صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: رابطه امام حسین و قرآن چیست؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    3
    مورد تشکر
    1 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    رابطه امام حسین و قرآن چیست؟




    قرآن نزد امام حسين(عليه السلام) چه جايگاهى دارد؟


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پيوند ميان امام حسين(عليه السلام) و قرآن، بسيار مستحكم و عميق است. آن حضرت، سخت شيفته قرآن بود; به گونه اى كه مونس و همدم شب و روزشان قرآن بود.
    اين جايگاه ويژه را از ميان فرموده هاى آن بزرگوار درباره قرآن و واكنش هاى ايشان در برابر آن كتاب عظيم، مى توان دريافت


  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    معارف عميق قرآن
    در روايتى امام حسين(عليه السلام) مراتب و معارف قرآن كريم را اين گونه مطرح فرموده است:
    «كتاب اللّه عزوجل على أربعة أشياء: على العبارة و الاشارة و اللطايف و الحقايق. فالعبارة للعوام و الاشارة للخواص و اللطائف للأولياء و الحقايق للأنبياء;([1]) كتاب خدا بر چهار چيز استوار است: عبارات و رمزها (اشاره ها) و لطايف و حقايق. عبارات آن براى توده مردم است; اشاره و رموزات، از آنِ خواص و بندگانِ ويژه است; لطايف آن براى اوليا است و حقايق آن نيز براى پيامبران و انبيا است».
    حضرت امام حسين(عليه السلام)، در اين حديث، ضمن بيان اين كه قرآن، داراى معارف عميقى است، بهره مندى از آن را براى همگان ميسّر مى دانند. در اين حديث، مقصود از «عبارات»، شناخت مفاهيم در حدِّ ترجمه و دانستن معانى لغات است كه توده هاى مردم در آن سهم دارند. مقصود از «اشارات قرآن» فهم قرآن، حدِّ تفسيرِ آن است كه در حوزه صلاحيت متخصصان قرآن و مجتهدان تفسير مى باشد كه به ابزار تفسير مجهّزند. منظور از «لطايف قرآن»، نكات و برداشت هايى است كه از حدِّ فهمِ نوع علماى تفسير فراتر بوده، شرط «ولايت الهى» را طلب مى كند; آنان كه دل به خدا سپرده اند و خدا سرپرستى آنان را بر عهده گرفته است و از ياران و حواريون خاص پيشوايان معصوم اند; به حوزه لطايف قرآن راه يافته و از آن بهره مند مى شوند. مقصود از «حقايق قرآن»، ذات قدسى و مكنون ملكوتى قرآن است كه اتصال و تماس با آن، معصوم را مى سزد و دست ديگران از آن حوزه كوتاه است: «لاَّ يَمَسُّهُو إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ




  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    اهمّيّت آموزش و فراگيرى قرآن
    قدرى از شدت و علاقه امام حسين(عليه السلام) را به قرآن كريم، در حرمت نهادن و تكريم آموزگاران قرآن مى توان شناخت; به گونه اى كه گاهى مورد انتقاد اطرافيان قرار مى گرفت:
    يكى از فرزندان امام حسين(عليه السلام) نزد معلمى به نام عبدالرحمان در مدينه آموزش مى ديد. روزى معلم، سوره حمد را به او آموخت. هنگامى كه فرزند، سوره را براى پدر قرائت كرد، حضرت، معلم فرزندش را فرا خواند و هزار دينار و هزار حلّه به او پاداش داد. وقتى امام ـ به سبب پاداش زياد ـ مورد اعتراض قرار گرفت، فرمود: هديه من كجا برابر با تعليم حمد است!!([1])
    فضيلت تلاوت قرآن
    «بشر بن غالب اسدى» نقل مى كند:
    روزى خدمت امام حسين(عليه السلام) رسيدم و آن حضرت درباره ارزش و ثواب خواندن قرآن با ما اين چنين سخن گفت: كسى كه يك آيه از قرآن را ايستاده بخواند، براى هر حرفى صد پاداش نيكو براى آن شخص نوشته مى شود. اگر در غير نماز بخواند، خداوند به هر حرفى ده پاداش نيكو به او عطا مى كند. پس اگر قرآن را بشنود، به هر حرفى يك پاداش نيكو به او عطا مى كند و اگر كسى تمام قرآن را در شب بخواند فرشتگان بر او تا صبح درود مى فرستند و اگر در روز ختم كند، فرشته هاى نگهبان بر او تا شب درود مى فرستند و دعاى او بر آورده است و به اندازه آن چه ميان آسمان و زمين است به او پاداش داده مى شود.
    پرسيدم: اين ثواب خواننده قرآن است; امّا كسى كه نمى تواند قرآن بخواند چه؟
    فرمود: اى برادر بنى اسد! در شگفت مباش; زيرا خداوند، بخشنده، ستايش كننده و بزرگوار است; اگر آن چه را از قرآن مى داند بخواند، خدا اين اجر را به او مى دهد.([2])
    افتخار به قرآن
    حضرت زين العابدين(عليه السلام) مى فرمايد: «شب عاشورا شنيدم پدرم به يارانش مى فرمود:
    «أثنِي على اللّه أحسن الثناء و أحمده على السرّاء و الضّرّاء اللّهمّ إنّي أحمدك على أن أكرمتنا بالنبوّة و علّمتنا القرآن...;([3]) خداوند را با بهترين ثناها، ثناگويم و او را بر فراخى و تنگى ستايش مى كنم. خدايا! تو را به سبب اين كه ما را با انتخاب پيامبر از ميان ما گرامى داشتى و قرآن را به ما آموختى ستايش مى كنم.»
    در اين خطبه، حضرت با افتخارِ به پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) و قرآن، به همگان مى فهماند: هر كس قرآن را داشته باشد، شديدترين و سخت ترينِ مشكلات، پيش چشم او آسان خواهد شد.
    عشق به قرآن
    امام حسين(عليه السلام) از دوران كودكى به اين كتاب آسمانى علاقه فراوانى داشت و در تمام مراحل زندگى اش، هميشه از قرآن سخن مى گفت و لحظه اى از آن جدا نبود:
    محدّثان و مورّخان نوشته اند: «در عصر تاسوعا، عمر بن سعد با دريافت پيام از عبيداللّه بن زياد، تصميم گرفت به محل استقرار امام(عليه السلام) حمله كند. هنگامى كه حضرت از تصميم او آگاه شد، به برادر خود، حضرت ابوالفضل(عليه السلام)، فرمود: اگر مى توانى او را متقاعد كن كه جنگ را تا فردا تأخير بيندازد; لعلّنا نصلّي لربنا الليلة و ندعوه و نستغفره فهو يعلم إنّي كنت قد أُحبّ الصلاة له و تلاوة كتابه و كثرة الدعاء و الاستغفار;([4]) تا ما اين شب را به نماز، دعا واستغفار بگذرانيم. خدا مى داند كه من نماز و تلاوت قرآن و دعاى فراوان و استغفار را دوست دارم.»

    [1]. مستدرك الوسائل، ج 13، ص 117.

    [2]. اصول كافى، ترجمه محمد باقر كمره اى، ج 6، ص 420.

    [3]. بحارالانوار، ج 44، ص 392.

    [4]. همان، ص 391 / ر.ك: العترة و القرآن.


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    2
    مورد تشکر
    1 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    ممنون


  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18



    فضايل امام حسين (ع) در قرآن كريم

    آياتي از قرآن مجيد كه از آنها فضيلت و عظمت مقام حسين (ع) استفاده مي‏شود فراوان است كه در اين يادداشت به چهار نمونه از آن‌ها اشاره مي‌شود.

    1. آيه مودّت
    خداوند در قرآن كريم مي فرمايد: قُلْ لا أَسْألُكُمْ عَلَيهِ أَجْراً إِلّا المَوَدَّةَ فِي القُرْبي‏ (الشوري: 23)
    (بگو: من هيچ پاداشي از شما بر رسالتم درخواست نمي‏كنم جز دوست‏داشتن نزديكانم [اهل بيتم‏])
    احمد بن حنبل در مسند، ابو نعيم حافظ، ثعلبي، طبراني، حاكم، رازي ، شبراوي، ابن حجر، زمخشري ، ابن منذر، ابن ابي حاتم، ابن مردويه ، سيوطي و گروهي ديگر از علماء اهل سنت از ابن عباس روايت كرده‏اند كه زماني كه اين آيه نازل شد اصحاب گفتند: اي پيامبر خدا، اين خويشاوندان تو كه واجب گرديده بر ما مودّت و دوستي آنان كيستند؟
    حضرت پيامبر (ص) فرمود: علي، فاطمه و دو پسر آنها يعني حسن و حسين. (الغدير 2/307)
    جالب اينكه امام شافعي در مورد حب اهل بيت (ع) گفته است:
    يا أَهلَ بَيْتِ رَسُولِ اللَّهِ حُبُّكُمْ / فَرْضٌ مِنَ اللَّهِ فِي القُرآنِ أَنزَلَهُ‏
    كَفاكُمْ مِنْ عَظِيِم القَدرِانَّكُمْ / مَنْ لَم يُصَلِّ عَلَيكُم لا صَلوةَ لَهُ
    (اي اهل بيت رسول خدا محبت شما از سوي خداوند در قرآنش واجب شده است. در عظمت قدر و منزلت شما همين بس كه هركس در نماز بر شما صلوات نفرستد نماز نخوانده است)
    (در كتاب الغدير آمده كه انتساب اين ابيات به امام شافعي از شرح المواهب زرقاني جلد 7 ص 7 و جمعي ديگر است)
    مفسر معروف علامه طبرسي از شواهد التنزيل حاكم حسكاني كه از مفسران و محدثان معروف اهل سنت است نقل مي‏كند كه پيامبر اسلام (ص) فرمود:
    ان اللَّه خلق الانبياء من اشجار شتي، و انا و علي (ع) من شجرة واحدة، فانا اصلها، و علي فرعها، و فاطمة لقاحها، و الحسن و الحسين ثمارها، و اشياعنا اوراقها ـ تا آنجا كه فرمود ـ لو ان عبدا عبدالله بين الصفا و المروة الف عام، ثم الف عام، ثم الف عام، حتي يصير كالشن البالي، ثم لم يدرك محبتنا كبه اللَّه علي منخريه في النار، ثم تلا: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً
    (خداوند انبياء را از درختان مختلفي آفريد، و من و علي را از درخت واحدي، من اصل آنم، و علي شاخه آن، فاطمه موجب باروري آن است، و حسن و حسين ميوه‏هاي آن، و شيعيان ما برگهاي آنند ... سپس افزود: اگر كسي خدا را در ميان صفا و مروه هزار سال، و سپس هزار سال، و از آن پس هزار سال، عبادت كند، تا همچون مشك كهنه شود، اما محبت ما را نداشته باشد خداوند او را به صورت در آتش مي‏افكند، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبي‏) (مجمع البيان 9/43)


    ویرایش توسط توحید صمدی : ۱۳۸۹/۰۹/۱۷ در ساعت ۰۹:۲۹
    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی

  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18



    همچنين زمخشري در كشاف درباره محبت اهل بيت (ع) حديثي نقل كرده كه خيلي ارزنده و پرمعناست و فخر رازي و قرطبي نيز از او اقتباس كرده‏اند: حديث مزبور به وضوح مقام آل محمد (ص) و اهميت حب آنها را بيان مي‏دارد. رسول خدا (ص) فرمود:
    من مات علي حب آل محمد مات شهيدا الا و من مات علي حب آل محمد (ص) مغفورا له الا و من مات علي حب آل محمد مات تائبا الا و من مات علي حب آل محمد مات مؤمنا مستكمل الايمان الا و من مات علي حب آل محمد بشره ملك الموت بالجنة ثم منكر و نكير الا و من مات علي حب آل محمد يزف الي الجنة كما تزف العروس الي بيت زوجها الا و من مات علي حب آل محمد فتح له في قبره بابان الي الجنة الا و من مات علي حب آل محمد جعل اللَّه قبره مزار ملائكة الرحمة الا و من مات علي حب آل محمد مات علي السنة و الجماعة الا و من مات علي بغض آل محمد جاء يوم القيامه مكتوب بين عينيه آيس من رحمة الله الا و من مات علي بغض آل محمد مات كافرا الا و من مات علي بغض آل محمد لم يشم رائحة الجنة. (كشاف 4/220، تفسير فخر رازي 27/165 ، تفسر قرطبي 8/5843 ، نمونه 20/414 )
    (هر كس با محبت آل محمد بميرد شهيد از دنيا رفته، آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد از دنيا رود بخشوده است، آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد از دنيا رود با توبه از دنيا رفته، آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد از دنيا رود مؤمن كامل الايمان از دنيا رفته، آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد از دنيا رود فرشته مرگ او را بشارت به بهشت مي‏دهد، و سپس منكر و نكير (فرشتگان مامور سؤال در برزخ) به او بشارت دهند، آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد از دنيا رود او را با احترام به سوي بهشت مي‏برند آن چنان كه عروس به خانه داماد، آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد از دنيا رود در قبر او دو در به سوي بهشت گشوده مي‏شود، آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد از دنيا رود قبر او را زيارتگاه فرشتگان رحمت قرار مي‏دهد، آگاه باشيد هر كس با محبت آل محمد از دنيا رود بر سنت و جماعت اسلام از دنيا رفته، آگاه باشيد هر كس با عداوت آل محمد از دنيا رود روز قيامت در حالي وارد عرصه محشر مي‏شود كه در پيشاني او نوشته شده: مايوس از رحمت خدا، آگاه باشيد هر كس با بغض آل محمد از دنيا برود كافر از دنيا رفته، آگاه باشيد هر كس با عداوت آل محمد از دنيا برود بوي بهشت را استشمام نخواهد كرد.)

    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی

  10. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18




    2. آيه تطهير
    خداوند مي فرمايد: انَّما يُرِيْدُ اللَّه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجسَ أَهلَ البَيتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً (احزاب: 33)
    (خداوند فقط مي‏خواهد پليدي و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملًا شما را پاك سازد)
    واژه «رجس» به معناي شي‏ء ناپاك است اعم از اينكه از نظر طبع آدمي ناپاك باشد يا به حكم عقل يا شرع و يا همه اينها (مفردات راغب، ماده رجس)
    و اينكه در بعضي موارد رجس به معناي گناه يا شرك يا بخل و حسد و يا اعتقاد باطل و مانند آن تفسير شده، در حقيقت بيان مصداقهايي از آن است وگرنه مفهوم اين كلمه، مفهومي عام و فراگير است، و همه انواع پليديها را شامل مي‏شود. دليلش هم اين است كه الف و لام رجس در اين آيه الف و لام جنس است.
    تطهير به معناي پاك ساختن است و در حقيقت تاكيدي بر مساله اذهاب رجس و نفي پليديها است، و ذكر آن به صورت مفعول مطلق نيز تاكيد ديگري بر اين معني محسوب مي‏شود.
    و اما تعبير اهل البيت به اتفاق همه علماي اسلام و مفسران، اشاره به اهل بيت پيامبر (ص) است، و اين چيزي است كه از ظاهر خود آيه نيز فهميده مي‏شود، چرا كه بيت گرچه به صورت مطلق در اينجا ذكر شده، اما به قرينه آيات قبل و بعد، منظور از آن، بيت و خانه پيامبر (ص) است و روايات بسيار زيادي در منابع اهل سنت و شيعه وارد شده كه مي‏گويد: مخاطب در آيه فوق منحصرا پنج نفرند: پيامبر (ص)، علي، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام.
    با وجود اين نصوص فراوان كه قرينه روشني بر تفسير مفهوم آيه است تنها تفسير قابل قبول براي اين آيه همين است. (نمونه 17/293)
    بر حسب احاديث متواتر بين شيعه و سني، آيه تطهير در مورد اجتماع آن پنج شخصيت ممتاز عالم آفرينش در زير كساء و صلوات پيغمبر (ص) بر آنها نازل شد، و آيه شريفه و احاديثي كه در تفسير آن وارد شده دلالت بر عصمت و جلالت شأن حضرت سيد الشهداء (ع) دارد.
    روايات بسيار فراواني در مورد حديث كساء به طور اجمال وارد شده كه از همه آنها استفاده مي‏شود، پيامبر (ص) علي، فاطمه، حسن و حسين را فرا خواند- و يا به خدمت او آمدند- و عبايي بر آنها افكند، و دعا كرد:
    خداوندا! اينها خاندان من هستند، رجس و آلودگي را از آنها دور كن. در اين هنگام آيه إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ نازل گرديد.
    دانشمند معروف حاكم حسكاني نيشابوري در شواهد التنزيل اين روايات را به طرق متعدد از راويان مختلفي گرد آوري كرده است. (شواهد التنزيل 2/31)
    بعد از جريان عاشورا وقتي به سر مبارك امام حسين (ع) جسارت شد واثلة بن اسقع برخاست و گفت:
    سوگند به خدا من همواره علي، حسن، حسين و فاطمه را دوست مي‏دارم بعد از اينكه شنيدم پيغمبر (ص) در حق آنها چه چيزهايي فرمود؛ يك روز در خانه ام سلمه در خدمت پيغمبر مشرف بودم كه حسن آمد پيغمبر او را بر زانوي راستش نشانيد و بوسيد پس حسين آمد و او را بر زانوي چپش نشانيد و بوسيد پس فاطمه آمد و او را پيش روي خود نشانيد پس علي را طلب كرد و گفت: «انَما يُرِيْدُ اللهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً» (صحيح مسلم 7/130)
    واحدي در اسباب النزول، احمد در مناقب و طبراني نقل كرده‏اند كه آيه «انَّما يُرِيدُ اللهُ» در حق پنج نفر نازل شد: رسول خدا، علي، فاطمه حسن و حسين (ع) (اسباب النزول 1/368، فرائد السمطين 1/24 )
    اين آيه و احاديث متواتر دلالت بر عصمت حضرت سيد الشهداء (ع) دارد و اثبات مي كند هر عمل ، اقدام و نهضتي كه آن حضرت و ديگر ائمه اهل بيت انجام دهند صواب و حق است.

    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی

  11. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18




    3. آيه مباهله‏
    خداوند مي فرمايد: فَمَنْ حاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَكُمْ وَ نِسَاءَنَا وَ نِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَي الْكاذِبِينَ (آل عمران: 61)
    (هر گاه بعد از علم و دانشي كه (در باره مسيح) به تو رسيده، (باز) كساني با تو به محاجّه و ستيز برخيزند، به آنها بگو: «بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم، شما هم فرزندان خود را ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را ما از نفوس خود دعوت كنيم، شما هم از نفوس خود آن گاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم‏)»
    از جمله آياتي كه بر فضيلت، و بلندي رتبه و مقام سيد الشهداء (ع) به اتفاق مسلمانان گويا و ناطق است، آيه مباهله است.
    از مظاهر و دلائل قوت ايمان پيغمبر (ص) به رسالتش داستان مباهله است زيرا پيشنهاد مباهله از طرف آن حضرت اگر مؤمن به دعوت خود نبود يك انتحار واقعي و دادن سند بطلان دعوت به دست دشمن بود. زيرا اگر نفرين نصاراي نجران در حق آن جناب مستجاب مي‏شد و يا آنكه نفرين پيغمبر (ص) به آنها مستجاب نمي‏گشت ، بطلان ادعاء آن حضرت آشكار مي‏گشت لذا هيچ خردمندي چنين پيشنهادي نمي‏دهد مگر آنكه صد در صد اطمينان به استجابت دعاي خود و هلاك دشمن داشته باشد، و پيغمبر اكرم (ص) چون يقين جزمي به صحت رسالت و استجابت دعاء خود و نابودي دشمن در صورت مباهله داشت با كمال شجاعت و صراحت، پيشنهاد مباهله داد.
    شركت دادن علي، حسن ، حسين و فاطمه زهرا (ع) در مباهله كه به تعيين و امر خداوند بود نيز دليل بر اين است كه اين چهار نور مقدس كه با پيغمبر در مباهله حاضر شدند شايسته‏ترين و گرامي‏ترين خلق در نزد خدا، و عزيزترين انسانها در نزد پيغمبر خدا بودند.

    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی

  12. تشکر


  13. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    1,145
    تشکر:
    1
    حضور
    4 روز 15 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    32
    آپلود
    0
    گالری
    18



    4. سوره «والفجر» و آيه «يا ايتها النفس المطمئنة»
    در حديثي از امام صادق (ع) آمده است: سوره فجر را در هر نماز واجب و مستحبّ بخوانيد كه سوره حسين بن علي است، هر كس آن را بخواند با حسين بن علي (ع) در قيامت در درجه او از بهشت خواهد بود. (مجمع البيان 10/481)
    لازم به ذكر است كه معرفي اين سوره به عنوان سوره امام حسين بن علي (ع) ممكن است به اين خاطر باشد كه اباعبدالله الحسين (ع) مصداق روشن «نفس مطمئنه» است كه در آخرين آيات اين سوره مخاطب واقع شده است، همانگونه كه در حديثي ذيل همين آيات آمده است. (البرهان في تفسير القرآن 5/658)
    و يا به خاطر اينكه ليالي عشر (شبهاي دهگانه) يكي از تفسيرهايش شبهاي دهگانه آغاز محرم است كه رابطه خاصي با حسين بن علي (ع) دارد. (نمونه 26/439 )

    نويسنده: حجت‌الاسلام وحيد واحدجوان
    اللهم ارزقنا حلاوت ذکرک و لقائک و الحضور عندک
    بمعرفة حججک سیما معرفة حجتک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه
    و معرفة اولیائک سیما معرفة ولیک نجم الدّین

    حسن حسن زاده آملی

  14. تشکر


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود