جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سؤالی در مورد چیستی و تاریخ پیدایش تشیع

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    70
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    36 دقیقه
    دریافت
    120
    آپلود
    0
    گالری
    0

    سؤالی در مورد چیستی و تاریخ پیدایش تشیع






    " شیعه " چیست و از چه زمانی ایجاد شد؟







    ویرایش توسط eftekhari : ۱۳۸۷/۰۴/۲۸ در ساعت ۱۹:۳۶
    علم خمینی بر زمین نمی ماند،مگر ما مرده ایم!

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    «شيعه» در لغت عرب به معناي «پيرو» است. قرآن مجيد مي فرمايد: «وَإنَّ مِنْ شِيْعَتِهِ لَإِبْراهِيْمُ»؛ «يكي از پيروان نوح، ابراهيم است». اما در اصطلاح مسلمانان، شيعه به گروهي اطلاق مىشود كه معتقدند پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) پيش از درگذشت خود، جانشين خويش و خليفه مسلمين را در مناسبت هاي متعددى؛ از جمله در روز هيجدهم ذي حجّه، سال دهم هجري که به روز «غدير» معروف است، در يک اجتماع بزرگ، معيّن فرمود و او را به عنوان مرجع سياسي، علمي و ديني پس از خود، تعيين نمود

  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پس از پيامبر گرامي، مهاجر و انصار به دو گروه تقسيم شدند:
    1. گروهي معتقد بودند كه پيامبر خدا (صلي الله عليه وآله وسلم) مسأله خلافت را ناديده نگرفته و جانشين خويش را تعيين فرموده است و او همان علي بن ابي طالب است؛ نخستين كسي كه به وي ايمان آورد.
    اين جمعيت كه متشكل از گروهي مهاجر و انصار بود و در رأس آنان، كليه شخصيت هاي بني هاشم و جمعي از بزرگان صحابه؛ مانند سلمان، ابوذر، مقداد، خباب بن ارت و امثال آنان قرار داشتند، بر همين عقيده باقي ماندند و شيعه علي (عليه السلام) نام گرفتند.
    البته اين لقب را پيامبر گرامي، در حال حيات خود به پيروان امير مؤمنان عطا فرموده است. آنجا كه با اشاره به علي بن ابي طالب مي فرمايد:
    «والّذي نفسي بيده. انَّ هذا وشيعته لهم الفائزون يوم القيامة».
    - سوگند به آنكه جان من در دست اوست، او (علي «عليه السلام») و پيروان وي در روز رستاخيز، رستگارانند.
    بنابراين شيعه، عبارت است از گروهي از مسلمانان صدر اسلام كه به خاطر اعتقاد به «تنصيصي بودن» مقام ولايت، بدين نام معروف گرديده اند و اين جمعيت تاكنون نيز بر خط وصايت و پيروي از اهل بيت پيامبر باقي مانده اند.
    مقام و موقعيت شيعه، از همين طريق معين مي شود و بدين بيان، بىپايگي گفتار برخي از جاعلان جاهل يا مغرض، مبني بر اينكه تشيّع زاييده دوران هاي بعدي است، روشن مىگردد. براي شناخت گسترده تر تاريخ شيعه، به كتاب هاي «اصل الشيعة واصولها»، «المراجعات» و «اعيان الشيعة» رجوع شود.
    2. گروه ديگر بر آن بودند كه مقام خلافت، مقامي است انتخابي، از اين رو با ابوبكر بيعت نمودند و بعدها به «اهل سنت» يا تسنن، ملقّب گرديدند. و سرانجام نتيجه آن شد كه بين هر دو طايفه اسلامي، با داشتن مشتركات بسيار در اصول، اختلاف نظر پيرامون مسأله خلافت و جانشيني پيامبر به وجود آمد و هسته هاي نخستينِ هر دو گروه را همان مهاجر و انصار تشكيل مي دادند.

  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    70
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    36 دقیقه
    دریافت
    120
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط eftekhari نمایش پست

    " شیعه " چیست و از چه زمانی ایجاد شد؟







    در تعریف شیعه عبارتهای مختلفی آورده اند:
    1.شیخ مفید: هر کسی که قائل به نص در مورد امامت علی(ع) باشد، شیعه است.
    2. ابو حاتم رازی: لزم هذا للقب،کل من قال بتفضیله بعده الی یومنا : شیعه کسی است که قائل به تفضیل و برتر شمردن علی بعد از پیامبر اسلام است تا به امروز.
    3. جاهز :کسی که علی را بر عثمان مقدم بدارد، شیعه است.
    4. ابوالحسن اشعری : همه کسانی که علی را همراهی کرده و او را بر سایر اصحاب مقدم می دانند، شیعه نامیده می شوند.
    5. شهید اول و شهید ثانی: شیعه کسی است که از علی(ع)پیروی کند و او را مقدم بدارد بر بقیه اصحاب.
    6.علامه طباطبائی: شیعه به کسانی گفته می شود که جانشینی رسول الله را حق اختصاصی خانواده رسالت می دانند و در معارف اسلام پیرو مکتب اهل بیت می باشند.

    در تعریف شیعه ؛ قائل به هر کدام از نظرات بالا باشیم، آنچه مسلم است این است که اطلاق کلمه شیعه بر پیروان علی علیه السلام، برای اولین بار در زمان پیامبر اعظم(ص) و توسط خود ایشان صورت گرفت. این ادعا، مستند به روایات شیعه و سنی است که در تاپیک بعدی به نمونه هایی از این روایات در منابع اهل سنت اشاره می کنیم

    ویرایش توسط eftekhari : ۱۳۸۷/۰۴/۲۸ در ساعت ۲۰:۲۷
    علم خمینی بر زمین نمی ماند،مگر ما مرده ایم!

  6. تشکرها 2


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    70
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    36 دقیقه
    دریافت
    120
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط eftekhari نمایش پست
    در تعریف شیعه ؛ قائل به هر کدام از نظرات بالا باشیم، آنچه مسلم است این است که اطلاق کلمه شیعه بر پیروان علی علیه السلام، برای اولین بار در زمان پیامبر اعظم(ص) و توسط خود ایشان صورت گرفت. این ادعا، مستند به روایات شیعه و سنی است که در تاپیک بعدی به نمونه هایی از این روایات در منابع اهل سنت اشاره می کنیم


    1. جلال الدین سیوطی، از جابر بن عبد الله انصاری و عبد الله بن عباس روایت کرده است که پیامبر اکرم در تفسیر این آیه شریفه سوریه بینه " ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیر البریّه"، به علی اشاره کرد و فرمود: او و شیعیانش در روز قیامت رستگار خواهند بود. /الدرّ المنثور، جلد 8 ، صفحه 538

    2. ابن اثیر از پیامبر اعظم(ص) روایت کرده است که خطاب به علی(ع) فرمود: " ستقدم علی الله انت و شیعتک راضین مرضیین ..."
    ترجمه:" تو و شیعیانت روز قیامت، با رضایت و خشنودی، بر خداوند وارد می شوید./ النهایة، جلد 4 ، صفحه 106/ و شبلنجلی نیز نظیر همین حدیث را در کتاب نور الابصار، صفحه 159 نقل کرده است.

    3. سیوطی در حدیثی دیگر از علی(ع) روایت کرده است که پیامبر اکرم به علی فرمود: مقصود از آیه " ان الذین آمنو و عملوا الصالحات اولئک هم خیر البریه" تو و شیعیان توست و وعده گاه من و شما حوض کوثر است، آن گاه که امتها را برای حساب می آوردند، شما شادمان و سرافراز خواهید بود./الدرّ المنثور، جلد 8، 538

    4. ابن حجر عسقلانی، از مورخین معتبر اهل سنت، در کتاب صواعق، از ام سلمه چنین روایت کرده است که : پیامبر اکرم(ص) نزد من بود، فاطمه زهرا و پس از او علی بر پیامبر وارد شدند، پیامبر خطاب به علی فرمود:" یا علی! انت و اصحابک فی الجنة و شیعتک فی الجنة "ترجمه : ای علی! تو و اصحاب و شیعیانت در بهشت خواهید بود./ الصواعق المحرقة، صفحه 161

    5. خطیب خوارزمی در کتاب المناقب، از جابر بن عبد الله انصاری روایت کرده است: ما نزد پیامبر اکرم بودیم و در این هنگام علی بن ابیطالب وارد شد،پیامبر خطاب به ما فرمود:" أتاکم أخی"، یعنی برادرم آمد،سپس رو به کعبه کرد و فرمود: سوگند به خداوند که این علی و شیعیان او در روز قیامت رستگارانند. /المناقب، فصل نهم، صفحه 111 ، حدیث 120
    علم خمینی بر زمین نمی ماند،مگر ما مرده ایم!

  8. تشکر


  9. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,082
    مورد تشکر
    84 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    [QUOTE=eftekhari;31886]

    " شیعه " چیست و از چه زمانی ایجاد شد؟


    پاسخ:
    در مورد آغاز تشيع اظهارنظرهاي متفاوتي شده و به طور كلي ميتوان اين نظرات را به دو دسته كلي تقسيم كرد:
    ابتداء نويسندگان و محققاني كه قائلاند كه تشيع بعد از رحلت پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ ايجاد شده است و اينان نيز به چند دسته تقسيم ميشوند:
    نخست آن عده كه قائلاند تشيع در روز سقيفه پديد آمده، همان روزي كه جمعي از بزرگان صحابه به صراحت گفتند: علي ـ عليه السّلام ـ اولي به امامت و خلافت است.[1]
    دسته دوم، پيدايش شيعه را مربوط به اواخر خلافت عثمان ميدانند و انتشار آراء عبدالله بن سباء را در اين زمان، به شروع تشيع ربط ميدهند.[2]
    گروه سومي نيز معقدند كه شيعه در روز فتنة الدار (يعني روز قتل خليفه سوم) به وجود آمده است. بعد از اين پيروان علي ـ عليه السّلام ـ كه همان شيعيان بودند، در مقابل خونخواهان عثمان و به اصطلاح عثمانيان قرار گرفتند؛ چنانكه ابن نديم مينويسد: وقتي كه طلحه و زبير با علي ـ رضي الله عنه ـ مخالفت كردند و جز به خونخواهي عثمان به چيز ديگري قانع نشدند و علي نيز خواست با آنها بجنگد، تا سر به فرمان حق نهند، آن روز كساني را كه از او پيروي كردند، به نام شيعه خواندند و او خود نيز به آنها ميگفت: شيعيان من.[3] ابن عبد ربه اندلسي ميگويد: «شيعيان كساني هستند كه علي را بر عثمان تفضيل دادند».[4]
    دسته چهارم، معتقدند كه تشيع بعد از حكميت تا شهادت علي ـ عليه السّلام ـ به وجود آمده است.[5]
    دسته پنجمي نيز آغاز تشيع را به واقعه كربلا و شهادت امام حسين ـ عليه السّلام ـ ربط ميدهند.[6]
    در مقابل اينها محقّقاني قرار دارند كه معتقدند: تشيع ريشه در عصر رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ دارد. از ميان دانشمندان شيعه، مرحوم كاشف الغطا،[7] شيخ محمدحسين مظفر،[8] حسين زين عاملي[9] و از ميان علماي اهل سنت «محمد كردعلي» است كه ميگويد: عدهاي از صحابه در عصر پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ معروف به شيعه علي بودند.[10]
    اگر احاديث نبوي را مورد بررسي قرار دهيم خواهيم ديد كه نام شيعه پيش از همه، توسط رسول خدا، محمد مصطفي ـ صلّي الله عليه و آله ـ ، در احاديث متعددي بر دوستداران علي ـ عليه السّلام ـ اطلاق شده است كه به تعدادي از آنها اشاره ميكنيم كه همه در منابع اهل سنت نقل شده است.
    مسعودي نوشته است: عباس بن عبدالمطلب ميگويد: «روزي نزد رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ بوديم، ناگهان علي بن ابي طالب وارد شد، همين كه چشم پيامبر به علي افتاد، چهرهاش شكفته شد. عرض كردم: يا رسولالله شما به خاطر ديدن اين پسر چهرهتان باز شد!‌ فرمود: عمو!‌ بخدا سوگند كه خداوند بيش از من او را دوست دارد؛ هيچ پيامبري نيست مگر اينكه اولادش از صلب خود اوست، امّا اولاد من پس از من از نسل علي هستند؛ وقتي كه روز قيامت شود مردم را به نام خود و نام مادرشان بخوانند ـ به خاطر اينكه خداوند پردهپوشي كند ـ جز علي و شيعيانش كه آنان را به نام خود و نام پدرانشان صدا زنند».[11]
    پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ به علي ـ عليه السّلام ـ فرمود: «خدا گناهان شيعيان و دوستداران شيعيان تو را بخشيده است».[12]
    باز پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمود: «تو و شيعيانت در حوض كوثر بر من وارد ميشويد از آن سيراب شده و صورتتان مفيد است و دشمنان تو تشنه و در غل و زنجير بر من وارد ميشوند.
    پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ در ضمن حديث طولاني درباره فضائل علي ـ عليه السّلام ـ به دخترش فاطمه ـ سلام الله عليها ـ ميفرمايد: «يا فاطمه!‌ علي و شيعيان او رستگاران فردا هستند».[13]
    همچنين رسول اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمود: «يا علي!‌ خدا گناهان تو، خاندانت و شيعيان و دوستداران شيعيانت را بخشيده است...».[14]
    باز رسول اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمود: «يا علي! آنگاه كه روز قيامت شود من به خدا تمسّك ميكنم و تو به دامن من چنگ مي‎‎زني و فرزندانت دامن تو را ميگيرند و حتّي رواياتي از رسول اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ در خصوص بعضي از شيعيان وارد شده و جالب اينكه از زبان مخالفان شيعه نقل گشته است!‌ مثل روايتي كه عايشه درباره حجر بن عدي نقل كرده است آنگاه كه معاويه بعد از قتل حجر و يارانش، حج گزارد و به مدينه آمد، عايشه به او گفت: «معاويه! هنگامي كه حجر و يارانش را ميكشتي حلمت كجا رفته بود؛ آگاه باش از رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ شنيدم كه فرمود: جماعتي در محلي به نام «مرج عذراء كشته ميشوند كه اهل آسمانها به خاطر قتل آنان خشمگين ميگردند.»[15]
    چون اين احاديث قابل انكار نيستند و محدثان بزرگ اهل سنّت نقل كردهاند، بعضي از نويسندگان اهل سنّت دست به تأويل ناروائي از آن ها زدهاند؛ ابن ابي الحديد ميگويد: «منظور از شيعه كه در روايات متعدد، وعده بهشت به آنان داده شده است كساني هستند كه قائل به افضليت و برتري علي ـ عليه السّلام ـ بر تمام خلق هستند، بدين لحاظ عالمان معتزلي ما در تصانيف و كتابهايشان نوشتهاند: در حقيقت ما شيعه هستيم و اين حرف اقرب به سلامت و اشبه به حق است».[16] ابن حجر هيثمي نيز در كتاب «الصواعق المحرقه في الرد علي اهل البدع و الزندقه» ـ كه كتابي در رد اعتقادات و مباني شيعه است ـ هنگام نقل اين احاديث گفته: «منظور از شيعه، در اين احاديث شيعيان نيستند. بلكه منظور خاندان و دوستداران علي هستند كه مبتلا به بدعت سبّ اصحاب نشوند».[17]
    مرحوم مظفر هم در جواب او ميگويد: «عجيب است كه ابن حجر گمان كرده، مراد از شيعه در اينجا اهل سنّت هستند! و من نميدانم اين به جهت مترادف بودن دو لفظ شيعه و سنّي است؟ يا به جهت اينكه اين دو فرقه يكي هستند؟ و يا اهل سنت بيشتر از شيعيان از خاندان پيامبر پيروي كرده و آنان را دوست ميدارند؟»[18]
    مرحوم كاشف الغطاء نيز ميگويد: با نسبت دادن لفظ شيعه به علي ـ عليه السّلام ـ ميتوان مراد را فهميد زيرا غير از اين صنف، شيعه ديگران هستند؟[19]
    ظهور معناي شيعه در احاديث و سخنان پيامبر آشكار و روشن است لذا ظهور شيعه به عصر پيامبر بر مي گردد [20]

    پی نوشتها:
    [1]. (تاريخ يعقوبي، منشورات الشريف الرضا، قم 1414 هـ ق، ج 2، ص 124.)
    [2]. مختار الليثي، الدكتورة سميرة، جهاد الشيعه، بيروت، دار جبل، 1396 هـ ق، ص 25.
    [3] . زين عاملي، محمد حسين، شيعه در تاريخ، ترجمه محمدرضا عطايي، انتشارات آستان قدس، چاپ دوم، 1375 هـ ش، ص 33 و 34 به نقل از الفهرست ابن نديم، ص 249.
    [4] . ابن عبد ربه اندلسي احمد بن محمد، العقد الفريد، بيروت، داراحياء التراث العربي، 1409 هـ، ج 2، ص 230.
    [5] . البغدادي، ابومنصور عبدالقادر بن طاهر بن محمد، الفرق بين الفرق، قاهره، 1367 هـ ، ص 134.
    [6] . مختار الليثي، الدكتور سميره، همان كتاب، ص 35، به نقل از برنارد لويس: اصول الاسماعيليه، ص 86.
    [7] . دفاع از حقانيت شيعه، ترجمه غلامحسين محرّمي، مؤمنين، چاپ اول، 1378، ص 48.
    [8] . تاريخ منشورات مكتبة بصيرتي، بيتا، ص 4.
    [9] . شيعه در تاريخ، ترجمه محمدرضا عطائي، انتشارات آستان قدس رضوي، ص 34.
    [10] . مظفر، محمدحسين، تاريخ شيعه، مكتبة بصيرتي، بيتا، ص 9، به نقل از خطط الشام، ج 5، ص 251 ـ 256.
    [11] . زين عاملي، محمد حسين، همان مأخذ، ص 42، به نقل از مروج الذهب، ج 2، ص 51.
    [12] . ابن حجر الهيثمي المكي: الصواعق المحرقه، مكتبة قاهره، چاپ دوم، 1385، ص 232.
    [13] . اخطب خوارزم: المناقب للخوارزمي، منشورات المكتبة الحيدرية، نجف، 1385 هـ، ص 206.
    [14] . همان مأخذ، ص 209.
    [15] . ابن واضح، تاريخ يعقوبي، منشورات الشريف الرضي، 1414 هـ ، ج 2، ص 231.
    [16] . ابن ابي الحديد، شرح نهچ البلاغه، بيروت، داراحياء التراث العربي، ج 20، ص 226.
    [17] . هيثمي، مكي، ابن حجر: الصواعق المحرقه، مكتبة قاهره، 1385 هـ ، ص 232.
    [18] . مظفر، محمدحسين، تاريخ الشيعه، منشورات مكتبة بصيرتي، بيتا، ص 5.
    [19] . دفاع از حقانيت از شيعه، ترجمه غلامحسن محرّمي، مومنين، چاپ اول، 1378، ص 48 و 49.
    [20] . سعد بن عبدالله اشعري اين باره ميگويد: نخستين فرقه، شيعه است.

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود