جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چطوری به همه محبت کنیم که از آن سوء استفاده نکنند؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۱
    نوشته
    2
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چطوری به همه محبت کنیم که از آن سوء استفاده نکنند؟




    با سلام
    من تازه عضو عضو شدم، تا این لحظه که حدود 37 سال از عمرم میگذره همیشه انتظار داشتم دیگران بهم محبت کنن، همیشه هم از همه دلگیر بودم، امروز نمیدونم چی شد ، یه حس درونم بهم گفت ما اومدیم دنیا تا به دیگران محبت کنیم، میخوام بدونم چطوری به همه محبت کنم طوری که از اخلاقمون سوء استفاده نشه؟با استفاده ازسوره ها و آیه های قرآنی و احادیث منو راهنمائی کنید.



    کارشناس بحث : پاسخگوی اخلاقی 4

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۱۰/۲۵ در ساعت ۰۰:۲۵


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    220
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط علیرضا616 نمایش پست
    من تازه عضو عضو شدم، تا این لحظه که حدود 37 سال از عمرم میگذره همیشه انتظار داشتم دیگران بهم محبت کنن، همیشه هم از همه دلگیر بودم، امروز نمیدونم چی شد ، یه حس درونم بهم گفت ما اومدیم دنیا تا به دیگران محبت کنیم، میخوام بدونم چطوری به همه محبت کنم طوری که از اخلاقمون سوء استفاده نشه؟با استفاده ازسوره ها و آیه های قرآنی و احادیث منو راهنمائی کنید.
    باسلام و عرض ادب خدمت شما دوست گرامی
    این که انسان توقع داشته باشد دیگران به او محبت کنند و او را احترام نمایند، شاید توقع به جایی نباشد، زیرا اکثر مردم به دنبال خواسته های خودشان هستند و کم کسی می شود که علاوه بر خواسته های خود، به خواسته های دیگران هم توجه داشته باشد یا به عبارتی انصاف داشته باشد و هر آنچه برای خود می پسندد برای دیگران هم بپسندد، به جزء اولیای الهی، لذا این توقع، توقعِ به جایی نیست. اما از این جهت که ما یک مسلمانیم باید این حس در درونمان باشد که به دیگران احترام بگذاریم، آنها را از این جهت که مخلوق خدایند، دوست داشته باشیم، و به آنها محبت بورزیم، همانطور که خداوند متعال به همه مخلوقاتش محبت دارد. اما باید بدانیم که در این بین، دوستان ما، که به انها می خواهیم محبت بورزیم، دو دسته هستند، اخوان المکاشره و اخوان الثقه، این دو تعبیر را از روایت استفاده کرده ام.
    طبق سخن امیرالمومنین، با هر کدام یک از این دو دسته، باید به طریقی خاص، برخورد نمود و به هر کدام به میزانی خاص محبت ورزید و از هر کدام به اندازه خودشان توقع محبت داشت، که برای روشن تر شدن روش برخورد، حدیث مذکور را برای شما می آورم،باز هم اگر سوالی بود، در خدمت هستم:
    امام باقر عليه السّلام فرمود: مردى در بصره برابر امير المؤمنين عليه السّلام برخاست و گفت: يا امير المؤمنين! حال برادران دينى را بما خبر ده، حضرت فرمود: برادران دو دسته‏ اند: برادران مورد اعتماد و برادران «خنده رو».
    اما برادران مورد اعتماد، دست و بال و اهل و مالند (كه انسان را يارى كنند و زيان و آزار را از او بگردانند) پس هر گاه ببرادرت اعتماد پيدا كردى، مال و بدنت را باو ببخش، و با دوستان با صفايش صاف باش و با دشمنانش دشمنى كن، و راز و عيبش را بپوشان و نيكيش را آشكار كن و بدان اى پرسنده كه اينها از كبريت احمر كمترند.(موجودات نایابی هستند)
    و اما برادران خنده رویِ تو! از جانب آنها بلذت خود ميرسى، (و آن لذت معاشرت و مصاحبت با آنهاست) پس اين را از آنها مبر(یعنی به همین اندازه که باهم معاشرتی داشته باشید و خوشرویی کنید، بیشتر از آنها توقع نداشته باش)، و بيش از اين هم از دل آنها مخواه (توقع صفا و يك دلى از آنها نداشته‏ باش) و از خوشروئى و شيرين زبانى خود آنها را برخوردار كن تا آنجا كه آنها ترا برخوردار كنند.(کافی،ج 2، ص 248)



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۱
    نوشته
    2
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام
    تشکر از جواب خلاصه و در عین حال کامل شما
    با همون حدیث از مولا علی(ع) همه جواب خودمو گرفتن
    خدا را شکر که با سایت شما آشنا شدم


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۹
    نوشته
    1,284
    صلوات
    17904000
    تعداد دلنوشته
    263
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    9 روز 2 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    وای چه کنم خدایا
    خداوند فرموده این دنیا سرای باقی نیست اگر ناراحت شدید در جمعی که همه شادند بدونید که مومنان غمشان در سینه و لبخند بر لب دارند.
    اگر همه به تو بدی کردند تو خدا را یاد کن و حق را ادا کن گاهی به خوشی گاهی با نفرین (تا جمع چگونه باشد و عقل چه تصمیم گیرد)
    فقط راضی شویم در هر حال که قلیلند راضی شوندگان به رضای خداوند.
    احمد هنوز هم طالب بوقی؟
    خدایا شکر که اصلاح شدیم با اصلاح کننده (هادی المضلین و قابل التوبات)
    یا حکیم
    وقت بخیر

  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    2,426
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    22 روز 22 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    4
    گالری
    28



    به نام خدا
    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی اخلاقی 4 نمایش پست
    باسلام و عرض ادب خدمت شما دوست گرامی
    این که انسان توقع داشته باشد دیگران به او محبت کنند و او را احترام نمایند، شاید توقع به جایی نباشد، زیرا اکثر مردم به دنبال خواسته های خودشان هستند و کم کسی می شود که علاوه بر خواسته های خود، به خواسته های دیگران هم توجه داشته باشد یا به عبارتی انصاف داشته باشد و هر آنچه برای خود می پسندد برای دیگران هم بپسندد، به جزء اولیای الهی، لذا این توقع، توقعِ به جایی نیست.
    پاسخگوی گرامی
    این که می فرمایید توقع به جایی نیست!
    یعنی این که کلام معصوم(ع) که در خیلی جا ها تاکید بر این موضوع دارند قابل اجرا نیست؟
    و کاری ماورایی است فقط برای اولیا الهی؟!

    یا علی(ع)

    به نام خدا

    [SIGPIC][/SIGPIC]

    کوچه هامان را به نام شهدا کردیم تا هر وقت نشانی منزلمان را می دهیم بدانیم از گذرگاه کدام شهید با آرامش به خانه می رسیم

    (شادی روحشان صلوات)


    آیت الله سید علی قاضی(ره) عارف کامل:در مستحبات عزاداری و زیارت سید الشهدا علیه السلام مسامحه ننمایید
    و روضه هفتگی و لو دو سه نفری داشته باشید که اسباب گشایش است.

    منو دل کندن از دل بر محاله...

    یا علی


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    220
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط seyed133 نمایش پست
    این که می فرمایید توقع به جایی نیست!
    یعنی این که کلام معصوم(ع) که در خیلی جا ها تاکید بر این موضوع دارند قابل اجرا نیست؟
    و کاری ماورایی است فقط برای اولیا الهی؟!
    باسلام و احترام
    منظورم این است که اکثر مردم منافع شخصی خود را می بینندو شاید این امر باعث شود، محبتی هم اگر می کنند، برای رسیدن به خواسته های خودشان باشد، نه به خاطراین که در شما خیری دیده اند. بحث روی مردم دنیاست. نه اولیای الهی. ولی ما وظیفه داریم، طبق فرمایش معصوم، به همه محبت داشته باشیم وا حترام بگذاریم به این دید که همه مخلوق خدا و عیال الله هستند.



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    220
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 19 ساعت 53 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    تا این لحظه که حدود 37 سال از عمرم می گذرد همیشه انتظار داشتم دیگران به من محبت کنند، همیشه هم از همه دلگیر بودم، امروز نمی دانم چه شد، یک حس درونی به من گفت ما آمدیم دنیا تا به دیگران محبت کنیم، می خواهم بدانم چطوری به همه محبت کنم طوری که از اخلاقمان سوء استفاده نشود؟ با استفاده از سوره ها و آیه های قرآنی و احادیث مرا راهنمائی کنید.


    پاسخ:
    این که انسان توقع داشته باشد دیگران به او محبت کنند و او را احترام نمایند، شاید توقع به جایی نباشد، زیرا غالبا انسان های مادی دنبال خواسته های خود و تامین منافع شخصی شان هستند و کمتر کسی پیدا می شود که علاوه بر خواسته های خود، به خواسته های دیگران هم توجه داشته باشد یا به عبارتی انصاف داشته باشد و هر آنچه برای خود می پسندد برای دیگران هم بپسندد، به جزء اولیای الهی، لذا این توقع، توقعِ به جایی نیست. اما از این جهت که ما یک مسلمانیم باید این حس در درونمان باشد که به دیگران احترام بگذاریم، آنها را از این جهت که مخلوق خدایند، دوست داشته باشیم، و به آنها محبت بورزیم، همانطور که خداوند متعال به همه مخلوقاتش محبت دارد.

    اما باید بدانیم که در این بین، دوستان ما، که به آنها می خواهیم محبت بورزیم، دو دسته هستند، اخوان المکاشره و اخوان الثقه، این دو تعبیر را از روایت استفاده کرده ام.
    طبق سخن امیرالمومنین، با هر کدام یک از این دو دسته، باید به طریقی خاص، برخورد نمود و به هر کدام به میزانی خاص محبت ورزید و از هر کدام به اندازه خودشان توقع محبت داشت، که برای روشن تر شدن روش برخورد، حدیث مذکور را برای شما می آورم، باز هم اگر سوالی بود، در خدمت هستم:

    امام باقر عليه السّلام فرمود: مردى در بصره برابر امير المؤمنين (عليه السّلام) برخاست و گفت: يا امير المؤمنين! حال برادران دينى را بما خبر ده، حضرت فرمود: برادران دو دسته‏ اند: برادران مورد اعتماد و برادران «خنده رو».
    اما برادران مورد اعتماد، دست و بال و اهل و مالند (كه انسان را يارى كنند و زيان و آزار را از او بگردانند) پس هر گاه ببرادرت اعتماد پيدا كردى، مال و بدنت را به او ببخش، و با دوستان با صفايش صاف باش و با دشمنانش دشمنى كن، و راز و عيبش را بپوشان و نيكيش را آشكار كن و بدان اى پرسنده كه اينها از كبريت احمر كمترند. (موجودات نایابی هستند)

    و اما برادران خنده رویِ تو! از جانب آنها به لذت خود ميرسى، (و آن لذت معاشرت و مصاحبت با آنهاست) پس اين را از آنها مبر (یعنی به همین اندازه که باهم معاشرتی داشته باشید و خوشرویی کنید، بیشتر از آنها توقع نداشته باش)، و بيش از اين هم از دل آنها مخواه (توقع صفا و يك دلى از آنها نداشته‏ باش) و از خوشروئى و شيرين زبانى خود آنها را برخوردار كن تا آنجا كه آنها ترا برخوردار كنند.(1)

    ___________
    (1) کافی،ج 2، ص 248.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۸/۲۴ در ساعت ۰۵:۳۰ دلیل: همکار ویراستار تدوین

  9. تشکرها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود