جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: »...تحقیق صحت احادیث...«

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    71
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    2 روز 6 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    45

    »...تحقیق صحت احادیث...«




    سلام بر همگی بزرگواران

    با توجه به اینکه مدتی است به دنبال چند حدیث در مورد اقتصاد و بافندگی بودم، و با کمک دوستی توانستم حدود بیست و پنج حدیث بدون ترجمه را پیدا کنم، از دوستان و اساتید مربوطه می خواهم از طریق این تاپیک کمک کرده تا اول از همه صحت حدیث ها و بعد از آن ترجمه صحیح حدیث ها را داشته باشیم تا سایر دوستان، کاربران و بزرگواران این وب سایت نیز بهره لازم را از این احادیث ببرند.

    امید است ایجاد این تاپیک، محفلی باشد برای سایر عزیزان حدیث جو .

    اولین حدیثی که در این زمینه دیدم:
    حضرت زهراء در هنرها و زیبایی‌های معنوی که در اوج بودند اما در سایر هنرها نیز مواردی از ایشان نقل شده از جمله در فصاحت و بلاغت و شعر و خطاطی و نویسندگی و بافندگی.

    از جمله درباره هنر بافندگی در کتاب الأمالی شیخ صدوق نقل شده (ص329) که: حضرت زهراء پشمی که حضرت امیر گرفته بود را بافتند و سه صاع جو در مقابل آن دریافت کردند که گویای هنر بافندگی و همچنین کمک ایشان به اقتصاد خانواده بوده است.
    در احادیث نیز بر هنر بافندگی و ارزش آن اشاره شده است و بیش از 20 حدیث در این خصوص به دست ما رسیده است.
    __________________________________
    پی‌نوشت.1؛ از همین سه صاع جو بود که به مدت سه روز و هر روز 5 نان تهیه کردند که آن را هم به مسکین و یتیم و اسیر دادند و سوره «هل اتی» نازل شد.
    پی‌نوشت.2؛ هنر بافندگی هرچند امروزه شاید «کلاس» بالایی در نظر برخی‌ها نداشته باشد اما هم بنده خانم‌هایی با تحصیلات بالای دانشگاهی را می‌شناسم که به این هنر علاقه خاصی دارند و هم در روایات آمده که بافندگی موجب زینت زنان و بهترین سرگرمی زن مومن و اجرش همچون اجر جهاد است.

    قال ابی عبدالله الصادق:
    اَلبرُّ وَ حُسنُ الخُلق یعمُرانِ الدّیارَ وَ یزیدانِ فِى الاَعمار

    امام صادق (ع) فرمودند:
    نیکوکارى و خوش اخلاقى، خانه‏ ها را آباد و عمرها را طولانى مى ‏کنند.


    ( کافى ، ج 2، ص 100، ح 8 )


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با صلوات بر محمد و آل محمد
    وبا سلام وعرض ادب واحترام
    مطلبی که فرمودید در امالی شیخ صدوق در ص256متن عربی آمده است:
    11- حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْجَلُودِيُّ الْبَصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زَكَرِيَّا قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ وَاقِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ بَهْرَامَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ‏ يَحْيَى الْجَلُودِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مِهْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مَسْلَمَةُ بْنُ خَالِدٍ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ ع‏ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ يُوفُونَ بِالنَّذْرِ قَالَ مَرِضَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ ع وَ هُمَا صَبِيَّانِ صَغِيرَانِ فَعَادَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ ص وَ مَعَهُ رَجُلَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا أَبَا الْحَسَنِ لَوْ نَذَرْتَ فِي ابْنَيْكَ نَذْراً إِنِ اللَّهُ عَافَاهُمَا فَقَالَ أَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ شُكْراً لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَذَلِكَ قَالَتْ فَاطِمَةُ ع وَ قَالَ الصَّبِيَّانِ وَ نَحْنُ أَيْضاً نَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَ كَذَلِكَ قَالَتْ جَارِيَتُهُمْ فِضَّةُ فَأَلْبَسَهُمَا اللَّهُ عَافِيَةً فَأَصْبَحُوا صِيَاماً وَ لَيْسَ عِنْدَهُمْ طَعَامٌ فَانْطَلَقَ عَلِيٌّ ع إِلَى جَارٍ لَهُ مِنَ الْيَهُودِ يُقَالُ لَهُ شَمْعُونُ يُعَالِجُ الصُّوفَ فَقَالَ هَلْ لَكَ أَنْ تُعْطِيَنِي جِزَّةً مِنْ صُوفٍ تَغْزِلُهَا لَكَ ابْنَةُ مُحَمَّدٍ بِثَلَاثَةِ أَصْوُعٍ مِنْ شَعِيرٍ قَالَ نَعَمْ فَأَعْطَاهُ فَجَاءَ بِالصُّوفِ وَ الشَّعِيرِ وَ أَخْبَرَ فَاطِمَةَ ع فَقَبِلَتْ وَ أَطَاعَتْ ثُمَّ عَمَدَتْ فَغَزَلَتْ ثُلُثَ الصُّوفِ ثُمَّ أَخَذَتْ صَاعاً مِنَ الشَّعِيرِ فَطَحَنَتْهُ وَ عَجَنَتْهُ وَ خَبَزَتْ مِنْهُ خَمْسَةَ أَقْرَاصٍ لِكُلِّ وَاحِدٍ قُرْصاً وَ صَلَّى عَلِيٌّ ع مَعَ النَّبِيِّ ص الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَتَى مَنْزِلَهُ فَوُضِعَ الْخِوَانُ وَ جَلَسُوا خَمْسَتُهُمْ فَأَوَّلُ لُقْمَةٍ كَسَرَهَا عَلِيٌّ ع إِذَا مِسْكِينٌ قَدْ وَقَفَ بِالْبَابِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ مُحَمَّدٍ أَنَا مِسْكِينٌ مِنْ مَسَاكِينِ الْمُسْلِمِينَ أَطْعِمُونِي مِمَّا تَأْكُلُونَ أَطْعَمَكُمُ اللَّهُ عَلَى مَوَائِدِ الْجَنَّةِ فَوَضَعَ اللُّقْمَةَ مِنْ يَدِهِ ثُمَّ قَالَ-
    فَاطِمُ ذَاتَ الْمَجْدِ وَ الْيَقِينِ‏ يَا بِنْتَ خَيْرِ النَّاسِ أَجْمَعِينَ‏
    أَ مَا تَرَيْنَ الْبَائِسَ الْمِسْكِينَ‏ جَاءَ إِلَى الْبَابِ لَهُ حَنِينٌ‏
    يَشْكُو إِلَى اللَّهِ وَ يَسْتَكِينُ‏ يَشْكُو إِلَيْنَا جَائِعاً حَزِينٌ‏


    كُلُّ امْرِئٍ بِكَسْبِهِ رَهِينٌ‏ مَنْ يَفْعَلِ الْخَيْرَ يَقِفْ سَمِينٌ‏
    مَوْعِدُهُ فِي جَنَّةٍ رَهِينٌ‏ حَرَّمَهَا اللَّهُ عَلَى الضَّنِينِ‏
    وَ صَاحِبُ الْبُخْلِ يَقِفُ حَزِينٌ‏ تَهْوِي بِهِ النَّارُ إِلَى سِجِّينٍ‏
    شَرَابُهُ الْحَمِيمُ وَ الْغِسْلِينُ‏
    فَأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ ع تَقُولُ-
    أَمْرُكَ سَمْعٌ يَا ابْنَ عَمِّ وَ طَاعَةٌ مَا بِيَ مِنْ لُؤْمٍ وَ لَا وَضَاعَةٌ [وَ لَا ضَرَاعَةٌ]
    غُذِّيتُ بِاللُّبِّ وَ بِالْبَرَاعَةِ أَرْجُو إِذَا أُشْبِعْتُ مِنْ مَجَاعَةٍ
    أَنْ أَلْحَقَ الْأَخْيَارَ وَ الْجَمَاعَةَ وَ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ فِي شَفَاعَةٍ
    وَ عَمَدَتْ إِلَى مَا كَانَ عَلَى الْخِوَانِ فَدَفَعَتْهُ إِلَى الْمِسْكِينِ وَ بَاتُوا جِيَاعاً وَ أَصْبَحُوا صِيَاماً لَمْ يَذُوقُوا إِلَّا الْمَاءَ الْقَرَاحَ ثُمَّ عَمَدَتْ إِلَى الثُّلُثِ الثَّانِي مِنَ الصُّوفِ فَغَزَلَتْهُ ثُمَّ أَخَذَتْ صَاعاً مِنَ الشَّعِيرِ فَطَحَنَتْهُ وَ عَجَنَتْهُ وَ خَبَزَتْ مِنْهُ خَمْسَةَ أَقْرِصَةٍ لِكُلِّ وَاحِدٍ قُرْصاً وَ صَلَّى عَلِيٌّ ع الْمَغْرِبَ مَعَ النَّبِيِّ ص ثُمَّ أَتَى مَنْزِلَهُ فَلَمَّا وُضِعَ الْخِوَانُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَ جَلَسُوا خَمْسَتُهُمْ فَأَوَّلُ لُقْمَةٍ كَسَرَهَا عَلِيٌّ ع إِذَا يَتِيمٌ مِنْ يَتَامَى الْمُسْلِمِينَ قَدْ وَقَفَ بِالْبَابِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ مُحَمَّدٍ أَنَا يَتِيمٌ مِنْ يَتَامَى الْمُسْلِمِينَ أَطْعِمُونِي مِمَّا تَأْكُلُونَ أَطْعَمَكُمُ اللَّهُ عَلَى مَوَائِدِ الْجَنَّةِ فَوَضَعَ عَلِيٌّ ع اللُّقْمَةَ مِنْ يَدِهِ ثُمَّ قَالَ-
    فَاطِمُ بِنْتَ السَّيِّدِ الْكَرِيمِ‏ بِنْتَ نَبِيٍّ لَيْسَ بِالزَّنِيمِ‏
    قَدْ جَاءَنَا اللَّهُ بِذَا الْيَتِيمِ‏ مَنْ يَرْحَمِ الْيَوْمَ فَهُوَ رَحِيمٌ‏
    مَوْعِدُهُ فِي جَنَّةِ النَّعِيمِ‏ حَرَّمَهَا اللَّهُ عَلَى اللَّئِيمِ‏

    وَ صَاحِبُ الْبُخْلِ يَقِفُ ذَمِيمٌ‏ تَهْوِي بِهِ النَّارُ إِلَى الْجَحِيمِ‏
    شَرَابُهَا الصَّدِيدُ وَ الْحَمِيمُ‏
    فَأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ ع وَ هِيَ تَقُولُ-
    فَسَوْفَ أُعْطِيهِ وَ لَا أُبَالِي‏ وَ أُوثِرُ اللَّهَ عَلَى عِيَالِي‏
    أَمْسَوْا جِيَاعاً وَ هُمْ أَشْبَالِي‏ أَصْغَرُهُمَا يُقْتَلُ فِي الْقِتَالِ‏
    بِكَرْبَلَاءَ يُقْتَلُ بِاغْتِيالٍ‏ لِقَاتِلِيهِ الْوَيْلُ مَعَ وَبَالٍ‏
    يَهْوِي فِي النَّارِ إِلَى سَفَالٍ‏ كُبُولُهُ زَادَتْ عَلَى الْأَكْبَال‏
    ثُمَّ عَمَدَتْ فَأَعْطَتْهُ جَمِيعَ مَا عَلَى الْخِوَانِ وَ بَاتُوا جِيَاعاً لَمْ يَذُوقُوا إِلَّا الْمَاءَ الْقَرَاحَ وَ أَصْبَحُوا صِيَاماً وَ عَمَدَتْ فَاطِمَةُ ع فَغَزَلَتِ الثُّلُثَ الْبَاقِيَ مِنَ الصُّوفِ‏ وَ طَحَنَتِ الصَّاعَ الْبَاقِيَ وَ عَجَنَتْهُ وَ خَبَزَتْ مِنْهُ خَمْسَةَ أَقْرَاصٍ لِكُلِّ وَاحِدٍ قُرْصاً وَ صَلَّى عَلِيٌّ ع الْمَغْرِبَ مَعَ النَّبِيِّ ص ثُمَّ أَتَى مَنْزِلَهُ فَقَرَّبَ إِلَيْهِ الْخِوَانَ وَ جَلَسُوا خَمْسَتُهُمْ فَأَوَّلُ لُقْمَةٍ كَسَرَهَا عَلِيٌّ ع إِذَا أَسِيرٌ مِنْ أُسَرَاءِ الْمُشْرِكِينَ قَدْ وَقَفَ بِالْبَابِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ مُحَمَّدٍ تَأْسِرُونَنَا وَ تَشُدُّونَنَا وَ لَا تُطْعِمُونَنَا فَوَضَعَ عَلِيٌّ ع اللُّقْمَةَ مِنْ يَدِهِ ثُمَّ قَالَ-
    فَاطِمُ يَا بِنْتَ النَّبِيِّ أَحْمَدَ بِنْتَ النَّبِيِّ سَيِّدٍ مُسَوَّدٍ
    قَدْ جَاءَكِ الْأَسِيرُ لَيْسَ يَهْتَدِي‏ مُكَبَّلًا فِي غُلِّهِ مُقَيَّدٌ
    يَشْكُو إِلَيْنَا الْجُوعَ قَدْ تَقَدَّدَ مَنْ يُطْعِمِ الْيَوْمَ يَجِدْهُ فِي غَدٍ
    عِنْدَ الْعَلِيِّ الْوَاحِدِ الْمُوَحَّدِ مَا يَزْرَعُ الزَّارِعُ سَوْفَ يَحْصُدُ

    فَأَعْطِي [فأعطنه‏] وَ لَا تَجْعَلِيهِ يَنْكَدُ
    فَأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ ع وَ هِيَ تَقُولُ-
    لَمْ يَبْقَ مِمَّا كَانَ غَيْرُ صَاعٍ‏ قَدْ دَبِرَتْ كَفِّي مَعَ الذِّرَاعِ‏
    شِبْلَايَ وَ اللَّهِ هُمَا جِيَاعٌ‏ يَا رَبِّ لَا تَتْرُكْهُمَا ضَيَاعٌ‏
    أَبُوهُمَا لِلْخَيْرِ ذُو اصْطِنَاعٍ‏ عَبْلُ الذِّرَاعَيْنِ طَوِيلُ الْبَاعِ‏
    وَ مَا عَلَى رَأْسِيَ مِنْ قِنَاعٍ‏ إِلَّا عَبَا نَسَجْتُهَا بِصَاعٍ‏
    وَ عَمَدُوا إِلَى مَا كَانَ عَلَى الْخِوَانِ فَأَتَوْهُ وَ بَاتُوا جِيَاعاً وَ أَصْبَحُوا مُفْطِرِينَ وَ لَيْسَ عِنْدَهُمْ شَيْ‏ءٌ قَالَ شُعَيْبٌ فِي حَدِيثِهِ وَ أَقْبَلَ عَلِيٌّ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ ع نَحْوَ رَسُولِ اللَّهِ وَ هُمَا يَرْتَعِشَانِ كَالْفِرَاخِ مِنْ شِدَّةِ الْجُوعِ فَلَمَّا بَصُرَ بِهِمُ النَّبِيُّ ص قَالَ يَا أَبَا الْحَسَنِ شَدَّ مَا يَسُوؤُنِي مَا أَرَى بِكُمْ انْطَلِقْ إِلَى ابْنَتِي فَاطِمَةَ فَانْطَلَقُوا إِلَيْهَا وَ هِيَ فِي مِحْرَابِهَا قَدْ لَصِقَ بَطْنُهَا بِظَهْرِهَا مِنْ شِدَّةِ الْجُوعِ وَ غَارَتْ عَيْنَاهَا فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ ص ضَمَّهَا إِلَيْهِ وَ قَالَ وَا غَوْثَاهْ بِاللَّهِ أَنْتُمْ مُنْذُ ثَلَاثٍ فِيمَا أَرَى فَهَبَطَ جَبْرَئِيلُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ خُذْ مَا هَيَّأَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِ بَيْتِكَ قَالَ وَ مَا آخُذُ يَا جَبْرَئِيلُ قَالَ‏ هَلْ أَتى‏ عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ حَتَّى إِذَا بَلَغَ- إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً وَ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ مِهْرَانَ فِي حَدِيثِهِ فَوَثَبَ النَّبِيُّ ص حَتَّى دَخَلَ مَنْزِلَ فَاطِمَةَ ع فَرَأَى مَا بِهِمْ فَجَمَعَهُمْ ثُمَّ انْكَبَ‏ عَلَيْهِمْ يَبْكِي وَ يَقُولُ أَنْتُمْ مُنْذُ ثَلَاثِ أَيَّامٍ فِيمَا أَرَى وَ أَنَا غَافِلٌ عَنْكُمْ فَهَبَطَ عَلَيْهِ جَبْرَئِيلُ بِهَذِهِ الْآيَاتِ- إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً. عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً قَالَ هِيَ عَيْنٌ فِي دَارِ النَّبِيِّ ص يُفَجَّرُ إِلَى دُورِ الْأَنْبِيَاءِ وَ الْمُؤْمِنِينَ- يُوفُونَ بِالنَّذْرِ يَعْنِي عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ وَ جَارِيَتَهُمْ- وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً يَقُولُونَ عَابِساً كَلُوحاً- وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‏ حُبِّهِ‏ يَقُولُ عَلَى شَهْوَتِهِمْ لِلطَّعَامِ وَ إِيثَارِهِمْ لَهُ‏ مِسْكِيناً مِنْ مَسَاكِينِ الْمُسْلِمِينَ‏ وَ يَتِيماً مِنْ يَتَامَى الْمُسْلِمِينَ‏ وَ أَسِيراً مِنْ أُسَارَى الْمُشْرِكِينَ وَ يَقُولُ إِذَا أَطْعَمُوهُمْ- إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً قَالَ وَ اللَّهِ مَا قَالُوا هَذَا لَهُمْ وَ لَكِنَّهُمْ أَضْمَرُوهُ فِي أَنْفُسِهِمْ فَأَخْبَرَ اللَّهُ بِإِضْمَارِهِمْ يَقُولُونَ لَا نُرِيدُ جَزَاءً تُكَافُونَنَا بِهِ وَ لَا شُكُوراً تُثْنُونَ عَلَيْنَا بِهِ وَ لَكِنَّا إِنَّمَا أَطْعَمْنَاكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ وَ طَلَبِ ثَوَابِهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذِكْرُهُ- فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً فِي الْوُجُوهِ‏ وَ سُرُوراً فِي الْقُلُوبِ- وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً يَسْكُنُونَهَا- وَ حَرِيراً يَفْتَرِشُونَهُ وَ يَلْبَسُونَهُ- مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ‏ وَ الْأَرِيكَةُ السَّرِيرُ عَلَيْهِ الْحَجَلَةُ- لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَبَيْنَا أَهْلُ الْجَنَّةِ فِي الْجَنَّةِ إِذْ رَأَوْا مِثْلَ الشَّمْسِ قَدْ أَشْرَقَتْ لَهَا الْجِنَانُ فَيَقُولُ أَهْلُ الْجَنَّةِ يَا رَبِّ إِنَّكَ قُلْتَ فِي كِتَابِكَ‏ لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً فَيُرْسِلُ اللَّهُ جَلَّ اسْمُهُ إِلَيْهِمْ جَبْرَئِيلَ فَيَقُولُ لَيْسَ هَذِهِ بِشَمْسٍ وَ لَكِنَّ عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ ضَحِكَا فَأَشْرَقَتِ الْجِنَانُ مِنْ نُورِ ضَحِكِهِمَا وَ نَزَلَتْ‏ هَلْ أَتى‏ فِيهِمْ إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى‏ وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً.(الأمالي( للصدوق)، النص، ص: 262-256)
    (2) 11- امام صادق از پدرش در تفسير (سوره هل اتى آيه 7) وفا مي كنند بنذر، فرمود حسن و حسين‏ كه كودك بودند بيمار شدند رسول خدا (ص) با دو مرد بعيادت آنها آمد يكى از آنها گفت اى أبو الحسن اگر براى دو فرزندت نذرى ميكردى خدا آنها را شفا ميداد فرمود سه روز بشكرانه خدا روزه ميدارم و فاطمه (ع) هم چنين گفت و حسن و حسين هم گفتند ما هم سه روز روزه ميداريم و كنيزشان فضه هم چنين نذرى كرد خدا جامه عافيت ببر آنها نمود صبح نيت روزه داشتند و طعامى نداشتند على (ع) نزد همسايه يهودى خود شمعون كه شغل پشم داشت رفت و فرمود ميتوانى مقدارى پشم بمن بدهى كه دختر محمد برايت بريسد و سه صاع جو در عوض آن بدهى گفت آرى: مقدارى پشم با جو بآن حضرت داد و او بفاطمه خبر داد و قبول كرد و اطاعت نمود و يكسوم پشم را رشت و يك صاع جو را برداشت آسيا كرد و خمير كرد و پنج قرص نان از آن پخت براى هر تن قرصى على نماز مغرب را با پيغمبر خواند و بمنزل آمد و سفره گستردند و هر پنج نشستند افطار كنند اول لقمه را كه على (ع) برداشت مسكينى بدر خانه ايستاد و گفت درود بر شما اى اهل بيت محمد من مسكينى از مساكين مسلمانم مرا اطعام كنيد از آنچه ميخوريد خدا از طعام بهشت بشما بخوراند لقمه را از دست نهاد و فرمود:
    فاطمه اى صاحب مجد و يقين‏ اى دخت خير الناس كل اجمعين‏
    بر در نبينى بينوا يك مسكين‏ ايستاده مى نالد زار و غمين‏
    دارد شكايت با خدا آن كمين‏ هر كه كند خير بگردد سمين‏

    موعد او هست بهشت برين‏ كرده خدايش به بخيلان حرام‏
    صاحب بخل است مدامى حزين‏ آتش دوزخ بردش در سجين‏
    نوش حميم است و همى با غسلين‏
    (1) فاطمه رو بعلى (ع) كرد و گفت:
    اى ابن عم امر تو سمع و طاعت‏ مرا نه پستى است و نى ملامت‏
    تو را خوراك از خرد و براعت‏ مرا اميد است از اين مجاعت‏
    پيوست با نيكان و با جماعت‏ روم بفردوس ابا شفاعت‏
    و هر چه در سفره بود برداشت و بمسكين داد و گرسنه خوابيدند و جز آب نچشيدند و سپس ثلث دوم پشم را برداشت و رشت و صاعى از جو بر گرفت و آسيا كرد و خمير كرد و پخت و پنج قرص نان فراهم كرد و براى هر سرى قرصى و على (ع) نماز مغرب را با پيغمبر خواند و بمنزل آمد و چون سفره گستردند و پنج تن نشستند و على اول لقمه برگرفت يتيم مسلمانى بر در خانه ايستاد و گفت درود بر شما خانواده محمد، من يتيم مسلمانيم از آنچه خود ميخوريد بمن بدهيد خدا بشما از خوراك بهشت عطا كند على لقمه از دست نهاد و فرمود:
    فاطمه دخت سيد كريمان‏ دخت پيمبرى نه از لئيمان‏
    باشد بخيل دائم از ذميمان‏ ميكشدش بآتشى چه سوزان‏
    مينوشد از صديد و از حميمان‏
    (1) فاطمه رو باو كرد و ميفرمود:
    ميدهمش بيباك من عطا را برمى‏گزينم بر همه خدا را
    شب را گرسنه باشند اين دو شبل ما را كشته شود كوچكترش فكارا
    در كربلا ربوده گردد زارا بر قاتلش صد واى و صد خسارا
    دوزخ كشد او را بته ز نارا پندش بود سنگين‏تر از نصارى‏
    سپس هر چه در سفره بود به آن يتيم داد، قسمت سوم پشم را رشت و آخرين صاع جو را آسياب كرد و خمير نمود و پنج قرص ديگر براى هر سرى قرصى از آن پخت على نماز مغرب را با پيغمبر خواند و بمنزل آمد و سفره گستردند و اول لقمه را كه على برگرفت اسيرى از مشركان از در خانه آواز داد اى خاندان محمد ما را اسير كنيد و در بند نمائيد و خوراك ندهيد، على (ع) لقمه را از دست بر زمين نهاد و فرمود:
    فاطمه اى دخت نبى احمد دخت نبى سيد مسدد
    آمد اسيرى بر درت بى‏مسند در بند ناتوانيش مقيد
    دارد شكايت از مجاعه بيحد اطعام امروزت بيابى در غد
    نزد خداى واحد موحد زارع درو كند هر آنچه كارد
    بده تو مگذار كه گردد فاسد
    (1) فاطمه مي فرمود:
    زان جو نمانده است غير صاعم‏ كه نان كند دو دست و هم ذراعم‏
    شبلان من گرسنه در كنارم‏ وامگذارشان خداى كردگارم‏
    كه بابشان در خير شد پناهم‏ با دست نيرومند او براهم‏
    نه معجزم بسر نه بر كف آهم‏ بجز عبا كه بافته‏ام بصاعى‏
    هر چه در سفره بود برگرفتند و به آن اسير دادند و همه گرسنه خوابيدند و صبح را روزه نبودند و چيز خوردنى هم نداشتند.
    شعيب در حديث خود گويد على حسن و حسين را نزد رسول خدا (ص) آورد و چون جوجه از گرسنگى ميلرزيدند چون پيغمبر آنها را باين حال ديد فرمود اى أبو الحسن بسختى مرا بد آيد آنچه بر شما بنظر آيد برو نزد دخترم فاطمه، برويم، و همه نزد فاطمه آمدند و او در محرابش بود و از گرسنگى شكمش به پشتش چسبيده بود و چشمهايش بگودى رفته بود چون رسول خدا (ص) او را ديد در آغوشش كشيد و گفت بخدا استغاثه كنم كه شما سه روز است باين حاليد، جبرئيل فرود آمد و گفت اى محمد بگير آنچه را خدا براى خاندانت آماده كرده است، فرمود چه بگيرم؟ گفت‏ هَلْ أَتى‏ عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ- گذشته است بر انسان دورانى كه بياد نبوده تا رسيد باينجا كه‏ إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً- اينست پاداش شما و كوشش شما مورد قدردانى است- حسن بن‏ مهران در حديث خود گفته (1) پيغمبر از جا جست و بمنزل فاطمه رفت و فكارى آنها را ديد و آنها را جمع كرد و بر سر آنها خم شد و ميگريست و ميفرمود شما از سه روز در اين وضع بوديد و من متوجه نبودم جبرئيل اين آيات را آورد (هل اتى- 5) به راستى خوش كرداران از جامى نوشند كه ممزوج از كافور است، از چشمه‏اى كه بندگان خدا از آن نوشند و بخوبى آن را بجوش آرند، فرمود اين چشمه‏ايست در خانه پيغمبر كه روان شود تا خانه انبياء و مؤمنين، وفا كند بنذر مقصود على و فاطمه و حسن و حسين و كنيز آنها است و بترسند از روزى كه شر آن پرانست يعنى عبوس و زشت چهره است و بخورانند خوراك را با فرط نياز بدان يعنى با اشتهاى بآن و آن را ايثار كنند بمسكينى از مساكين مسلمان و يتيمى از مسلمانها و اسيرى از اسراى مشركان و چون به آنها بخورانند بگويند همانا اطعام كنيم شما را براى خدا نخواهيم از شما پاداش و نه قدردانى، گفت بخدا اين جمله را براى آنها بزبان نياوردند ولى در دل گرفتند و خدا از آن خبر داد گويند عوضى از شما نخواهيم و قدردانى بذكر ثنا توقع نداريم تنها براى خدا بشما اطعام كرديم و ثواب او خواهيم خداى تعالى فرمود آنها را خدا از شر اين روز بر كنار داشت و از خرمى چهره و شادى دل برخوردار كرد براى شكيبائى آنان عوض بهشت داد كه در آن ساكن شوند و فرش حرير كه بگسترانند و بپوشند و بر تختها تكيه كنند مقصود از اريكه تختى است كه بر آن حجله باشد نه آفتاب سوزانى در آن بينند و نه سرماى زمهريرى.
    ابن عباس گويد در اين ميان كه اهل بهشت در آن آرميدند تابشى از خورشيد بينند كه بهشت را درخشان كند گويند پروردگارا تو در قرآن گفتى كه در آن آفتاب نبينند خداى جل اسمه‏ جبرئيل را نزد آنها فرستد و اعلام كند كه اين درخشانى از خورشيد نيست ولى على و فاطمه خنديدند و بهشت از نور خنده‏شان درخشان شد و سوره هل اتى تا آيه‏ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً تلاش شما قدردانى شده در باره آنها نازل شده‏.
    ویرایش توسط مجید : ۱۳۹۲/۰۷/۱۹ در ساعت ۱۹:۳۶

  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    71
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    2 روز 6 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    45



    سلام و تشکر از شما جناب مجید
    در نتیجه این نقل صحت دارد.!

    حدیث دیگر در این باب:

    أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي زُهْرَةَ عَنْ أُمِّ الْحَسَنِ قَالَ مَرَّ بِيَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع فَقَالَ أَيَّ شَيْ‏ءٍ تَصْنَعِينَ يَا أُمَّ الْحَسَنِ قُلْتُ أَغْزِلُ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ أَحَلُّ الْكَسْبِ أَوْ مِنْ أَحَلِّ الْكَسْبِ
    الكافي، ج5، ص311، ح32

    لطفا ترجمه و صحت آن را بیان کنید.
    با تشکر از شما
    قال ابی عبدالله الصادق:
    اَلبرُّ وَ حُسنُ الخُلق یعمُرانِ الدّیارَ وَ یزیدانِ فِى الاَعمار

    امام صادق (ع) فرمودند:
    نیکوکارى و خوش اخلاقى، خانه‏ ها را آباد و عمرها را طولانى مى ‏کنند.


    ( کافى ، ج 2، ص 100، ح 8 )


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    194
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 روز 23 ساعت 6 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پریسا ح نمایش پست
    أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي زُهْرَةَ عَنْ أُمِّ الْحَسَنِ قَالَ مَرَّ بِيَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع فَقَالَ أَيَّ شَيْ‏ءٍ تَصْنَعِينَ يَا أُمَّ الْحَسَنِ قُلْتُ أَغْزِلُ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ أَحَلُّ الْكَسْبِ أَوْ مِنْ أَحَلِّ الْكَسْبِ
    الكافي، ج5، ص311، ح32

    لطفا ترجمه و صحت آن را بیان کنید.
    با تشکر از شما
    با صلوات بر محمد وآل محمد
    وبا سلام وعرض ادب
    اصل روایت در کتاب «الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، ص: 311» در حدیث 32آمده است که علامه مجلسی آن را در کتاب « مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول» آورده واز نظر سندی آن را مجهول بر شمرده است. شاید دلیل مجهول بودن این روایت هم وجود عثمان بن عیسی الکلابی که غیر امامی می باشد و ابو زهره که نا آشنا وبدون معیار می باشد است.
    32 أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي زُهْرَةَ عَنْ أُمِّ الْحَسَنِ قَالَ‏ مَرَّ بِيَ‏ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ ع‏ فَقَالَ‏ أَيَ‏ شَيْ‏ءٍ تَصْنَعِينَ‏ يَا أُمَّ الْحَسَنِ قُلْتُ أَغْزِلُ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ أَحَلُّ الْكَسْبِ أَوْ مِنْ أَحَلِّ الْكَسْب‏(الحديث الثاني و الثلاثون‏: مجهول) «مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول، ج‏19، ص: 429»
    همچنین در کتاب«تهذیب الاحکام» شیخ طوسی این روایت آمده ولی علامه مجلسی آن را در کتاب « ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار» آن را مجهول بر شمرده اند.
    «1127»- 248- مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي زُهْرَةَ عَنْ أُمِّ الْحَسَنِ النَّخَعِيَّةِ قَالَتْ‏ مَرَّ بِي‏ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ ع‏ فَقَالَ‏ أَيَ‏ شَيْ‏ءٍ تَصْنَعِينَ‏ يَا أُمَّ الْحَسَنِ قُلْتُ أَغْزِلُ قَالَتْ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ أَحَلُّ الْكَسْبِ.( (1127)- الكافي ج 1 ص 419 بزيادة قوله (أو من أحل الكسب)« تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏6، ص: 382»
    248 مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي زُهْرَةَ عَنْ أُمِّ الْحَسَنِ النَّخَعِيَّةِ قَالَتْ‏ مَرَّ بِي‏ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ ع‏ فَقَالَ‏ أَيَ‏ شَيْ‏ءٍ تَصْنَعِينَ‏ يَا أُمَّ الْحَسَنِ قُلْتُ أَغْزِلُ قَالَتْ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ أَحَلُّ الْكَسْبِ.( الحديث الثامن و الأربعون و المائتان: مجهول.)« ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار، ج‏10، ص: 405»
    ترجمه:ام الحسن نخعیه گفت : امیر المومنین (ع) بر من گذشت پس فرمود:چه چیزی (کاری) می سازی ای ام حسن؟گفتم: نساجی می کنم( بافندگی می کنم)پس فرمود: آگاه باش که حلال ترین کسب هاست یا از حلال تر ین کسب هاست.

    التماس دعا

  7. تشکرها 2


  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۹
    نوشته
    3,519
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    36 روز 23 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    0



    احادیث با توجه به سند و راویانش به چند دسته تقسیم می شود :

    حدیث حسن - حدیث موثق - حدیث ضعیف ..............

    بعضی کتب احادیث شیعه هم که بسیار معتبر است مثل بحار الانوار - اصول کافی - وسائل الشیعه ...............

    و بعضی احادیث که با تواتر هم در کتب شیعه و هم سنی ذکر شده یعنی شیعه و سنی آن را قبول دارند

    اللهم صل علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها والسر المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک




    یک آدرس مهم : آدرس عکسهای متحرک و زیبا برای وبلاگها

    http://www.askquran.ir/group225-discussion2066.html


  9. تشکر


  10. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۹
    نوشته
    71
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    2 روز 6 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    45



    تشکر از جواب شما

    و حدیث دیگر:

    عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُوسَى بْنِ زَنْجَوَيْهِ التَّفْلِيسِيِّ عَنْ أَبِي عُمَرَ الْحَنَّاطِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ الصَّيْقَلِ الرَّازِيِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَ مَعِي ثَوْبَانِ فَقَالَ لِي يَا أَبَا إِسْمَاعِيلَ يَجِيئُنِي مِنْ قِبَلِكُمْ أَثْوَابٌ كَثِيرَةٌ وَ لَيْسَ يَجِيئُنِي مِثْلُ هَذَيْنِ الثَّوْبَيْنِ اللَّذَيْنِ تَحْمِلُهُمَا أَنْتَ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ تَغْزِلُهُمَا أُمُّ إِسْمَاعِيلَ وَ أَنْسِجُهُمَا أَنَا فَقَالَ لِي حَائِكٌ قُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ لَا تَكُنْ حَائِكاً قُلْتُ فَمَا أَكُونُ قَالَ كُنْ صَيْقَلًا وَ كَانَتْ مَعِي مِائَتَا دِرْهَمٍ فَاشْتَرَيْتُ بِهَا سُيُوفاً وَ مَرَايَا عُتُقاً وَ قَدِمْتُ بِهَا الرَّيَّ فَبِعْتُهَا بِرِبْحٍ كَثِيرٍ
    الكافي، ج5، ص115، ح6


    قال ابی عبدالله الصادق:
    اَلبرُّ وَ حُسنُ الخُلق یعمُرانِ الدّیارَ وَ یزیدانِ فِى الاَعمار

    امام صادق (ع) فرمودند:
    نیکوکارى و خوش اخلاقى، خانه‏ ها را آباد و عمرها را طولانى مى ‏کنند.


    ( کافى ، ج 2، ص 100، ح 8 )


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود