جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: امام زمان ارواحنافداه

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    18
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 4 ساعت نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    امام زمان ارواحنافداه




    یعنی زمانی که آقا ظهور میکنند دیگه کسی مرتکب گناه نمیشه؟بعدشم شیطان تا روز قیامت مهلت خواست در حالی که زمان ظهور با رخداد قیامت فرق داره!
    اگر شیطان کشته شود تمام انسانها معصوم میشن!میشه بیشتر توضیح بدید؟ باتشکر



  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    604
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    10 روز 13 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0






    با نام الله




    امام زمان ارواحنافداه


    کارشناس:پاسخگوی اعتقادی 6


  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    405
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    8 روز 7 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    در قرآن كريم تعبير ابليس و شيطان هر دو وجود دارد. ابليس، سركرده شياطين ديگر است.
    درباره اين كه مرگ شيطان بزرگ (ابليس) كى و چگونه خواهد بود؟ آيا كسى اورا مى كشد يا خودش مى ميرد؟ روايات مختلفى وجود دارد كه برخى آنها ذكر مى شود:
    امام صادق(عليه السلام) مى فرمايند: «روزى كه قائم ما(عليه السلام) ظهور كند، موهاى پيشانى او (ابليس) را مى گيرد و گردنش را مى زند».[1]
    آن حضرت در حديث ديگرى مى فرمايند: «شيطان بين نفخه اول و دوم صور اسرافيل مى ميرد».[2] متن اين دو روايت با يكديگر معارض است، و جمع كردن آنها با يكديگر ممكن نيست. زيرا هنگام ظهور حضرت ولى عصر(عليه السلام) تا نفخه صور بسيار فاصله است، و طبق اعتقاد شيعه بين زمان ظهور و نفخه صور رجعت نيز وجود دارد. البته دومين روايت بيشتر نقل شده است و در سند آن مؤيّداتى وجود دارد، كه موجب مى شود آن را بر نخستين روايت ترجيح داد;

    وقتى شيطان به علّت سجده نكردن بر انسان از پيشگاه خداوند رانده شد به خداوند گفت: «به عزّتت سوگند! همه آنان را گمراه خواهم كرد.[3]

    البته قرآن كريم در آيات پيشين مى فرمايد: ( قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنى اِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ، قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرينَ اِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ)[4]; (ابليس گقت) خداوندا! تا روزى كه انسان ها برانگيخته مى شوند مهلت بده! فرمود: «تو از مهلت داده شدگانى». بنابراين خداوند درخواست شيطان را قبول نكرد، و فقط به او وعده داد تا مدت معلومى زنده بماند كه به يقين، اين مدّت تا پيش از قيامت است. امّا اين كه آن دقيقاً چه زمانى است، معلوم نيست. برخى مى گويند هنگام ظهور امام زمان(عليه السلام) است، برخى آن را زمان رجعت مى دانند و به باور بيشتر شيعيان و اهل سنّت، مقصود از «يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ» نفخه صور است.

    پس كشته شدن شيطان توسط حضرت ولى عصر(عج) يقينى نيست; زيرا با رواياتى كه بيان مى كنند شيطان بين نفخ صور اوّل و دوم مى ميرد، تعارض دارد.

    اما قول ديگر كه مى فرمايد در زمان رجعت و توسط پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)كشته خواهد شد[5] دليل محكمى بر اثبات آن وجود ندارد; زيرا هر چند در روايت با تعابير مختلفى بيان شده است كه پيغمبر(صلى الله عليه وآله وسلم) يا على(عليه السلام) شيطان را مى كشد و نيروهايش با او مى جنگند و پيغمبر(صلى الله عليه وآله وسلم) به كمك آنان مى آيد و شيطان را مى كشد، امّا با توجه به اين كه روايات مذكور كم نقل شده اند و مقابل آن روايات فراوانى وجود دارد كه مرگ شيطان را در نفخ صور ميدانند اين قول نيز پذيرفتنى نيست.
    اما ديدگاهى كه بيشتر مسلمانان آن را پذيرفته اند اين است كه مرگ شيطان در نفخ صور اول يا بين نفخ صور اول و دوم است، البته شيطان تا قيامت كبرى نمى ماند. زيرا او از خداوند تا قيامت فرصت خواست و خداوند اين فرصت را تا وقت معلوم به او داد; تعبير «الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ» دليل ديگرى بر اين است كه شيطان تا قيامت زنده نيست، زيرا وقت از خصوصيات دنيا است و در قيامت، وقت وجود ندارد. علاوه بر اين ابليس سوگند ياد كرد تا همگى انسان ها جز مخلَصين را اغوا كند; تعبير «اجمعين» وقتى صادق است كه تا آخر وجود انسان ها كه قبل از قيامت است، وجود داشته باشد،[6] از اين رو برخى مفسّران مانند ابن عباس استدلال كرده اند شيطان تا آخرين روزهاى تكليف انسان وجود دارد، و هنگامى كه در صور دميده شد و همه مردند، او نيز مى ميرد[7].
    امّا مرحوم علامه طباطبايى مى فرمايد: «ملازمه اى بين تكليف انسان و وجود شيطان براى اغواگرى او وجود ندارد; پس چنين نيست كه تا انسان مكلّف است در پى گمراه كردن او باشد; زيرا ممكن است خداوند، جامعه انسانى را صالح گرداند و فساد را ريشه كن كند، و مردم جز پروردگار كسى را نپرستند، در اين صورت شيطان نمى تواند كسى را گمراه كند،[8] البته اين سخن فقط بر نفى اغواگرى شيطان تا پيش از قيامت دلالت دارد، اما مرگ او در اين زمان را ثابت نمى كند.
    صاحب تفسير درخشان نيز مى گويد: «امكان اين كه ابليس مردم را گمراه كند از لوازم تكليف بشر است; زيرا نظام تكليف مقتضى است هر بشرى هميشه بر سر دو راه اطاعت و عصيان قرار گيرد، و دو نيروى غيبى موافق (فرشتگان) و مخالف (شيطان) بخواهند در او اثر بگذارند.
    بنابراين مراد از «يوم الوقت المعلوم» نيز پايان زندگى انسان در اين دنيا است كه با آن نظام تكليف هم پايان مى يابد».[9] بنابراين شيطان تا پيش از قيامت كبرى وجود دارد و مرگ او در نفخ صور صورت مى گيرد.[10] اما اين كه آيا رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) يا امام زمان(عليه السلام) او را مى كشد؟ دليل محكمى بر اثبات آن نداريم.
    البته آنچه شکی در آن نیست این است که انسان تا زنده است اختیار داشته و در دار امتحان و تکلیف استو و نفی اختیار او به هر واسطه ای که باشد با مقام انسان بودن او در تضاد است
    از طرفی شیطان تنها عامل وسوسه گر انسان نیست بلکه نفس اماره و نفوس انسان های شیطان صفت نیز از عوامل وسوسه های دنیوی است .

    ***********
    [1]. تفسير عياشى، ج 12، ص 175.
    [2]. علامه محمد باقر مجلسى، بحارالانوار، ج 60، ص 244، نشر مؤسسة الوفاء، بيروت.
    [3]. ( فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعينَ)، سوره ص، (38) آيه 82.
    [4].سوره ص، (38) آيه 81ـ79.
    [5]. علامه محمد باقر مجلسى، بحارالانوار، ج 60، ص 244، مؤسسة الوفاء، و معجم أحاديث المهدي(عليه السلام)، ص 93، مؤسسة معارف اسلامى، 1411 (هـ ق)، قم، و تفسير نمونه، ج 19، ص 343، انتشارات دارالكتب الاسلامية، 1374 (هـ ش).
    [6]. علامه طباطبايى، الميزان، ج 12، ص 160، اسماعيليان.
    [7]. همان.
    [8]. همان، ج 12، ص 128.
    [9]. اين نيز دليل ديگرى در رد كشته شدن در هنگام ظهور به دست امام زمان(عليه السلام)، يا كشته شدن او توسط پيغمبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در زمان رجعت است; حسنى همدانى، تفسير درخشان، ج 9، ص 374، كتاب فروشى لطفى، تهران، 1380 (هـ ق).
    [10]. علامه محمد باقر مجلسى، بحارالانوار، ج 60، ص 244، نشر مؤسسة الوفاء بيروت، و علل الشرايع، ج 2، ص 402، نشر حيدريه، نجف، 1386 (هـ ق)، و تفسير تبيان، ج 6، ص 335، نشر مكتب الاعلام الاسلامى، قم، 1409 (هـ ق)، و تفسير الجلالين (سيوطى و محلى) ص 194، دارالمعرفة، بيروت، و دارالمنثور، ج 4، ص 99، همان نشر، و فتح الغدير شوكانى، ج 3، ص 132، نشر عالم الكتب، و الميزان، ج 12، ص 160، نشر اسماعيليان، قم.
    الهي كفي بي عزا ان اكون لك عبدا و كفي بي فخرا ان تكون لي ربا انت كما احب فاجعلني كما تحب
    معبودا بس است مرا اين عزت كه بنده توام و بس است مرا اين افتخار كه تو پروردگار مني.
    تو چناني كه دوست ميدارم مرا چنان كن كه دوست ميداري.
    امام علی (علیه السلام)

  7. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود