جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مجازات مظلوم قبل از ظالم

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۸
    نوشته
    45
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    2 ساعت 38 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    مجازات مظلوم قبل از ظالم




    با سلام
    ببخشید مدتی من نبودم و نمی دانم دقیقا آیا این سوال جایش اینجاسست یا خیر. بهر حال اگر اشتباه استارت خورده زحمت انتقالش را مدیران بکشند.
    چندین سال قبل من مطلبی را خواندم یا شنیدم بدین مضمون که
    " خداوند در قیامت دو گروه را مجازات می کند. ظالم و مظلوم را ! ظلام را به خاطر ظلمی که کرده است و مظلوم را به خاظر ظلمی که در حقش شده است و حقش را نگرفته است "
    ابتدا من تصور می کردم آیه قرآن است اما هرچه جستجو کردم آن را نیافتم. حال برایم این سوال پیش آمده که آیا آیه ایحدیث یا روایتی بدین مضمون وجود دارد یا خیر! اگر چنین است لطفا منبع را ذکر کنید.
    با تشکر
    همه موضوعات شروع شده کاربرjocer با آیدی faryad نوشته بودند بنا به درخواست مکرر خودشان به مدت 1ماه جهت بررسی به بخش مدیران منتقل شده است
    ---------------------------------
    توضیح : جنابان خادمان دین و قرآن و .... زحمت کشیدند و نوشته های شناسه faryad من را برگرداندند.
    به عقیده جنابان خادم قرآن!! مطالب کفر امیز من بیشتر بدرد اسلام و مسلمین می خورد تا مطالب اسلامی من بعد از توبه!!
    باشد که خداوند ان مطالب کفر آمیز را در نامه خادمیت قرآنی من و شما و آنان ثبت نماید!
    الهی آمین!!

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    604
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    10 روز 13 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با نام الله





    مجازات مظلوم قبل از ظالم






    کارشناس بحث: استاد طاها

    ویرایش توسط معین : ۱۳۹۳/۰۸/۲۹ در ساعت ۰۹:۵۰


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    173
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 9 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با عرض سلام به شما دوست گرامی

    به برخی از آیات و روایاتی که تا حدودی همسو با مسئله مورد نظر شماست اشاره میشود:

    سوره سبأ:

    وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لَنْ نُؤْمِنَ بِهذَا الْقُرْآنِ وَ لا بِالَّذي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ لَوْ تَرى‏ إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلى‏ بَعْضٍ الْقَوْلَ يَقُولُ الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنينَ (31) قالَ الَّذينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذينَ اسْتُضْعِفُوا أَ نَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى‏ بَعْدَ إِذْ جاءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمينَ (32) وَ قالَ الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ إِذْ تَأْمُرُونَنا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَ نَجْعَلَ لَهُ أَنْداداً وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ في‏ أَعْناقِ الَّذينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (33)

    كافران گفتند: «ما هرگز به اين قرآن و كتابهاى ديگرى كه پيش از آن بوده ايمان نخواهيم آورد!» اگر ببينى هنگامى كه اين ستمگران در پيشگاه پروردگارشان براى حساب و جزا نگه داشته شده‏اند در حالى كه هر كدام گناه خود را به گردن ديگرى مى‏اندازد از وضع آنها تعجّب مى‏كنى! مستضعفان به مستكبران مى‏گويند: «اگر شما نبوديد ما مؤمن بوديم!» (31) امّا مستكبران به مستضعفان پاسخ مى‏دهند: «آيا ما شما را از هدايت بازداشتيم بعد از آنكه به سراغ شما آمد (و آن را بخوبى دريافتيد)؟! بلكه شما خود مجرم بوديد!» (32) و مستضعفان به مستكبران مى‏گويند: «وسوسه‏هاى فريبكارانه شما در شب و روز مايه گمراهى ما شد، هنگامى كه به ما دستور مى‏داديد كه به خداوند كافر شويم و همتايانى براى او قرار دهيم!» و آنان هنگامى كه عذاب الهى را مى‏بينند پشيمانى خود را پنهان مى‏كنند تا بيشتر رسوا نشوند! و ما غل و زنجيرها در گردن كافران مى نهيم؛ آيا جز آنچه عمل مى‏كردند به آنها جزا داده مى‏شود؟! (33)

    سوره نساء:

    إِنَّ الَّذينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمي‏ أَنْفُسِهِمْ قالُوا فيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصيراً (97) إِلاَّ الْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطيعُونَ حيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبيلاً (98)

    كسانى كه فرشتگان قبض ارواح، روح آنها را گرفتند در حالى كه به خويشتن ستم كرده بودند، به آنها گفتند: «شما در چه حالى بوديد؟ و چرا با اينكه مسلمان بوديد، در صفِ كفّار جاى داشتيد؟!» گفتند: «ما در سرزمين خود، تحت فشار و مستضعف بوديم.» آنها [فرشتگان‏] گفتند: «مگر سرزمين خدا، پهناور نبود كه مهاجرت كنيد؟!» آنها عذرى نداشتند، و جايگاهشان دوزخ است، و سرانجام بدى دارند. (97) مگر آن دسته از مردان و زنان و كودكانى كه براستى تحت فشار قرار گرفته‏اند و حقيقتاً مستضعفند؛ نه چاره‏اى دارند، و نه راهى براى نجات از آن محيط آلوده مى‏يابند. (98)

    برخی از روایات:

    امام صادق فرمود:‏ إِنَّ الْعَبْدَ لَيَكُونُ مَظْلُوماً فَمَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَكُونَ ظَالِماً؛ همانا بنده مظلوم‏ شود، و پيوسته دعا كند تا ظالم گردد. (الكافي، ج‏2، ص: 333)

    [در شرح این روایت چند وجه گفته شده است که یکی از آنها را بیان میکنیم: منظور اینست که مظلوم در دعا و نفرین علیه ظالم افراط کند. به عبارت دیگر آنقدر نفرين بر ظالم كند كه نفرینش بر ظلم ظالم بچربد، پس ظالم، مظلوم، و مظلوم ظالم گردد.(أصول الكافي / ترجمه مصطفوى، ج‏4، ص: 28)]


    امام صادق فرمود: لَا يَفْتَرِقُ رَجُلَانِ عَلَى الْهِجْرَانِ إِلَّا اسْتَوْجَبَ أَحَدُهُمَا الْبَرَاءَةَ وَ اللَّعْنَةَ وَ رُبَّمَا اسْتَحَقَّ ذَلِكَ كِلَاهُمَا فَقَالَ لَهُ مُعَتِّبٌ جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكَ هَذَا الظَّالِمُ فَمَا بَالُ الْمَظْلُومِ‏ قَالَ لِأَنَّهُ لَا يَدْعُو أَخَاهُ إِلَى صِلَتِهِ وَ لَا يَتَغَامَسُ لَهُ عَنْ كَلَامِهِ؛ از هم جدا نشوند دو مرد بصورت قهر كردن جز اينكه يكى از آن دو سزاوار بيزارى و لعنت خدا و رسولش است، و چه بسا كه هر دوى آنها سزاوار آن شوند. شخصی پرسید: آن كسی که ظالم و ستمكار است اين سزاى اوست، اما مظلوم چه جرمى دارد كه سزاوار بيزارى و لعنت شود؟ امام فرمود: براى آنكه برادر خود را به آشتى و پيوست با خود دعوت نمى‏كند،... . (الكافي، ج‏2، ص: 344)

    [این روایت به اهمیت دوستی با برادر دینی اشاره دارد تا جایی که حتی اگر برادر دینی تو ظلمی در حقت نمود نباید رشته دوستی خود را با او قطع کنی. همانطور که روشن است این خود میتواند نوعی مقابله نرم با ظالم باشد بطوری که وی را از ظلمی که نموده شرمنده کند.]

    در پایان، تذکر این نکته بجاست که طبق آیات و روایات مذکور و موارد مشابه، مظلوم زمانی مستحق عقاب و مجازات است که اقدام به کاری کند که خود مصداق ظلم است؛ در این صورت آن شخص از طرفی مظلوم و از طرفی ظالم است و مجازاتی که میبیند بخاطر ظالم بودن اوست نه مظلوم بودنش. بر این اساس شاید بتوان گفت مظلومی که در قبال ظلم ظالم سکوت میکند در حالی که قدرت مقابله با او را دارد، در این صورت او خود از یاری دهندگان ظالم است و یاری دهنده ظالم خود از گنهکاران است:

    تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‏ وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ‏ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ (مائده/2)

    يكديگر را بر انجام كارهاى خير و پرهيزكارى يارى نماييد، و يكديگر را بر گناه و تجاوز يارى ندهيد؛ و از خدا پروا كنيد كه خدا سخت كيفر است.


    درباره اینکه یک مظلوم را چه موقع و چگونه میتوان قادر بر مقابله با ظالم دانست و شیوه مقابله چگونه باید باشد را نیز بسته به مورد باید تعیین نمود و نمیتوان در این باره نسخه ای کلی ارائه نمود.

    در پناه حق

  6. تشکرها 2


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    173
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    4 روز 9 ساعت 32 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی






    سوال:

    آیا در آیات و روایات اسلامی موردی داریم که
    خداوند در قیامت هم ظالم و هم مظلوم را مجازات نماید؟


    پاسخ:

    در برخی از آیات و روایات به این مطلب تصریح شده است که گاه مظلوم نیز همچون ظالم استحقاق عقوبت می یابد. از جمله در سوره نساء میخوانیم:

    «إِنَّ الَّذينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمي‏ أَنْفُسِهِمْ قالُوا فيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصيراً»؛ كسانى كه فرشتگانِ قبض ارواح، روح آنها را گرفتند در حالى كه به خويشتن ستم كرده بودند، به آنها گفتند شما در چه حالى بوديد؟ و چرا با اينكه مسلمان بوديد، در صفِ كفّار جاى داشتيد؟ آن گروه پاسخ گفتند: ما در سرزمين خود، تحت فشار و مستضعف بوديم. آن فرشتگان‏ گفتند: مگر سرزمين خدا، پهناور نبود كه مهاجرت كنيد؟ آن گروه عذرى نداشتند، و جايگاهشان دوزخ است، و سرانجام بدى دارند. مگر آن دسته از مردان و زنان و كودكانى كه براستى تحت فشار قرار گرفته ‏اند و حقيقتاً مستضعفند؛ نه چاره ‏اى دارند، و نه راهى براى نجات از آن محيط آلوده مى يابند. (1)

    منظور از مستضعف در این آیه كسى است كه حق را تشخيص داده اما خفقان ظالمانه محيط به او اجازه عمل نمى ‏دهد و او بجای هجرت از این محیط خفقان بار، سکونت در این محیط را بدون داشتن عذری موجه برمیگزیند. (2)

    همچنین در روایتی از امام صادق آمده است:‏

    «إِنَّ الْعَبْدَ لَيَكُونُ مَظْلُوماً فَمَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَكُونَ ظَالِماً»؛ همانا بنده مظلوم‏ شود، و پيوسته دعا كند تا ظالم گردد. (3)‎

    در شرح این حدیث چند وجه بیان شده است که یکی از آنها چنین است: منظور روایت اینست که مظلوم در دعا و نفرین علیه ظالم افراط کند تا جایی كه دعا و نفرینش علیه ظالم، بر ظلم ظالم بچربد و در نتیجه ظالم، مظلوم، و مظلوم ظالم گردد. (4)

    در روایت دیگری از امام صادق میخوانیم:

    «لَا يَفْتَرِقُ رَجُلَانِ عَلَى الْهِجْرَانِ إِلَّا اسْتَوْجَبَ أَحَدُهُمَا الْبَرَاءَةَ وَ اللَّعْنَةَ وَ رُبَّمَا اسْتَحَقَّ ذَلِكَ كِلَاهُمَا فَقَالَ لَهُ مُعَتِّبٌ جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكَ هَذَا الظَّالِمُ فَمَا بَالُ الْمَظْلُومِ‏ قَالَ لِأَنَّهُ لَا يَدْعُو أَخَاهُ إِلَى صِلَتِهِ وَ لَا يَتَغَامَسُ لَهُ عَنْ كَلَامِهِ»؛ از هم جدا نشوند دو مرد بصورت قهر كردن جز اينكه يكى از آن دو سزاوار بيزارى و لعنت خدا و رسولش است، و چه بسا كه هر دوى آنها سزاوار آن شوند. شخصی (به نام معتب) پرسید: آن كسی که ظالم و ستمكار است اين سزاى اوست، اما مظلوم چه جرمى دارد كه سزاوار بيزارى و لعنت شود؟ امام فرمود: براى آنكه برادر خود را به آشتى و پيوست با خود دعوت نمى ‏كند،... . (5)

    این روایت به اهمیت دوستی با برادر دینی اشاره دارد تا جایی که حتی اگر برادر دینی تو ظلمی در حقت نمود نباید رشته دوستی خود را با او قطع کنی. همانطور که روشن است این خود میتواند نوعی مقابله نرم با ظالم باشد بطوری که وی را از ظلمی که روا داشته شرمنده سازد.

    از موارد دیگری که مظلوم استحقاق عقوبت را خواهد یافت جایی است که «انظلام؛ ستم پذیری» از فرد سر بزند. انظلام، به خودی خود یکی از رفتارهای زشت اخلاقی و در تضاد با عدالت است (6) و از دیدگاه اسلام همان ‏گونه که ظلم حرام است، انظلام و تن دادن به ظلم نیز از محرمات است. (7)

    شاید بتوان گفت مظلومی که در قبال ظلم ظالم سکوت میکند در حالی که قدرت مقابله با او را دارد و عذر موجهی از ممانعت آن ندارد، او خود از یاری دهندگان ظالم است و یاری دهنده ظالم از گنهکاران است:

    «تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‏ وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ‏ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ»؛ يكديگر را بر انجام كارهاى خير و پرهيزكارى يارى نماييد، و يكديگر را بر گناه و تجاوز يارى ندهيد؛ و از خدا پروا كنيد كه مجازات خدا شديد است. (8)

    طبق آیات و روایات یاد شده، مظلوم زمانی مستحق عقاب و مجازات است که اقدام به کاری کند که خود مصداق ظلم است؛ در این صورت آن شخص از طرفی مظلوم و از طرفی ظالم است و مجازاتی که میبیند بخاطر ظالم بودن اوست نه مظلوم بودنش.

    فهرست منابع:

    (1) نساء(4):97 و 98.
    (2) ناصر مكارم شيرازى، دار الكتب الإسلامية، 1374ش، چاپ اول، تهران، ج‏4، ص: 83.
    (3)‎ محمد بن يعقوب ‏كلينى، الكافي، محقق: على اكبر غفارى و محمد آخوندى، دار الكتب الإسلامية، 1407ق‏، چاپ چهارم، تهران، ج‏2، ص: 333.
    (4) محمد باقر مجلسى، بحار الأنوار، دار إحياء التراث العربي‏، 1403ق، ‏چاپ دوم‏، بيروت‏، ج‏72، ص: 333.
    (5) الكافي، ج‏2، ص: 344.
    (6) سید محمدحسین طباطبایی، تفسير الميزان، مترجم: سيد محمدباقر موسوى همدانى، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ى مدرسين حوزه علميه قم، 1374ش، چاپ پنجم، قم، ج‏1، ص: 560.
    (7) سید روح الله خمینی، صحیفه نور، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، 1378ش، تهران، ج15، ص101.
    (8) مائده(5):2.

    ویرایش توسط :طاها: : ۱۳۹۴/۱۲/۲۲ در ساعت ۰۶:۵۵

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود