برخي معتقدند گاهي اوقات از يك نفر تعبير جمع آورده مي‏شود به جهت بزرگي و والا بودن جايگاه گوينده، (تبيان، ج 3، ص 562).
برخي نيز به اين نكته اشاره كرده ‏اند، از آنجا كه ذات خداوند متعال منزه از مباشرت در انجام كارهاست به همين جهت تمامي افعال خداوند توسط واسطه ‏هاي در فيض مانند ملائكه انجام مي‏شود. به همين جهت مواردي كه جمع آورده مي‏شود مجموع ذات خداوند كه سبباصلي است و واسطه ‏هاي در انجام آن كار در نظر گرفته شده مثلاً در نزول قرآن واسطه ها و عواملي كه در نزول قرآن از عالم بالا بر قلب پيامبر(ص) همچون جبرئيل ملك حامل وحي دخيل هستند در نظر گرفته مي‏شود و گفته مي‏شود ما قرآن را نازل كرديم و يا در مواردي كه مثلاًخداوند فرموده ( و ما ظلمونا ولكن كانوا انفسهم يظلمون ) آنان به ما ظلم نكردند بلكه به خودشان ظلم كردند (بقره، آيه57).
از آنجا كه ظلم به اولياي خداوند ظلم به خداوند است خداوند اولياء خودش را در نظر گرفته و به همين جهت جمع آورده. در كتاب اصول كافي در مورد آيه ( فلماء اسفونا انتقمنا منهم ) هنگامي كه ما را بهخشم آوردند از آنها انتقام گرفتيم، (زخرف، آيه 55).
از امام صادق(ع) روايت كرده است كه: خداوند عزوجل به مانند ما به خشم نمي ‏آيد ولكن براي خودش اولياي آفريده است كه آنها به خشم مي ‏آيند يا خشنود مي‏ شوند پس خشم و خشنودي آنان را خشم و خشنودي خودش دانسته و به خودش نسبت داده است. در مورد آيه «و ماظلمونا» نيز رواياتي نزديك به همين مضمون وارد شده است، (كافي، ج 1، ص 144 - برهان، ج 4، ص 150 و ج 1، ص 102).