جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: زیارت عمه امام جواد شیعیان و ورود به بهشت...!!!

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    1,093
    صلوات
    20000
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    2 روز 13 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    1
    گالری
    0

    زیارت عمه امام جواد شیعیان و ورود به بهشت...!!!




    به نام خدا

    در قسمت حدیث روز سایت به حدیثی برخورد کردم که می خواستم که میخواستم معنای این حدیث رو بدونم و اینکه علت و سند این حدیث چیست؟

    با تشکر

    این هم حدیث با سند

    امام جواد عليه ‏السلام :


    مَنْ زارَ عَمَّتى بِقُم فَلَهُ الجَنَّةُ؛

    كسى كه عمّه‏ ام را در قم زيارت كند او اهـل بهشت است.


    سفينة البحار: ج2 ،ص376

    حقیقت بوده هست و خواهد بود. ازلی و ابدی است. لیکن واقعیت «بوده» اما شاید دیگر حالا نباشد. یا الان هست اما چه بسا بعدا نباشد و شاید هم نه در گذشته بوده و نه در حالا بلکه در «آینده» واقع شود. واقعیت «هست» است و حقیقت هستی «هست» است. هست جزیی از هستی است، اما هستی جزیی از هست نیست... حقیقت زنده و حاضر است وانگهی لایتناهی و نامحدود است. اما واقعیت ممکن است چنین نباشد. که اگر بود جزیی از جریان حقیقت بود.

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    698
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    16 روز 11 ساعت 3 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    2






    با نام و یاد دوست




    زیارت عمه امام جواد شیعیان و ورود به بهشت...!!!


    کارشناس بحث: پاسخگوی حدیث 1





  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط حقیقت نمایش پست
    به نام خدا

    در قسمت حدیث روز سایت به حدیثی برخورد کردم که می خواستم که میخواستم معنای این حدیث رو بدونم و اینکه علت و سند این حدیث چیست؟

    با تشکر
    این هم حدیث با سند
    امام جواد عليه ‏السلام : «مَنْ زارَ عَمَّتى بِقُم فَلَهُ الجَنَّةُ؛ کسى كه عمّه‏ ام را در قم زيارت كند او اهـل بهشت است. »(سفينة البحار: ج2 ،ص376)
    ___________________________________________
    با صلوات برمحمد وآل محمد
    وعرض سلام
    روایت در بحار الانوار در چند کتاب آمده که عینا نقل می گردد:«وَ أَمَّا فَاطِمَةُ فَقَدْ رَوَى الصَّدُوقُ فِي ثَوَابِ الْأَعْمَالِ وَ الْعُيُونِ، أَيْضاً بِإِسْنَادِهِ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا ع عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ ع فَقَالَ مَنْ زَارَهَا فَلَهُ الْجَنَّةُ .
    و في كامل الزيارة مثله وَ فِيهِ أَيْضاً بِإِسْنَادِهِ عَنِ ابْنِ الرِّضَا أَعْنِي الْجَوَادَ ع قَالَ مَنْ زَارَ عَمَّتِي بِقُمَّ فَلَهُ الْجَنَّةُ
    وَ فِي مَزَارِ الْبِحَارِ: رَأَيْتُ فِي بَعْضِ كُتُبِ الزِّيَارَاتِ حَدَّثَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا ع قَالَ قَالَ يَا سَعْدُ عِنْدَكُمْ لَنَا قَبْرٌ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَبْرُ فَاطِمَةَ بِنْتِ مُوسَى قَالَ نَعَمْ مَنْ زَارَهَا عَارِفاً بِحَقِّهَا فَلَهُ الْجَنَّةُ .
    وَ عَنْ تَارِيخِ قُمَّ لِلْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُمِّيِّ عَنِ الصَّادِقِ ع إِنَّ لِلَّهِ حَرَماً وَ هُوَ مَكَّةُ وَ لِرَسُولِهِ حَرَماً وَ هُوَ الْمَدِينَةُ وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ حَرَماً وَ هُوَ الْكُوفَةُ وَ لَنَا حَرَماً وَ هُوَ قُمُّ وَ سَتُدْفَنُ فِيهِ امْرَأَةٌ مِنْ وُلْدِي تُسَمَّى فَاطِمَةَ مَنْ زَارَهَا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ.
    قال ع ذلك و لم تحمل بموسى ع أمه.
    و بسند آخر أن زيارتها تعدل الجنة قلت و هي المعروفة اليوم بمعصومة و لها مزار عظيم و يذكر في بعض كتب التأريخ أن القبة الحالية التي على قبرها من بناء سنة خمسمائة و تسع و عشرين بأمر المرحومة شاه‏ بيگم بنت عماد بيك و أما تذهيب القبة مع بعض الجواهر الموضوعة على القبر فهي من آثار السلطان فتح علي شاه القاجاري.(1)
    اما در توضیح روایت باید خدمت شما عرض شود که:
    در حديث امام صادق‏ عليه السلام آمده است: هر كس حضرت معصومه‏ عليها السلام را در قم زيارت كند «وَجَبَتْ لَهُ الجنّة» بهشت بر او واجب مى‏ شود اين سؤال به ذهن مى‏ رسد كه معنى «بهشت بر او واجب مى‏ شود» چيست؟ در حالى كه ممكن است زائر گنه كار باشد.
    عده‏ اى اين وجوب را به معنى سزاوار بهشتى بودن تلقى كرده و مى‏ گويند: اگر كسى بر اثر گناه و مسائل ديگر مانعى براى خود ايجاد نكند، با زيارت سزاوار بهشت خواهد بود.
    اما نظر صحيح آن است كه معنى اين حديث، همان طور كه از ظاهرش نيز برمى‏ آيد آن است كه با زيارت حضرت معصومه‏ عليها السلام بهشت بر شخص واجب مى‏ شود و او قطعاً اهل بهشت خواهد بود. بنابراين فضيلت زيارت به اعتبار خود زيارت‏ شونده است و اين ثواب بزرگ- با توجه به كرامات ذاتى و نفسانى حضرت معصومه‏ عليها السلام و فضايل اكتسابى آن حضرت مانند جهاد و هجرت و دفاع از ولايت و مسائل ديگرى كه بر ما پوشيده است- از طرف خداوند به ايشان عنايت گرديده است.
    البته بديهى است مكافات عمل در دنيا، هنگام مرگ، برزخ و مواقف قيامت دامن‏ گير خطاكاران مى‏ شود.در نتيجه زائر حضرت حتماً وارد بهشت خواهد شد حتى اگر با تحمّل برخى سختى‏ ها در مواقف دنيا، برزخ و قيامت جهت پاك شدن كامل باشد.
    پس بنابر اين زيارت حضرت معصومه (س) در حالى كه زائر عارف به حق حضرت باشد به منزله توبه از گناه يا مستلزم شفاعت قطعى ايشان است و شناخت حق و منزلت ايشان نيز مطالبى است كه در شأن و عظمت ذاتى و اكتسابى حضرت در اين نوشتار ذكر نموديم.
    _________________________________________________
    پى‏ نوشت‏
    (1) بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏48، ص: 317

    ویرایش توسط مجید : ۱۳۹۱/۱۲/۱۹ در ساعت ۱۸:۱۳


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    6,289
    صلوات
    4614
    تعداد دلنوشته
    7
    مورد تشکر
    41 پست
    حضور
    66 روز 12 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    11



    سلام!!!
    هيچ زيارتي لذت بخش تر از زيارت عمه سادات حضرت فاطمه معصومه سلام الله عليها نيست!
    حتي زيارت امام حسين عليه السلام!
    خود امام حسين عليه السلام مي آيد زيارت خانم!
    به نظر ما حرکت امام خمینی دقیقا مقدمه سازی ظهور امام عصر(عج) است,لذا باید تقویت شود,ظهور امام عصر(عج)یک مسئله کاملا منطقی است و باید به شدت با خرافات و تیپ افسانه ای که برای ایشان درست شده مبارزه کرد و فهماند که ظهور هم به دست خود ماست,هرگاه مبنای برنامه ریزی ما این مسئله باشد به آن خواهیم رسید و لا غیر.با التماس و اشک و زاری تنها هیچ کاری صورت نمی گیرد.


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط حقیقت نمایش پست
    به نام خدا

    در قسمت حدیث روز سایت به حدیثی برخورد کردم که می خواستم که میخواستم معنای این حدیث رو بدونم و اینکه علت و سند این حدیث چیست؟

    با تشکر

    این هم حدیث با سند

    امام جواد عليه ‏السلام :


    مَنْ زارَ عَمَّتى بِقُم فَلَهُ الجَنَّةُ؛

    كسى كه عمّه‏ ام را در قم زيارت كند او اهـل بهشت است.


    سفينة البحار: ج2 ،ص376
    __________________________________________________ ____
    با صلوات بر محمد وآل محمد
    برای پاسخ به این سوال لازم است دیدگاه ائمه اطهار(علیهم السلام) را نسبت به حضرت معصومه(علیها سلام) مورد بررسی قرار دهیم.
    معرفي حضرت معصومه توسط ائمه عليهم السلام
    محكم ترين دليل براي شناسايي مقام معنوي حضرت معصومه عليها السلام، وصف مستقيم ائمه عليهم السلام نسبت به جايگاه ايشان مي باشد. اين معرفي از چند لحاظ مورد توجه است. اول اينكه از ميان امام زادگان و اولاد مستقيم ائمه عليهم السلام، فقط در مورد زيارت ايشان سفارش و تأكيد صورت گرفته است؛ به طوري كه حتّي از حدود سي و شش برادر و خواهر نيز، فقط ايشان توجه امام رضا عليه السلام، امام جواد عليه السلام، و امام صادق عليه السلام را به خود جلب كرده است؛ آن گونه كه امام صادق عليه السلام با تجليل از تولّد او خبر داده و ثواب زيارت توأم با معرفت او را بهشت معرفي نموده و شفاعتش را شامل حال تمام شيعيان دانسته است.
    براي فهم بلنداي عظمت پرده نشين قدس الهي و به منظور شناخت حق معرفت او كه شرط قبول زيارت اوست، روايات مربوط به عظمتش را نقل مي كنيم و آن گاه به تأمل كوتاه در آنها مي پردازيم.
    امام صادق عليه السلام در سال 148 ه .ق. به علت مسموميت توسط منصور دوانيقي به شهادت رسيد و حضرت معصومه عليها السلام حدوداً در سال 179 ه . ق. متولد شد. پس حداقل بيش از سي سال قبل از تولّد آن بانو، امام صادق عليه السلام از تولد و منزلت او خبر داده است:
    «اِنَّ لِلَّهِ حَرَماً و هو مكّة، و لِرَسولِهِ حرماً و هو المدينة، و لاميرالمؤمنين حرماً و هو الكوفة، و لَنا حرماً و هو قُمّ، وَ سَتُدفَنُ فيها اِمْرأةٌ مِن وُلدي تُسَمَّي فاطِمة، مَن زارَها وَجَبَتْ لَهُ الجنة (قال عليه السلام ذلك و لَمْ تُحْمَلُ بموسي اُمُّهُ؛ براي خدا حرمي است و آن مكه است و براي رسول خدا صلي الله عليه و آله حرمي است و آن مدينه است و براي اميرالمؤمنين عليه السلام حرمي است و آن كوفه است و براي ما (اهل بيت عليهم السلام) حرمي است و آن قم مي باشد و به زودي زني از اولاد من كه فاطمه ناميده مي شود، در آنجا دفن مي شود. هر كسي او را زيارت كند، بهشت بر او واجب مي گردد. اين سخن را حضرت در حالي بيان كرد كه امام موسي را مادرش حمل نكرده بود».

    در اين حديث، قم حرم همه ائمه عليهم السلام بعد از حضرت علي عليه السلام معرفي شده است و البته كلمه «لنا» مطلق است و شامل تمام چهارده معصوم عليهم السلام مي گردد و منظور حرم بودن قم حتي نسبت به رسول اكرم صلي الله عليه و آله و حضرت علي عليه السلام نيز مي باشد؛ اگرچه هر كدام از ائمه عليهم السلام خود حرم ديگري مثل كربلا، كاظمين، مشهد و سامراء دارند.
    نكته ديگر اين كه قم به تنهايي حرم همه ائمه معرفي شده است و اين جاي بسي تأمّل عميق دارد .
    بعد از معرفي قم به عنوان حرم ائمه عليهم السلام، بلافاصله به تولد و دفن حضرت معصومه عليهاسلام در قم اشاره شده و بعد به بيان ثواب زيارت او كه بهشت است، توجه ويژه مبذول گشته است.
    محور در اين حديث، تشويق مردم به زيارت اين بانو و رسيدن به ثواب آن يعني بهشت مي باشد. و بهشت را ثواب يك عمل معرفي كردن، فقط در مورد زيارت ائمه معصوم عليهم السلام و برخي موارد نادر بيان شده است.
    يك بار زيارت حضرت معصومه عليها سلام، و آن گاه ورود به بهشت، نشان از ميزان تقرّب و وجاهت و آبروي حضرت در پيشگاه خدا دارد كه هر شيعه اي را به شرط معرفت به حق او و با يك زيارت او مي بخشند و وارد بهشت مي نمايند و اين ورود حتمي است و بي هيچ مانع؛ چون در برخي روايات «وَجَبتْ لَهُ الجنة» گفته شده است؛ يعني زيارت او، بهشت رفتن را واجب مي كند.

    در حدیث دیگری در باب عظمت حضرت معصومه علیها سلام آمده است که:« روزي عده اي از شيعيان امام كاظم عليه السلام جهت دريافت پاسخ براي پرسش هاي ديني خود به شهر مدينه رهسپار شدند، ولي چون آن حضرت در مسافرت بود و آنها ناگزير به بازگشت بودند، به ناچار سؤالات خود را نوشتند و به افراد خانواده امام تحويل دادند تا در سفر بعد، جواب آنها را دريافت نمايند.
    زمان خداحافظي باتعجب ديدند كه حضرت فاطمه معصومه عليها سلام (در حالي كه تنها ده سال داشت) پاسخ پرسش هاي آنان را نوشته است. هنگام مراجعت در بين راه با امام موسي بن جعفر عليهما السلام ملاقات نمودند و ماجرا را به عرض ايشان رساندند. امام آن نوشته را از آنها گرفت و مطالعه نمود و چون پاسخ ها را درست يافت، لبخند رضايت بر لبانش نقش بست و سه بار فرمود: «فداها ابوها؛ پدرش به فدايش باد».
    فرمايش امام كاظم عليه السلام شبيه گفتار رسول خداصلي الله عليه و آله به فاطمه عليها سلام است كه همين عبارت را برای ايشان به كار برده اند. دختري كه امام معصوم عليها السلام خود را فدايي او معرفي مي كند، بايد عظمتي بسيار والا داشته و درنهايت عصمت و كمال باشد كه امام و پدر او، جان خود را شايسته نثار عظمت و كمال او مي بيند و چنين كلامي بر لب جاري مي سازد.
    در ادامه به نقل چند حديث كه بر وجوب بهشت براي زائر حضرت معصومه عليها سلام به شرط معرفت به حقش تأكيد كرده است، مي پردازيم:
    در حديثي كه زيارت نامه حضرت معصومه عليها سلام در ادامه آن آمده است، امام رضا عليه السلام فرمود: «من زارها عارفاً بحقها فله الجنة».(3) وجوب بهشت در مقابل معرفت به حق اوست. پس بايد معني معرفت به حق او را دريابيم.
    دركتاب «ناسخ التواريخ» از امام رضا عليه السلام نقل شده كه فرمودند: «من زار المعصومة بقم كمن زارني؛(4) هر كه معصومه را در قم زيارت كند، مثل اين است كه مرا زيارت كرده است».
    معرفت به حق حضرت معصومه عليهاسلام چه چيزي مي تواند باشد؟ حضرت معصومه عليها سلام بار امانت سنگين امامت را بر دوش ندارد و لذا حقي را كه امام بر گردن امّت دارد، براي او نيست. پس اين حقّي كه او بر گردن شيعه دارد، چيست؟ اگر كسي بگويد: آن بي بي حق خاصي ندارد، الاّ اين كه مثل همه مؤمنين و امام زادگان ديگر، احترام و حفظ حرمت و شناخت همان جايگاه عمومي او به عنوان امامزاده بر هر مؤمن و شيعه لازم است، پاسخ مي دهيم كه امام رضا عليه السلام كلمه حق را به «ها» اضافه فرمود و با اين اضافه، تخصيص حاصل شد؛ يعني حقي كه مخصوص حضرت معصومه عليها سلام است. بنابراين، بايد قبول كنيم كه حضرت معصومه عليها السلام بالاتر از حقوق ديگران و پايين تر از حقوق امام، حقي خاص دارد و شناخت آن براي زائر لازم است تا به ثواب زيارت نايل گردد.
    براي شناخت اين حق، دو كليد و رمز معرفتي بر زبان ائمه عليهم السلام جاري شده است:
    اول اينكه امام رضا عليه السلام زيارت حضرت معصومه عليها السلام را مثل زيارت خودش معرفي فرموده است.
    دوم اينكه معرفت او را شرط بهشتي شدن زائر دانسته است. اينك به توضيح مطلب اول مي پردازيم.
    پس بايد پرسيد كه، حق مخصوص آن حضرت چيست؟
    معرفت به حق او يعني چه؟ و آيا معرفت به حق او مراتب دارد يا نه؟ جواب به اين سؤالات و غور در مراتب و جوانب آن واقعاً كاري مهم و سنگين است؛ امّا به همان نسبت داراي نتايج پربار و گرانبهاست.
    امام بدون حكمت و دقت كامل سخن نمي گويد و تا كسي قابل مقايسه و تشبيه به امام نباشد، هرگز او را شبيه به خود معرفي نمي فرمايد و زيارت او و حق او را مثل زيارت و حق خودش، شرط بهشت معرفي نمي فرمايد؛ چنان كه امام صادق عليه السلام فرموده اند: كسي با ما آل محمد صلي الله عليه و آله قابل مقايسه نيست؛ «لا يُقاسُ بِنا أحَدٌ».(5) در آن روايت، امام رضا عليه السلام ثواب زيارت خواهرش را ثواب زيارت خود معرفي نمي كند، بلكه نفس زيارت او را شبيه زيارت خود و هم اثر با حضور خويش مي شناساند.
    بنابراين، اگر زيارت حضرت معصومه عليها السلام، مثل زيارت امام رضا عليه السلام باشد، بايد محضر او و نورانيت او و قدرت تصرّف عرفاني و ولايي او و رحمت و رأفت و قُرب و منزلت او، شبيه به امام رضا عليه السلام باشد و الّا بدون داشتن ظرفيّت واقعي، امام كسي را مثل خود معرفي نمي فرمايد. در حقيقت، امام رضا عليه السلام كه به حق عالم آل محمد صلي الله عليه و آله لقب گرفته است، با يك «كاف» تشبيه همه حرفهاي گفتني را براي معرفي خواهر بزرگوارش كه محصول تربيت و نَفَس پاك خود اوست، يكجا بيان فرموده است. از آيةالله العظمي بهجت (حفظه الله) كه در كنار ضريح مشغول زيارت بودند، سؤال شد: آيا حضرت معصومه عليها سلام را مي توان با زيارت جامعه كبير زيارت كرد؟ فرمودند: بله! بعد از مدتي كوتاه دوباره به عقب برگشته فرمودند: شما به نيّت تمام كساني كه اين زيارت شامل آنها مي شود، اين زيارت نامه را بخوانيد
    .
    حال با توجه به اشارات ائمه عليهم السلام، شايسته است كه زانوي ادب در مقابل عظمت معنوي حضرت معصومه عليها سلام بر زمين زنيم و آن گاه خاضعانه و دل شكسته و با كمال ادب و خشوع، در هاله اي از احترام و معرفت، با رعايت تمام آداب ظاهري و باطني به محضر اين سلطان عالم قُدس و طهارت، و عرفان و ولايت، و اين بانوي هم منزلت با آل محمد عليه السلام، و اين بضعه و پاره تن اهل بيت عليهم السلام و اين هم سرشت آل الله مشرف شويم و با نهايت قدرداني و احساس كوچكي در مقابل شكوه و عظمت اين مظهر تجلي فاطمه زهرا عليها السلام و اين شبيه امام رضا عليه السلام و اين صاحب حرم آل محمد صلي الله عليه و آله و كريمه اهل بيت عليهم السلام عرض ولايت و اطاعت و ادب و معرفت نماييم تا شايد گوشه چشمي به ما نمايد.
    به راستي كه همه پرورش يافتگان عالي مرتبه حوزه قم، همگي به حق اعتراف كرده اند كه به هر جا رسيده اند، از بركت گوشه چشم و زيرسايه عنايت كريمه اهل بيت عليهم السلام مي باشد. از ملاصدرا تا امام خميني رحمه الله و آية الله بهجت (رحمة الله)، همه عرفاي بزرگ و مراجع، خود را شاگرد كوچك و متواضع استاد بزرگ قم و حرم نشين محرم اسرار الله، يعني حضرت فاطمه معصومه عليها سلام دانسته اند و پيوسته با زيارت او راه كمال پيموده اند.
    و بدين صورت، به شدّت تقرب و شباهت روح او به اهل بيت عليهم السلام پي مي بريم كه غير از امامت، ساير صفات ائمه عليهم السلام را كسب نموده است.
    به آخرين مطلب مورد اشاره در احاديث مي پردازيم و آن شفاعت حضرت معصومه براي تمام شيعيان مي باشد. حضرت امام موسي بن جعفر عليهما السلام مي فرمايد: «تدخل بشفاعتها شيعتنا الجنة بأجمعهم؛ با شفاعتش همه شيعيان ما داخل بهشت مي شوند». امام صادق عليه السلام كه در زمان حيات خود اسرار الهي را بسيار زيبا و با آرامش كامل و فرصت خوب بيان كرد و معارف را به فرهنگ انسانيت تزريق نمود، مي فرمايد: «تدخل بشفاعتها شيعتي الجنة بأجمعهم؛ همه شيعيانم با شفاعت حضرت معصومه عليها السلام داخل بهشت مي گردند».
    در زيارت نامه آن حضرت نيز امام رضا عليه السلام اين گونه به ما ياد داده اند كه شفاعت در بهشت را از فاطمه معصومه عليها سلام طلب كنيم و عرض كنيم: «يا فاطمة اشفعي لي في الجنة فان لكِ عندالله شأناً من الشأن؛ اي فاطمه! براي من در بهشت شفاعت كن؛ چون تو نزد خدا داراي مقامي از مقامات هستي.
    البته مي توان گفت: «في الجنة يعني في حق الجنّة»؛ يعني براي بهشت رفتن من شفاعت كن؛ امّا لزومي براي تأويل يا در تقدير گرفتن محذوف نيست؛ زيرا در درون بهشت براي ترقي در مراتب بهشت و درجات آن نيز نياز به شفاعت هست و حضرت معصومه عليها سلام در بهشت نيز مي تواند زائران خويش را شفاعت كند و آنها را ترقي داده و بالا ببرد؛ همان طور كه قرآن در بهشت ترقي مي دهد و به قاري صادق و عمل كننده، مي گويند: «اقرأ و ارفع (و ارق)؛ بخوان و بالا برو، يا بخوان و ترقي كن». و اهل بيت عليهم السلام قرآن ناطق و شريك قرآن هستند
    .

  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پست جمع بندی موضوع

    پرسش:
    در قسمت حدیث روز سایت به حدیثی برخورد کردم که می خواستم معنای این حدیث رو بدونم و این که علت و سند این حدیث چیست؟
    این هم حدیث با سند: امام جواد عليه ‏السلام: « مَنْ زارَ عَمَّتى بِقُم فَلَهُ الجَنَّةُ؛ كسى كه عمّه‏ ام را در قم زيارت كند او اهـل بهشت است.» ( سفينة البحار: ج2 ،ص37)

    پاسخ:
    با سلام وعرض ادب واحترام به شما پرسشگر گرامی
    این روایت در کتاب « كامل‏ الزيارات ص : 324 ؛ الباب السادس و المائة فضل زيارة فاطمة بنت موسى بن جعفر ص بقم‏» در حدیث دوم آمده است:« حدثني أبي و أخي و الجماعة عن أحمد بن إدريس و غيره عن العمركي بن علي البوفكي عمن ذكره عن ابن الرضا ع قال: ‏من زار قبر عمتي بقم فله الجنة»؛ هر کس قبرعمه ام را در قم زیارت کند، بهشت برای اوست.
    قبل از بررسی سندی روایت به اعتبار کتاب کامل الزیارات اشاره می کنیم:
    اين كتاب از معتبرترين كتاب‏ هاى روايى شيعه است كه در طول هزار سال كه از زمان نگارش آن مى ‏گذرد پيوسته مورد توجه علما و فقهاى شيعه واقع شده و روايات آن در منابع مهم روايى شيعه نقل شده و به آنها استناد شده است.‏ علامه مجلسى درباره اين كتاب مى ‏فرمايد:« كتاب كامل الزيارات از اصول معروف و مشهور ميان فقهاى شيعه مى‏ باشد».
    بررسی سند حدیث:
    ابن قولویه این حدیث را از پدرش: محمد بن قولویه و برادرش: علی بن محمد بن قولویه و جمعی از اساتیدش روایت کرده است.
    1ـ ابی: «محمد بن جعفر بن موسی بن قولویه» از شخصیت های برجسته عالم تشیع است، و گذشته از این که روایت کردن پسرش از او در اثبات وثاقت او کافی است، همه‌ علمای رجال از او ستایش کرده اند.
    2ـ اخی: «علی بن محمد بن قولویه» او نیز مورد وثوق و اعتماد است.
    3ـ احمد بن ادریس اشعری :که او نیز از رجال برجسته تشیع، فقیهی نامدار و محدثی جلیل القدر است.
    4ـ عمرکی بن علی بْوفَکی : او نیز از شخصیت های برجسته جهان تشیع است و علمای رجال بر وثاقتش تأکید کرده اند. او از ثقّات اصحاب حضرت امام حسن عسكرى علیه‌السلام و از بزرگان مشایخ حدیث بود و بسیارى از مشایخ، هم چون عبدالله بن جعفر حمیرى، از وى، روایت کرده‌اند. وی در زمره‌ی روّات حدیث شیعه، جايگاه بلندمرتبه‌ای دارد به گونه‌ای که تمام محدّث‌شناسان بزرگ شيعي گذشته و معاصر، او را ستوده و به وجاهت و وثاقت و بزرگي او، اذعان نموده‌ و هم چنین بزرگ‌ترين استادان حديث سده‌ی سوم هجری، شاگردان او بوده‌اند. کتاب‌های ارزشمند «الملاحم» و «النوادر»، از آثار این محدّث بزرگ‌ شیعه است.
    عُمًرُکی این حدیث را از یکی از راویان مورد وثوقش نقل کرده و نام او را برای احمد بن ادریس گفته، جز این که نام او به دست ما نرسیده است تا میزان وثاقت او را ارزیابی کنیم.
    ولی نظر به این که ابن قولویه ملتزم شده در کتاب کامل الزیارات منحصراً از افراد مورد وثوق روایت کند و هرگز از افراد شاذ روایت نکند لذا ذکر نشدن یکی از رْوات ضرری به صحت حدیث نمی زند، و از نظر حدیث شناسی این روایت در شمار احادیث صحیحه می باشد و حتی عنوان"صحیح" نیز بر آن اطلاق می شود، چنان که شهید ثانی شیخ بهائی و علامه مامقانی بر آن تصریح کرده اند.
    محدثان بعدی نیز این حدیث را از طریق ابن قولیه از امام جواد(ع) روایت کرده اند.
    برای تبین مقام حضرت معصومه(علیها سلام)به معرفي شخصیت این بانو از زبان معصومین عليهم السلام می پردازیم:
    محكم ترين دليل براي شناسايي مقام معنوي حضرت معصومه عليها السلام، وصف مستقيم ائمه عليهم السلام نسبت به جايگاه ايشان مي باشد. اين معرفي از چند لحاظ مورد توجه است. اول اين كه از ميان امام زادگان و اولاد مستقيم ائمه عليهم السلام، فقط در مورد زيارت ايشان سفارش و تأكيد صورت گرفته است؛ به طوري كه حتّي از حدود سي و شش برادر و خواهر نيز، فقط ايشان توجه امام رضا عليه السلام، امام جواد عليه السلام، و امام صادق عليه السلام را به خود جلب كرده است؛ آن گونه كه امام صادق عليه السلام با تجليل از تولّد او خبر داده و ثواب زيارت توأم با معرفت او را بهشت معرفي نموده و شفاعتش را شامل حال تمام شيعيان دانسته است.
    براي فهم بلنداي عظمت پرده نشين قدس الهي و به منظور شناخت حق معرفت او كه شرط قبول زيارت اوست، روايات مربوط به عظمتش را نقل مي كنيم و آن گاه به تأمل كوتاه در آنها مي پردازيم.
    امام صادق عليه السلام در سال 148 ه .ق. به علت مسموميت توسط منصور دوانيقي به شهادت رسيد و حضرت معصومه عليها السلام حدوداً در سال 179 ه . ق. متولد شد. پس حداقل بيش از سي سال قبل از تولّد آن بانو، امام صادق عليه السلام از تولد و منزلت او خبر داده است:« اِنَّ لِلَّهِ حَرَماً و هو مكّة، و لِرَسولِهِ حرماً و هو المدينة، و لاميرالمؤمنين حرماً و هو الكوفة، و لَنا حرماً و هو قُمّ، وَ سَتُدفَنُ فيها اِمْرأةٌ مِن وُلدي تُسَمَّي فاطِمة، مَن زارَها وَجَبَتْ لَهُ الجنة (قال عليه السلام ذلك و لَمْ تُحْمَلُ بموسي اُمُّهُ؛ براي خدا حرمي است و آن مكه است و براي رسول خدا صلي الله عليه و آله حرمي است و آن مدينه است و براي اميرالمؤمنين عليه السلام حرمي است و آن كوفه است و براي ما (اهل بيت عليهم السلام) حرمي است و آن قم مي باشد و به زودي زني از اولاد من كه فاطمه ناميده مي شود، در آنجا دفن مي شود. هر كسي او را زيارت كند، بهشت بر او واجب مي گردد. اين سخن را حضرت در حالي بيان كرد كه امام موسي را مادرش حمل نكرده بود».(1)
    در اين حديث، قم حرم همه ائمه عليهم السلام بعد از حضرت علي عليه السلام معرفي شده است و البته كلمه «لنا» مطلق است و شامل تمام چهارده معصوم عليهم السلام مي گردد و منظور حرم بودن قم حتي نسبت به رسول اكرم صلي الله عليه و آله و حضرت علي عليه السلام نيز مي باشد؛ اگرچه هر كدام از ائمه عليهم السلام خود حرم ديگري مثل كربلا، كاظمين، مشهد و سامراء دارند.
    نكته ديگر اين كه قم به تنهايي حرم همه ائمه معرفي شده است و اين جاي بسي تأمّل عميق دارد .
    بعد از معرفي قم به عنوان حرم ائمه عليهم السلام، بلافاصله به تولد و دفن حضرت معصومه عليهاسلام در قم اشاره شده و بعد به بيان ثواب زيارت او كه بهشت است، توجه ويژه مبذول گشته است.
    محور در اين حديث، تشويق مردم به زيارت اين بانو و رسيدن به ثواب آن يعني بهشت مي باشد. و بهشت را ثواب يك عمل معرفي كردن، فقط در مورد زيارت ائمه معصوم عليهم السلام و برخي موارد نادر بيان شده است.
    يك بار زيارت حضرت معصومه عليها سلام، و آن گاه ورود به بهشت، نشان از ميزان تقرّب و وجاهت و آبروي حضرت در پيشگاه خدا دارد كه هر شيعه اي را به شرط معرفت به حق او و با يك زيارت او مي بخشند و وارد بهشت مي نمايند و اين ورود حتمي است و بي هيچ مانع؛ چون در برخي روايات «وَجَبتْ لَهُ الجنة»(2) گفته شده است؛ يعني زيارت او، بهشت رفتن را واجب مي كند.
    در حدیث دیگری در باب عظمت حضرت معصومه علیها سلام آمده است که:« روزي عده اي از شيعيان امام كاظم عليه السلام جهت دريافت پاسخ براي پرسش هاي ديني خود به شهر مدينه رهسپار شدند، ولي چون آن حضرت در مسافرت بود و آنها ناگزير به بازگشت بودند، به ناچار سؤالات خود را نوشتند و به افراد خانواده امام تحويل دادند تا در سفر بعد، جواب آنها را دريافت نمايند. زمان خداحافظي باتعجب ديدند كه حضرت فاطمه معصومه عليها سلام (در حالي كه تنها ده سال داشت) پاسخ پرسش هاي آنان را نوشته است. هنگام مراجعت در بين راه با امام موسي بن جعفر عليهما السلام ملاقات نمودند و ماجرا را به عرض ايشان رساندند. امام آن نوشته را از آنها گرفت و مطالعه نمود و چون پاسخ ها را درست يافت، لبخند رضايت بر لبانش نقش بست و سه بار فرمود: «فداها ابوها؛ پدرش به فدايش باد»(3)
    فرمايش امام كاظم عليه السلام شبيه گفتار رسول خداصلي الله عليه و آله به فاطمه عليها سلام است كه همين عبارت را برای ايشان به كار برده اند. دختري كه امام معصوم عليها السلام خود را فدايي او معرفي مي كند، بايد عظمتي بسيار والا داشته و درنهايت عصمت و كمال باشد كه امام و پدر او، جان خود را شايسته نثار عظمت و كمال او مي بيند و چنين كلامي بر لب جاري مي سازد.
    در ادامه به نقل چند حديث كه بر وجوب بهشت براي زائر حضرت معصومه عليها سلام به شرط معرفت به حقش تأكيد كرده است، مي پردازيم:
    در حديثي كه زيارت نامه حضرت معصومه عليها سلام در ادامه آن آمده است، امام رضا عليه السلام فرمود: «من زارها عارفاً بحقها فله الجنة»(4) وجوب بهشت در مقابل معرفت به حق اوست. پس بايد معني معرفت به حق او را دريابيم.
    دركتاب «ناسخ التواريخ» از امام رضا عليه السلام نقل شده كه فرمودند: «من زار المعصومة بقم كمن زارني؛ هر كه معصومه را در قم زيارت كند، مثل اين است كه مرا زيارت كرده است.»(5)
    براي شناخت اين حق، دو كليد و رمز معرفتي بر زبان ائمه عليهم السلام جاري شده است:
    اول اين كه امام رضا عليه السلام زيارت حضرت معصومه عليها السلام را مثل زيارت خودش معرفي فرموده است.
    دوم اين كه معرفت او را شرط بهشتي شدن زائر دانسته است. اينك به توضيح مطلب اول مي پردازيم.
    پس بايد پرسيد كه، حق مخصوص آن حضرت چيست؟
    معرفت به حق او يعني چه؟ و آيا معرفت به حق او مراتب دارد يا نه؟ جواب به اين سؤالات و غور در مراتب و جوانب آن واقعاً كاري مهم و سنگين است؛ امّا به همان نسبت داراي نتايج پربار و گرانبهاست.
    امام بدون حكمت و دقت كامل سخن نمي گويد و تا كسي قابل مقايسه و تشبيه به امام نباشد، هرگز او را شبيه به خود معرفي نمي فرمايد و زيارت او و حق او را مثل زيارت و حق خودش، شرط بهشت معرفي نمي فرمايد؛ چنان كه امام صادق عليه السلام فرموده اند: كسي با ما آل محمد صلي الله عليه و آله قابل مقايسه نيست؛ «لا يُقاسُ بِنا أحَدٌ»(6)در آن روايت، امام رضا عليه السلام ثواب زيارت خواهرش را ثواب زيارت خود معرفي نمي كند، بلكه نفس زيارت او را شبيه زيارت خود و هم اثر با حضور خويش مي شناساند.
    در حقيقت، امام رضا عليه السلام كه به حق عالم آل محمد صلي الله عليه و آله لقب گرفته است، با يك «كاف» تشبيه همه حرف هاي گفتني را براي معرفي خواهر بزرگوارش كه محصول تربيت و نَفَس پاك خود اوست، يكجا بيان فرموده است. از آيةالله العظمي بهجت (ره) كه در كنار ضريح مشغول زيارت بودند، سؤال شد: آيا حضرت معصومه عليها سلام را مي توان با زيارت جامعه كبير زيارت كرد؟ فرمودند: بله! بعد از مدتي كوتاه دوباره به عقب برگشته فرمودند: شما به نيّت تمام كساني كه اين زيارت شامل آنها مي شود، اين زيارت نامه را بخوانيد.
    به راستي كه همه پرورش يافتگان عالي مرتبه حوزه قم، همگي به حق اعتراف كرده اند كه به هر جا رسيده اند، از بركت گوشه چشم و زيرسايه عنايت كريمه اهل بيت عليهم السلام مي باشد. از ملاصدرا تا امام خميني رحمه الله و آية الله بهجت (ره)، همه عرفاي بزرگ و مراجع، خود را شاگرد كوچك و متواضع استاد بزرگ قم و حرم نشين محرم اسرار الله، يعني حضرت فاطمه معصومه عليها سلام دانسته اند و پيوسته با زيارت او راه كمال پيموده اند.
    و بدين صورت، به شدّت تقرب و شباهت روح او به اهل بيت عليهم السلام پي مي بريم كه غير از امامت، ساير صفات ائمه عليهم السلام را كسب نموده است.
    به آخرين مطلب مورد اشاره در احاديث مي پردازيم و آن شفاعت حضرت معصومه براي تمام شيعيان مي باشد. حضرت امام صادق عليه السلام مي فرمايد: « وَ تُدْخَلُ‏ بِشَفَاعَتِهَا شِيعَتِي الْجَنَّةَ بِأَجْمَعِهِم‏؛ با شفاعتش همه شيعيان ما داخل بهشت مي شوند»(7)
    در زيارت نامه آن حضرت نيز امام رضا عليه السلام اين گونه به ما ياد داده اند كه شفاعت در بهشت را از فاطمه معصومه عليها سلام طلب كنيم و عرض كنيم: « َ يَا فَاطِمَةُ اشْفَعِي‏ لِي‏ فِي‏ الْجَنَّةِ فَإِنَّ لَكِ عِنْدَ اللَّهِ شَأْناً مِنَ الشَّأْن‏؛ اي فاطمه! براي من در بهشت شفاعت كن؛ چون تو نزد خدا داراي مقامي از مقامات هستي.»(8)
    البته مي توان گفت: «في الجنة يعني في حق الجنّة»؛ يعني براي بهشت رفتن من شفاعت كن؛ امّا لزومي براي تأويل يا در تقدير گرفتن محذوف نيست؛ زيرا در درون بهشت براي ترقي در مراتب بهشت و درجات آن نيز نياز به شفاعت هست و حضرت معصومه عليها سلام در بهشت نيز مي تواند زائران خويش را شفاعت كند و آنها را ترقي داده و بالا ببرد؛ همان طور كه قرآن در بهشت ترقي مي دهد و به قاري صادق و عمل كننده، مي گويند: «اقرأ و ارق؛ بخوان و بالا برو، يا بخوان و ترقي كن»(9) و اهل بيت عليهم السلام قرآن ناطق و شريك قرآن هستند .

    پی نوشت:
    1) بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏99، ص: 267.
    2) عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآيات و الأخبار و الأقوال (مستدرك سيدة النساء إلى الإمام الجواد، ج‏23-الجوادع، ص: 449.
    3) کریمه اهلبیت، صص 64 - 63.
    4) بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏99، ص: 266.
    5) ناسخ التواریخ» ج 3، ص 68؛ «ریاحین الشریعة» ج 5، ص 35.
    6) بحار الانوار» ج 99، ص 265.
    7) بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏57، ص: 228.
    8) بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏99، ص: 267.
    9) الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 606.
    ویرایش توسط مجید : ۱۳۹۳/۱۱/۲۰ در ساعت ۱۲:۱۵

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود