صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تفکر و اندیشیدن بهتر یا عبادت زیادی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۰
    نوشته
    453
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    4 روز 5 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    تفکر و اندیشیدن بهتر یا عبادت زیادی




    اندیشیدن و عبرت گرفتن
    بهتر است یا عبادت زیادی نماز و روزه و غیره؟

    قرآن کریم میفرماید: خلقت آسمان و زمین، تفاوت شب و روز، کشتی و حرکت آن در دریا، باریدن باران، حیات دوباره گیاهان بادها و ابرها و ... همه و همه آیات الهی هستند که باید درباره آنها اندیشه کنیم و درس بگیریم (بقره 164)

    در قرآن كریم مكرراً از ما دعوت به تفكر شده است و خداوند روی این قضیه خیلی تأكید داشته‌اند. خداوند بندگانی را كه اهل فكر هستند بسیار دوست دارد و یكی از عبادات بزرگ و ارزنده اولیاء خدا تفكر است. دراین ضمینه شما دوستان نظرتان چیست؟



    ویرایش توسط حکمت : ۱۳۹۱/۱۱/۲۳ در ساعت ۱۱:۵۰


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,382
    مورد تشکر
    67 پست
    حضور
    13 روز 20 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و احترام
    در ابتدا باید اشاره شود که از نظر اسلام هر تفکری عبادت نیست تا چه رسد که از هفتاد سال عبادت برتر تلقی شود، بلکه تفکری که در احادیث اسلامی برای آن فضیلت بسیار وارد شده تفکری است که در مسیر تکامل معنوی انسانی باشد.
    تفکری که انسان درباره مسائل مادی بدون هیچ گونه ارتباطی با مسائل معنوی داشته باشد از آن خاصیت برخوردار نیست. مثلاً انسان بیندیشد که هدف از آفرینش وی چیست و این که خلقت او بیهوده نمی‏باشد و ارزش او به چیست؟ این تفکر که انسان را به هدف خلقت، که رشد آدمی و در بستر عبادت خدا است ، متوجه می‏سازد و عبادت ارزشمند انسان در طول عمر می‏تواند معلول چنین تفکری باشد. در قرآن به زیباترین شکل جریان فکری مطلوب اشاره شده است:«همانا در آفرینش آسمانها و زمین و اختلاف شب و روز، نشانه‏هایی برای خردمندان است، آنان که خدا را (در همه احوال) ایستاده، نشسته، و بر پهلو آرمیده یاد می‏کنند. همچنین در آفرینش زمین و آسمان اندیشه می‏کنند( که) خدایا ! تو اینها را بیهوده نیافریدی....»(1)
    پس تفکر حقیقی به ارتباط و عبودیت واقعی خداوند منتهی می‏شود. اما عبادت بدون تفکر آن اهمیت را نخواهد داشت.
    خدا به انسان نیروی فکر و تعقل داد که ابتدا خود را بشناسد تا بعد از آن در احوال هستی تدبّر و تفکر کند، زیرا حاصل چنین تفکری، انسان ساز است و راه عبودیت و بندگی را به بهترین شکل می نمایاند. آن چه در آیات و روایات در باب برتری تفکر به چشم می خورد، تفکری است که از ظلمت به نور رهنمون کند! تفکری که انسان را از حالت ایستایی بازستاند و به حرکت و پویایی درآورد.
    خداوند فرموده است:
    " آیا پیش خود فکر نمی کنند که خدا آسمان ها و زمین و هر چه در بین آن ها است، همه را جز به حق (و برای حکمت و مصلحت) و به وقت معیّن نیافریده است؟"(2)
    تفکر در خلقت آسمان و زمین و نظم دقیق در آفرینش ، انسان را به عظمت خداوند و جایگاه خود در مجموعه عالم هستی آشنا می کند. معرفت و شناخت، به تمام کارها و اعمال انسان معنی و جهت می دهد. عباداتی که بدون تفکر و معرفت باشد، ارزش چندانی ندارد و انسان را آن گونه که شایسته است، به کمال نمی رساند. در روایات نیز از تفكر به عنوان بهترین عبادت و طریق علم و عمل و نیل به سعادت و درجات عالی یاد شده است. حضرت علی(ع) می فرماید: «لا عِلْمَ كالتَّفَكُّر»[3] هیچ علمی مثل تفکر نیست. و نیز در مقام نصیحت به فرزندش امام حسن(ع) خاطر نشان می سازد: «لا عِبادَهَ كالتَّفَكُّرِ فی صَنْعَهِ الله» .(4) .هیچ عبادتی همانند اندیشیدن در آفرینش خدا نیست. و همچنین می فرماید: «التَّفَكُّرُ یَدْعُوا الی البِرِّ و العَمَلِ».(5) تفکر انسان را به سوی نیکی و عمل صالح دعوت می کند.
    پس تفکر نقش سرنوشت ساز برای انسان دارد. چه بسا یك ساعت فكر كردن كه سرنوشت انسانی را تغییر داده و بسا عبادتهای چندین ساله كه با غفلتی به بیحاصلی انجامیده است. از این رو حضرت امام (ره) در این باره می گوید:
    اگر انسان عاقل لحظه ای فكر كند، می فهمد كه مقصود از این بساط چیز دیگری است و منظور ازاین خلقت، عالم بالا و بزرگتری است و این حیات حیوانی مقصود بالذات نیست. و انسان عاقل باید در فكر خودش باشد و به حال بیچارگی خودش رحم كند و با خود خطاب كند: ای نفس شقی! كه سالهای دراز در پی شهوات، عمر خود را صرف كردی و چیزی جز حسرت، نصیبت نشد، خوب است قدری به حال خود رحم كنی، از مالك الملوك حیا كن و قدری در راه مقصود اصلی، قدم زن كه آن موجب حیات همیشگی و سعادت دائمی است و سعادت همیشگی را مفروش به شهوات چند روزه فانی كه آن هم به دست نمی آید، حتی با زحمتهای طاقت فرسا.(6)
    انسان با اندیشیدن در ملکوت آسمان ها و زمین، جایگاه خویش را به دست می آورد که چه اندازه حقیر و ناتوان است. چنین اعترافی سازنده خواهد بود و ارکان توحیدی آدمی را قوی و بنیادین خواهد کرد و چه مطلوبی بهتر از این از بنده نسبت به خدا؟! گفتنی است در این یک ساعت تفکر از هفتاد سال عبادت برتر محسوب شده این نکته قابل توجه است که ممکن است با یک ساعت تفکر انسان به حقایقی از معرفت دست یابد که با سال ها عبادت به آنها نرسد بخصوص این که بسیاری از عبادت های بی تفکر ودر حد ادای تکلیف شریعی انجام می شود وخاصیت کشف حقایق درپی انجام آن بسیار اندک و یا نیست، بدیهی است که در مقام ارزش یابی از این گونه عبادت ها یک ساعت تفکر از آن ها بهتر است.

    پی‌نوشت‌ها:
    1 . آل عمران(3) آیه 191-190.
    2. روم(30) آیه 8.
    3 . نهج البلاغه، نشر موسسه امیر المومنین، قم 1375 ش، قصار 113.
    4. مجلسی، بحارالانوار، نشر دار الاحیا التراث العربی بیروت،1403ق، ج68، ص 324.
    5. شیخ عباس، سفینه البحار؛ نشر موسسه انتشاراتی معصومه، قم، ج 3، ص 123 ذیل «فكر».
    6. امام خمینی، چهل حدیث؛ نشر موسسه آثار امام خمینی، 1387 ش، ص 6.
    http://www.pasokhgoo.ir/node/67609

    تفکر و اندیشیدن بهتر یا  عبادت زیادی

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    253
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 18 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    به نظر من اگه معنای عبادت برامون روشن بشه بهتر می تونیم به این سوال جواب بدیم
    لطفا بگید عبادت یعنی چه ؟


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۱
    نوشته
    30
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 20 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    1



    سلام.

    در حدیثی از پیامبر اسلام،حضرت محمد(ص) آمده است: یک ساعت تفکر ، از هفتاد سال عبادت بدون تفکر ارزشمندتر است.

    (نه این که به جای هفتاد سال عبادت فقط تفکر کنیم! نه !)

    نقل است پيامبر اكرم(ص) دو گروه را در مسجد ديدند؛گروهي مشغول عبادت بودند و گروهي سرگرم مذاكره و بحث علمي . پس آن حضرت رفتن به نزد گروه دوم را بر پيوستن به جمع عبادت كنندگان ترجيح داد و درباره اين رفتار خود فرمود:«من براي تعليم فرستاده شده ام».


    جالب این است که اولین آیاتی که بر پیامبر اکرم (ص) نازل شد بر علم اشاره دارد!

    سْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
    بخوان به نام پروردگارت كه آفريد (۱) اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ﴿۱﴾
    انسان را از علق آفريد (۲) خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿۲﴾
    بخوان و پروردگار تو كريمترين [كريمان] است (۳) اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ ﴿۳﴾
    همان كس كه به وسيله قلم آموخت (۴) الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿۴﴾
    آنچه را كه انسان نمى‏دانست [بتدريج به او] آموخت (۵) عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿۵﴾

    معمر ابن خلاد می‌گوید از امام رضا علیه السلام شنیدم كه فرمود: "عبادت به نماز و روزه‌ی زیاد نیست، بلكه عبادت اندیشیدن در امر خداوند است! "

    ولی با این حال هر دو با هم باید باشد زیرا
    حضرت علی (ع) می فرمایند:
    ما قصم ظهري إلا رجلان عالم متهتك و جاهل متنسك هذا ينفر عن حقه بهتكه و هذا يدعو إلى باطله بنسكه(غرر الحکم ، ص48)

    پشت مرا جز دو گروه نشکسته اند : یکی عالمان پرده در و هتاک و دیگر جاهلان متعبد ؛ این یکی (عالمان هتاک) مردم را از حق می رانند و فراری می دهند و آن دیگری (جاهلان زاهد پیشه) مردم را بسوی باطل دعوت می کنند.
    ویرایش توسط س.محمد.ک : ۱۳۹۱/۱۱/۲۳ در ساعت ۲۰:۵۳
    یاد آن خانه های پنج دری بخیر...
    حیاط پر از باغچه های کوچک با گل های قشنگ و درختان سرسبز
    و حوضچه های پر از آب و ماهی های قرمز کوچک
    و شمعدانی های خوشبو دور تا دور حوض و ایوان
    طاقچه های قدیمی که توی آن قرآن کریم می گذاشتیم
    چه خوب بود ، معنویت بود
    صفا بود، صمیمیت بود ، طراوت بود.....


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۰
    نوشته
    453
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    4 روز 5 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام علیکم
    در پاسخ به ان دوست بزرگوار عرض کنم که...
    معنای «عبادت». عبادت به مفهوم نماز، روزه، حج ... ویا سایر اعمال نیست، بلکه اینها همه از مصادیق عبادت معبودی چون «رب‌العالمین» می‌باشد.

    .عبادت یعنی «بندگی» و بندگی نیز «وابستگی صرف» یا نهایت وابستگی است. لذا هر انسانی از آن جهت که ناقص است، نیازمند و عاشق کمال نیز هست. پس، حرکت و تلاش می‌کند تا به کمال نزدیک و نزدیک‌تر گردد. و کمال نیز حدود ی ندارد و محدود نیست و الله سبحان تعالی هستی و کمال محض است. به این تلاش برای قرب معبود می‌گویند: «عبادت». خواه هدف «الله یا خدایی ناکرده، غیر او......

    اگر چه معبود حقیقی و واقعی یکی است، اماما انسان‌ها گاه مصادیقی از مخلوقات مانند: «بت، علم، شهوات، هوای نفس و ... را معبود می‌گیریم و به عبادت آن مشغول می‌شویم.

    بدیهی است هر معبودی، عبادت خاص خود را دارد. چرا که رسیدن به هر هدفی به عنوان کمال، راه ویژه‌ای دارد. مثلاً اگر معبود کسی «شهوت جنسی‌»اش شد،‌ عبادت چنین معبودی فقط تلاش برای ارضای غزایز است و اگر معبود کسی ثروت یا قدرت شد، عبادتش نیز همان تلاش برای کسب ثروت و قدرت می‌باشد.


    اما اگر معبود کسی، الله سبحان تعالی بود، عبادت او، شناخت، تسلیم و اطاعت خواهد بود. و به طور کلی رهایی از شرک و رسیدن توحید همه مبتنی بر «تفکر» است. و اساساً این «تفکر» است که مانع از اتخاذ معبودهای کاذب و معرفت و عبادت معبود واقعی می‌گردد.

    حال سوال این است چه نوع تفکری به ما کمک خواهد کرد که به معبودمان نزدیکتر شویم و از مشکلات نترسیم در این دنیای پر از دغدغه چطوری باشیم که نترسیم و تسلیم این دنیا نشویم فقط تسلیم خدای تبارک و تعالی بشویم.




  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    254
    تشکر:
    1
    حضور
    5 روز 9 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بیشتر آیات قرآن انسانها رو به تفکر واندیشیدن در وجود خودشون
    حقایق هستی و خداوندبزرگ دعوت میکنه
    اتفاقا اکثر آیات مضمونی دارند که تفکر کنندگان خیلی کم هستند

    زندگی به وسعت پرواز بلند است اما...


    مسئله این است، چقدر
    کبوتر باشیم...



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,382
    مورد تشکر
    67 پست
    حضور
    13 روز 20 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط نظیر نمایش پست
    لطفا بگید عبادت یعنی چه ؟
    با سلام
    عبادت بر معنایی آمیخته از «اطاعت » و «فروتنی » دلالت می کند. و عملی است که فرمانبری از معبودی را در پی دارد. (رک: «اساس البلاغه »، «لسان العرب » و «تاج العروس ») اما باید در نظر داشت که هر اطاعتی، عبادت نیست، موارد بسیاری از اطاعت است که عبات شمرده نمی شود. به عنوان مثال، انسان از کارفرمای خویش، اطاعت می کند، اما او را عبادت نمی کند. و رمز مساله در این جاست که اطاعت از کارفرما و نظیر آن، اطاعت بدون قید و شرطی نیست.

    علامه طباطبایی می فرمایند: «عبادت هر چیز مساوى با اعتقاد به ربوبیت او است، همچنین اطاعت بدون قید و شرط هر چیز نیز مساوى با رب دانستن آن چیز است، پس طاعت هم وقتى بطور استقلال باشد خود، عبادت و پرستش است و لازمه این معنا این است كه شخص مطاع را بدون قید و شرط و بنحو استقلال اله بدانیم، زیرا اله آن كسى است كه سزاوار عبادت باشد. »[1]

    همچنین اصل عبادت، آن حالت قلبی و درونی انسان است. پس نماز و روزه و نظیر آن، حقیقت عبادت نیستند، اگر چه افعال و اعمالی هستند که عبادت در شکل آنها، ظهور و بروز می کند.

    علامه در این باره می فرمایند: « و هیچ شكى نیست در اینكه روح و مغز عبادت بنده عبارت است از همان بندگى درونى او، و حالاتى كه در قلب نسبت به معبود دارد كه اگر آن نباشد، عبادتش روح نداشته و اصلا عبادت بشمار نمى‏رود و لیكن در عین حال این توجه قلبى باید به صورتى مجسم شود و خلاصه عبادت در كمالش و ثبات و استقرار تحققش، محتاج به این است كه در قالبى و ریختى ممثل گردد. ... مغز عبادت و روح آن را همان حالات درونى دانسته، براى مقام تمثل آن حالات نیز طرحى ریخته »[2]

    و نکته دیگری که باید در نظر داشت، این است که عبودیت، درجات مختلفی دارد. حضرت علی (ع) عبادت ها را چند نوع می دانند: گروهى، خدا را به شوق بهشت مى‏پرستند، این عبادت بازرگانان است. و گروهى خدا را از ترس عذاب او مى‏پرستند، این عبادت بردگان است. و گروهى خدا را براى سپاس او مى‏پرستند، این عبادت آزادگان است.[3]

    برترین نوع عبادت، عبادتی است که خالصانه برای خدای متعال انجام شود و در آن هیچ چیز و هیچ کس، حتی خود انسان نیز مد نظر نباشد. علامه طباطبایی می فرمایند: «عبادت وقتى حقیقتا عبادت است كه عبد عابد در عبادتش خلوص داشته باشد، و خلوص، همان حضورى است كه قبلا بیان كردیم، و روشن شد كه عبادت وقتى تمام و كامل میشود كه به غیر خدا بكسى دیگر مشغول نباشد، و در عملش شریكى براى سبحان نتراشد، و دلش در حال عبادت بسته و متعلق بجایى نباشد، نه به امیدى، و نه ترسى، حتى نه امید به بهشتى، و نه ترس از دوزخى، كه در این صورت عبادتش خالص، و براى خدا است، بخلاف اینكه عبادتش بمنظور كسب بهشت و دفع عذاب باشد، كه در اینصورت خودش را پرستیده، نه خدا را.»[4]

    [1]. ترجمه تفسیر المیزان، ج‏9، ص: 327.
    [2]. ترجمه تفسیر المیزان، ج‏1، ص: 508.
    [3]. نهج البلاغه، کلمات قصار 237.
    [4]. ترجمه تفسیر المیزان، ج‏1، ص: 42.
    http://www.soalcity.ir/node/768

    تفکر و اندیشیدن بهتر یا  عبادت زیادی

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    253
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 18 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی قرآنی 4 نمایش پست
    بخلاف اینكه عبادتش بمنظور كسب بهشت و دفع عذاب باشد، كه در اینصورت خودش را پرستیده، نه خدا را
    این جمله یکم سختگیرانه نیست؟
    اگه اینطور باشه پس نود درصد انسانها بجای خدا پرستی به خود پرستی مشغولن و خودشون خبر ندارن
    شاید این جمله با این ایه بخونه که خداوند جهنمو افریده و ارداده کرده تا اونو از جن و انس پر کنه

  10. تشکر


  11. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    62
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    2 روز 8 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    9
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی قرآنی 4 نمایش پست
    عبادت بر معنایی آمیخته از «اطاعت » و «فروتنی » دلالت می کند. و عملی است که فرمانبری از معبودی را در پی دارد. (رک: «اساس البلاغه »، «لسان العرب » و «تاج العروس ») اما باید در نظر داشت که هر اطاعتی، عبادت نیست، موارد بسیاری از اطاعت است که عبات شمرده نمی شود. به عنوان مثال، انسان از کارفرمای خویش، اطاعت می کند، اما او را عبادت نمی کند. و رمز مساله در این جاست که اطاعت از کارفرما و نظیر آن، اطاعت بدون قید و شرطی نیست.
    سلام و عرض ادب

    منظور شما این است که عبادت همان بندگی است؟

    اگر خیر بندگی به چه معناست؟
    با تشکر
    قسم به قلم و آنچه می نویسد.


  12. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,382
    مورد تشکر
    67 پست
    حضور
    13 روز 20 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط نظیر نمایش پست
    این جمله یکم سختگیرانه نیست؟
    اگه اینطور باشه پس نود درصد انسانها بجای خدا پرستی به خود پرستی مشغولن و خودشون خبر ندارن
    با سلام
    بحث سختگیری نیست و یک حقیقت است.چرا که من اگر بخاطر ترس از جهنم بخواهم عبادت کنم در واقع بخاطر خودم است و نه خدا که خیلی واضح است.
    و این افراد ربطی به جهنم ندارند و عبادت اینها ثواب هم دارد اما همانطور که ذکر کردیم عبادت مراتبی دارد که اینها در مرتبه پایینتری هستند.



    نقل قول نوشته اصلی توسط نظیر نمایش پست
    شاید این جمله با این ایه بخونه که خداوند جهنمو افریده و ارداده کرده تا اونو از جن و انس پر کنه
    اين فرمان حتمى در آیه تنها يك شرط دارد و آن بيرون رفتن از دايره رحمت الهى و پشت پا زدن به هدايت و راهنمائى فرستادگان او است و ربطی به بحث ما ندارد.
    تفکر و اندیشیدن بهتر یا  عبادت زیادی

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود