یکی از چالش های کتاب های یهودیان که بسیار در نوع خود جالب و دور از منطق میباشد :

در آیۀ ۶ از باب ششم کتاب پیدایش میخوانیم:


«و خداوند پشيمان‌ شد كه‌ انسان‌ را بر زميـن‌ ساخته‌ بود، و در دل‌ خود محزون‌ گشت‌.»

جالب نیست؟ خدا پشیمان میشود! خدا محزون میشود!!!

برخی از دوستان مسیحی توجیه میکنند که اینجا منظور از پشیمانی خدا، تغییر نظر خدا و تصمیم برای ایجاد اصلاح در ابناء بشر است! پاسخ من به این دوستان عزیز این است که اولا" اگر منظور نویسندگان کتاب مقدس این بوده خب به جای ابراز پشیمانی میتوانست همین کلمات را در کتاب مقدس را قرار دهد، در ثانی فعل پشیمانی، به معنی پی بردن به خطا بودن عمل پیش و ناراحت شدن از آن است، و این برای خدا محال است که عمل خطایی انجام دهد که بعدا از آن پشیمان شود، زیرا خدا علیم است.
منبع :
http://realchristian.blogfa.com/post-46.aspx