جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: توسل مشروع و توسل نامشروع

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۶
    نوشته
    1,188
    تشکر:
    1
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    توسل مشروع و توسل نامشروع





    توسل مشروع و توسل نامشروع
    استاد محمّد غزالي
    درمورد روا و ناروا بودن (( توسل )) در بین بسیاری از علما اختلاف نظر وجود دارد . بر اثر عقب ماندگی فکری امت اسلامی در قرنهای اخیر و سر گرم شدن بسیاری به امور پیش پا افتاده و غفلت در مورد ثواب ایمانی و اعمالی بزرگ زمام کنترل امور ، این گونه از دست خارج شد. در حالی که از گوشه و کنار حکومت اسلامی کاسته می شد و اساس شریعت آماج حملات دشمنان قرار می گرفت و کم خردان در دارالإسلام در دام مجادله های تند و خشم آلود که آیا فلانی ولی هست یا نیست ؟ و آیا می توان به او توسل کرد یا نه ؟ گرفتار آمده بودند. از ملاحظه آن اوضاع و احوال تعجب برانگیز معلوم می شد که امت اسلامی ویژگی ها و برتری های علمی و اخلاقی خویش را فراموش نموده به تمام معنی شایستگی خود را برای رهبری و روشنگری از دست داده بود و مشمول همان مثلی شده بود که : (( دیوانگی انواع مختلفی دارد )) !.


    توسل مشروع و توسل نامشروع
    استاد محمّد غزالي
    درمورد روا و ناروا بودن (( توسل )) در بین بسیاری از علما اختلاف نظر وجود دارد . بر اثر عقب ماندگی فکری امت اسلامی در قرنهای اخیر و سر گرم شدن بسیاری به امور پیش پا افتاده و غفلت در مورد ثواب ایمانی و اعمالی بزرگ زمام کنترل امور ، این گونه از دست خارج شد.
    در حالی که از گوشه و کنار حکومت اسلامی کاسته می شد و اساس شریعت آماج حملات دشمنان قرار می گرفت و کم خردان در دارالإسلام در دام مجادله های تند و خشم آلود که آیا فلانی ولی هست یا نیست ؟ و آیا می توان به او توسل کرد یا نه ؟ گرفتار آمده بودند.
    از ملاحظه آن اوضاع و احوال تعجب برانگیز معلوم می شد که امت اسلامی ویژگی ها و برتری های علمی و اخلاقی خویش را فراموش نموده به تمام معنی شایستگی خود را برای رهبری و روشنگری از دست داده بود و مشمول همان مثلی شده بود که : (( دیوانگی انواع مختلفی دارد )) !.
    معانی (( وسیله )) در شریعت و عرف :
    در مورد معانی (( وسیله )) در شریعت و عرف تحقیق کردم و به این نتیجه رسیدم که از پنج صورت زیر فراتر نمی رود :
    1-توسل به ذات و صفات و اسامی حسنای خداوند به صورتی که در حدیثی آمده است :
    (( اللهم انی اسالک بانک انت الله الذی لا اله الا هو الاحد الصمد الذی لم یلد و لم یکن له کفوا احد ))
    ((پروردگارا ! از تو می خواهم ؛ زیرا به راستی تو خداوند عزو جل هستی که هیچ معبود و مستعانی به جز تو مشروعیت ندارد ، تنها بی نیازی هستی که از کسی نزاده و کسی از او زاده نشده و هیچ کس را با او هم شأنی نیست . ))
    باز همچون روایتی که در حدیث حفظ قران آمده است :
    (( اسالک بجلالک و نور و جهک ان تلزم قلبی حفظ کتابک کما علمتنی ))
    (( به حق جلال و عظمت و نور و جهت از تو می خواهم که قلب مرا برای حفظ کتابت همان گونه که آن را به من آموخته ای پایبند فرمایی ! ))
    (( اعوذ بر ضاک من سخطک و بمعافاتک من عقوبتک ))
    (( پروردگارا ! به خشنودیت در برابر خشمت و به بخشندگیت در برابر مجازات نمودنت پناه می برم .))
    دعای یکی از نیکمردان را بدین مضمون در کتابی خواندم :
    (( اللهم انی جئت منک الیک و لا شی اعز منک علیک ، فکن شفیعی لدیک... ))
    (( پروردگارا از تو به سوی تو آمده ام و هیچ چیزی نزد تو گرامی تر از تو نیست . مرا نزد خویش شفاعت کن ! ))
    این نوع از توسل نه اینکه هیچ گونه اشکالی ندارد ، بلکه اوج توحید و یکتا پرستی است .
    2-توسل به خداوند عزو جل از طریق اطاعت و عبادت و اعمال صالحه ای که به خاطر خوشنودی او انجام گرفته . مقصود این آیه قرآن همین است که می فرماید يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُواْ فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ)مائده/35
    ((ای کسانی که ایمان آورده اید ! از خداوند عزو جل پروا کنید ! و برای تقرب به خداوند عزو جل وسیله بجویید و در راه او جهاد کنید تا اینکه رستگار شوید .))
    در سنت پیامبر خدا (ص) راجع به سه نفر که به غاری پناه برده و درب غار بر روی ایشان مسدود گردیده و تنها سبب نجات ایشان توسلشان به اعمال صالحی بوده که انجام داده بودند ، حدیثی طولانی وجود دارد . آن حدیث مظهر و مصداق این فرمودۀ پیامبر خدا (ص) است که:
    (( تعرف الیه فی الرخا یعرفک فی الشدة))
    (( در شرایط آسودگی خداوند عزو جل را بشناس و یاد کن ، تا او نیز تو را در شرایط سخت به یاد بیاورد . ))
    3-توسل به دعای صالحان و رادمردانی که به منزلت احسان رسیده اند ؛زیرا دعای اهل ایمان برای دگر اهل ایمان از همان زمان حضرت نوح ثابت شده است که خطاب به پروردگارش می فرمود :
    (( رب اغفر لی و لوالدی و لمن دخل بیتی مومنا و للم.منین والمومنات وللتزد الظللمین الا تبارا )) نوح/ 28
    (( پروردگارا ! مرا و پدر و مادرم وهمه کسانی را که مومنانه به خانه من می آید ببخشای و سایر مردان و سایر زنان مؤمن را بیامرز و کافران را جز نابودی میفزای . ))
    فرق نمی کند که دعای مؤمن برای مؤمن در حضور و یاد در غیاب او باشد و بزرگ تر برای کوچک تر و کوچک تر برای بزرگ تر دعا نماید ف چنین دعایی ماثور و ماجور است ؛ زیرا دارای پیام زیبا و دلالت نیکوی دلسوز و خیر خواهی است . فرشتگان خداوند عزو جل در یکی از اذکار همیشگی خود می گویند :
    ((الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ (٧)))غافر/7
    (( پروردگارا ! مهربانی و دانش تو همه چیز را فرا گرفته است . پس در گذر کسانی ( که از گناهان خود ) توبه کرده اند و ایشان را عذاب ( جهنم ) مصون بفرما کسی که مقام عظمت و کبریایی خداوند عزو جل را به خوبی شناخته باشد او را به نیکی می ستاید ، و هر گاه آدم نادانی را دید که در ارتباط با او رفتاری ناروا دارد ، خداوند عزو جل را مورد خطاب قرار می دهد و از او می خواهد که انسان های را هر چند دچار اشتباه شده و به بیراهه رفته اند ، اگر به راه رشد و صراط مستقیم باز گشتند مورد رحمت و مغفرت خویش قرار بدهد .
    دعای آیندگان برای گذشتگان مظهر وحدت اهل ایمان در میدان عبودیت بدون توجه به زمان و مکان است .
    ((و لذین جاءوا من بعدهم یقولون ربنا اغفرلنا و لاخواننا الذین سبقونا بالایمان و لا تجعل فی قلوبنا غلاً للذین آمنوا ))حشر/10
    (( کسانی که پس از ( مهاجرین و انصار ) می آیند می گویند :پروردگارا ما و برادران ما را که در ایمان آوردن بر ما پیشی گرفته اند بیامرز و نسبت به مؤمنان کینه ای را در دل هایمان قرار مده ! ))مردم مسلمان در همه اذان ها و نماز های خود برای پیامبر خویش دعا می نمایند ؛ دعایی که بیانگر محبت او و تقدیر از تلاش های هدایتگری و تربیتی و جهادی پیامبر خدا (ص) نور و هدایت است . اصحاب پیامبر خدا (ص) هر گاه باران به موقع نمی بارید و نگران قحطی و خشک سالی بودند به پیامبر خدا (ص) برای دعا در پیشگاه خداوند متوسل می شدند ، او نیز دست به آسمان بر می داشت و از خداوند عزو جل فضل و رحمتش را خواستار می شد ، در نتیجه باران رحمت الهی ایشان را فرا می گرفت ! پس از وفات پیامبر خدا (ص) اصحاب بزرگوارشان نزد عمومی او ، عباس بن عبدالمطلب می رفتند – انگار در او بویی از نبوت به مشام می رسید عمومی پرهیزگار پیامبر خدا (ص) نیز با شرم و حیا در پیشگاه خداوند دست به دعا ب می داشت و خداوند عزو جل باران رحمت ظن داشته باشید ، بگویید : نزد خداوند برایم دعا کن ! این نوع از توسل نیز همچنان که ملاحظه نمودید بلامانع است .




  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۶
    نوشته
    1,188
    تشکر:
    1
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    توسل مورد اختلاف :
    4- در مورد توسل به ذات پیامبر خدا (ص) با توجه به منزلتی که در پیشگاه خداوند عزو جل دارد ، دو رأی وجود دارد :
    اول ، چنین توسلی در سنت و روایات نیامده و نمونه های بسیاری از دعا در قرآن و سنت وجود دارد که متضمن چنین دعا و توسلی نیستند ؛ بلکه همه آنها متضمن دعا و توسل مستقیم به خداوند عزو جل می باشند و در این میدان تبعیت بهتر است .
    دوم ، در روایات مردی که دچار نابینایی شده بود توسل به پیامبر خدا (ص) آمده است ، آن مرد دعایی که پیامبر خدا (ص) – یا کسی دیگر – به او آمیخته بود ، او را در پیشگاه خداوند عزو جل شفیع نمود و وقتی که آن دعا را به آن صورت خواند بینایی خود را باز یافت . می گویند :این نوع از دعا هر چند در دو کتاب صحیح امام مسلم و صحیح امام بخاری روایتی در مورد آن نیامده ، از راه های دیگری که به بیش از ده مورد می رسد ، در مورد آن شهادت داده شده است .
    برای هر دو رأی از نظر قایلین به آنها استدلال های قابل احترامی وجود داد ، اما ظاهرا این اختلاف به روش و شیوۀ ادایی آن ارتباط پیدا می کند نه حقیقت و ماهیت آن ، در عین حال نزاع و مناقشه سختی بین دو طرف به وجود آمده که آنان را به چند دستگی و پراکندگی بسیار نزدیک نموده است .
    به نظرم بار مسؤولیت آن بر دوش هر دو طرف است . گروه اول ، باور گروه دوم را شرک آلود شمرده و گروه دوم ، گروه اول را به عدم محبت پیامبر خدا (ص) متهم کرده اند . بر همین اساس یکدیگر را مورد آماج تیر تهمت قرار داده ، اما این اسلام بوده که به خاطر پراکندگی میان پیروان خود دچار زیان شده است ! زمانی کا بدتر شد و آب گل آلودتر گردید که گروه دوم کسانی را که اهل صلاح و لایت می دانستند به پیامبر خدا (ص) قیاس کردند و دامنه قضیه گسترش یافت و روا و ناروا وارد آن گردیدند و ملاحظه می شود که صیغه ها و عبارات مورد اطمینان دعا کنا نهاده شد و سؤال و دعا در پیشگاه خداوند به عبارات و جملاتی محدود گردیدند که در موردشان دو دیدگاه وجود داشت ، چیزی که می توان آن را جهالتی غیر قابل قبول نامید !!
    لازم بود که آنان دیگران را بر پیامبر خدا (ص) قیاس ننمایند ؛ زیرا در عبادات قیاس به هیچ وجه کاربرد ندارد ، بلکه بر ایشان واجب بود از طریق آنچه در قرآن و سنت صحیح پیامبر خدا (ص) او وجود دارد به خداوند عزو جل تقرب پیدا نمایند و اگر عباراتی از نظر ایشان برای دعا صحیح بود ، آن را به عنوان برخی یا آخرین دعا پس از دعا های قرآن و ماثور در سنت بخوانند !
    در اینجا لازم می دانم که این نصیحت تقدیم کنم به کسانی که علاقمندند دیگران را به شرک متهم کنند : اسرار و زبان خود را از سؤظن پاک گردانند و بر پایه اوهام خود احکام را صادر ننمایند و در مورد دیگران قضاوت ناروا نکنند .




  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۶
    نوشته
    1,188
    تشکر:
    1
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    توسل مردود به اتفاق علما :
    5- علما در مورد مردود بودن توسل به خداوند عزوجل از طریق دعای اهل قبور ، اتفاق نظر دارند ؛ زیرا مناجات و مخاطب قرار دادن پیامبران و اولیا و مطرح نمودن مشکلات و نیازمندی ها با ایشان و امید و انتظار بر آورده شدنشان توسط آنان شرک محسوب می گردد.
    چرا آن گونه آدم های ساده دل باید به جای دعا و درخواست از خداوندی که از هر چیزی و هر کسی به ایشان نزدیک تر است و قدرت برآورده نمودن نیاز ها و رفع مشکلات ایشان را دارد ، به بی راهه می روند و روی به سوی اصحاب قبور می برند ؟به راستی رویگردانی از خداوند نشانه عدم بصیرت بوده و نشانه کج فهمی و عدم معرفت درست نسبت به اوست .
    چیزی که بسیار تعجب برانگیز می باشد این است که در میان ما اشخاصی هستند که شکوایه و درخواست هایی را به صورت مکتوب به امام شافعی نوشته و بر روی ضریح او می گذارند ! عده ای دیگر با نگرانی و با خشوع و فروتنی به قبور صالحین پناه می برند و چیز هایی را که بجز خداوند کسی توانایی انجام دادنشان را ندارد ، از آنان می خواهند !
    یکی از اشخاص اندیشمند و نکته سنج نقل می کرد که روزی در مزاری مشهور نشسته بوده و مردی که خانمش برای وضع حمل داشته به طور مضطرب آمده و از صاحب قبر که می گویند ولی بوده می خواهد به خانمش برای وضع حمل کمک کند ! او سپس می رود ،پس از او مرد دیگری می آید و از صاحب قبر می خواهد که هوای پسر او را که در دانشگاه شرکت کرده داشته باشد . این آدم ظرف و نکته دان می گوید به این آدم دومی گفتم : دوست عزیز جناب شیخ اینجا تشریف ندارند ، به منزل آقای دیگر رفته که خانمش برای تولد فرزند دچار مشکل شده لطفاً وقتی دیگر مراجعه کنید !
    واقعیت آن است که درخواست حل مشکلات و رفع احتیاجات از مردگان به صورت شوخی زشت و بی مزه ای در آمده است و در مورد این روش ناروا اقرار به اشتباه و معذرت خواهی از کسی شنیده نمی شود .
    در اینجا یادآوری مطلبی را لام می دانم که ممکن با این دعا و درخواست غیر قابل قبول – در حالی که جزو آن نیست – مشتبه شود . منظورم ادب و روش مناجات است ؛ زیرا برخی از اهل شعر و ادب ، شب ، ماه ، باد صبا و امثال آنها را مورد خطاب قرار می دهند ، در حالی که هدف آنها مناجات با آن پدیده ها نیست . بلکه مقصود آنان بیان و اظهار عواطف و احساسات خود و در واقع درد دل نمودن است . کسی که شب یاد روز را مورد خطاب قرار می دهد به معنای آن نیست که آن ها را عبادت می نماید و حتی کسی که قبر معن بن زائده را مورد خطاب قرار داده و می گوید :
    (( ای قبر معن تو را اولین چاله ای از زمین هستی که برای در آغوش گرفتن عفو و گذشت کنده شده ای ؟ ))
    آن شاعر به هیچ وجه به عبادت قبر نپرداخته و در مورد آن فکر هم نکرده است . همچنین شاعری که این گونه پیامبر خدا (ص) را مورد خطاب قرار می دهد که :
    (( ای آنکه در دل زمین بدن مبارک تو دفن شده و دشت و کوه از بوی خوش آن خوشبو شده اند ! جانم به فدای آن قبری که در آن مسکن گزیده ای قبری که پاکی و بزرگواری و بخشند گی را در خود جای داده است . ))قصیده هایی از احمد شوقی با این بیت آغاز می شود :
    که مناجاتی از همین قبیل را در بر دارد . گاهی خیال پردازی شاعر و فوران محبت و عشق او سبب پاره ای از افراط ورزی ها در کلام او می شود ، اما به نظر من چنین چیزهایی او را در معرض اتهام قرار نمی دهد . احمد شوقی می گوید :
    (( هر گاه پس از زیارت خانه خدا قبر پیامبر خدا (ص) را زیارت کردی و جایگاه محترم و نازنینش را بوسیدی و دیدی که از هر گردنه ای پرتو شعاع بر می آید و زیر هر سنگریزه ای بوی عطر و عبیر منتشر می شود و به خاطر تواضع در مقابل احمدی که زیر خاک و بین حجره هایش دفن شده است اشک از چشم هایت سرازیر شد ..!بگو :ای پیامبر خدا (ص) ای بهترین فرستاده خدا اخباری را به عرض می رسانم : امت تو در شرق و غرب همچون اصحاب کهف به خواب رفته است . من شگفت زده ام از امتی که حامل دو نور قرآن و سنت است و در خواب غفلت فرو رود ! ))بو صیری در وارد شدن به این گونه افراط ورزی ها پیشگام است . او در مدیحه سرایی خود را به شرک توجیه نماید آن گونه که برخی از افرادی که از افق ها و اسلوب های ادبی آگاهی ندارند ، او را به شرک ورزی متهم می کنند . هر چند ما پرهیز از اموری تردید برانگیز را ترجیح می دهیم و در مورد هر چیزی که روح و حقیقت عقیده توحید را خدشه دار نماید از خود غیرت و حساسیت نشان می دهیم اما بر این باوریم که در سخنان آن شاعران چیز هایی وجود دارند که شایسته ملاحظه هستند .
    به موضوع توسل برای دعا در پیشگاه خداوند باز می کردیم که اختلاف نظر میان دو طرف با اختلاف میان دو دین مشابهت پیدا کرده است چیزی که به هیچ وجه آن را نمی توان معقول و قابل قبول به شمار آورد . در فاصله مان عمل و عکس العمل قضاوت ها و احکام ناصوابی صورت گرفته است تا جایی که ابن تیمیه زیارت قبر پیامبر خدا (ص) را مکروه می شمارد .
    چرا ؟ مگر دیدار از قبرستان مستحب نیست ؟ چرا باید قبر مبارک پیامبر خدا (ص) را از آن استثناء کرد ؟ در این مورد تردیدی وجود ندارد که این رای ابن تیمیه در راستای سد ذریعه و ممانعت از توسلی بودن که آن را ناروا شمرده است . در همین ارتباط بوده که مخالفانش علیه او خنجر بران زبانشان را از نیام کشیده و با او برخورد نامطلوبی نموده اند ! ما بر این باوریم که به این نزاع پوچ و بی سر انجام باید پایان داد و آب آشتی را بر روی آن آتش فرو ریخت و بدون توسل به تهمت و تلاش برای تشنج به موضوع نگریست !
    اما حسن البنا می فرماید(( دعایی که با توسل به نیکی از مخلوقات در پیشگاه خداوند عزو جل انجام می گیرد ، موضوعی فرعی در مورد چگونگی دعاست و جزو مسایل عقیدتی به شمار نمی آید . ))
    ****************
    یعنی همچون دیگر مسایل فرعی در عرصه فقه عبادات در معرض خطا و صواب قرار دارد و به هیچ وجه با کفر و ایمان و شرک و توحید ارتباط ندارد .


  5. تشکرها 2


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    24
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    18 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط yeganeh نمایش پست

    معانی (( وسیله )) در شریعت و عرف :
    در مورد معانی (( وسیله )) در شریعت و عرف تحقیق کردم و به این نتیجه رسیدم که از پنج صورت زیر فراتر نمی رود :
    با سلام

    در پاسخ به اشكالاتي كه در باب توسل به اولياء الهي در پست هاي كاربر يگانه مطرح شده ديدگاه صواب مكتب اهل بيت (ع) بيان مي شود:

    معناي توسل
    توسّل در لغت به معناى مدد جستن از وسيله براى نيل به مقصود است. انسان براى رسيدن به مراد خويش، بايد به اسباب و واسطه‏ هاى فيض، متوسل شود. ايجاد مزرعه‏ اى آباد، جز از طريق شخم زدن زمين و كاشتن نهال و دادن آب و كود به مقدار مشخص و زمان معيّن و... امكان‏ پذير نيست. بر اين اساس، توسّل - به معناى استفاده از اسباب - لازمه زندگى انسان در جهانى است كه بر آن قانون اسباب و مسببات حاكم است. مقصود از توسّل در اصطلاح مسلمانان، تمسّك جستن به اولياى الهى در درگاه خداوند، به منظور برآمدن نيازها است.

    ريشه قرآنى توسّل‏
    خداوند امورى را به عنوان اسباب و وسايل در جهت تقرب و نزديكى به درگاه خويش قرار داده و ما را به توسّل به آن امور، فرمان داده است: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ»؛ مائده (5)، آيه 35. «اى مؤمنان! پرواى الهى داشته باشيد و به سوى او وسيله تحصيل كنيد». با توجه به عدم تقييد كلمه «وسيله»، اطلاق آن، شامل هر چيزى مى‏ شود كه صلاحيت نزديك كردن انسان به پيشگاه خداوند را دارد. همان طور كه نماز، روزه، احسان به يتيم، دستگيرى از مستمندان، خدمت به خلق خدا و... اسباب و وسايل تقرب به خداوند هستند؛ استمداد از پيامبران و اولياى الهى نيز وسيله تقرب به خداوند است. از اين رو هنگام دعا، خداوند را به حق بندگان صالح و آبرومند درگاه او، قسم مى‏ دهيم و يا از اولياى الهى مى‏ خواهيم كه براى ما در درگاه الهى دعا كنند. با توجه به ريشه قرآنى توسّل، آيات و روايات فراوانى بر درستى و لزوم توسّل به اولياى الهى وجود دارد.

    ضرورت توسّل‏

    بدون شك آدمى براى تحصيل كمالات مادى و معنوى، به غير خود؛ يعنى، خارج از محدوده وجودى خويش، نيازمند است. عالم هستى بر اساس نظام اسباب و مسببات استوار شده و تمسّك به سبب‏ها و وسايل براى رسيدن به كمالات مادى و معنوى، لازمه اين نظام است. بر همين اساس قرآن كريم، انسان را در جهت كسب كمالات معنوى و قرب به درگاه الهى، امر به توسّل به اسباب تقرب كرده است:«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ»؛ «اى مؤمنان پرواى الهى داشته باشيد و به سوى او وسيله تحصيل كنيد»: مائده (5)، آيه 35.. در روايات پيامبر اكرم و امامان معصوم(ع) نيز بر لزوم توسّل به اولياى الهى هنگام دعا، تأكيد شده است؛ چنان‏كه در روايت نبوى مستند نزد شيعه و اهل سنت آمده است: «كل دعاء محجوب حتّى يُصلّى على محمد و آل محمد»؛ ميزان الحكمه، ج 4، ص 1662، ح 10794؛ كنزالعمال، ح 2153؛ المعجم الاوسط، ج 1، ص 220. «هر دعايى محجوب است تا اينكه بر محمد و آل محمد درود فرستاده شود». بنابراين همچنان كه اصل دعا از اسباب و وسيله‏ هاى فيض است و مى‏ توان حاجت را به طور مستقيم از خداوند درخواست كرد؛ توسّل به اولياى الهى در هنگام دعا نيز از اسباب فيض و وسايل قرب به خداوند است.

    حكمت توسّل‏

    يكم. حكمت اعطاى اين نقش به بزرگان دين و اولياى الهى، جايگاه معنوى آنان است. همه موجودات عالم هستى، آيات و نشانه‏ هاى حضرت حقّ‏ اند. هر موجودى به اندازه وسعت وجودى‏ اش، نشانگر اسما و صفات خداوند سبحان است. عالى‏ ترين و تابناك‏ ترين جلوه و ظهور حضرت حق، در آينه وجود انسان كامل (پيشوايان معصوم) محقق مى‏ گردد. انسان كامل آينه تمام نماى اسما و صفات حضرت حق و جلوه و مظهر جلال و جمال پروردگار است. توسّل به انسان كامل، در حقيقت توجه به جلال و جمال خدا و توسّل به چشمه فيض او است.

    دوّم. اولياى الهى انسان‏هايى از جنس خود ما هستند و به طور معمول خيلى راحت‏ تر و زودتر مى‏ توان با آنان رابطه عاطفى، برقرار كرد.

    سوّم. خداوند خواسته است اولياى خود را در كانون توجه و اقبال مردم قرار دهد. توجه به آنان، به عنوان انسان‏هاى كامل و برقرارى ارتباط عاطفى و معنوى با آنان، تأكيد بر حقانيت و اسوه بودن آنان است و موجب مى‏ شود مردم با مراجعه به آنان و الگوگيرى از ايشان، به طريق هدايت و سعادت، دست يابند.

    چهارم. خداوند علم به راههاي هدايت و سعادت و حقايق عالم هستي را تنها در اختيار كمل از اولياء خود قرار مي دهد زيرا همه انسانها چنين ظرفيتي ندارند از آنجا كه نظام هستي نظام اسباب و عللي است و مردم براي كسب راه هاي كمال و نسخه هاي نجات بي نياز از اين اسباب و مسببات نيستند در صورتيكه به اسباب حقيقي سعادت يعني اولياء دين دسترسي نداشته باشند به اسباب غير حقيقي و ساختگي روي مي آورند و اين از حكمت الهي بدور است كه مردم را از ارجاع به اسباب حقيقي محروم سازد.

    بنقل از: (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، با كمي تغيير).

    موفق باشيد ...


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    24
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    18 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط yeganeh نمایش پست
    توسل مردود به اتفاق علما :
    5- علما در مورد مردود بودن توسل به خداوند عزوجل از طریق دعای اهل قبور ، اتفاق نظر دارند ؛ زیرا مناجات و مخاطب قرار دادن پیامبران و اولیا و مطرح نمودن مشکلات و نیازمندی ها با ایشان و امید و انتظار بر آورده شدنشان توسط آنان شرک محسوب می گردد.
    چرا آن گونه آدم های ساده دل باید به جای دعا و درخواست از خداوندی که از هر چیزی و هر کسی به ایشان نزدیک تر است و قدرت برآورده نمودن نیاز ها و رفع مشکلات ایشان را دارد ، به بی راهه می روند و روی به سوی اصحاب قبور می برند ؟به راستی رویگردانی از خداوند نشانه عدم بصیرت بوده و نشانه کج فهمی و عدم معرفت درست نسبت به اوست .
    چیزی که بسیار تعجب برانگیز می باشد این است که در میان ما اشخاصی هستند که شکوایه و درخواست هایی را به صورت مکتوب به امام شافعی نوشته و بر روی ضریح او می گذارند ! عده ای دیگر با نگرانی و با خشوع و فروتنی به قبور صالحین پناه می برند و چیز هایی را که بجز خداوند کسی توانایی انجام دادنشان را ندارد ، از آنان می خواهند !
    یکی از اشخاص اندیشمند و نکته سنج نقل می کرد که روزی در مزاری مشهور نشسته بوده و مردی که خانمش برای وضع حمل داشته به طور مضطرب آمده و از صاحب قبر که می گویند ولی بوده می خواهد به خانمش برای وضع حمل کمک کند ! او سپس می رود ،پس از او مرد دیگری می آید و از صاحب قبر می خواهد که هوای پسر او را که در دانشگاه شرکت کرده داشته باشد . این آدم ظرف و نکته دان می گوید به این آدم دومی گفتم : دوست عزیز جناب شیخ اینجا تشریف ندارند ، به منزل آقای دیگر رفته که خانمش برای تولد فرزند دچار مشکل شده لطفاً وقتی دیگر مراجعه کنید !
    واقعیت آن است که درخواست حل مشکلات و رفع احتیاجات از مردگان به صورت شوخی زشت و بی مزه ای در آمده است و در مورد این روش ناروا اقرار به اشتباه و معذرت خواهی از کسی شنیده نمی شود .
    سلام مجدد

    ممکن است گفته شود: توسل به دعای صالحان، در صورتی عین توحید (و یا لااقل مؤثر است که کسی که به او توسل می‏جوییم در قید
    حیات باشد)، ولی اکنون که انبیا و اولیا ازجهان رخت بربسته‏ اند، چگونه توسل به آنان می‏تواند مفید و عین توحید باشد؟

    در پاسخ به این سؤال یا ایراد، دو نکته را بایستی یادآور شویم:

    الف - حتی اگر فرض کنیم شرط توسل به نبی یا ولی، حیات داشتن آنهاست، در این صورتتوسل به انبیا و اولیای الهی پس از مرگ آنان، تنها کاری غیر مفید خواهد بود، نهمایه شرک، و این نکته‏ای است که غالبا از آن غفلت شده، و تصور می‏گردد که حیات وموت، مرز توحید و شرک است! در حالی که بر فرض قبول چنین شرطی (حیات انبیاء و اولیاء درهنگام توسل دیگران به آنان)، زنده بودن شخص نبی و ولی، ملاک مفید و غیر مفید بودنتوسل خواهد بود، نه مرز توحیدی بودن و شرک آمیز بودن عمل!

    ب - مؤثر و مفید بودن توسل دو شرط بیشتر ندارد:

    1- فردی که به وی توسل می جویند، دارای علم و شعور و قدرت باشد.
    2- میان توسل جویندگان و او ارتباط برقرار باشد و در توسل به انبیا و اولیایی که از جهان در گذشته‏ اند، هر دو شرط فوق (درک و شعور و وجود ارتباط میان ما و آنانبه دلایل روشن عقلی و نقلی، تحقق دارد.

    بعلاوه اينكه وجود حیات برزخی، یکی از مسائل مسلم قرآنی و حدیثی است که در جای خود به اثبات رسیده است. در جایی که به تصریح قرآن، شهدای راه حق، حیات و زندگی دارند،مسلماً پیامبران و اولیای خاص الهی که بسیاری از ایشان خود نیز شهید شده ‏اند از حیات برتر و بالاتری برخوردارند

    بنقل از: پايگاه حوزه نت، معناي توسل به معصومين (ع)

    موفق باشيد ...

    ویرایش توسط صفا : ۱۳۹۱/۰۴/۲۶ در ساعت ۱۲:۲۶

  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۲
    نوشته
    24
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    18 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط yeganeh نمایش پست
    به موضوع توسل برای دعا در پیشگاه خداوند باز می کردیم که اختلاف نظر میان دو طرف با اختلاف میان دو دین مشابهت پیدا کرده است چیزی که به هیچ وجه آن را نمی توان معقول و قابل قبول به شمار آورد . در فاصله مان عمل و عکس العمل قضاوت ها و احکام ناصوابی صورت گرفته است تا جایی که ابن تیمیه زیارت قبر پیامبر خدا (ص) را مکروه می شمارد .
    چرا ؟ مگر دیدار از قبرستان مستحب نیست ؟ چرا باید قبر مبارک پیامبر خدا (ص) را از آن استثناء کرد ؟ در این مورد تردیدی وجود ندارد که این رای ابن تیمیه در راستای سد ذریعه و ممانعت از توسلی بودن که آن را ناروا شمرده است . در همین ارتباط بوده که مخالفانش علیه او خنجر بران زبانشان را از نیام کشیده و با او برخورد نامطلوبی نموده اند ! ما بر این باوریم که به این نزاع پوچ و بی سر انجام باید پایان داد و آب آشتی را بر روی آن آتش فرو ریخت و بدون توسل به تهمت و تلاش برای تشنج به موضوع نگریست !
    اما حسن البنا می فرماید(( دعایی که با توسل به نیکی از مخلوقات در پیشگاه خداوند عزو جل انجام می گیرد ، موضوعی فرعی در مورد چگونگی دعاست و جزو مسایل عقیدتی به شمار نمی آید . ))
    با سلام

    دلایل بسیاری بر وجود ارتباط میان ما و اولیای الهی در دست است که برخی را یاد آور می‏شویم:

    1- همه مسلمانان در پایان نماز شخص پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و اله وسلم را خطاب قرار داده و می‏گویند: «السلام علیک ایها النبی و رحمة الله و برکاته»؛ آیا آنان براستی کار «لغوی‏» انجام می‏دهند و پیامبر این همه سلام را نمی‏شنود وپاسخی نمی‏دهد؟!

    2- پیامبر گرامی(ص) در جنگ بدر دستور داد اجساد مشرکان را در چاهی ریختند. سپس خود با همه آنان سخن گفت. یکی از یاران رسول خدا عرض کرد: آیا با مردگان سخن می‏گویید؟ پیامبر صلی الله علیه و اله و سلم فرمود: شماها از آنان شنواتر نیستید.

    3- رسول گرامی صلی الله علیه و اله و سلم کرارا به قبرستان بقیع می‏رفت و به ارواح خفتگان در قبرستان چنین خطاب می‏کرد: «السلام علی اهل الدیار من المؤمنین والمؤمنات» و بر اساس روایتی دیگر می‏فرمود: «السلام علیکم دار قوم مؤمنین‏».

    4- بخاری در صحیح خود آورده است: روزی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم درگذشت، ابوبکر وارد خانه عایشه شد. سپس به سوی جنازه پیامبر(ص) رفته، جامه ازصورت پیامبر بر گرفت و او را بوسید و گریست و گفت:«بابی انت ‏یا نبی الله لا یجمع الله علیک مؤتتین، اما الموتة التی کتبت علیک فقد متها».؛ پدرم فدای تو باد ای پیامبر خدا، خدا دو مرگ بر تو ننوشته است. مرگی که بر تونوشته شده بود، تحقق یافت.

    چنان چه رسول گرامی حیات برزخی نداشته و هیچ گونه ارتباطی میان ما و او وجودندارد، چگونه ابوبکر به او خطاب کرده و گفت: یا نبی الله.

    5- امیر مؤمنان علی علیه السلام آن گاه که پیامبر را غسل می داد به او چنین گفت: «بابی انت و امی یا رسول الله لقد انقطع بموتک ما لم ینقطع بموت غیرک من النبوة والانباء و اخبار السماء... بابی انت و امی اذکرنا عند ربک و اجعلنا من بالک‏» پدر ومادرم فدای تو باد ای رسول خدا، با مرگ تو چیزی منقطع گردید، که با مرگ دیگرانمنقطع نگردیده بود، با مرگ تو رشته نبوت و وحی گسسته شد... پدر و مادرم فدای توباد، ما را نزد خدایت به یادآور، ما را به خاطر داشته باش.

    در پایان یادآور می‏شویم که توسل به انبیاء و اولیاء صورت های مختلفی دارد که مشروح آن در کتب عقاید بیان شده است.(1)

    موفق باشيد ...

    پاورقي______________________________________ ________
    1) منشور عقاید امامیه استاد جعفر سبحانیصفحه 229، بنقل از حوزه نت، معناي توسل به معصومين.

    ویرایش توسط صفا : ۱۳۹۱/۰۴/۲۶ در ساعت ۱۲:۳۶

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود