جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا باید همه ادمها بدون استثنا به جهنم برن ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۱
    نوشته
    30
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا باید همه ادمها بدون استثنا به جهنم برن ؟




    با سلام

    این آیه منو به کلی گیج کرده

    خداوند در سوره مریم آیه 71 می فرماید :

    وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَقْضِیا«71»
    و همه شما (بدون استثنا) وارد جهنم می‌شوید؛ این امری است حتمی و قطعی بر پروردگارت!

    و در آیه بعد می فرماید که بعد از ان تقوا پیشه کنندگان را نجات میدهم

    ثُمَّ نُنَجِّی الَّذِینَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِینَ فِیهَا جِثِیا«72»
    سپس آنها را که تقوا پیشه کردند از آن رهایی می‌بخشیم؛ و ظالمان را -در حالی که (از ضعف و ذلت) به زانو درآمده‌اند- در آن رها می‌سازیم.


    حالا سوالم اینه که چرا خدا باید بیگناه و با گناه را وارد جهنم کنه ؟ واقعا گیج شدم


    با تشکر


    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 2

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۱۰/۲۱ در ساعت ۰۵:۱۲


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2



    سلام به شما پرسشگر گرامی

    درباره این آیات کریمه، دو تفسیر ذکر شده (ریشه این دو گونه تفسیر، اختلاف در معنای واژه «واردها» در آیه 71 است):

    الف)
    بعضى از مفسران واژه «واردها» در آیه 71 را به معنى «نزديك شدن و اشراف پيدا كردن» دانسته اند و گفته اند: همه مردم (خوبان و بدان) بدون استثنا براى حسابرسى يا براى مشاهده سرنوشت نهايى بدكاران، به كنار جهنم مى‏ آيند، سپس خداوند پرهيزگاران را رهايى مى‏ بخشد و ستمگران را در آن رها مى ‏كند.

    علامه طباطبایی این قول را برگزیده و بعد از توضیحات و دفاعیاتی از این قول، می نویسد:

    «ورود» بر بيش از حضور و اشراف (البته اختيارى) دلالت ندارد و از كتب لغت، معنايى بيش از اين برايش استفاده نمى‏ شود پس جمله «وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها» به بيش از قصد و حضور و اشراف دلالت ندارد و این معنا با جمله «ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا» كه دلالت بر داخل شدن تمام مردم يا تمام ستمكاران در جهنم دارد، منافاتی ندارد.

    ایشان در ادامه می افزاید:
    در مجموع معناى اين دو آيه چنين می شود كه: هيچ يك از شما (متقيان و ظالمین) نمی ماند، مگر آنكه به زودى در لبه و پرتگاه آتش قرار مى‏ گيريد و اين قرار دادن شما در پرتگاه آتش، بر پروردگارت حتمی شده؛ آن گاه كسانى كه تقوى داشته‏ اند را نجات داده و ظالمان را به خاطر ستمهایشان در آنجا باقى مى‏ گذاريم و هم چنان در آنجا به زانو در آمده، باقى مى‏ مانند.(1)

    ب)
    تفسير دومى كه ظاهرا اكثر مفسران آن را انتخاب كرده‏ اند اينست كه واژه «ورود» در آیه مورد بحث به معنى «داخل شدن» است. (2)

    مطابق این معنا، همه انسانها بدون استثناء (چه نيك و چه بد) وارد جهنم خواهند شد، با این تفاوت که دوزخ بر نيكان سرد و سالم خواهد بود همان گونه كه آتش نمرود بر ابراهيم سرد و سلامت بود:

    قُلْنا يا نارُ كُوني‏ بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‏ إِبْراهيمَ (انبیا/69)
    (سرانجام او را به آتش افكندند ولى ما) گفتيم: «اى آتش! بر ابراهيم سرد و سالم باش!»

    آتش دوزخ با اهل ایمان سنخيتی ندارد؛ گويى از آنان دور شده و هر جا آنها قرار مى ‏گيرند خاموش مى‏ گردد اما کفاری که خود هیزم این آتشند، همچون ماده قابل اشتعال همین که به آتش برسد، فورا شعله ‏ور مى‏ شوند:

    فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتي‏ وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرينَ (بقره/24)
    از آتشى بترسيد كه هيزم آن، بدنهاى مردم (گنهكار) و سنگها [بتها] است، و براى كافران، آماده شده است

    این آتش تنها بیرون وجود آنها را در بر نمی گیرد بلکه از دورن هم آنان را می سوزاند:

    نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ
    الَّتي‏ تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ (همزه/6و7)
    آتش برافروخته الهى است
    آتشى كه از دلها سرمى ‏زند

    در حقيقت مشاهده دوزخ و عذابهاى آن، مقدمه‏ اى خواهد بود كه مؤمنان از نعمت هاى خدای سبحان در بهشت و رهایی از آتش دوزخ، حداكثر لذت را ببرند و دوزخيان هم با مشاهده سلامت بهشتيان، مجازات بيشترى ببینند؛ چرا که در دنیا هم آنان را مسخره می کردند و به طعنه می گفتند:

    وَ إِذا تُتْلى‏ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِلَّذينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَريقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا(مریم/73)
    و هنگامى كه آيات روشن ما بر آنان خوانده مى ‏شود، كافران به مؤمنان مى‏ گويند: «كدام يك از دو گروه [ما و شما] جايگاهش بهتر، و جلسات انس و مشورتش زيباتر، و بخشش او بيشتر است؟!


    پی نوشت
    ---------------------------
    1- الميزان في تفسير القرآن، ج‏14، ص: 89 به بعد، ذیل آیه مورد بحث
    2-
    استاد مکارم شیرازی این معنا را ترجیح داده اند؛ تفسير نمونه، ج‏13، ص 118


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۱/۱۰/۲۱ در ساعت ۱۶:۰۶
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    نکته




    برخی حکمت هایی که برای این مطلب ذکر شده، چنین است:

    امین الاسلام طبرسی در مجمع البيان ذیل این آیه می نویسد:
    فایده ورود در آتش همان است كه در بعضى اخبار هم روايت شده كه: خداى تعالى احدى را داخل بهشت نمى ‏كند مگر بعد از آنكه آتش را به او نشان دهد تا عذاب ‏هاى آن را ببيند و در نتيجه قدر تفضّل خدا و نعمتهای بهشتی را بداند و بيشتر خوشحال و مسرور شود و همچنين هيچكس را داخل جهنم نمى‏ كند مگر بعد از آن كه او را به بهشت مشرف كند تا نعمت‏ هاى بهشت و ثواب‏ هاى آن را ببيند و در نتيجه در جهنم عقوبتشان سخت ‏تر و حسرتشان بر از دست دادن بهشت و نعمتهای آن بيشتر شود.(1)

    در حقيقت مشاهده دوزخ و عذاب هاى آن، مقدمه ‏اى خواهد بود كه مؤمنان از نعمتهاى خداداد بهشت حداكثر لذت را ببرند، چرا كه «قدر عافيت را كسى داند كه به مصيبتى گرفتار آيد». در اينجا مؤمنان گرفتار مصيبت نمى‏ شوند بلكه تنها صحنه مصيبت را مشاهده مى‏ كنند و دوزخيان نيز از مشاهده اين صحنه كه بهشتيان با چنان سرعتى مى گذرند و آنها آتش مى‏ مانند، رنج بیشتری می برند.(2)


    پی نوشت
    ---------------------------
    1- مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏6، ص 812
    2- تفسير نمونه، ج‏13، ص 120

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۱/۱۰/۲۱ در ساعت ۱۵:۵۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    جمع بندی




    پرسش:
    خداوند در سوره مریم آیه 71 می فرماید : «وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَقْضِیا»؛ و همه شما (بدون استثنا) وارد جهنم می‌شوید؛ این امری است حتمی و قطعی بر پروردگارت! حالا سوالم این است که چرا خدا باید بیگناه و با گناه را وارد جهنم کند؟


    پاسخ:
    درباره این آیات کریمه، دو تفسیر ذکر شده (ریشه این دو گونه تفسیر، اختلاف در معنای واژه «واردها» در آیه 71 است):

    الف) بعضى از مفسران واژه «واردها» در آیه 71 را به معنى «نزديک شدن و اشراف پيدا كردن» دانسته اند و گفته اند: همه مردم (خوبان و بدان) بدون استثنا براى حسابرسى يا براى مشاهده سرنوشت نهايى بدكاران، به كنار جهنم مى‏ آيند، سپس خداوند پرهيزگاران را رهايى مى‏ بخشد و ستمگران را در آن رها مى ‏كند. علامه طباطبایی این نظر را برگزیده و بعد از توضیحات و دفاعیاتی از این قول، می نویسد: «ورود» بر بيش از حضور و اشراف (البته اختيارى) دلالت ندارد و از كتب لغت، معنايى بيش از اين برايش استفاده نمى‏ شود پس جمله «وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها» به بيش از قصد و حضور و اشراف دلالت ندارد و این معنا با جمله «ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا» كه دلالت بر داخل شدن تمام مردم يا تمام ستمكاران در جهنم دارد، منافاتی ندارد... در مجموع معناى اين دو آيه چنين می شود كه: هيچ يک از شما (متقيان و ظالمین) نمی ماند، مگر آنكه به زودى در لبه و پرتگاه آتش قرار مى‏ گيريد و اين قرار دادن شما در پرتگاه آتش، بر پروردگارت حتمی شده؛ آن گاه كسانى كه تقوى داشته‏ اند را نجات داده و ظالمان را به خاطر ستم هایشان در آنجا باقى مى‏ گذاريم و هم چنان در آنجا به زانو در آمده، باقى مى‏ مانند.(1)

    ب) تفسير دومى كه ظاهرا اكثر مفسران آن را انتخاب كرده‏ اند اينست كه واژه «ورود» در آیه مورد بحث به معنى «داخل شدن» است. (2) مطابق این معنا، همه انسانها بدون استثناء (چه نيك و چه بد) وارد جهنم خواهند شد، با این تفاوت که دوزخ بر نيكان سرد و سالم خواهد بود همان گونه كه آتش نمرود بر ابراهيم سرد و سلامت بود: «قُلْنا يا نارُ كُوني‏ بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‏ إِبْراهيمَ»؛ سرانجام او را به آتش افكندند ولى ما) گفتيم: «اى آتش! بر ابراهيم سرد و سالم باش!.(3) آتش دوزخ با اهل ایمان سنخيتی ندارد؛ گويى از آنان دور شده و هر جا آنها قرار مى ‏گيرند خاموش مى‏ گردد.
    اما کفاری که خود هیزم این آتشند، همچون ماده قابل اشتعال همین که به آتش برسد، فورا شعله ‏ور مى‏ شوند: «فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتي‏ وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرينَ»؛ از آتشى بترسيد كه هيزم آن، بدنهاى مردم (گنه‌كار) و سنگ ها [بتها] است، و براى كافران، آماده شده است.(4) این آتش تنها بیرون وجود آنها را در بر نمی گیرد بلکه از دورن هم آنان را می سوزاند: «نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ * الَّتي‏ تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ»؛ آتش برافروخته الهى است * آتشى كه از دلها سرمى ‏زند.(5)

    در حقيقت مشاهده دوزخ و عذاب هاى آن، مقدمه‏ اى خواهد بود كه مؤمنان از نعمت هاى خدای سبحان در بهشت و رهایی از آتش دوزخ، حداكثر لذت را ببرند و دوزخيان هم با مشاهده سلامت بهشتيان، مجازات بيشترى ببینند؛ چرا که در دنیا هم آنان را مسخره می کردند و به طعنه می گفتند: «وَ إِذا تُتْلى‏ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِلَّذينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَريقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا»؛ و هنگامى كه آيات روشن ما بر آنان خوانده مى ‏شود، كافران به مؤمنان مى‏ گويند: «كدام يك از دو گروه [ما و شما] جايگاهش بهتر، و جلسات انس و مشورتش زيباتر، و بخشش او بيشتر است؟!(6)

    ________
    (1) الميزان في تفسير القرآن، ج‏14، ص: 89 به بعد، ذیل آیه مورد بحث.
    (2) استاد مکارم شیرازی این معنا را ترجیح داده اند؛ تفسير نمونه، ج‏13، ص 118.
    (3) انبیا/ 69.
    (4) بقره/ 24.
    (5) همزه/ 6و7.
    (6) مریم/ 73.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۷/۳۰ در ساعت ۱۸:۵۷ دلیل: همکار ویراستار تدوین
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  6. تشکرها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود