جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آیا درست است که تنها عمل کننده به آیه "صدقه ونجوی "امیرالمومنین(ع) بود؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۶
    نوشته
    303
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    22 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آیا درست است که تنها عمل کننده به آیه "صدقه ونجوی "امیرالمومنین(ع) بود؟




    سلام و خسته نباشید

    آیا درست است که تنها عمل کننده به آیه "صدقه ونجوی "امیرالمومنین(ع) بود؟ ممنون میشم در مورد شان نزول این آیه توضیح بدین
    ممنونم




    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 2

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۰۹/۱۹ در ساعت ۱۳:۱۵
    يارب نظر تو برنگردد

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    جمع بندی




    پرسش:
    آیا درست است که تنها عمل کننده به آیه "صدقه ونجوی "امیرالمومنین (علیه السلام) بود؟


    پاسخ:
    پرسش شما ناظر به آیه 12 سوره مبارکه مجادله است که می فرماید:
    «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ»؛اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد! هنگامى كه مى‏ خواهيد با رسول خدا نجوا كنيد (و سخنان درگوشى بگوييد)، قبل از آن صدقه‏ اى (به مستمندان) بدهيد؛ اين براى شما بهتر و پاكيزه‏ تر است و اگر توانايى نداشته باشيد، خداوند غفور و رحيم است.

    شأن نزول آیه کریمه:
    امین الاسلام طبرسى در مجمع البيان و نیز جمعى ديگر از مفسران معروف، در شان نزول اين آيات چنين نقل كرده‏ اند: جمعى از ثروتمندان خدمت پيامبر گرامی اسلام مى‏ آمدند و با او نجوا مى‏ كردند. اين كار آنان، علاوه بر اين كه وقت گران بهاى پیامبر را مى‏ گرفت، موجب امتيازى براى اغنیا و مايه نگرانى مستضعفين بود! خدای متعال این آيه را نازل فرمود و به آنها دستور داد كه قبل از نجوا كردن با پيامبر، صدقه‏ اى به مستمندان بپردازند! اغنيا وقتى چنين دستوری ديدند، از نجوا خوددارى كردند! بعد از مدتی، آيه بعدی نازل شد و ضمن ملامت آنان، حكم آيه اول را نسخ نمود، و اجازه نجوا با پیامبر (در امور خير و اطاعت پروردگار) به همگان داده شد.

    بعضى از مفسران نيز تصريح كرده‏ اند كه هدف گروهى از نجوا كنندگان اين بود كه از اين راه، با نزدیک کردن خود به پیامبر، بر ديگران برتری جویی نمایند! پيامبر اکرم هم روى بزرگوارى و رحمتی که داشتند، در عين اين كه ناراحت بودند از آنها ممانعت نمى‏ كردند، تا اين كه خدای متعال در این آیات آنها را از اين كار نهى فرمود!

    البته از آنجا كه اگر وجوب صدقه قبل از نجوى عموميت مى‏ داشت، فقرا از طرح مسائل مهم يا نيازهاى خود به صورت نجوى با پیامبر محروم مى‏ شدند، لذا در ذيل آيه، حكم وجوب صدقه پیش از نجوی، از اين گروه برداشته شد و فرمود: اگر توانايى نداشته باشيد خداوند غفور و رحيم است «فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» به اين ترتيب آنها كه تمكن مالى داشتند، حکم وجوب آیه، شامل حالشان می شد و واجب بود قبل از نجوا، به فقرا صدقه بدهند، و آنها كه تمکن مالی نداشتند، مى‏ توانستند بدون صدقه دادن، با پيامبر نجوا نمایند!

    جالب اينكه این دستور، تاثير عجيبى گذاشت و آزمون جالبى شد تا عملا سره از ناسره تشخیص داده شود! همه صحابه، جز يک نفر، از دادن صدقه و نجوى خوددارى كردند! آن یک نفر، امير مؤمنین على (علیه السلام) بود. اينجا بود كه آنچه لازم بود روشن شود، روشن شد و آنچه بايد مسلمانان از اين دستور بفهمند فهمیدند، لذا آيه بعد نازل گرديد و اين حكم را نسخ كرد و فرمود: آيا ترسيديد فقير شويد كه از دادن صدقه قبل از نجوى، خوددارى كرديد؟! «أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ»

    معلوم شد حبّ مال در دل های شما، از علاقه به نجواى با پيامبر هم بيشتر است! نيز معلوم شد در اين نجواها غالبا مسائل حياتى مطرح نمى‏ شود، و گرنه چه مانعى داشت كه اين گروه، قبل از نجوا، صدقه‏ اى مى‏ دادند و نجوا مى‏ كردند، به خصوص اينكه مقدار خاصى براى صدقه نيز تعيين نشده بود و مى‏ توانستند با مبلغ كمى هم اين مشكل را حل كنند! لذا فرمود: اكنون كه اين كار را نكرديد، و خود به تقصير خويشتن پى برديد و خداوند هم شما را بخشيد و توبه شما را پذيرفت، نماز را بر پا داريد و زكات را ادا كنيد، و خدا و پيامبرش را اطاعت نمایيد، و بدانيد خداوند از آنچه انجام مى ‏دهيد با خبر است «فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ»

    تعبير به توبه نشان مى‏ دهد كه آنها در نجواهاى قبلى مرتكب گناهانى شده بودند؛ خواه به خاطر تظاهر و ريا، و يا به خاطر آزار پيامبر، و يا به خاطر ايذاء مؤمنان فقير! گرچه در اين آيه سخنى صريحا در باره جواز نجوى بعد از اين ماجرا نيامده، ولى تعبير آيه نشان مى‏ دهد كه حكم سابق برداشته شد.(1)

    بیشتر مفسران امامیه و اهل سنت نوشته ‏اند: تنها كسى كه به اين آيه عمل كرد، امير مؤمنین على (علیه السلام) بود.

    ابن کثیر، از مفسران نامدار اهل سنت، روایاتی نقل می کند که می گوید: تنها نجوا کننده و عمل کننده به آیه، علی (علیه السلام) بود:
    "و قال ليث بن أبي سليم عن مجاهد قال علي رضي اللّه عنه: آية في كتاب اللّه عز و جل لم يعمل بها أحد قبلي و لا يعمل بها أحد بعدي، كان عندي دينار فصرفته بعشرة دراهم، فكنت إذا ناجيت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم تصدقت بدرهم، فنسخت و لم يعمل بها أحد قبلي و لا يعمل بها أحد بعدي، ثم تلا هذه الآية: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً الآية"؛ لیث از مجاهد از علی رضی الله عنه نقل می کند که فرمود: آيه‏ اى در قرآن است كه احدى قبل از من و بعد از من به آن عمل نكرده و نخواهد كرد؛ من يک دينار داشتم، آن را به ده درهم تبديل كردم و هر زمان مى ‏خواستم با رسول خدا نجوا كنم، درهمى را صدقه مى‏ دادم. پس حکم آیه برداشته شد و هیچ کس جز من بدان آیه عمل نکرد، سپس آیه نجوا را تلاوت فرمود.

    همين مضمون را شوكانى از عبد الرزاق، ابن المنذر، ابن ابى حاتم و ابن مردويه نقل كرده است. سیوطی (عالم بزرگ اهل سنت) در المنثور، روايات متعددى در ذيل آيات فوق در همين معنى آورده است.(3)

    زمخشری (دانشمند بزرگ اهل سنت) در تفسير معروفش، ذیل آیه نجوا، از عبد اللَّه (فرزند عمر بن خطاب) نقل می کند:
    "عن ابن عمر: كان لعلىّ ثلاث: لو كانت لي واحدة منهنّ كانت أحب إلىّ من حمر النعم: تزويجه فاطمة، و إعطاؤه الراية يوم خيبر، و آية النجوى"‏؛ على سه فضيلت داشت كه اگر يكى از آنها براى من حاصل مى ‏شد بهتر بود از شتران سرخ موى! (اين تعبير در ميان عرب براى اشاره به گرانبهاترين اموال به كار برده مى ‏شد، و آن را به صورت ضرب المثل به هنگام بيان بسيار نفيس بودن چيزى ذكر مى ‏كردند)؛ نخست اینکه پیامبر، دخترش فاطمه را همسر علی نمود، نیز در جنگ خیبر، پرچم را به دست علی داد، و سومین مورد هم آيه نجواست [که تنها عمل کننده به آن، علی بود].

    ثبوت اين فضيلت براى على (علیه السلام)، در غالب كتاب های تفسيری و حديثی آمده و چنان مشهور و معروف است كه نيازى به شرح بيشتر نيست. برای اطلاعات بیشتر می توانید به تفاسیر روایی مانند نورالثقلین یا البرهان، ذیل آیه مورد بحث، مراجعه فرمایید.

    __________
    (1) تفسير نمونه، ج‏23، ص 447 تا 449.
    (2) تفسير القرآن العظيم (ابن كثير)، ج‏8، ص 80.
    (3) تفسير نمونه، ج‏23، ص450.
    (4) الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل، ج‏4، ص 494.


    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۸/۲۵ در ساعت ۲۱:۳۳ دلیل: همکار ویراستار تدوین
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. """ به قضاوت خود نشسته اید؟؟؟ """
    توسط nasim7 در انجمن اخلاق
    پاسخ: 19
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۱/۱۲, ۲۰:۲۶
  2. پاسخ: 1
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۶/۳۰, ۱۳:۰۹
  3. """درسهايي از علامه طباطبائي""""
    توسط The Praises to God در انجمن افلاکیان خاک نشین
    پاسخ: 16
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۵/۰۳, ۱۳:۴۵
  4. پاسخ: 804
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۱/۱۴, ۲۳:۱۳
  5. آیا "دین داری" با "تقلید ازمراجع" رابطه ای داره؟؟؟؟
    توسط کهیعص در انجمن اجتهاد و تقلید
    پاسخ: 8
    آخرين نوشته: ۱۳۸۸/۱۱/۱۰, ۰۳:۱۹

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود