الَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَارًا فَإِذَا أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ
همان کسي که براي شما از درخت سبز، آتش آفريد و شما بوسيله آن، آتش مي‏افروزيد!
( سوره یس آیه 80 )
يكى از كارهاى مهم گياهان مساله" كربن‏گيرى" از هوا، و ساختن" سلولز نباتى" است.
اكنون ببينيم اين سلولز چگونه ساخته مى‏شود؟ ياخته‏هاى درختان و گياهان" گاز كربن" را از هوا گرفته و آن را تجزيه مى‏كنند، اكسيژن آن را آزاد ساخته، و كربن را در وجود خود نگه ميدارد، و آن را با آب تركيب كرده و چوب درختان را از آن مى‏سازد.
ولى مساله مهم اين است كه طبق گواهى علوم طبيعى هر تركيب شيميايى يا بايد توأم با جذب انرژى خاصى باشد و يا آزاد كردن آن انجام مى‏يابد . بنا بر اين هنگامى كه درختان به عمل كربن‏گيرى مشغولند، طبق اين قانون احتياج به وجود يك انرژى دارند، و در اينجا از گرما و نور آفتاب به عنوان يك انرژى فعال استفاده مى‏كنند.
به اين ترتيب به هنگام تشكيل چوبهاى درختان مقدارى از انرژى آفتاب نيز در دل آنها ذخيره مى‏شود و به هنگامى كه چوبها را به اصطلاح مى‏سوزانيم همان انرژى ذخيره شده آفتاب آزاد مى‏گردد، زيرا بار ديگر" كربن" با" اكسيژن" هوا تركيب شده و گاز كربن را تشكيل مى‏دهد، و اكسيژن و ئيدروژن (مقدارى آب) آزاد مى‏گردد.
از اين تعبيرات اصطلاحى كه بگذاريم به عبارت بسيار ساده اين نور و حرارت مطبوعى كه در زمستان درون كلبه آن روستايى يا كرسى زغال‏سوز اين شهرنشين را گرم و روشن مى‏سازد همان نور و حرارت آفتاب است كه در ضمن چند سال يا دهها سال در چوب اين درختان ذخيره شده است، و آنچه را درخت در طول يك عمر تدريجا از آفتاب گرفته اكنون بى كم و كاست پس مى‏دهد!! و اينكه مى‏گويند همه انرژيها در كره زمين به انرژى آفتاب باز مى‏گردد يكى از چهره‏هايش همين است.