جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: پذیرفتن توبه و یا عدم بخشش دلخواهی یک نوع تبعیض بین گناهکاران نیست ؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۱
    نوشته
    30
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 ساعت 23 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    پذیرفتن توبه و یا عدم بخشش دلخواهی یک نوع تبعیض بین گناهکاران نیست ؟




    با سلام

    از اینکه زیاد سوال می کنم می بخشید چون دارم در مورد قران تحقیق می کنم

    لطفا بفرمائید علت این تبعیض برای بخشیدن یا عذاب کردن یک گروه چیست ؟ آیا پذیرفتن توبه و بخشیدن یا نپذیرفتن توبه و عذاب کردن به دلخواه درسته ؟

    وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ اللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ (106)
    و عدّه‏اى ديگر [كارشان‏] موقوف به فرمان خداست: يا آنان را عذاب مى‏كند و يا توبه آنها را مى‏پذيرد، و خدا داناى سنجيده‏كار است/توبه


    کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 6

    ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۱/۱۰/۲۷ در ساعت ۱۶:۲۸
    ببخشید اگر خیلی سوال می کنم .آخه دارم در باره قران تحقیق می کنم

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    12 روز 14 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    به نام خدا
    با سلام و آرزوی موفقیت

    در اين آيه [106 سوره توبه] اشاره به گروه ديگرى از گنهكاران شده است كه پايان كار آن ها درست روشن نيست، نه چنانند كه مستحق رحمت الهى باشند، و نه چنانند كه بتوان از آمرزش آن ها بكلى مايوس بود.
    لذا قرآن در باره آن ها مى‏ گويد:"
    گروه ديگرى كارشان متوقف بر فرمان خدا است يا آن ها را مجازات مى‏كند و يا توبه آنان را مى‏پذيرد." (وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ).
    "
    مرجون" از ماده" ارجاء" به معنى" تاخير" و" توقيف" است و در اصل از" رجا" كه به معنى اميدوارى است گرفته شده، و از آنجا كه گاهى انسان چيزى را به اميد هدفى به تاخير مى‏ اندازد اين كلمه به معنى تاخير آمده است، ولى تاخيرى كه با يك نوع اميدوارى توام است.
    در حقيقت اين گروه نه چنان ايمان پاك و محكم و اعمال صالح روشنى دارند كه بتوان آن ها را سعادتمند و اهل نجات دانست، و نه چنان آلوده و منحرفند كه بشود قلم سرخ به روى آنان كشيد و آن ها را شقاوتمند دانست، تا لطف الهى (البته با توجه به مقتضيات روحى و موقعيت آنان) با آنها چه معامله كند؟
    و در پايان آيه اضافه مى‏كند: خداوند بدون حساب با آن ها رفتار نمى‏كند، بلكه با علم خويش و به مقتضاى حكمتش با آنها رفتار خواهد نمود چرا كه"
    خداوند عليم و حكيم است" (وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ).

    نتیجه: چون خدا از یک طرف با توجه به مقتضیات روحی و موقعیت اعمال و رفتار انسان ها و از طرف دیگر بر اساس حساب و کتاب و حکمت و علم خود به احوال آن ها پاداش یا عذاب می دهد بنابر این جایی برای تبعیض باقی نمی ماند.
    با تشکر


    منبع: تفسیر نمونه ج 8 ص 130


  5. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود