جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: کهف

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    1
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    کهف




    طبق ایه 55 کهف چرا انسانها با دانستن راه حق دوباره در عمل ان را انکار میکنند؟

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    604
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    10 روز 13 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0







    با نام الله





    کهف






    کارشناس بحث: استاد عمار



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۰
    نوشته
    1,381
    مورد تشکر
    66 پست
    حضور
    13 روز 19 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    طبق آیه 55 سوره کهف چرا انسان ها با دانستن راه حق دوباره در عمل آن را انکار می کنند.؟


    پاسخ:
    بـه هـر حال كار انسان سركش و مغرور گاه به جائى می رسد كه نه وحى آسمانى ، نه تبليغ مستمر انبياء، نه مشاهده درس هاى عبرت در زندگى اجتماعى ، و نه مطالعه تاريخ گذشتگان ، هيچكدام در او اثر نمى كند، تنها چوب خدا است كه می تواند او را بر سر عقل بياورد اما چه فايده كه به هنگام نزول عذاب درهاى توبه بسته مى شود و راه بازگشت و استغفار نيست. لذا غرور و تعصب بیجا علت ایمان نیاوردن است.
    نکته مهم تر اینکه سرّ این که انسانی علم به چیزی دارد ولی، ملتزم به آن نمی‌شود و دل به آن نمی‌دهد این است که ایمان در قلب او رسوخ نکرده و دل او درگرو چیز و جای دیگری است . اصولاً علم و ایمان دو مقوله هستند و کارکردهای جداگانه ای دارند و عمل مقتضای ایمان است.
    ایمان مرحله ای است که انسان به دانسته های خود یقین می کند و عمل و رفتارش از روی یقین است. تخلف از علم آسان است، ولی تخلف از یقین و باور قلبی آسان نیست. بسیاری از کسانی که سیگار می کشند، می دانند که برایشان مضر است، ولی یقین ندارند که ممکن است همین سیگار باعث مرگ آنان شود. اگر یقین داشته باشند که اگر سیگار بکشند، می میرند، این کار را نخواهند کرد.

    علم به ذهن مربوط می‌شود که موضوع و محمول قضایا را با هم می‌سنجد و رابطه آن دو را کشف می‌کند و ربطی به دل ندارد.
    ایمان کار دل است. کار دل پس از کار ذهن و تحصیل علم، شروع می‌شود که تصمیم بگیرد به این معلوم ذهن ملتزم گردد. امّا انسان هنگامی می‌تواند، چنین تصمیمی بگیرد که دلش در اختیار او باشد؛ چرا که بعضی از انسان ها قبل از این که علم پیدا کنند، دلشان در جای دیگر گرو رفته است و این سخنی است مورد تأیید خدای متعال که می‌فرماید: «اِنَّ فی ذلِکَ لَذِکْری لِمَنْ کانَ لَهُ قَلْبٌ»؛ حقاً در این (هلاک پیشینیان) یادآوری هست برای آن کس که دارای دل باشد.(1)
    چون بعضی ها دلی برایشان نمانده است و قبل از آن که ایمان بیاورند دل را به چیزهای دیگری داده‌اند که قبل از معرفت حقّ برایشان مطرح بوده است چیزهایی از لذایذ حیوانی و خواسته‌های غرایز که دل انسان با آن ها انس گرفته است.
    و بر این اساس علم آنان به خاطر این که با ایمان همراه نیست نمی تواند آن ها را از ارتکاب گناه و معصیت بازدارد. قرآن کریم درباره بنی اسرائیل می فرماید: «وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَیْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَهُ الْمُفْسِدِینَ»؛ و آن را از روى ظلم و سرکشى انکار کردند در حالى که در دل به آن یقین داشتند.(2)
    از این تعبیر به خوبى استفاده مى‏ شود که ایمان واقعیتى غیر از علم و یقین دارد، و ممکن است کفر از روى جحود و انکار در عین علم و آگاهى سر زند.
    و به تعبیر دیگر حقیقت ایمان تسلیم در ظاهر و باطن در برابر حق است، بنا بر این اگر انسان به چیزى یقین دارد اما در باطن یا ظاهر تسلیم در مقابل آن نیست ایمان ندارد، بلکه داراى کفر جحودى است.

    ـــــــــــــــ
    (1) ق/ 37.
    (2) نمل/ 14.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۴/۱۲/۰۷ در ساعت ۱۳:۴۵ دلیل: همکار ویراستار تدوین
    کهف

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود