4، ص 66.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۳/۰۵ در ساعت ۱۸:۱۹ دلیل: همکار ویراستار تدوین

  5. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود