جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تناقض برداشتی من از آیه 152 سوره آل عمران

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    367
    صلوات
    60
    تعداد دلنوشته
    3
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    20 روز 21 ساعت 7 دقیقه
    دریافت
    114
    آپلود
    0
    گالری
    0

    تعجب تناقض برداشتی من از آیه 152 سوره آل عمران





    سلام به همه
    تناقض برداشتی من از ایه 152 سوره ال عمران :

    با توجه به ایات حدود 140تا تقریبا 154 سوره ال عمران در مورد جنگ احد است .
    درایه 152خطاب به کسانی که در جنگ احد شرکت کرده بودند میگوید که ما به وعده خود برای پیروزی وفا کردیم اما شما سست شدید و اختلاف کردید و بعد دوباره میگوید خدا شما را بر غلبه بر انان بازداشت تا شما را بیازماید .در انتها هم میگوید خدا از شما درگذشت ...
    اگر کار خدا بوده پس چرا در ابتدا میگوید وعده پیروزی دادیم و در اخر هم میگوید ما شما را بخشیدیم در حالی که بخشیدن در اینجا معنایی نمیدهد .و اگر کار بنده بوده پس چرا میگوید ما شما را از غلبه بر انها بازداشتیم تا شما را ازمایش کنیم ؟؟؟؟

    اینها با هم تناقض دارد ...
    البته این تناقض در ایاتی که 140به بعد هم هست به صورت غیر محسوس تر دیده میشود اما در ایه بیشتر ...اگر ایات را بخوانید و به هم وصل کنید متوجه حرف بنده خواهید شد ...

    **********************************
    ایه 152 سوره ال عمران
    تفسير آيه 152) وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إ ذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّىَّ إِذَا فَشِلْتُم ْوَ تَنَزَعْتُمْ فِى الاَْمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَآ اءَرَيكُم مَّا تُحِبُّونَ مِنْكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُم مَّن يُرِيدُ الاَْخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ

    ترجمه :
    و قطعا خداوند وعده ى خود را (مبنى بر پيروزى شما در جنگ اُحد) محقّق گرداند، زيرا كه دشمن را با خواست او مى كشتيد، تا آنكه سست شديد و در كار (جنگ و تقسيم غنائم ) به نزاع پرداختيد و از (دستور پيامبر) نافرمانى كرديد، با آنكه خداوند (پيروزى و) آنچه را (از غنائم ) كه محبوب شما بود به شما نشان داده بود. برخى از شما خواهان دنيايند (و غنائم جنگى ،) و برخى خواهان آخرت (و شهادت در راه خدا). پس آنگاه خداوند شما را از (تعقيب ) آنان منصرف ساخت (و پيروزى شما به شكست انجاميد،) تا شما را بيازمايد، ولى از (خطاى ) شما درگذشت و همانا خداوند نسبت به مؤ منان ، صاحب فضل و بخشش است .

    سپاس از راهنمایی

    امان از لحظه غفلت که شاهدم هستی


    *****
    این جهان کوه‌است و فعل ما نـــدا

    باز گردد ایـــــن نـــداها را صــدا





  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    698
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    16 روز 11 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    2



    با نام و یاد دوست




    تناقض برداشتی من از آیه 152 سوره آل عمران






    کارشناس بحث: استاد هدی



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,123
    مورد تشکر
    119 پست
    حضور
    37 روز 8 دقیقه
    دریافت
    127
    آپلود
    0
    گالری
    13



    با سلام خدمت شما
    نقل قول نوشته اصلی توسط *zohreh* نمایش پست
    اگر کار خدا بوده پس چرا در ابتدا میگوید وعده پیروزی دادیم و در اخر هم میگوید ما شما را بخشیدیم در حالی که بخشیدن در اینجا معنایی نمیدهد .و اگر کار بنده بوده پس چرا میگوید ما شما را از غلبه بر انها بازداشتیم تا شما را ازمایش کنیم ؟؟؟؟
    در جريان جنگ احد و تمرد برخي مسلمين از دستور پيامبر اكرم - صلي الله عليه و آله و سلم - دو مطلب اتفاق افتاد .
    يكي ضعف اراده و سستي و تنازع و اختلاف كه در اثر دنيا طلبي بود و ديگري نتيجه ي اين عمل كه از دست دادن توفيقات قبلي و دوري از نصرت الهي است .
    خداوند متعال در آيه 152 سوره مباركه آل عمران ، كار اول را كه از معصيت كاران و متمردين از مسلمانان سرزده است به شيطان نسبت مي دهد- در آيه 155 همين سوره اين زلت و لغزش مسلمانان را به شيطان نسبت مي دهد و مي فرمايد : إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ- اما كار ديگر كه نتيجه ي آن عصيان بود را به خدا نسبت مي دهد زيرا پس از اينكه خداوند نصرت را نصيب مسلمين نمود آنان با تحكيم اراده و پيروي از دستور پيامبر اكرم - صلي الله عليه و آله و سلم - آنرا نگاه نداشتند بلكه با ضعف و دنيا طلبي و سستي و نزاع ، موجبات از دست دادن آن پيروزي و هيمنه و سلطه را فراهم نمودند و لذا خداوند مسلمين را از كافرين منصرف كرد و به حال خودشان پرداختند در واقع اين بخش كه به خداوند اسناد داده شده است ، جزاي عمل است .(1)

    (1)- بر گرفته از بنياد بين المللي اسراء ، تفسير سوره مباركه آل عمران ، جلسه 255
    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,123
    مورد تشکر
    119 پست
    حضور
    37 روز 8 دقیقه
    دریافت
    127
    آپلود
    0
    گالری
    13



    توضيحات استاد جوادي آملي در خصوص جمع دو استناد در اين آيه به شرح ذيل است :
    "اين عصيان كه منشاءش حبّ دنياست ﴿مِنكُم مَن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَن يُرِيدُ الآخِرَةَ﴾ باعث شد كه خداوند آن سلطه‌اي كه نصيب مسلمين كرده بود علي الكافرين آن را برداشت فرمود:﴿ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ﴾ شما را يعني مسلمين را از كافرين منصرف كرد به حال خودتان پرداختيد، اين انصراف مسلمين از كافرين در دو بخش قرآن مطرح شد در يك بخش به عنوان فشل و تنازع و عصيان مطرح شد در بخش ديگر هم به خدا اسناد داده شد.
    خب، جمع اين دو اسناد و دو بخش چگونه است؟ در قسمت اوّل فرمود كه شما ضعف اراده دامنگيرتان شد تنازع كرديد معصيت كرديد در اثر دنياخواهي بالأخره از آنها باز مانديد همين جريان را در جملهٴ بعد به خدا اسناد مي‌دهد مي‌فرمايد كه خداوند شما را از آنها منصرف كرده است اگر ضعف اراده و تنازع و عصيان و دنياطلبي مايهٴ انصراف از آنهاست چگونه اين انصراف را خدا به خود اسناد داد فرمود خداوند شما را منصرف كرد ﴿ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ﴾ و اگر اين كار، كار خداست پس چرا به عنوان ضعف اراده و تنازع در امر و عصيان و دنياطلبي تحليل شده است ظاهراً سرّش اين است كه اين كار اوّلي دارد و آخري، اوّل در اثر ضعف اراده زمينهٴ تنازع فراهم شد و عصيان محقق شد و ريشهٴ همهٴ اينها دنياطلبي بود كه اين كارها به عنوان معصيت است و از خدا دور است اين معنا را در همين سورهٴ مباركهٴ «ال‌عمران» آيهٴ 155 به عهده دارد كه فرمود: ﴿إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَي الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا﴾ اين استضلال است استضلال يعني طلب لغزش كردن و لغزاندن زلّت يعني لغزش ﴿اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ﴾ يعني اينها را لغزاند در اينجا فرمود كه منشاء لرزش و لغزش نظاميها در جنگ احد و مانند آن كار شيطان است شيطان اينها را لغزاند پس بخش اوّل اين قصّه كه مربوط به ضعف اراده و تنازع و عصيان است كه منشاء همهٴ اينها حبّ دنياست اين به شيطان اسناد يافت فرمود: ﴿إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا﴾ بخش پاياني‌اش كه نتيجهٴ اين كار است آن را خداوند به خود اسناد داد فرمود حالا كه در اثر ضعف اراده نزاع كرديد معصيت كرديد منشاءش هم دنياطلبي بود از آن به بعد خداوند شما را از حملهٴ كافران بازداشت شما را به خودتان مشغول كرد پس آن فشل و تنازع و عصيان و دنياطلبي كه كار شيطان است به خدا اسناد پيدا نكرده اين نتيجهٴ آن كار كه حق است به خدا اسناد دارد فرمود: ﴿ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ﴾ پس اين انصراف ابتدايي كار بد بود زلّت شيطان بود و به شيطان منصوب است و پايانش كه بازگيري است و جزاي عمل است خير است و به خدا منصوب است فرمود: ﴿ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ﴾"(1)


    (1)- بنياد بين المللي اسراء ، همان

    ویرایش توسط هدی : ۱۳۹۲/۰۶/۱۸ در ساعت ۲۰:۵۵
    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,123
    مورد تشکر
    119 پست
    حضور
    37 روز 8 دقیقه
    دریافت
    127
    آپلود
    0
    گالری
    13



    و در توضيح بحث ابتلا در اين آيه مي فرمايند :
    " پس صرف دو جهت دارد آن جهت شرّش براي شيطان است كه در همين سوره به شيطان اسناد پيدا كرد ﴿إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا﴾ و آن جهت جزايي و خيرش براي الله است كه فرمود: ﴿ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ﴾ خب اين جريانها براي چه است اصلاً فرمود اين كارها براي آزمون است كه شما در هيچ حادثه‌اي خوشحال نباشيد و در هيچ حادثه‌اي نگران نباشيد اگر خوب است مسرور نباشيد و اگر تلخ است نااميد نباشيد ما اين كار را كرديم در اوايل قصّه شما مقداري پيروزي ديديد شايد أحياناً به حساب خود آورديد الآن هم مقداري سختي مي‌بينيد شايد در حقانيت خود شك بكنيد اين چنين نيست، در صدر قصّه كه پيروزي نصيب شما شد ﴿لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ﴾ اين هم آزمون الهي بود در ذيل قصّه كه مقداري سرشكستگي دامنگيرتان شد اين هم يك امتحان الهي است ببينم چه مي‌كنيد ﴿لِيَبْتَلِيكُمْ﴾ كه مبادا در حوادث گوارا مسرور بشويد و در حوادث ناگوار غمگين چه اينكه اصل اين جريان در سورهٴ مباركهٴ «حديد» به اين صورت بيان شده است كه فرمود
    : ﴿مَا أَصَابَ مِن مُصِيَبةٍ فِي الْأَرْضِ وَلاَ فِي أَنفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِن قَبْلِ أَن نَبْرَأَهَا إِنَّ ذلِكَ عَلَي اللَّهِ يَسِيرٌ لِكَيْلاَ تَأْسَوْا عَلَي مَا فَاتَكُمْ وَلاَ تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ وَاللَّهُ لاَ يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُور﴾ چون در دنيا هر چه هست بالأخره امتحاني در كنارش هست جزاي محض نيست جزاي محض در همان دارالجزا است ...در اينجا كه فرمود: ﴿لِكَيْلاَ تَأْسَوْا عَلَي مَا فَاتَكُمْ وَلاَ تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ﴾ يعني براي اينكه كلّ حوادث دنيا چه گوارا چه ناگوار هر دو آزمون است گرچه كيفر نسبي است يا پاداش نسبي است اما به نوبهٴ خود تكليفي دارد. حالا اگر كسي بد كرد و تنبيه شد در مقابل اين تنبيه شاكر و صابر بودخب، راهش برمي‌گردد فيض الهي نصيبش مي‌شود و اگر در مقابل اين تنبيه تلخ و اين كيفر ناسپاسي كرد خب كيفر تلخ‌تري مي‌بيند مثل اينكه اگر كسي كار خيري نصيبش شد خداوند به او پاداش خيري داد اگر اين پاداش خير را شكر نهاد ﴿لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ﴾ نصيبش مي‌شود و اگر كفر نعمت كرد اين نعمت از دستش بيرون مي‌رود ﴿لِكَيْلاَ تَأْسَوْا عَلَي مَا فَاتَكُمْ وَلاَ تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ﴾ اينكه فرمود: ﴿ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيكُمْ﴾ بر همين اساس خواهد بود ولي چون اين گروه ايمانشان را حفظ كردند فقط عصيانشان در مرحلهٴ عمل بود نه در مرحلهٴ اعتقاد فرمود: ﴿وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ﴾ چرا چون ﴿وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَي الْمُؤْمِنِينَ﴾"(1)


    (1)- همان
    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود