جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مانور مانکن‌ها در برابر چشم قانون‌گذاران

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۹
    نوشته
    277
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 17 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    80
    آپلود
    0
    گالری
    0

    مانور مانکن‌ها در برابر چشم قانون‌گذاران




    طرح‌ها و مدهای خارجی و وارداتی برای ترویج برهنگی روز به روز در حال تغییر است و بخشی از جامعه را با خود همراه کرده‌ است اما مجریان طرح‌های عفاف و حجاب تنها به شعار و ارائه آمارهای قابل تامل بسنده می‌کنند.


    سال‌هاست که در تابستان‌ها فرصتی برای برخی از هنجارشکنان به وجود می‌آید تا آخرین اقدامات و داشته‌های خود را برای ترویج بی‌حجابی و دور کردن جوانان و نوجوانان از فرهنگ اسلامی ایرانی به معرض نمایش بگذارند و با حضور برخی وادادگان فرهنگی ، اجتماعی جشنواره‌ای متحرک از آخرین مد لباس را در خیابان‌های شهر نشان دهند.

    گسترش این پدیده و بی‌تفاوتی اکثر دستگاه‌های مسئول در برخورد با بدحجابی و توسعه فرهنگ عفاف و حجاب،‌ دامنه واکنش‌ها و اعتراضات گسترده مردم و برخی از مسئولان به وضعیت فعلی پوشش را افزایش می‌دهد و بخش عمده این اعتراضات معطوف به دو حوزه است؛ اول انتقاد از سستی دستگاه‌ها در برخورد با بدحجابی و دوم آزادی عمل طراحان و عرضه‌کنندگان در ارائه پوشاک مخصوصا مانتوهای نامناسب!

    امسال هم بعد از انتشار اخباری درباره تعرض دو زن بدحجاب به دو زن آمر به معروف درباره عدم رعایت پوشش و حجاب، موجی از انتقادات نسبت به عملکرد نامناسب دستگاه‌های مسئول در امر ترویج حجاب و برخورد با بدحجابی یا بی‌حجابی به راه افتاد اما طبق معمول و مانند بسیاری دیگر از معضلات اجتماعی مانند اعتیاد، سارقان و بزهکاران، تیغ انتقادات متوجه نیروی انتظامی و قوه‌ قضاییه شد و خبری از بازخواست و انتقاد از سایر دستگاه‌های مسئول مانند صداوسیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، وزارت آموزش و پرورش،‌ شورای فرهنگ عمومی کشور، شورای فرهنگی زنان کشور، دانشگاه‌ها و حتی روحانیت کشور نیست.
    با وجود اینکه نیروی انتظامی و قوه‌ قضاییه وظایفی در راستای پیشگیری از وقوع جرم دارند، اما به اذعان بسیاری از کارشناسان درونی و بیرونی این دو مجموع، آنها آخرین حلقه‌های برخورد با فساد، جرم و بزه را تشکیل می‌دهند و عمده اقداماتشان برخوردهای سلبی است در حالی که برخورد با پدیده‌هایی مانند بدحجابی، کودکان و زنان خیابانی و سایر بزه‌های اجتماعی نیازمند آسیب‌شناسی و فرهنگ‌ سازی و تغییر فرهنگ‌های رایج است که تاکنون در برخورد با بیشتر این پدیده‌ها دستگاه‌های فرهنگی اعم از دستگاه‌های اجرایی و ارشادی، اقدام درخور توجهی انجام نداده‌اند.

    در سایه بی‌توجهی مسئولان و دستگاه‌ها، متأسفانه مقوله امربه‌معروف و نهی از منکر نیز در جامعه تاحدودی رنگ باخته و یکی از دلایل آن عدم ترویج این امر واجب و حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر است اما هنوز هم هستند افرادی که با وجود همه ناملایمات این امر واجب را رعایت می‌کنند؛ اما آیا برخورد با این پدیده صرفا با امر به معروف و نهی از منکر مردم کامل می‌شود؟
    درخواست مردم از مسئولان برای برخورد با بدحجابی همچنان یک مطالبه جدی است که رسانه‌ها باید با تقویت این مطالبه و به نمایندگی از جامعه، دستگاه‌ها و نهادهای مسئول را بابت کوتاهی و قصور در انجام وظایف و مسئولیت‌ها مورد بازخواست قرار دهند.
    مانور مانکن‌ها در برابر چشم قانون‌گذاران
    پورتال کارگروه مد و لباس از مهرماه ۹۱ تاکنون بدون انتشار حتی یک خبر!

    چند سالی از آغاز به کار کارگروه مد و لباس برای ساماندهی وضعیت مد در کشور و جایگزین کردن پوشش‌های مقبول جامعه ایرانی اسلامی به جای پوشش‌های نامناسب گذشته است اما تا این جای کار بیشتر از اینکه شاهد اقدامات فوری و عملی باشیم، صرفا برخی اظهارنظرهای شعاری مانند جلوگیری از تهاجم فرهنگی با استفاده از طرح‌های ملی، ضرورت استفاده از کارشناسان در تعیین مد و مسائلی از این دست صورت گرفته است. نکته جالب در زمینه فعالیت کارگروه مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی این است که اگر نگاهی به پورتال این مجموعه بیندازید می‌بینید که آخرین خبر منتشر شده متعلق به ۳ مهر سال گذشته است و از آن تاریخ تاکنون دیگر حتی خبری از اظهارات شعارگونه نیست.

    تعدادی از شهروندان در بخشی از دغدغه‌های خود را در زمینه حجاب اینگونه بیان می‌کنند:

    خانم شریفی با انتقاد نسبت به عرضه گسترده مانتوهای نامناسب در اکثر مراکز خرید پوشاک و در مقابل عدم عرضه مانتوی مناسب گفت: اگر از قیمت گزاف و کیفیت پایین اینگونه مانتوها بگذریم، اصلا نمی‌توان اسم مانتو را روی آنها گذشته و واقعا بسیاری از آنها حتی ماهیت شنل را هم ندارند. پوششی که نه آستین دارد و نه دکمه‌ای برای پوشاندن بدن را چگونه می‌توان مانتو نام گذاشت.

    وی ادامه داد: وقتی به مراکز خرید می‌رویم و از فروشندگان می‌خواهیم مانتوی پوشیده‌ تری ارائه کنند یا از آنها دلیل عرضه چنین مانتوهای بدن‌نمایی را جویا می‌شویم،‌ با خنده تمسخرآمیز و تحقیر آنها روبه‌رو می‌شویم که چرا ما هنوز به دنبال مانتوهای پوشیده هستیم. واقعا ضداررش‌ها به ارزش تبدیل شد و صدایی از هیچ مسئولی درنیامد.

    سیفی خانم میانسالی که به یکی از مراکز خرید شرق تهران مراجعه کرده است، می‌گوید: آیا مسئولان منتظر هستند تا وضعیتی بدتر از این به وجود بیاید و واکنش نشان دهند؟ شاید عدم موضع‌گیری در برابر هنجارشکنان به معنی این است که مسئولان به نوعی این وضعیت را پذیرفته‌اند و قصد برخورد ندارند. برخورد با بدحجابی صرفا کاری فرهنگی است و اگر هم پلیس همه بدحجابان را دستگیر کنند بازهم ممکن است فرد بدحجابی وارد جامعه شود اما با فرهنگ‌سازی مناسب می‌توان حجاب و عفاف را نه‌تنها در جامعه فعلی بلکه در نسل‌های آینده نهادینه کرد.

    قصور دستگاه‌های فرهنگی بیش از پلیس و قوه‌ قضاییه است.

    محمدی یکی دیگر از بانوان تهرانی درباره خواسته خود از مسئولان برای برخورد با بدحجابی می‌گوید: دستگاه‌های فرهنگی در ترویج فرهنگ حجاب و عفاف به شدت ضعیف عمل کردند و قصور آنها بیشتر از دستگاه‌های مثل قوه‌قضاییه و پلیس است. مسئولان فرهنگی باید پاسخ دهند که چرا زن ایرانی که یک قرن یا دو قرن پیش و زمانی که حکومتی اسلامی مانند الان در جامعه حاکم نبود، برای حفظ حجاب خود حاضر به جان دادن بود اما الان می‌بینیم که حجاب را پس می‌زند. کار تلویزیون و سایر رسانه‌ها درباره موضوع حجاب صرفا تقبیح بدحجابی است اما هیچ اقدامی برای ترویج حجاب و اصلاح وضعیت فعلی انجام نمی‌دهند.

    وی ادامه داد: برخی از هنجارشکنان و معاندان معتقد هستند که پوشش و حجاب زن ایرانی صرفا دستاورد اسلام است اما در تاریخ به رعایت پوشش از سوی زن ایرانی قبل از ورود اسلام اشاره شده و اسلام حجاب را برای زن ایرانی تکمیل کرده است.

    بی‌تفاوتی جامعه نسبت به هنجارشکنان!

    با وجود این انتقادات از سوی شهروندان، اما نکته‌ای که قابل تأمل بوده این است که بسیاری از شهروندان نیز مانند اکثر مسئولان به نوعی نسبت به برخورد با این پدیده بی‌تفاوت شده‌اند و میل و رغبتی برای تذکر دادن ندارند؛ یا فروشندگانی که این پوشاک نامناسب را به مردم عرضه می‌کنند و دم بر نمی‌آورند.

    آقای کیانی، فرونشنده پوشاک بانوان درباره اینکه چرا پوشاک نامناسب را به مردم عرضه می‌کنید می‌گوید: فروشندگان واسطه بین تولیدکننده و مصرف‌کننده هستند؛ قطعا تولیدکننده درخواستی از سوی جامعه و مصرف‌کننده مشاهده کرده که اقدام به تولید چنین پوشاکی می‌کند؟ نکته دیگر این است که در حال حاضر عمده پوشاک موجود در جامعه به شکلی است که به گفته شما نامناسب هستند که از یک‌سو هم جامعه پذیرای آنها است و هم به‌ناچار از چنین پوشاکی استفاده می‌کند زیرا پوشاک مخصوصا مانتوی پوشیده در حال حاضر در بازار کم است.

    مرد جوانی در پاسخ به این سوال که چرا مردم نسبت به امر به معروف و نهی از منکر بی‌تفاوت شده‌اند گفت: زمانی که ارزش‌ها و ضدارزش‌ها جای خود را عوض نکرده بودند، وقتی یک فرد نسبت به امری نکوهیده، اقدام به امر به معروف و نهی از منکر می‌کرد، هم سایر شهروندان و هم حکومت از فرد آمر به معروف و ناهی از منکر حمایت می‌کردند اما در حال حاضر وضعیت اینگونه نیست و در سال‌های اخیر شاهد بودیم که آمران به معروف و ناهیان از منکر مورد بدترین حملات قرار گرفتند و تا پای جان دادن هم رفتند اما آن‌طور که باید از آنها حمایت نشد. وقتی به یک نفر تذکر می‌دهید اما هم او و هم مأمور پلیس می‌گویند این کار ربطی به شما ندارد.

    محمدعلی اسفنانی سخنگوی کمیسیون قضایی مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه این کمیسیون در حال حاضر طرح و برنامه‌ای برای برخورد با پدیده بدحجابی و رواج استفاده از پوشاک زننده در دست بررسی ندارد، گفت: تأیید می‌کنم اوضاع، اوضاع نامطلوبی است و به هیچ‌وجه شایسته نظام جمهوری اسلامی ایران نیست.

    وضعیت بدحجابی در جامعه به اندازه‌ای است که از مسئولان و دستگاه‌ها تحقیق و تفحص شود.

    وی ادامه داد: متأسفانه پوشش‌هایی که می‌بینیم به شدت غیرمعقول، غیرمعمول و به شدت آزاردهنده شده است و حتی دیگر در ماه مبارک رمضان نیست مراعات نمی‌شود. این رفتارها شایسته نظامی که ثمره خون هزاران شهید است، نیست و خوب است که کمیسیون قضایی هم در این زمینه ورود پیدا کند؛ البته این موضوع قابلیت طرح سوال، اخذ توضیح یا تحقیق و تفحص از مسئولان دستگاه‌های ذی‌ربط درباره مسئله عفاف و حجاب را دارد. دستگاه‌های دخیل در این زمینه مانند وزارت کشور، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نیروی انتظامی، دانشگاه‌ها و سازمان تبلیغات اسلامی، زیاد هستند که به درستی ایفای نقش نکردند.

    ترویج اباحه‌گری و لاابالی‌گری در فیلم‌ها

    سخنگوی کمیسیون قضایی مجلس با اشاره به ترویج استفاده از پوشش نامناسب توسط برخی فیلم‌ها گفت: در حال حاضر فضایی را مشاهده می‌کنیم که در برخی فیلم‌های ساخته شده به قدری فضای فیلم‌ها نامطلوب و ناموزون نسبت به شعائر اسلامی است که به نوعی اباحه‌گری و لاابالی‌گری را تبلیغ می‌کنند و طبیعتا همین پوشش‌ها، بعدا الگو شده، در بازار تولید و در جامعه مصرف می‌شود.

    تمام طراحی‌های پوشاک زننده در داخل کشور انجام می‌شود

    اسفنانی با تأکید بر اینکه باید جدی‌تر به این موضوع ورود کنیم، درباره اینکه آیا برخورد فوری با عرضه‌کنندگان این پوشاک ضروری نیست، اظهار داشت: به جرأت می‌گویم تمام طراحی‌های پوشاک زننده در جامعه در داخل کشور انجام می‌شود. حتی لباس‌هایی که با مارک خارجی عرضه می‌شود هم پوشاکی هستند که در تهران و برخی شهرهای بزرگ تولید می‌شود و در سراسر کشور حتی شهرهای بندری مانند کیش و قشم عرضه می‌شود. در بررسی‌ها مشخص شده که حتی پارچه و دوخت این پوشاک هم ایرانی است ولی برای فروش گران‌تر و عرضه به مشتریان خاص، روی آنها مارک خارجی زده می‌شود.

    وی افزود: در این زمینه به هیچ‌وجه کمبود یا خلاء قانونی نداریم و می‌توان به قانون نحوه پوشش اشاره کرد که حتی می‌توان با متخلفان برخورد کرد اما فقط برخورد کافی نیست و باید فرهنگ‌سازی شود. در حال حاضر یک مانتوی سنگین و پوشیده به قدری قیمت آن گزاف است که کسی جرأت نکند به سمت آن برود و این در صورتی است که پیدا بشود اما در مقابل مانتوهای زننده و غیرمعقول با قیمت‌های ارزان و به وفور در دسترسی قرار دارند.. قطعا این کارها با یک پشتوانه صورت می‌گیرد و هدایت شده است.

    فروش ارزان پوشاک زننده در کشور هدایت شده است

    این نماینده مجلس با بیان اینکه مشخص است این فروش ارزان از سوی عده‌ای تأمین و هدایت می‌شود تا فرهنگ استفاده از پوشاک زننده در جامعه ایجاد شود گفت: اگر هرچه سریع‌تر جلوی این اقدامات گرفته نشود، برای نسل‌های بعدی موضوعی جاافتاده خواهد بود که پوشش باید اینگونه باشد. در حالی که کسانی که خود را با رنگ و لعاب غربی معرفی می‌کنند باید بدانند که اگر متون کهن و تاریخ خود غربی‌ها را هم مطالعه کنند خواهند دید که در گذشته زنان غربی‌ هم پوشش مطلوب داشته‌اند.

    وی افزود: اینگونه نبوده که روسری و مقنعه پوشش ابداعی کشور ما باشد و در بیشتر اقوام و ملل از جمله غربی‌ها مرسوم بوده است؛ اینکه در حال حاضر به بهانه پوشش اسلامی کسی را مورد طعنه و تحقیر قرار دهند، اگر فورا جلوی آن گرفته نشود در نسل‌های بعدی این باور و یقین به وجود می‌آید که اساسا پوشش مطلوب جامعه چیزی است که الان می‌بینیم و به دلیل اینکه محدودیتی برای آن وجود ندارد تا جایی پیش می‌رود که دیگر امکان برخورد و جلوگیری وجود نخواهد داشت.

    همان‌طور که اشاره شد در حال حاضر بیشتر انتقادات به طرف پلیس و قوه‌قضاییه متمرکز شده است تا جایی که حدود یک ماه قبل آیت‌الله علم‌الهدی امام جمعه مشهد درباره برخی ناهنجاری‌ها به قوه‌قضاییه انتقاد کرد و این انتقادات واکنش صریح آیت‌الله آملی‌لاریجانی را به دنبال داشت.

    رئیس قوه قضاییه چهارشنبه ۱۹ تیرماه و در جریان جلسه هفتگی مسئولان عالی قضایی در واکنش به انتقادات امام جمعه مشهد دربار برخورد با مفاسد اخلاقی از سوی قوه‌قضاییه گفت: به گفته ایشان این قابل تحمل نیست که چند دختر و پسر لاابالی به نظام دهن‌کجی کنند. این سخن واقعاً صحیحی است. متأسفانه متولیان امور فرهنگی در کشور به این موضوع توجه نکردند. حجاب و عفاف یک مسئله اساسی در کشور است منتها بحث برخورد بحث آخر است. من سال اولی که رئیس جمهور این کشور گفت که آقا چه کار دارید به اینکه چهارتا تار موی کسی بیرون باشد گفتم که قانون ما بی حجابی و بدحجابی را جرم و شرع ما این را خلاف شرع دانسته است و خلاف شرع آشکار را باید نهی کرد و جلوی جرم را گرفت. منتها این مسئله که توقع را از قوه قضاییه بالا ببرند اشتباه است.

    چرا کوتاهی دستگاه‌های اجرایی و متولیان فرهنگی درون دولت و خارج از دولت را به پای قوه‌قضاییه می‌نویسیم.

    آملی لاریجانی ادامه داد: قوه قضاییه باید به اندازه توانش در مقابل این جرم بایستد، ما موظف هستیم برخورد کنیم منتها آیا شرعاً هم جایز است در جایی که امکاناتمان کم است دختر و پسر جوان مردم را که تخطی کرده‌اند کنار اشرار، قاچاقچی مواد مخدر و کنار آدمهایی شروری که ممکن است اصلاً کارشان روسپیگری باشد بیندازیم و آیا این درست است که بگوییم در این اشکالاتی که هست نه از ناحیه کمبود نیرو، نه کمبود امکانات، نه ضعف قانون هیچ توجیه بردار نیست! آخر چرا ما چنین قضاوتهای نادرستی می‌کنیم چرا که اولین مسئله، زندانهای ما است. آیا ما حق داریم واقعاً دختر و پسر جوان مردم را که حالا یک تخطی اینطوری کرده‌اند که البته گناه و خلاف شرع و قانون هم هست کنار زندانیان خطرناک بفرستیم؟ وجود زندان های کافی و دارای طبقه بندی یک ضرورت است که متوقف بر وجود امکانات بسیاری است. چرا باید ادعا کرد که هیچ توجیهی قابل قبول نیست.

    وی تأکید کرد: از طرف دیگر چرا ما کوتاهی دستگاه‌های اجرایی، کوتاهی متولیان فرهنگی درون دولت و خارج از دولت را به پای قوه‌قضاییه می‌نویسیم؟ قوه قضاییه به تنهایی می‌تواند این مسئله را حل کند؟ این اشتباه بزرگی است. بحثهای پیشگیری برای ما ثابت کرده که این امکانپذیر نیست، پیشگیری در این مسئله بر برخورد مقدم است.

    پیشگیری از وقوع جرم، وظیفه همه است

    رئیس قوه قضاییه پیشگیری از وقوع جرم را وظیفه همگانی برشمرد و گفت: باید همه قوا و تمام ارکان نظام، حوزه‌های علمیه، مراجع عظام تقلید، مبلغان، ائمه جمعه و جماعات در پیشگیری از وقوع جرم وارد شوند. مخصوصاً ائمه جمعه که در شهرها قدرتی دارند چرا خودشان را از مسئله کنار می‌کشند.برای ریشه‌کن کردن فساد و جرم باید قلوب جوانها را جذب کنیم. ما گر چه باید با کسانی که تجاهر به فساد می‌کنند برخورد کنیم ولی باید بدانیم مطلوب این است که ما با دعوت حقیقی و با دعوتی که شرایط دعوت حقیقی اسلامی دارد، قلوب را جذب کنیم که اینکار پیشگیرانه و درست است و با اینکار بسیاری از جرایم قابل دفع است.

    پلیس کمترین وظیفه را در حوزه عفاف و حجاب برعهده دارد.

    سردار منتظرالمهدی معاون اجتماعی نیروی انتظامی هم در این زمینه گفته بود: در حوزه عفاف و حجاب، پلیس آخرین مرحله از لحاظ انجام وظیفه بین تمام دستگاه‌های مسئول است و کمترین وظیفه را به‌عهده دارد. در حال حاضر برنامه جدیدی در حال ارسال خدمت مقام معظم رهبری است و بازهم وظایف نیروی انتظامی کمتر خواهد شد.
    وی ادامه داد: در حال حاضر وظایف سایر دستگاه‌ها مورد بررسی قرار نمی‌گیرد و تنها منتظر هستیم که پلیس به میدان بیاید و برخورد کند که این کار هم جوابگو نیست. اولین و مهم‌ترین وظیفه، به‌عهده مردم است که در قرآن به آن اشاره شده و تذکر لسانی است.

    لزوم خروج دستگاه‌های فرهنگی و قانونگذار از انفعال

    شاید پیدا کردن مقصر اصلی این شرایط نامناسب در کشور با توجه به تعدد دستگاه‌های مسئول کار مشکل و حتی نشدنی باشد اما قوای سه‌گانه باید هرچه سریع‌تر با تشریک مساعی و کنار گذاشتن اختلافات و چالش‌ها (نمونه آن اختلاف‌ نظر میان پلیس و دولت در سال‌های اخیر) را کنار گذاشته و وضعیت فرهنگ‌سازی و برخوردی در امر عفاف و حجاب را از انفعال خارج کنند. برخورد با هنجارشکنان خواسته اصلی متدینین جامعه و بسیاری از مسئولان ارشد کشور است اما در این سال‌ها و حتی در دو دوره ریاست جمهوری آقای احمدی‌نژاد نوعی بی‌تفاوتی نسبت به رواج بدحجابی و بی‌حجابی از سوی مسئولان مشاهده شد که شاید دلیل عقیم ماندن طرح‌ها، سیاست‌ها و برنامه‌ها همین موضوع بوده است که قطعا در صورت تداوم آن، در آینده وضعیت اسفناک‌ تری را در حوزه عفاف و حجاب شاهد خواهیم بود.

    منبع: تسنیم
    http://effat.ir/fa/....html


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    435
    مورد تشکر
    16 پست
    حضور
    4 روز 5 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    1
    گالری
    0

    گزارشی از مزون‌‌های لباس در ایران




    مزون ها، فروشگاهها و حتي شركتهاي توزيع البسه خارجي و داخلي 10 سالي است كه پا را فراتر گذاشته و خارج از چارچوبهاي قانوني اقدام به عرضه مد و لباس از طريق دخترهاي خوش اندام و پسرهاي شيك پوش با ظاهر آراسته مي كنند. اين مزون ها كه اغلب در خانه هاي مسكوني يا تجاري متمركز هستند بيشتر از طريق تبليغات چهره به چهره شهروندان را تشويق به حضور در مزون مي كنند.خبرگزاری مهر - بر خلاف تصورات و باورهای عموم مبنی بر اینکه مد و لباس نخستين بار از غرب وارد كشور شد بنيانگذار "فشن" ابوالحسن علي بن نافع مشهور به زرياب بوده كه اصليتی ايراني و كرد داشته است. اين موسيقيدان ايراني در سال 789 به دنيا آمد و غير از ورود به دنياي مد مبتكر ساز موسيقي بربط هم بوده است. زرياب مبتكر مد و لباس آقايان و حتي دكوراسيون بود و مردها در آن زمان به تبعيت از او موهاي خود رابلند كرده و از سدر و رزماري براي صافي موهاي خود استفاده مي كردند. اين ايراني در فصول مختلف سال لباسهاي رنگارنگ با طراحي هاي ويژه بر تن مي كرد و حتي مردم اسپانيا و تركيه و خاور دور را تحت تاثير پوشش خود قرار داد. پوشش او شبيه به دراويش بود. براي همين دكتر علي اكبر ولايتي (تاريخ دان) در كتابي وي را نخستين سلبريتي دنيا عنوان كرده است.
    مد و لباس از قاجار تا وزارت ارشاد دولت دهم

    قاجار تا پهلوي: مدگرایی و مد در ایران از زمان قاجار و با سفر ایرانیان به غرب آغاز شد. در آن زمان درباریان به دنبال توسعهٔ روابط دیپلماتیک با قدرت‌های اروپایی طی سفر به اروپا برای نخستین بار با پوشش‌های غربی آشنا شدند، همچنین دانشجویانی که برای ادامهٔ تحصیل به اروپا رفته بودند نیز زمینهٔ تغییر دیدگاه نسبت به سبک پوشش را فراهم آوردند. در زمان سلطنت محمدرضا شاه از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ به دلیل افزایش ارتباطات با کشورهای غربی و آمریکایی سیر تحول لباس و همگون شدن آن با البسه خارجی بیشتر شد.

    دوران بعد از انقلاب: بعد از انقلاب و کاهش فراگیری مد و فرهنگ غربی در سطح جامعه و حتی در شهرهای بزرگ، فرهنگ پوشش ایرانیان دچار تحول شد و میل به ساده‌زیستی، دوری از مد و جنگ ایران و عراق، باعث شد مد در دهه ۶۰ شمسی به حاشیه برود. با پایان جنگ و از میان رفتن الزامات خاص اقتصادی و سیاسی آن و آغاز دوره تاثیر همه جانبه رسانه‌هایی چون ویدئو و ماهواره، دوباره موج مدگرایی در جامعه آغاز شد. کاهش سختگیری‌ها و افزایش واردات لباسهای خارجی هم در تشدید این فضا موثر بود بطوریکه در دهه ۷۰ کم‌کم شلوارهای پارچه‌ای جای خود را به جین‌های تنگ داد و پیراهن‌های معمولی مردانه به تی‌شرت تبدیل شد.

    دهه 80: سرعت تحول مد در دهه ۸۰ به علت ظهور اینترنت در خانه‌های مردم بسیار بالا بود، به طوری که شاید هر سال یک مد در جامعه می‌آمد و برچسب "دمده" یا "از مدافتاده" به لباس‌های نه‌چندان کهنه داخل کمدها می‌خورد. مانتو فروشی‌ها آنقدر زیاد و متنوع بودند که قیمت آن کمتر با افزایش روبه‌رو می‌شد و جزو متنوع‌ترین و ارزان‌ترین تن‌پوش‌های دهه ۸۰ بودند. در اواخر دههٔ هشتاد آشفتگی بازار پوشاک دولت مردان ایرانی را متوجه کرد که تاکنون از این عرصه وسیع رقابتی غفلت کرده‌اند و آنان را وادار کرد تا به طراحی لباس به عنوان یک ابزار فرهنگی توجه داشته باشند و به همین جهت ساماندهی مد و لباس به وزارت ارشاد واگذار شد. این وزارتخانه با برگزاری مسابقهٔ طراحی مد و لباس فجر هنرمندان را به رقابت کشاند و برای اولین بار در ایران طراحی مد و لباس به عنوان یک هنر در کنار هنرهای دیگر مطرح شد. پس از آن و در آغاز دههٔ نود شوهای زندهٔ لباس و انواع نمایشگاه‌ها فرصت پیدا کردند خود را به عرصهٔ ظهور برسانند و حتی مؤسساتی در زمینهٔ پژوهش پوشاک ایرانی به ثبت رسیدند.


    نخستين مانكن هاي ايراني
    هر چند كه مد و لباس ايراني و اسلامي شعار مسئولان فرهنگي دولت نهم و دهم قرار گرفت ولي تولد نخستين مدل ها در اواخر دهه 80 حاشيه هايي را به همراه داشت. محمدرضا گلزار نخستين مانكن مرد بود كه بر تابلوهاي بزرگ تبليغاتي (تبليغات البسه ايكات) قرار گرفت. بعد نوبت بهرام رادان بود كه در كنار برند شركت ال جي به مانكن تبليغاتي تبديل شد. البته اين شوي مانكن ها تنها به هنرمندان جوان و خوش چهره منتهي نشد و پاي هنرمندان پيشكسوت هم به عرصه مدگرايي باز شد. حضور جمشيد مشايخي در تبليغات ال جي، مهران مديري و پژمان بازغي در تبليغات چاي و حميدگودرزي و سحرذكريا در تبليغات پوشاك چرم، كريم باقري و عابدزاده و حسين رضا زاده در تبليغات بانك و شركتهاي تجاري هم در نوع خود تاثیرگذار بود. البته برخي كارشناسان و منتقدان اين رويه را ناپسند و برخي هم نوعي امرار معاش و حق مسلم هنرمندان و چهره‌ها دانستند.
    مد و لباس در سياست خارجي/ بازي مانكن ها در 1+5
    البته مد و لباس تنها به بازيگران و هنرمندان منتهي نمي شود بلكه حتي وارد سياست هم شده است تا جائيكه در تعاملات كشورها و ميزهاي دوستي نقش به سزايي ايفا مي كند. این موضوع در مذاکرات اخیر ایران و 1+5 به وضوح مشاهده شد. دو دور مذاکره، دو لباس، دو پیام به چشم مي خورد. کاترین اشتون رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا و رئیس هیات مذاکره‌کننده گروه ۱+۵ با هیات ایرانی، در مذاکرات ژنو (۱۸ آبان – Nov 9) همچون مذاکرات قبلی (۲۲ مهر- ۱۶ Oct ) به سبک و سیاق بانوان ایرانی «کت‌مانتو» بلندی تا روی زانو اما این بار به رنگ «قرمز مگنتا» به تن دارد. اشتون در دور دیگری از مذاکرات رنگ «آبی نفتی» را انتخاب کرده بود. اما انتخاب‌های کاترین اشتون سیاستمداری با «لبخند مهربان» و «دندان‌های آهنین» چه پیامی می‌تواند به طرف مذاکره‌کننده ایرانی انتقال دهد؟ كه اين در نوع خود قابل تامل است.
    لباس قرمز و سرمه اي كاترين اشتون در مقابل ايران: به عنوان مثال لباس «قرمز مگنتا» نامش را از شهر «مگنتا» در شمال ایتالیا گرفته که به معنای «شکوه و پیروزی شخصی» است. بنابراین ترکیب رنگ‌های تند اکسپرسیونیستی قرمز مگنتا و طبیعت انتزاعی و غرابت احساسی است.

    رجز خواني با لباس در مقابل صدام حسين: البته کاترین اشتون وقتی معاون تونی بلر، نخست‌وزیر انگلیس بود در جنگ افغانستان و عراق، ترکیب لباس قرمز مگنتا و سورمه‌ای پارما را می‌پوشید که برداشت انتزاعی آن ایجاد رعب و وحشت برای صدام حسین بود. وقتی صدام مفهوم رنگ قرمز مگنتا و سورمه‌ای پارما را از خانم ضاحا حدید طراح و معمار پرآوازه انگلیسی عراقی‌الاصل پرسیده بود حدید در پاسخ گفته بود این ترکیب یعنی معماری شرایط جدید با من است و گرنه خاطره و ویرانی را به ارث می‌برید.


    با توصيف و مروري بر وضعيت مد و لباس در گذشته ايران و حتي تاثير آن بر سياست خارجي ورود به موضوع پديده اي با عنوان "مانكن" قابل تامل است. مانكن زدگي، مانكنيسم، مانكن جنسي و عناوين ديگر از جمله دغدغه های جامعه امروزي است و در میان آسيبهاي اجتماعي نوظهور بررسی و ارزیابی مي شود.


    مانكن روزي 1 ميليون تومان!
    مزون ها، فروشگاهها و حتي شركتهاي توزيع البسه خارجي و داخلي 10 سالي است كه پا را فراتر گذاشته و خارج از چارچوبهاي قانوني اقدام به عرضه مد و لباس از طريق دخترهاي خوش اندام و پسرهاي شيك پوش با ظاهر آراسته مي كنند. اين مزون ها كه اغلب در خانه هاي مسكوني يا تجاري متمركز هستند بيشتر از طريق تبليغات چهره به چهره شهروندان را تشويق به حضور در مزون مي كنند. البته رونق بازار مزون ها و مانكن ها بي تاثير از برنامه هاي ماهواره اي نبوده است تا آنجا که وزير ارشاد دولت يازدهم خبر از استفاده 71 درصدي تهراني ها از ماهواره مي دهد.
    از جمله دستاوردهای مدگرایی در ایران فعالیت مزونها با جذب دخترها و پسرهاي شيك پوش و خوش اندام است به طوریکه حتی در برخی موارد با اجاره، استخدام و برتن كردن لباسهای مد روز آنها را راهي كوچه و خيابان مي‌كنند. برخي هم پا را فراتر گذاشته و برنامه هاي ويژه اي با عنوان شوي لباس دارند. البته در اين ميان شركتهاي بزرگي هم ايجاد شده كه مزون ها را در اين زمینه پشتيباني مي‌كنند. صاحب يكي از اين شركتها در تهران در گفتگو با خبرنگار مهر مي گويد: اگر مزون و يا فروشگاهي نياز به مانكن داشته باشد ما اين افراد را معرفي مي‌كنيم. البته بستگي دارد براي چه كاري باشند. مثلا برخي براي شوي لباس و برخي هم براي عكس معرفي مي شوند. مانكن ها از 80 تا روزانه 1 ميليون تومان قيمت دارند كه باز هم بستگي به زيبايي، اندام و حتي خوش نام بودن (بازيگر و...) دارند. اين صاحب مزون مدعي بود كه تنها شركتي است كه مجوز اين كار را از وزارت ارشاد گرفته است!
    البته جستجو براي يافتن مزون هاي زير زميني و مانكنها كمي سخت بود ولي گفتگو با برخي از دخترهايي كه براي نمايش دادن يك مد لباس در خيابان پرسه مي زدند پرده اي ديگر از حاشيه هاي مد و لباس را نشان داد. يكي از اين دخترها مي گويد: «به واسطه يكي از دوستانم به من مبلغي پرداخت شد تا با اين لباس يك هفته در خيابانهاي تعيين شده پرسه بزنم. ديگري مي گفت: به من گفته نشده كجاها بروم ولي گفته اند در ازاي جذب هر مشتري مبلغي به شما مي دهيم. دختر ديگري در حوالي خیابان جردن مي گفت: من خودم مانكنم و در شوي لباس شركت مي‌كنم. اگر هم مزوني عكس خواست در آتليه از من در ژستهای مختلف عکس گرفته مي شود. حتي براي عكس تبليغ لباس زير هم به من پيشنهاد شده است البته دوستانم رفتند و پول خوبي هم گرفتند.»
    عكسهاي فيس بوكي در آتليه‌هاي تهران
    گفته هاي اين افراد در حالي است كه يكي از قضات دادسراي جرايم اينترنتي تهران در گفتگو با مهر مي گويد: « پرونده اي معروف به آتليه ها در اين دادسرا مطرح بود كه با 60 متهم روانه دادگاه شد. در اين پرونده مهم تعدادي زيادي از دخترها و پسرها اقدام به عكس گرفتن با مدهاي مستهجن و برهنه مي‌كردند كه همگي محكوم به حبس شده اند. نكته مهم آن است كه در اين ميان پدیده ای باب شده با عنوان عكاسي فيس بوكي. بطوریکه اين افراد با اين ترفند اقدام به عكاسي مي كردند.»
    برگزاري شوي لباس با 70 ميليون تومان
    آخرين قيمتهاي برگزاري شوي لباس نشان مي دهد كه برگزاري هر شوي لباس به صورت ميانگين 30 تا 70 ميليون تومان هزينه دارد كه شامل تيم عكاسي، نور، استيج و غيره مي شود. در برخي از سايتها هم بدون اينكه جنسيت مرد يا زن مشخص باشد به آساني با ثبت نام اينترنتي مانكن جذب مي‌كنند. البته اين سايتها بدون فيلتر فعالیت می کنند و حتي شماره حساب، آدرس و تلفن هم دارند!
    لباس شب 4 ميليون تومان / ورود به مزون با شرايط امنيتي
    در این میان قيمت برخي البسه زنان در نوع خود جالب و قابل تامل است. گشت زنی در مزونها و فروشگاههاي لباس زنانه در خيابانهاي آفريقا، گاندي، سعادت آباد و الهيه نشان مي‌دهد کم نیستند افرادی كه براي يك لباس شب زنانه بيش از 4 ميليون تومان هزينه می كنند! برخي از اين فروشگاهها با تدابير شديد امنيتي اقدام به فروش مي كنند. از قفل هاي الكترونيكي تا شيشه هاي نشكن و حتي ضد گلوله .... این اماکن به نوعي طراحي شده اند كه از بيرون به هيچ عنوان نمي توان داخل فروشگاه را رويت كرد. حتي تابلو هم ندارند و تنها بايد زنگ بزني تا بعد از رويت از طريق دوربين مدار بسته وارد فروشگاه شويد. فروشنده ها هم بعضا بدون روسري و با حجابي نامناسب از مشتري ها پذيرايي مي كنند. بسياري از اين فروشگاهها و مزونها در فضای مجازی دارای سایت هم هستند.
    داستان تهران: 5 سال تبعيد از تهران در انتظار مانكن ها و زنان بدحجاب
    هر چند اين روزها پدیده مانكنهاي خياباني تا شوهای زیرزمینی لباس گسترش یافته است ولي در ارديبهشت ماه سال 86 دادستان وقت تهران اعلام كرد: مطابق ماده 638 قانون مجازات اسلامي عمل افرادي که با ظاهر و پوشش نامناسب در ملاءعام عفت عمومي را جريحه دار مي کنند جرم محسوب شده و براي مرتکب آن مجازات حبس و جزاي نقدي مقرر شده است. همچنين در صورتي که اين مجازات تاثيري در اين افراد نداشته باشد مطابق مفاد ماده 19 قانون مجازات اسلامي درخواست مجازات تکميلي و تتميمي خواهد شد که به موجب آن تا 5 سال تبعيد از تهران يا اقامت اجباري در منطقه اي ديگر درخواست مي شود.

    نكته قابل تامل

    نكته قابل تامل در اين گزارش ميداني را می توان از زبان مانكن هاي خياباني شنید. آنها می گویند نظارت جدی و يا برخوردي قاطع از سوي سازمانهاي نظارتي و انتظامي بر فروش و عرصه بازار بزرگ لباس و مد وجود ندارد. يكي از مانكن ها مي گوید: «بسياري از مزون ها بدون هيچگونه ترس و دلهره اي هر طور كه مي خواهند كار مي كنند و مد و فشن عرضه مي كنند. به قول معروف نه الگويي است و نه آيين نامه و ضوابطي. ما هم كه مانكن هستيم و هر چه به ما بدهند تن کرده و براي تبليغ اقدام مي كنيم. به اعتقاد من گزارش گرفتن و مصاحبه كردن با مزون ها و مانكن ها مشكل شما خبرنگاران را حل نمي كند و بايد برويد سراغ مسئولاني كه هر وقت تب مي كنند دستور مي دهند و بعد از مدتي فراموش مي كنند. »

    يكي از طراحان مزون هم می گوید: «خدا را شكر كه در اين يك مورد هنوز كشور بي قانون است و داريم زندگي مان را مي كنيم. شما هم برويد سراغ سوژه هاي ديگر و كاري به سبک لباس و سليقه و مد مردم نداشته باشيد.»

    با این همه هر چند مانكن ها و مزونها از اين بي قانوني و عدم نظارت راضي هستند اما در این میان بی توجهی وزارت ارشاد، مجلس و نيروي انتظامي به عنوان متولي نظارت بر اماكن و مشاغل در نوع خود قابل تامل است.


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود