صفحه 1 از 4 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: انقلاب اسلامی و بازتاب آن بر لبنان

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13

    انقلاب اسلامی و بازتاب آن بر لبنان




    مقدّمه
    با گذشت ربع قرن از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، به نظر می رسد زمان مقتضی برای ارزیابی آثار و بازتاب برون مرزی انقلاب اسلامی فرا رسیده است. انقلاب اسلامی ایران انعكاس زیادی در ورای مرزهای خود داشته و به لحاظ هواخواهانی كه جلب كرده، به عنوان یك نیروی قابل محاسبه توسط دولت‌های خارجی و همچنین دولت‌های منطقه عنوان شده است.[1] انقلاب ایران در افتخار و اعتماد به نفس مسلمانان، چه سنّی و چه شیعه، بدون توجه به ملّیت یا تمایلات سیاسی آن‌ها نقش داشته و یكی از مهم ترین انقلاب‌های قرن بوده است. این مسئله نه فقط بر اساس نتایج بلند مدتی كه برای خلیج فارس، خاورمیانه و تمام جهان اسلام داشته، بلكه بر اساس دستاوردهایی كه برای سراسر جهان به ارمغان آورده، ارزیابی شده است، به گونه ای كه می توان ادعا كرد پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، مهم ترین حادثه قرن اخیر از زمان انقلاب بلشویكی در سال 1917 می باشد.[2] به جرئت می توان گفت: انقلاب اسلامی ایران بیشترین تأثیر را در میان مسلمانان لبنان داشته است؛ چرا كه گروه‌های اسلامی شیعه مانند جنبش «حزب اللّه» و «امل» و گروه‌های اسلامی سنّی مانند جنبش «توحید اسلامی»، تحت تأثیر مستقیم انقلاب ایران رشد كرده اند و با خروج اسرائیل از جنوب لبنان پس از 22 سال، چنین تلقّی می شود كه «حزب اللّه» و «مقاومت اسلامی»، كه بازوی انقلاب اسلامی به حساب می آیند، سهم بسزایی در این امر داشته اند. این مقاله بازتاب انقلاب اسلامی ایران را در سه محور داخلی، منطقه ای و بین المللی لبنان بررسی می كند و به نقش ایران بر روی این سه محور می پردازد.
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13



    بازتاب داخلی انقلاب اسلامی
    برای نشان دادن بازتاب انقلاب اسلامی بر لبنان، ابتدا باید به جغرافیای سیاسی، ساختار حكومت و تركیب طایفه ای، كه پیامد سلطه و حضور فرانسه می باشد، پرداخت و در نهایت، به چگونگی شكل گیری احزاب و گروه‌های اسلامی لبنان و نقش انقلاب اسلامی بر آن‌ها اشاره شود، كه در ذیل به اختصار، به آن پرداخته می شود.
    جغرافیای سیاسی لبنان
    «لبنان» كشور كوچكی در خاورمیانه، در غرب آسیا و ساحل شرقی دریای مدیترانه است كه از شمال و شرق، به سوریه و از جنوب، به فلسطین اشغالی محدود شده است.[3] لبنان در وضعیت مناسبی برای ارتباطات اقتصادی، تجاری و فرهنگی بین سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا قرار گرفته است. وجود پناه جویان فلسطینی و همجواری این كشور با اسرائیل موجب تهاجمات این رژیم علیه لبنان و بی ثباتی در این كشور گردیده و این دو عامل همواره چالش‌های زیادی را در مقابل دولت‌های این كشور قرار داده است. طوایف گوناگون در لبنان، كه به صورت دو جریان عمده مسیحی و مسلمان می باشند، باعث تضادهای زیادی در این كشور گردیده اند. ویژگی كوهستانی بودن آن و طبیعت ساكنان آن همواره باعث گردیده كه لبنان پناهگاه مناسبی برای اقلّیت‌های مذهبی محروم سرزمین‌های همسایه باشد.[4]
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13



    از لبنان بزرگ تا جمهوری لبنان
    جنگ جهانی اول موجب نابودی امپراتوری عثمانی و نظام خلافت اسلامی گردید كه بخشی از جهان اسلام را تحت پوشش خود داشت و مسلمانان را با وضع جدیدی روبه رو ساخت.[5] فرانسه و انگلیس در سال 1916 در قرارداد «سایكس ـ پیكوت»،[6] مناطق نفوذ خود را در خاورمیانه مشخص نمودند كه طبق آن فرانسه سرپرستی لبنان و سوریه را به دست آورد و انگلیس سرپرستی عراق، فلسطین و ماوراء اردن را كسب كرد.[7] در اكتبر 1918 تركان عثمانی از سوریه و لبنان بیرون رانده شدند و در كنفرانس «سان رمو» در 1920 سرپرستی لبنان و سوریه به فرانسه واگذار گردید و به دنبال آن، كمیسر عالی فرانسه تأسیس «لبنان بزرگ» را اعلام داشت. «لبنان بزرگ» نه تنها ناحیه «جبل لبنان»، بلكه شهرهای ساحلی طرابلس، بیروت، صیدا، صور و همچنین جنوب لبنان و درّه شرقی «بقاع» را در برداشت.[8] در سال 1923 جامعه ملل، سوریه و لبنان را رسماً تحت قیومیت فرانسه قرارداد كه حكومت لبنان به وسیله یك فرماندار فرانسوی اداره می شد و در مه 1926 فرانسه، قانون اساسی لنبان را اعلام كرد و حكومت این كشور جمهوری گردید.
    سرانجام، پس از حوادث گوناگون و قیام‌های متعدد مردم برای كسب استقلال كشور خود، در سال 1943 فرانسه استقلال لبنان را اعلام كرد و در انتخابات ریاست جمهوری، بشارالخوری به ریاست جمهوری رسید.
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13



    ساختار حكومت لبنان
    برای بررسی ساختار مذهبی و سیاسی حكومت در لبنان، ابتدا باید تركیب طایفه ای لبنان مورد بررسی قرار گیرد. طایفه گرایی نشانگر ساختار جامعه لبنان می باشد. ساختار سنّتی قدرت سیاسی در لبنان بر اساس توازن طایفه ای استوار می باشد كه مجموعه ای از طوایف گوناگون، ساختار سیاسی لبنان را شكل داده اند. لبنان دارای تعدد مذاهب و دارای هفده فرقه دینی به رسمیت شناخته شده می باشد: یازده فرقه مسیحی (مارونی، ارتدوكس، كاتولیك، ارمنی‌های ارتدوكس، ارمنی‌های كاتولیك، پروتستان ها، سریانی‌های ارتدوكس، سریانی‌های كاتولیك، لاتین ها، كلدانی‌ها و نستوری ها)، پنج فرقه اسلامی (شیعیان، سنّیان، دروزیان، علویان و اسماعیلیان) و یك فرقه یهودی، كه جزو كم اهمیت ترین فرقه هاست.[9] هسته اصلی بی ثباتی لبنان فرقه گرایی است كه بر این كشور حاكم است. در این نظام، پست‌های دولتی در حكومت، خدمات عمومی، ارتش و قوّه قضائیه بر اساس وابستگی‌های طایفه ای و مذهبی و نه بر اساس مزیت و شایستگی لازم تقسیم شده اند. بنابراین، وفاداری‌های فرقه ای (طایفه ای) بر وفاداری‌های ملّی برتری دارند. بر اساس آخرین آمار رسمی، جمعیت در سال 1932 یعنی در زمان حاكمیت فرانسه بر این كشور، 51 درصد جمعیت كل كشور را مسیحیان تشكیل می دادند. طبق آمار مذكور، مارونی‌ها بزرگ ترین فرقه منفرد با 29% آراء و پس از آن سنّی‌ها 22% و شیعیان در حدود 20% نشان داده شده اند. طبق قانون اساسی لبنان، رئیس جمهور از میان مارونی ها، نخستوزیر از میان سنّی‌ها و رئیس مجلس از میان شیعه‌ها و تعدادی از وزرای كابینه نیز از میان سایر فرقه‌های مهم مانند ارتدوكس‌ها و كاتولیك‌های یونانی و دروزی‌ها باید برگزیده شوند.
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13



    اما همواره این سؤال مطرح گردیده كه چگونه است كه تاكنون بجز آمارگیری سال 1932، كه طی آن مارونی‌ها اكثریت را به دست آوردند، دیگر هیچ گونه آمارگیری رسمی انجام نشده است؟ در حالی كه با امكان دست یابی مسئولان لبنانی به آمار ثبت شناسنامه‌ها یا آمارهای انتخاباتی و اسناد كشور، این شك و شبهه باقی می ماند كه چنین سكوتی در مشخص كردن و اعلام تغییر و دگرگونی در تركیب جمعیت طوایف مختلف صرفاً به سود مسیحیان و به زیان مسلمانان صورت می گیرد. در حال حاضر، با توجه به سرشماری‌های غیررسمی و اسناد و مدارك موجود، این ادعا مطرح است كه شیعیان دارای اكثریت می باشند.[10]
    احزاب و گروه‌های اسلامی لبنان
    تا پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، مسلمانان، بخصوص شیعیان، سازمان دهی عمده ای نداشتند كه تبلور هویّت ایدئولوژیكی و بیان كننده نظرات سیاسی آن‌ها باشد و غالباً شكل مبارزه افراد مسلمان در تجمّعات مردمی و یا در قالب عضویت در گروه‌های ملّی و مترقّی بود. از این رو، در تقسیم بندی سازمان‌ها و احزاب لبنانی توسط كارشناسان امور لبنان، جایگاهی برای گروه‌های مسلمان وجود نداشت. با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، گروه‌های مسلمان، اعم از شیعه و سنّی، با الگو گرفتن از انقلاب ایران، نقش فزاینده ای در تحوّلات سیاسی ـ نظامی لبنان به عهده گرفتند، به گونه ای كه در حال حاضر، بدون در نظر گرفتن نظرات و خواسته‌های این گروه ها، دست یابی به هرگونه توافقی در صحنه لبنان غیرممكن می باشد.
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13



    احزاب و گروه‌های اسلامی شیعه در لبنان
    در میان گروه‌های اسلامی شیعه، جنبش «امل»، جنبش «امل اسلامی» و جنبش «حزب اللّه» بیشترین تأثیر را از انقلاب اسلامی ایران گرفته و انقلاب ایران را الگویی برای خود قرار داده اند:
    الف. جنبش امل
    گرچه جنبش «امل» در اوایل 1970م توسط امام موسی صدر برای سازمان دهی جامعه شیعه لبنان و با كمك برخی گروه‌های فلسطینی به وجود آمد، اما تا سال 1979، یعنی سال وقوع انقلاب اسلامی ایران، از فعالیت چشمگیری برخوردار نبود و در سیاست‌های لبنان جای خاصی نداشت.[11]
    اولین اقدام امام موسی صدر، تأسیس «مجلس اعلای شیعیان لبنان» بود؛ چرا كه تنوّع مذهب در لبنان موجب شده بود دولت اداره امور مذهبی را به خود افراد مذهبی واگذار نماید، اما شیعیان لبنان با آنكه از بسیاری از فرقه‌های دیگر مذاهب جمعیت بیشتری داشتند، دارای هیچ گونه تشكیلاتی نبودند. امام موسی صدر با تلاش چهار ساله خود، در سال 1969 با تصویب ریاست جمهوری لبنان و تأیید مجلس نمایندگان، در كنار دیگر مجالس لبنان، مجلس شیعیان به نام «المجلس الاسلامی و الشیعی الاعلی» را تأسیس كرد و این اولین بار در تاریخ لبنان بود كه یك گروه شیعی به نوعی استقلال سیاسی خود را بازیافته بود.[12] امام موسی صدر در فوریه 1974 با انتشار اعلامیه ای، مبارزه آشكار خود را علیه حكّام سیاسی لبنان آغاز نمود و اعلام داشت حكّام كشور نسبت به حقوق محرومان بی تفاوت بوده و با شیوه‌های در پیش گرفته، امنیت و كیان لبنان را تهدید می كنند.[13]
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13




    [1]. David Menashri، The Iranian Revolution and the Muslim World، (Westview press، 1990)، p.1.
    [2]. Roger. M. Savory، The Export of Ithna Ashari Shiism: Historical and Ideological Background، p.13.
    [3]. محمود طلوعی، فرهنگ جامع سیاسی، تهران، قلم، 1372، ص 748.
    [4]. مصطفی معینی آرانی، ساختار اجتماعی لبنان و آثار آن، تهران، وزارت امور خارجه، 1372، ص 83.
    [5]. سید جلال الدین مدنی، مبانی و كلیات علوم سیاسی، تهران، پایدار، 1375، ج 2، ص 318.
    [6]. Sykes- Pickots.
    [7]. جرارد شالیند، نهضت های مقاومت فلسطین، ترجمه مهدی خسروی، تهران، سپهر، 1352، ص 26و 27 / ژاك تانته، تاریخ لبنان، ترجمه اسداللّه علوی، مشهد، بنیاد پژوهش های اسلامی، 1379، ص 350.
    [8]. د.ر. فوبلیكوف و دیگران، تاریخ معاصر كشورهای عربی، ترجمه محمدحسین روحانی، تهران، توس، 1367، ص 3و4 / مصطفی معینی آرانی، پیشین، ص 147.
    [9]. هـ. علیزاده، فرهنگ سیاسی لبنان، ترجمه محمّدرضا گلسرخی و محمّدرضا معمّایی، تهران، سفیر، 1368، ص 13.
    [10]. احمد نادری سمیرمی، لبنان، تهران، وزارت امورخارجه، 1376، ص8و13/ مصطفی معینی آرانی، پیشین، ص 104و 105.
    [11]. عبدالوهّاب فراتی، انقلاب اسلامی و بازتاب آن، تهران، زلال كوثر، 1381، ص 46.
    [12]. علی حجتی كرمانی، لبنان به روایت امام موسی صدر و دكتر چمران، تهران، قلم، 1364، ص 25.
    [13]. میرابوالفتح دعوتی، مسلمین شیعه در لبنان: فعالیت ها و مقالاتی از امام موسی صدر، تهران، امیركبیر، 1351، ص 9.
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13



    ابتدا شیعیان لبنان از روی عواطف و احساسات پا به میدان مبارزه نهادند كه این مرحله، مرحله رشد سیاسی و تحریك عواطف و احساسات شیعیان بود. امّا امام موسی صدر تأكید داشت تنها با تكیه بر احساسات و تظاهرات نمی توان راه به جایی برد. به همین دلیل، مرحله دوم مبارزه با تأسیس «حركه المحرومین» آغاز شد. اما برای پاس داری از دستاوردها و مبارزه برای دست یابی به اهداف جنبش، تأسیس شاخه نظامی حركت در دستور كار قرار گرفت. سازمان نظامی «امل» به مدت دو سال به طور غیرعلنی فعالیت می كرد، تا اینكه بر اثر یك انفجار در یكی از اردوگاه‌های آموزشی جنبش در بعلبك، ماهیت جنبش افشا گردید. امام موسی صدر با انتشار خبر انفجار به ناچار وجود سازمان نظامی «حركه المحرومین» را با عنوان «افواج المقاومه اللبنانیه» اعلام نمود.[1]
    هنگامی كه دكتر چمران رهبری شاخه نظامی امل را به دست گرفت، با همیاری امام موسی صدر به آموزش نظامی و تربیت سیاسی جوانان شیعه پرداخت. دكتر چمران معتقد بود: در اقدامات تشكیلاتی، ابتدا باید بر اصول فكری ـ ایدئولوژیك تكیه كرد، سپس به انضباط و امور نظامی پرداخت.[2]
    پس از وقوع انقلاب اسلامی و به ویژه بعد از ناپدید شدن امام موسی صدر، جنبش شروع به گسترش كرد و هنگامی كه نبیه بری به رهبری آن انتخاب شد، رشد كمّی و كیفی آن شدت یافت و از سال 1982 به بعد، این گروه به یكی از بازیگران عمده صحنه سیاست‌های لبنان تبدیل گردید. نقش نظامی «امل» در جریان حمله اسرائیل در ژوئن 1982 و درگیری مسلمانان با فالانژها در سال 1983 پس از توافق اسرائیل و لبنان به خوبی آشكار شد.
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13



    ب. جنبش امل اسلامی
    نبیه بری شخصیت نسبتاً مستقلی داشت و در پی آن بود كه در سطح سیاسی تصمیمات مستقلی اتخاذ نماید. به هیمن دلیل، میان او و جمهوری اسلامی ایران اختلاف نظرهایی بروز كرد. نبیه بری معتقد بود: «امل» از نظر عقیدتی، خود را پیرو و مقلّد امام خمینی(قدس سره) می داند، ولی از نظر سیاسی، می خواهد به طور مستقل و با توجه به منافع شیعیان در لبنان حركت كند.[3] این اختلافات، به ویژه پس از شركت «امل» در «كمیته نجات ملّی لبنان» در ژوئن 1983، شدت گرفت.[4] شكاف میان «امل» و انقلاب اسلامی و شركت نبیه بری در «كمیته نجات ملّی لبنان» فرصت را به گروهی از طرفداران امل به رهبری سید حسین موسوی (ابوهشام)، نایب رئیس و سخنگوی «امل»، كه چندی قبل از «امل» طرد شده بود، فراهم كرد تا گروهی را تحت عنوان «امل اسلامی» به وجود آورد. «امل اسلامی» متشكل از شیعیانی بود كه به شدت از انقلاب اسلامی و خط مشی آن پی روی می كردند و خود را از نظر سیاسی و مذهبی طرفدار امام خمینی(قدس سره)می دانستند. سپس ابوهشام اعلام نمود: جنبش «امل اسلامی» رقیب جنبش «امل» نمی باشد، بلكه می كوشد اصالت حقیقی «امل» را حفظ كند؛ زیرا جنبش «امل» مخالف ایده اطاعت از امام خمینی(قدس سره)بود.[5] «امل اسلامی» بعدتر به جنبش «حزب اللّه» پیوست.
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    11,626
    مورد تشکر
    29 پست
    حضور
    65 روز 10 ساعت 46 دقیقه
    دریافت
    11
    آپلود
    0
    گالری
    13



    ج. جنبش حزب اللّه
    «حزب اللّه» لبنان پس از حمله اسرائیل به لبنان در سال 1982 و در پی وخامت اوضاع، توسط برخی از شیعیان لبنان از جمله شیخ صبحی طفیلی، سید حسین موسوی و برادر او سید عباس موسوی، ابراهیم امین و حسن نصراللّه به وجود آمد. انقلاب اسلامی ایران الهام بخش مهمی در پیدایش این جنبش بود.[6] تمام این افراد در دو نكته با یكدیگر اتفاق نظر داشتند:
    1. اعتقاد به ولایت فقیه و پی روی از رهبر انقلاب اسلامی ایران؛
    2. مقابله با اسرائیل.
    اینان دریافته بودند كه گروه‌های موجود در لبنان نمی توانند برای لبنان كاری انجام دهند. آنان با بهره گیری از تجارب و موفقیت‌های انقلاب اسلامی ایران، درصدد ایجاد تشكیلاتی جدید برای تحقق بخشیدن به نظریه‌های اسلامی و اهداف موردنظر خود بودند.[7] این عوامل موجب گردید تا این نیروهای متفرّق تحت سرپرستی و نظارت ایران، در یك تشكیلات واحد و جدید ادغام شوند. دولت ایران از طریق سفیر خود در دمشق (علی اكبر محتشمی) و سپاه پاسداران (مستقر در بعلبك) زمینه را برای گردهمایی و مذاكره كادرهای این مجموعه‌های اسلام گرا فراهم نمود. پس از مذاكرات اولیه، یك كمیته نُه نفره مأموریت یافت تا برای جریان‌های اسلامی متفرّق، یك تشكیلات سیاسی جدید بر اساس پای بندی به ولایت فقیه و نبرد با اسرائیل پی ریزی كند. مجموعه این گروه‌ها كه به عنوان «شورای لبنان» شناخته می شد، در مه 1984 به نام «حزب اللّه انقلاب اسلامی لبنان» تغییر نام داد.[8]
    رفيق بي كلك مادر

    قويترين درختان در كوير ميرويند من يك كويريم



صفحه 1 از 4 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود