صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161

    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم




    با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم:

    در آغاز رسالت پيامبر اعظم(ص)، كفار قريش بسیار تلاش داشتند، نواي آسماني قرآن به گوش كسي نرسد.

    لذا به افرادی كه به مكه وارد مي شدند و به کنار کعبه می آمدند؛ توصيه مي كردند كه پنبه در گوش كنند تا مبادا صوت قرآن، آنها را متحول سازد!

    اما هر بار كه آيه هاي نوراني قرآن با صوت دلرباي پيامبر(ص) طنین مي انداخت؛ چنان جذبه اي ایجاد می کرد كه غريبه ها، مشتاق به شنيدن آن مي شدند.

    پنبه ها را از گوشها بیرون انداخته و پس از شنیدن آیات الهی چنان شوری در سر می یافتند که براي هميشه از بت و بت پرستي رو مي گرداندند.

    به شهر و ديار خود برمي گشتند و قوم و خويشان را به آئین نجات بخش اسلام آگاه مي کردند و آنان را به رستگاري رهنمون مي شدند.

    اکنون نیز گوئی استکبار جهانی با رسانه های ویرانگر خود لحظه به لحظه سفارش کفار قریش را در گوش مسلمان و غیر مسلمان فریاد می کند که پنبه در گوش کنید!

    آیا وقت آن نرسیده که لااقل ما مسلمانها پنبه ها را از گوش بیرون کنیم واین ندای روح افزا و دل انگیز را بشنویم و جان خویش را نورباران کنیم؟؟؟.

    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    چرا کلام الهی ما را آتش نمی زند؟!

    مشركين مكه وقتي ديدند كسي راياراي ايستادن در برابر كلام خدا نيست و آیات قرآن، نفوذ ویژه ای بر روي مردم دارد و يكي پس از ديگري به او مي پيوندند، به ستوه آمدند.
    لذا به سراغ يكي از بزرگانشان به نام "عتبه" كه در فصاحت استاد بود رفتند و او را به نزد پيامبر(ص) فرستادند تا راهي براي خاموش كردن و مبارزه با او را پيدا كنند.

    چند نفر خواستند وي را همراهي كنند تا مبادا او نيز تسليم شود ولي عتبه گفت: خودم تنها مي روم تا ببينم چه بايد كرد؟
    وقتي خدمت پيامبر(ص) رسيد، گفت:
    اي محمد از اين اشعارت برايم بخوان.
    رسول خدا فرمود: من اهل شعر نيستم.
    گفت: سخنت را بخوان.
    فرمود: سخن من نيست سخن رب العالمين است.
    گفت: بسيار خوب همين را براي من بخوان.
    پيامبر(ص) قرائت سوره "فصلت - حم دخان" را آغاز کرد؛ تا رسيد به اين آيه:
    فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنذَرْتُكُمْ صَاعِقَةً مِّثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ
    يعني: اگر روي گرداندند، پس بگو: من شما را بیم می دهم از صاعقه اي چون صاعقه عاد و ثمود.

    تلاوت پیامبر به اینجا که رسید، "عتبه" تكان خورد؛ ديگر نمي توانست تحمل كند!
    دستش را نزديك لبان مبارك پيامبر(ص) آورد و آن بزرگوار را قسم داد كه ادامه ندهد!!!
    گيج و منگ به سوي مشركين برگشت،
    ابوجهل و ديگران او را سرزنش كردند و گفتند:
    تو هم به محمد(ص) ایمان آوردی؟
    گفت: نه، ليكن سخنش نه شعر است نه خطابه.
    سخن او نمی تواند سخن بشر باشد!
    مرا آتش زد!!!


    اکنون چه خوب است که از خود بپرسیم:

    چرا کلام الهی ما را آتش نمی زند؟!

    ما دچار چه نوع بیماری ویرانگری شده ایم که کلام خدا در ما اثر نمی کند؟!

    آیا لازم نیست در پی درمان این درد جانکاه خویش باشیم؟!

    آری! اگر آیات قیامت و عذاب و دوزخ ما را نمی ترساند و به فکر فرو نمی برد، حتما بیماریم و باید به فکر پیدا کردن راه نجاتی از این بیماری باشیم.

    لازم است سخن طبیبان وارسته را بشنویم و بفهمیم که چه بلائی بر سر دلهای خود آورده ایم؟!

    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    با رهنمود مولایمان علی(ع) به قرآن بنگریم!

    وَ تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ أَحْسَنُ الْحَدِيثِ
    قرآن را فرا گيريد كه نيكوتر سخن است،

    وَ تَفَقَّهُوا فِيهِ فَإِنَّهُ رَبِيعُ الْقُلُوبِ
    و در ژرفايش بينديشد كه قلبها را بهاران است.

    وَ اسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإِنَّهُ شِفَاءُ الصُّدُورِ
    و از پرتوش درمان جوييد كه بيماريهاى درون را درمان است

    وَ أَحْسِنُوا تِلَاوَتَهُ فَإِنَّهُ أَنْفَعُ الْقَصَصِ
    و سرانجام آن را نيكو تلاوت كنيد كه زيباترين داستان است.

    وَ إِنَّ الْعَالِمَ الْعَامِلَ بِغَيْرِ عِلْمِهِ كَالْجَاهِلِ الْحَائِرِ الَّذِي لَا يَسْتَفِيقُ مِنْ جَهْلِهِ
    آرى، آن عالمى كه بر خلاف علم خود عمل مى‏كند، چونان نادان حيرت زده‏اى باشد كه هيچ گاه از خواب جهل بيدار نگردد.

    بَلِ الْحُجَّةُ عَلَيْهِ أَعْظَمُ
    بلكه برهان محكوميت او، بزرگتر

    وَ الْحَسْرَةُ لَهُ أَلْزَمُ
    و افسوسش گريبانگيرتر است!

    وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَلْوَمُ
    و او در محضر الهى، مورد سرزنش بيشتر
    صبحى صالح، خطبه 110، ، صفحه‏ى 164

    پس به این فرمانهای حیات بخش مولایمان عمل کنیم:

    1 - ابتدا در پی یادگیری قرآن باشیم.

    2 - پس از یادگیری؛ در آیات نورانی الهی بیندیشیم. اندیشه ای که بهار تازه ای در دلهای ما بیافریند.

    3 - شفای بیماریهای روحی و روانی و اخلاقی و رفتاری خویش را در این اندیشه ها بجوئیم.

    4 - تلاوتی دل انگیز را از آن انجام دهیم، تا آیات الهی بردل و جانمان بنشیند و قلب و روحمان را تسخیر نماید.

    5 - از همه مهمتر؛ عمل به فرامین آن را، پراهمیت ترین مسئله زندگی خویش قرار دهیم و عمل به اندیشه قرآنی را اولین و جدی ترین کار خویش بدانیم. زیرا کسی که این حقایق هستی بخش را بفهمد و عمل نکند؛ به بدترین افسوسها گرفتار خواهد شد و...

    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم









  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161




    جايگاه عاشقان


    در روايت نقل شده است روزي مردي از انصار نزد پيامبر آمد و گفت:

    اي رسول خدا! مرا تاب دوري شما نيست و بسا در منزل به ياد شما مي افتم.

    ناگاه اهل منزل را وا مي نهم و به سوي شما مي شتابم تا به ديدارتان آرام گيرم!

    اما اكنون اين دغدغه مرا مي آزارد كه چون قيامت برپا گردد؛

    و شما در اعلا عليين بهشت جاي گيريد، دستم از دامنتان كوتاه شود!


    چون اين كلام پرسوز از عمق جان وي به اخلاص برآمد، خطاب الهي رسيد كه:


    «و من يطع الله و الرسول فاولئك مع الذين انعم الله عليهم من النبيين و الصديقين و الشهداء و الصالحين و حسن اولئك رفيقا»

    آنان كه خدا و رسول را فرمان برند، با كساني محشور شوند كه خدا به آنان نعمت داده است،

    يعني با پيامبران، صديقان، شهدا و صالحان

    چه رفقای خوبی هستند اینها! (نساء-69)

    مجمع البيان، ج3، ص72



    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم








  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    دعای درستی نکرده ای!

    پيامبر بزرگوار اسلام صلّى اللّه عليه و آله همواره جوياى حال ياران خويش بود.


    روزی شنيد كه يكى از يارانش بيمار شده. به عيادت او رفت و جوياى حالش شد.

    بيمار گفت: نماز مغرب را با شما به جماعت خواندم،

    شما سوره ((قارعه)) را خواندى، آنچنان تحت تاءثير قرار گرفتم كه به خدا عرض كردم:

    خدايا! اگر در نزد تو گنهكارم، طاقت عذاب آخرت را ندارم، در همين دنيا مرا عذاب كن!


    اكنون مى بينيد كه بيمار شده ام!

    پيامبر فرمود: دعاى درستى نكرده اى!

    مى بايست در دعا، از قرآن سرمشق بگيرى؛ آنجا كه مى فرمايد:


    رَبَّنا آتِنا فى الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فى الاَّْخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّار
    (سوره بقره آیه 201)


    پروردگارا هم در دنيا و هم در آخرت، به ما پاداش نيك بده و ما را از عذاب دوزخ نگهدار.

    آنگاه پيامبرصلّى اللّه عليه و آله براى او دعا كرد و او از بيمارى نجات يافت.

    سفينة البحار، 1 / 208.

    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم




  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    .... و هنگام بیداری ما کی فرا می رسد؟

    خداوند در آيه 24 سوره محمد صلى الله عليه و آله و سلم مى‏فرمايد: «أفلا يتدبرون القرآن أم على قلوب أقفالها»
    يعنى «آيا در قرآن تدبر نمى‏كنید؟! آيا دلهايشان قفل شده است؟!».


    اين آيه حاكى از اين حقيقت است كه تدبر در آيات قرآنى موجب بیداری و آگاهی است، مگر اينكه انسان به دست خودش قفل يا قفلهايى كه مخصوص دلهاست و آنها را از كار مى‏اندازد و از حركت باز مى‏دارد، بر دل خويش بزند.

    شنيدن آيات و يا تلاوت آنها، و به خود نيامدن و بيدار نگشتن، مسئله ساده‏اى نيست و نمى‏شود به آسانى از كنار آن گذشت.

    هميشه بوده‏اند و نيز هستند كسانى كه آيات قرآنى را تلاوت نموده و يا شنيده‏اند و متنبه شده و بيدار گشته و به راه افتاده‏اند، كما اينكه، بسيار بوده و هستند كسانى كه آيات قرآن را هميشه تلاوت كرده و يا شنيده‏اند و ليكن در غفلت خويش باقى مانده‏اند.


    گاهى تلاوت و يا استماع يك آيه از آيات قرآن آنچنان در وجود كسى اثر گذاشته و در دل ‏او نشسته است كه بكلى او را منقلب نموده و سخت به خود آورده و همه اوهام و خيالاتش را درهم ريخته و او را بيدار کرده است، آنهم به نحوى كه كاملا موجوديت خيالى گذشته را بهم ریخته و به دنیائی تازه و نورانی راهنمائی کرده است.

    مى‏گويند، فضيل بن عياض راهزن بود و دزدی مى‏كرد. به زنى عاشق شد. به هواى او قصد منزل وى نمود. در همانحال كه از ديوار بقصد او بالا مى‏رفت، از كسى كه در آن نزديكى مشغول تلاوت قرآن بود اين آيه را شنيد كه: «الم يأن للذين آمنوا ان تخشع قلوبهم لذكر الله و ما نزل من الحق» (آيه 16 سوره حديد).


    يعنى «آيا براى آنان كه ايمان آورده‏اند وقت آن نرسيده است كه دلهايشان روى به خدا متعال آورده و به ياد او بوده و پذيراى حق و حقيقت گردند؟!».


    فضیل همينكه اين آيه را شنيد، گفت: «يارب قد آن» يعنى «پروردگارا، وقت آن رسيده است». سپس از همانجا منصرف شد و برگشت و راه عبادت و زهد و مجاهدت در پيش گرفت.

    امید داریم با عنایت و لطف پروردگار، زمان به خود آمدن ما نیز هرچه زودتر فرا برسد؛ و این ممکن نیست مگر اینکه قفل دلهایمان را باز کنیم و آیات الهی را با گوش جان بشنویم. انشاءالله.

    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم





  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    چرا وقت غرق شدن خدا را صدا می‌زنی؟!

    در حدیث مناظره‌ی حضرت امام صادق علیه‌السّلام با شخص ملحدی آمده است که:
    حضرت از او می‌پرسد: آیا کشتی سوار شده‌ای؟
    وی جواب می‌‌دهد: آری

    حضرت می‌فرماید: هیچ اتّفاق افتاده که کشتی شما غرق شود؟
    عرض می‌کند: آری.
    حضرت می‌فرماید: در آن وقت آیا قلبت متوجّه جایی شده که تو را از مهلکه نجات دهد؟
    می‌گوید: بله،
    بعد حضرت می‌فرماید: «همان خداوند عالمیان است.»
    بحارالانوار، ج3، ص 41، روایت 16

    اکنون به مفاهیم زیبای این آیه قرآن کریم دقت کنیم:

    وَ إِذا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلاَّ كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ(سوره لقمان آیه32)

    و هر گاه كه (دريا طوفانى شود و) موجى مانند كوه‏ها آنها را فرو گيرد؛ در آن حال خدا را با عقيده پاك و اخلاص كامل در دين مى‏خوانند
    و چون باز به ساحل نجاتشان رساند بعضى بر سبيل قصد(طاعت و شكر خدا) باقى مانند (و بعضى به كفر شتابند)
    و آيات ما را انكار نمى‏كند جز آن كس كه غدّار و عهد شكن و كافر و ناسپاس است.



    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم



  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    آفرینش بهشت و دوزخ

    اباصلت هروي نقل كرده است: از امام رضا(ع) سؤال كردم:

    يا ابن رسول الله! بفرماييد كه؛ آيا بهشت و دوزخ، در حال حاضر آفريده شده و موجودند؟

    امام رضا(ع) قاطعانه فرمودند:

    «البته كه موجودند. هنگامي كه رسول خدا(ص) به معراج برده شدند، وارد بهشت شده و دوزخ را نيز ديدند!

    آخر بعضي ها مي گويند، «بهشت و دوزخ» در حال حاضر، مقدر شده ولي هنوز آفريده نشده اند!».


    امام رضا(ع) كه گويا از اين عقيده برآشفته بود، فرمودند:

    اين گروه از ما نیستند و ما از آنها نیستيم!

    كسي كه آفرينش بهشت و دوزخ را انكار نمايد، رسول خدا(ص) و ما را دروغ گو خوانده و از ولايت ما بهره اي نداشته و در آتش دوزخ جاودانه خواهد بود.


    خداوند عزوجل فرمود:
    «هذه جهنم التي يكذب بهاالمجرمون، يطوفون بينها و بين حميم آن» (الرحمن- 44).

    اين همان دوزخي است كه مجرمان، آن را تكذيب مي كنند، در حالي كه اينك ميان آن جهنّم و در حميم سوزان آن مى‏گردند.

    عيون اخبارالرضا، ج1، ص115



    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم


  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    پاسخ کوبنده غلامِ علی(ع) به حجاج خونخوار

    امام هادي عليه السلام می فرمایند:
    قنبر، غلام امير مؤمنان، بر حَجّاج بن يوسف وارد شد.
    [ حجّاج] به او گفت:تو چه کاري براي علي بن ابي طالب مي کردي؟
    گفت: برايش آب وضو مي آوردم.



    گفت:او هنگامي که وضويش را به پايان مي برد، چه مي گفت؟
    گفت: اين آيه را مي خواند:


    فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلّ‏ِ شىَ‏ْءٍ حَتىَّ إِذَا فَرِحُواْ بِمَا أُوتُواْ أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ(44) فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ وَ الحْمْدُ لِلَّهِ رَبّ‏ِ الْعَلَمِينَ
    (45)
    الانعام


    پس چون پندهايي را که به آنها داده شده بود، فراموش کردند، درهاي هر چيزي [از نعمت ها] را بر آنان گشوديم تا هنگامي که به آنچه به آنها داده شده بود، شاد گشتند.

    پس ناگهان [گريبان] آنها را گرفتيم و يکباره نااميد شدند. پس سپاس، خداي پروردگار جهانيان را که ريشه ستمکارانْ برکنده شد».


    حَجّاج گفت:گمان دارم که آن را به ما تأويل مي کرد (و ما را مصداق خارجي آن مي دانست).
    گفت:آري.
    گفت: وقتی گردنت را بزنم، چه مي کني؟
    گفت:آن گاه، من خوش بخت مي شوم و تو بدبخت مي گردي.
    پس فرمان داد گردنش را بزنند.

    منبع: سایت ابوتراب


    قرآن؛ آرام جان! / با گوش جان؛ نوای دل انگیز قرآن را بشنویم



صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود