صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161

    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....




    اَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ (سوره عنکبوت آیه دوم)

    آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم رها مى‏شوند؛ و گرفتار فتنه نخواهند شد؟ و مورد آزمايش قرار نمى‏گيرند؟

    راغب گويد "فتن" در اصل گذاشتن طلا در آتش است. (احسن الحديث)
    حديث: يفتنون كما يفتن الذهب
    ثم قال : يخلصون كما يخلص الذهب (اصول كافي)

    درست است که انسانها در جریان فتنه ها و حوادثی که برای آنها پیش می آید، گرفتار درد و رنج و سختی می شوند؛ اما نتیجه اش برای آنها مثبت است.

    همانگونه که طلا را وقتی در آتش می گذارند، مواد اضافی آن جدا شده و خالص می شود و طلای ناب بدست می آید، انسانها نیز در کوران حوادث پخته مي شوند.

    خداوند قانون امتحان و آزمایش را در زندگی انسان قرار داده است؛ تا در جريان حوادث، جوهره خویش را نمودار سازد و با آبدیده شدن به رشد و تعالی برسد.

    آثار مثبت فتنه:
    علي (ع) می فرماید: خداوند بندگان خود را به انواع سختي ها امتحان مي كند تا:
    تكبر از دل آنها خارج گردد.
    و تذلل و حضوع در نفس آنان جایگزین گردد.
    و بدين وسيله مشمول فضل و رحمت خداوند شده.
    و موجبات عفو و آزادي و نجات از شرور و آفات براي آنها فراهم گردد.

    سپس آن حضرت اين آيه را تلاوت نمودند:
    احسب الناس من ان يتركوا ان يقولوا امنا و.... (تفسیر جامع)
    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....




  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    آیا گمان کرده اید که.....

    اَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ (سوره عنکبوت آیه دوم)

    آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم رها مى‏شوند؛ و گرفتار فتنه نخواهند شد؟ و مورد آزمايش قرار نمى‏گيرند؟

    این آیه میفرماید که با ادعا چیزی ثابت نمی شود؛

    پس از اظهار ایمان، انسانها مورد ارزیابی قرار می گیرند و گرفتار سختی ها و مشکلاتی خواهند شد.

    این مشکلات و گرفتاریها همان چیزی است که در آیه شریفه بعنوان "فتنه" از آن یاد شده است.

    ما در جریان انقلاب اسلامی، درگیر فتنه های گوناگونی شدیم.

    خود انقلاب يك آزمایش بود.

    خيلي ها بودند ادعاي انقلابي بودن می كردند، اما در فتنه هائی که پیش آمد، موفق بیرون نیامدند.

    آنها سختي ها را نمي خواستند. مي خواستند از ثمرات انقلاب بهره ببرند.

    وقتي سختي پيش آمد.... نتوانستند تحمل کنند! برگشتند و مردود شدند!

    خيلي ها بودند كه قبل از جنگ، ادعاي طرفداري از انقلاب مي كردند، اما در سختی های جنگ مردود شدند.

    در مقابل این مردودشدگان؛ عده ای وارسته که ادعای چندانی هم نداشتند؛ سربلند و پیروز شدند!

    آنان چنان صداقت و پاكي و طهارتی از خود نشان دادند که در تاریخ ماندگار شدند.

    انسانهای پاک نهادی که همه هستی خود را در طبق اخلاص نهادند؛ جان و جهان خویش را فدای انقلاب و امام کردند و فریاد زدند که:

    "مگر ما نباشیم که کسی جرأت کند؛ به این خاکی که بنام اسلام مطهر شده است، تجاوز کند."

    به راستی صحنه های بدیع فداکاری، که رزمندگان اسلام در طول هشت سال دفاع مقدس آفریدند، از شگفتیهای زندگی بشر در طول تمام تاریخ اوست!

    رزمندگانی که فقط با کلام خدا میتوان آنان را وصف کرد:

    مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا ﴿23﴾ احزاب

    از ميان مؤمنان مردانى‏اند كه به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا كردند؛

    برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در انتظار شهادتندند!

    هرگز از عقيده خود برنگشتند و آن را تبديل نكردند.



    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....





  4. تشکرها 4


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    تنها به دنبال علي برويد!

    اَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ

    آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم رها مى‏شوند؛ و مورد آزمايش قرار نمى‏گيرند؟

    غرض خداوند از «ايمان آوردن» مردم، تنها اين نيست كه به زبان بگويند: ايمان آورديم؛

    بلكه غرض حقيقت ايمان است.

    ايماني كه تند بادهاي فتنه، آنرا تكان نمی دهد و دگرگوني حوادث، دگرگونش نمی سازد، بلكه هر چه فتنه ها بيشتر فشار بياورد، ايمان آنان ريشه دارتر و پايدارتر می گردد. (تفسیر المیزان).


    ابن شهر آشوب روايت كرده :

    موقعي كه اين آيه نازل شد پيامبر به ما فرمود :

    احسب الناس... زود باشد كه بعد از من حوادث ناگواري روي دهد؛ بطوري كه اين مردم به روي يكديگر شمشير بكشند و بعضي اقدام به كشتن بعضي ديگر نمايند و از يكديگر بيزاري جويند .

    اي عمار! اگر به چنين روزي برخورد كرديد بر شما باد كه به ذيل دامن «علي» توسل جوئيد!

    چنانچه تمامي مردم به راهي ديگر بروند؛ شما تنها به دنبال علي برويد!

    زيرا هر گز علي شما را به ضلالت رهبري نمي كند! (تفسیر جامع)

    صدق رسول الله صلی الله علیه و آله.


    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....




  6. تشکرها 3


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    آيا مردم پنداشتند.....؟

    احَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ

    آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم رها مى‏شوند؛ و مورد آزمايش قرار نمى‏گيرند؟

    غرض خداوند از (ايمان) آوردن مردم، تنها اين نيست كه به زبان بگويند : ايمان آورديم،


    بلكه غرض «حقيقت ايمان» است.

    ايماني كه تند بادهاي فتنه ها آنرا تكان نمي دهد و دگرگوني حوادث، دگرگونش نمي سازد،

    بلكه هر چه فتنه ها بيشتر فشار بياورد، ايمان انسان باید ريشه دارتر و پايدارتر گردد.


    مسلمين در صدر اسلام، گرفتاريهاي سختي پيدا كردند.

    هر كس ايمان مي آورد چه بلاهائي كه بر سر او نمي آورند.


    با اين همه فشارها، بازهم در حدیثی
    خطاب به مسلمین صدر اسلام آمده است:


    هنوز شما به پاي امت هاي پيشين نرسيده اید؛ در ميان امت هاي گذشته، كساني بوده اند كه آنها را با اره دونيم مي كردند! با وجود اين از دين بر نمي گشتند!

    با شانه هاي آهنين گوشت و پوست آنها را از استخوانهايشان جدا مي كردند تا از دين بر گردند، اما بر نمي گشتند!

    آنها را لاي ديوارها مي گذاشتند و روي آنها بنا مي كردند!



    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....




  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    اولین فتنه پس از شهادت رسول الله(ص)

    احَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ


    آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند ايمان آورديم رها مى‏شوند؛ و مورد آزمايش قرار نمى‏گيرند؟

    از امام حسين(ع) روايت شده:

    چون اين آيه نازل شد پدرم از پيغمبر(ص) سئوال نمود:


    اين فتنه چيست؟

    فرمود: اي علي! تو به این فتنه مبتلا مي شوي و جمع كثيري با تو مخاصمه و عداوت مي نمايند، پس براي مبارزه آماده باش!


    (تفسیر جامع)

    آری يكي از فتنه هائ دردناکی كه دامن جامعه اسلامي را گرفت، فتنة «خلافت» و جانشيني پيامبر بود.

    عباس نزد علي(ع) آمد و گفت : بيا تا مردم با تو بيعت كنند.

    او فرمود: مردم را چگونه مي بيني‌؟ بيعت مي كنند يا نه؟

    عباس گفت: آری بيعت مي كنند!

    علی(ع) که سخن عباس را باور نداشت، فرمود:

    (اگر اینگونه باشد) پس قول حق تعالي چه می شود:


    الم احسب الناس ان يتركوا ان يقولوا...


    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....




  9. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161




    آه....... آه...... از تنهائی علی(ع)......


    همه چیز از آن روز دوشنبه شروع شد؛ یعنی نود و پنج روز قبل از شهادت فاطمه زهرا(س).

    روزی که پیامبر(ص) رحلت کردند. امام علی(ع) و بنی هاشم در خانه پیامبر(ص) مشغول غسل و کفن پیامبر(ص) بودند.

    کوچه های مدینه خلوت بود و همه در سقیفه جمع شده بودند.

    هنوز چند ساعتی از رحلت پیامبر(ص) نگذشته بود که بین مهاجرین و انصار و میان اوس و خزرج بر سر جانشینی پیامبر(ص) نزاع سختی در گرفت؛

    این کار آن قدر مردم را مشغول کرده بود که از بدن شریف حضرت رسول به کلی غافل شده بودند.

    خبر بیعت مردم را با خلیفه اول، وقتی به حضرت دادند که با بیل قبر شریف پیامبر(ص) را هموار کرد.

    علی(ع) پس از شنیدن خبر، ابتدای سوره عنکبوت را تلاوت فرمودند:

    «الم،اَحَسَبِ الناس ان یترکوا ان یقولوا آمنو و هم لا یفتنون...»

    و این تازه اول ماجرا بود:

    نود و دو روز قبل از شهادت آن بانوی دو جهان؛ وقتی امام(ع) از مسجد خارج شدند قدری در بیابان راه رفتند و به حدود 30 گوسفند برخورد کردند و فرمودند:

    اگر به اندازه ی تعداد این گروه یار می داشتم!......

    بعد از یک سخنرانی، 360 نفر با علی(ع) بیعت کردند که تا پای جان از او حمایت کنند.حضرت فرمود:

    بروید و فردا با سرهای تراشیده شده در محله «احجار الزیت» نزد من بیایید.

    حضرت فردای آن روز با سر تراشیده بر سر قرار رفت؛

    تنها پنج نفر آمدند؛ اول ابوذر،بعد مقداد و سپس حذیفه ابن یمانی و بعد عمار یاسر و سلمان آمدند.

    آه....... آه...... از تنهائی علی(ع)......


    منبع: رنجها و فریادهای فاطمه(س) – محمّد محمّدی اشتهاردی.



    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....




  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161




    چرا خداوند انسان را آزمایش می کند؟


    سوال: آزمون به خاطر كسب آگاهى صورت مى پذيرد، خدا كه از درون و برون، و گذشته و آينده انسان آگاه است چه نيازى به امتجان بندگان دارد؟

    پاسخ آیت الله العظمی سبحانی:

    آزمايش هاى الهى، يك سنت همگانى است كه به فرد و يا گروه خاصى اختصاص ندارد; بلكه تمام افراد، به تناسب امكانات و استعدادهاى خود، در معرض امتحان قرار مى گيرند.

    قرآن به همگانى بودن آزمايش هاى الهى تصريح نموده و مى فرمايد:

    (أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الجَنَّةَ وَلَمّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ البَأْساءُوَالضَّرّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالّذينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَريبٌ).

    «آيا گمان كرديد كه وارد بهشت مى شويد بدون اين كه حوادثى چون رويدادهاى گذشتگان به شما برسد، به آنان دشوارى و ناراحتى رسيد و پيامبر و افراد با ايمان گفتند يارى خدا كجا است؟(به آنان گفته شد) يارى خدا نزديك است».

    البته اين جمله «يارى خدا كجا است» نه به معنى اعتراض است، بلكه يك نوع دعا و درخواست كمك از خدا مى باشد.

    مهم ترين مسئله، آگاهى از انگيزه هاى امتحان است و يكى از آن ها اين است كه توانايى ها و شايستگى هاى نهفته در افراد، در سايه امتحان، نمود پيدا مى كند و از اين طريق، افراد به كمال مطلوب خود نزديك تر مى شوند.

    واگر امتحان و آزمايش در كار نبود، كمالات نهفته در درون افراد به صورت گنج پنهان باقى مى ماند و خود را نشان نمى داد.

    همگى مى دانيم فلزات در كوره آتش، آبديده تر و تواناتر مى شوند وبر عمر فلز افزوده و به آن توان و ويژگى خاصّى مى بخشد.

    انسان مورد امتحان قرار گرفته و فشار ديده، آن چنان راه زندگى را مى آموزد كه مشكلات براى او به صورت امر عادى در مى آيد و براى ادامه ى زندگى، فكر و انديشه خود را به كار مى اندازد و براى رهايى خود، چاره اى مى انديشد و كمالى را كه قبلاً به صورت زمينه در دل او وجود داشت به فعليت كامل مى رساند.

    امير مؤمنان در سخنان كوتاه خود يادآور مى شود كه، هرگز نبايد ازخدا خواست تا ما را به امتحان نبرد; زيرا جهان آفرينش، جهان آزمون است.

    بلكه بايد از خدا خواست كه ما را دچار امتحان هايى نسازد كه از عهده آن برنياييم. آن گاه امام انگيزه آزمايش الهى را به اين شكل بيان مى كند و آن اين كه: هدف آشكار ساختن صفات خوب و بدى است كه به انسان شخصيت مى بخشد.

    منبع: حوزه


    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....




  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161




    در هنگامه فتنه چگونه رفتار کنیم



    هنگامی که فتنه ای در جامعه ایجاد می شود، یکی از روشهای کارساز برای آرام کردن جامعه "احسان و نیکی" به مردم است

    امیرالمؤمنین علي علیه السلام در نامه 18 نهج البلاغه، نيكي كردن به مردم فتنه‌زدة بصره را به ابن عباس سفارش می کند:
    *فَحَادِثْ اَهْلَهَا بِالاِحْسَانِ اِلَيْهِمْ؛*
    با مردم به نيكي رفتار كن.


    آن امام همام بهترين راه براي آرام كردن مردم را به مضمون آية شريفة زیر، رفتار پسندیده با آنان می داند:
    *وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لاَ السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَميمٌ؛* (فصلت 34 ـ 35)
    هرگز نيكي و بدي يكسان نيستند، بدي را با نيكي دفع كن، ناگاه [خواهي ديد] همان كس كه ميان تو و او دشمني است، گويي دوستي گرم و صميمي است.

    امام علیه السلام در كلمات قصار خود نیز به اين معنا اشاره فرموده و به صورت یک اصل كلي مي‌فرمايد:
    *عَاتِبْ أَخَاكَ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ وَ ارْدُدْ شَرَّهُ بِالْإِنْعَامِ عَلَيْه؛* (نهج البلاغه، حكمت 158)
    برادرت را به هنگام خطا كردن با نيكي سرزنش كن و شرّ او را از طريق بخشش، از خودت دور ساز.


    امیرالمومنین به ما می آموزذ كه اين روش، تنش اجتماعي را كاسته و مردم را با برنامه‌هاي حكومت همراه مي‌كند.


    مولاي متقيان علیه السلام در جای دیگری از نهج البلاغه مي‌فرمايد:
    إِنَّ إِحْسَانَكَ إِلَى مَنْ كَادَكَ مِنَ الْأَضْدَادِ وَ الْحُسَّادِ لَأَغْيَظُ عَلَيْهِمْ مِنْ مَوَاقِعِ إِسَاءَتِكَ مِنْهُمْ وَ هُوَ دَاعٍ إِلَى صَلَاحِهِمْ؛
    (غرر الحكم و درر الكلم، عبد الواحد آمدي)


    خوبي كردن تو به دشمنان و حسودان، از بدي كردنت به آنها در ايشان مؤثرتر است و موجب اصلاح آنان مي‌شود.

    البته حساب فتنه گرانی که جامعه را به آشوب می کشند، جداست. زیرا با آنان باید با قاطعیت رفتار کرد، همانگونه که علی علیه السلام با خوارج فتنه گر برخورد کرد.


    بطورکلی در جریان فتنه، با دو دسته از افراد روبرو هستیم:
    دسته اول بانیان فتنه و آنان که با بهانه های مختلف جامعه را به آشوب می کشند.
    دسته دوم کسانی هستند که فریب شعارهای حق نمای دسته اول را خورده و دنبال آنها به راه می افتند.


    بانیان فتنه چنان ماهرانه حق را با باطل می آمیزند و قیافه حق نما به خود می گیرند که بسیاری از مردم، فریب سخنان آنان را خورده و بدنبال آنان راه می افتند.

    برای دسته دوم با مهربانی و گذشت باید حقایق را روشن کرد و فریبکاریهای فتنه گران را آشکار نمود؛ همانگونه که با دسته اول باید قاطعانه برخورد کرد.


    معنای فتنه در قرآن / آيا مردم پنداشتند كه با گفتن: «ايمان آورديم» رها مى‏شوند؛ و ....




  12. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    133
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 18 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ ﴿2﴾ وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۖ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّـهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ ﴿3﴾

    آيا مردم گمان كرده اند كه رها مي شوند، به اينكه گويند ايمان آورده ايم و (حال آنكه) ايشان (به عكس العمل به آيات الله) آزموده نشده باشند؟ و يقينًا از قبلشان كساني را آزموده ايم. پس، يقينًا (به استناد نامه اعمال) الله كساني را كه راست گفته اند مي شناسد و يقينًا دروغگويان را (نيز) مي شناسد.

    آيه « إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ وَإِن كُنَّا لَمُبْتَلِينَ ، مؤمنون : 30 » اعلامی است (که مانند آزمون گذشتگان « ص : 24 و 32 و 41، بقره : 124 ») آزمون الله با اجرای دقيق فرمان آيات « مزمل : 1-8 و20، فجر : 5، زمر : 11-15، شعرا : 218-220، ذاريات : 15-19، سجده : 15-16 » يا « علق : 6-14، قلم : 8-16، عبس : 1-10، قيامت : 16-19، يونس : 61، انعام : 112، ناس، فلق، انعام : 35، رعد : 31 و 38، مؤمنون : 55 و 56 و 62، آيه 9 »، « انسان : 2، هود : 7، حجر : 24، انعام : 165، كهف : 7، نحل : 92، ملك : 2، بقره : 8 و 155 و 244، آل عمران : 142، مائده : 48 » برتحقق « وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ ، روم : 47، مجادله : 21، والعصر » در زمان پيغمبر.در مكه به ظاهر از ديد و نظر دنيا خواهان برای مؤمنان جز ضرر دنيائي تصور نمي شد و عمل و علاقه به سخنان الله شاخصي بود « قصص : 52-54، 57، اسراء : 107 » ولی با نزديک شدن منافع حكومت، آغازی بر رفتاري متفاوت به اشاره آيات « محمد : 20، بقره : 67-71 و 155 و 214 و 250، انفال : 6، آل عمران : 122 و 140 و 153، احزاب : 10-20، توبه : 16 » و در مدينه در مقايسه با مشمولان آيه « اعراف : 129 و حجرات : 17 » آزمون جنگ، درجاتی را نمايان ساخت، لذا اولين بار ذكر كلمه منافق در اين سوره و تذكر آيات 10 و 11 و 46 و 56-60 با مشابهت با « بقره : 204، آل عمران : 142 » و « بقره : 77، وَاللّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ، بقره : 220 ، آل عمران : 29، نساء : 63، مائده : 97 و 99، محمد : 20 و 22 و 30 و 31، انفال : 1و 5 و 6 » و عبارت « وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ » در آيه 10 از تقارن عملی شدن پيشگوئي آيه روم : 4 و 5 و منافعي (غنائمي) براي مؤمنين است.

    أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ أَن يَسْبِقُونَا ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ﴿4﴾

    آيا كساني كه بدي ها را (در عكس العمل به قرآن) عمل مي كنند، گمان كرده اند از ما (الله) سبقت مي گيرند؟ بد است، آنچه قضاوت مي كنند.

    وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّـهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّـهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّـهِ وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّـهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ ﴿10﴾ وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّـهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنَافِقِينَ ﴿11﴾

    و از بين مردم كساني مي گويند، به (آيات) الله ايمان آورده ايم. پس، هرگاه در (راه) الله اذيت شوند، آزمودن مردم (سابقون و اصحاب يمين) را مانند عذاب الله قرار مي دهند و اگر ياري از پروردگارت (به مؤمنان) آيد در آن صورت مي گويند، ما با شما بوده ايم و آيا الله به آنچه (در عکس العمل به آیات) در سينه هاي انسان ها است، دانا نيست؟ (يقينًابه طور مطلق دانا است) و تا يقينًا الله كساني را كه (به قرآن) ايمان آورده اند بشناسد و تا يقينًا منافقين را بشناسد.

    آيات « اعراف : 129، يونس : 89، غافر : 25، عنكبوت : 2 و 3، حج : 11، بقره : 108، نساء : 91، احزاب : 69، توبه : 49 و 98، مائده : 24 و 25 »

    وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿12﴾ وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًا مَّعَ أَثْقَالِهِمْ ۖ وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ ﴿13﴾

    و كساني كه انكار مي كردند به كساني كه ايمان آوردند مي گفتند، راه ما را پيروي كنيد! و (بار) گناهانتان را به دوش مي كشيم و (حال آنكه) ايشان چيزي (ذره ای) بردارنده (هيچ باري) از گناهانشان نيستند. يقينًا ايشان دروغگويند و يقينًا سنگيني بار ايشان و سنگيني هائي را با سنگيني شان، به دوش كشند و يقينًا در روز قيامت از آنچه افتراء مي زدند بازخواست شوند.

    « انعام : 31 و 71، نحل : 25 و 88، بقره : 166، توبه : 101 »
    « اعراف : 6، فرقان : 17 و 18، قصص : 65، انعام : 130، زمر : 69، نحل : 56، احزاب : 8، مائده : 109»، « قارعه : 6-9، اعراف : 8 و 9، يس : 54، اسراء : 13 و 14، زمر : 69، ‌كهف : 49، نحل : 25، انبياء : 47، مؤمنون : 102، زلزله : 7 و 8 »

    پس ميبینيد که معمائی نيست
    ویرایش توسط عبد : ۱۳۹۲/۰۷/۱۸ در ساعت ۲۰:۳۰


  13. #10


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود