جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: انسان شناسی قرآنی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161

    انسان شناسی قرآنی




    انسان شناسی قرآنی

    انسانی که در آیات کتاب الهی توصیف می شود، داستانى شگفت دارد.

    انسانِ قرآن، تنها يك حيوان مستقيم‏القامه كه ناخنى پهن دارد و با دو پا راه مى‏رود و سخن مى‏گويد نيست.

    اين موجود از نظر قرآن ژرف‏تر و مرموزتر از اين است كه بتوان آن را با اين چند كلمه تعريف كرد.

    قرآن کریم، انسان را هم مدح و ستايش كرده است و هم مذمت و نكوهش نموده است.

    عالى‏ترين مدحها و بزرگترين مذمتها در این کتاب الهی، درباره «انسان» رقم خورده است؛

    او را از آسمان و زمين و از فرشته برتر دانسته و در همان حال از ديو و چهارپايان پست‏تر شمرده است!

    از نظر قرآن، انسان موجودى است كه هم می تواند جهان را مسخّر خويش سازد و فرشتگان را به خدمت خويش درآورد؛ و هم مى‏تواند به «اسفل سافلين» سقوط كند؛

    اين خود انسان است كه بايد درباره خود تصميم بگيرد و سرنوشت نهايى خويش را تعيين نمايد.


    در این تایپک به یاری خداوند در پی آنیم که از آیات کتاب الهی، چهره حقیقی انسان را بشناسیم.

    راستی چه کسی بهتر از آفریننده، می تواند آنچه را که خود آفریده است، وصف کند؟

    در این انسان شناسی قرآنی بر آنچه «شهید مطهری» در این باب گفته است، تکیه خواهیم کرد.

    انسان شناسی قرآنی


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    مدحها و ستایشهای قرآن از انسان

    1 - انسان، جانشین خدا در زمین:

    روزى كه خواست او را بيافريند، اراده خويش را به فرشتگان اعلام كرد.

    وَ إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَئكَةِ إِنىّ‏ِ جَاعِلٌ فىِ الْأَرْضِ خَلِيفَةً
    قَالُواْ أَ تجَعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَ يَسْفِكُ الدِّمَاءَ
    وَ نحَنُ نُسَبِّحُ بحِمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ
    قَالَ إِنىّ‏ِ أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ(بقره 30)

    و چون پروردگارت بفرشتگان گفت: من ميخواهم در زمين جانشينى بيافرينم.
    گفتند: در آنجا مخلوقى پديد مى‏آورى كه تباهى كند و خونها بريزد؟
    با اينكه ما تو را بپاكى مى‏ستائيم و تقديس مى‏گوييم؟
    گفت: من چيزهائی ميدانم كه شما نميدانيد!

    وَ هُوَ الَّذِى جَعَلَكُمْ خَلَائفَ الْأَرْضِ
    وَ رَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فىِ مَا ءَاتَئكمُ‏ْ
    إِنَّ رَبَّكَ سرَيعُ الْعِقَابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمُ (انعام 165)

    او است كسى كه شما را خليفه‏هاى زمين قرار داد
    و برخى را به درجاتى بر بعض ديگر برترى داد تا شما را در آنچه به شما داده آزمون كند،
    پروردگارت كيفر كردار را به زودى مى‏دهد و همو آمرزگار مهربان است.


    انسان شناسی قرآنی



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    1,460
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    47 روز 5 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    161



    ادامه مدحها و ستایشهای قرآن از انسان

    2. ظرفیت علمی:

    ظرفيت علمى انسان بزرگترين ظرفيتهايى است كه يك مخلوق ممكن است داشته باشد:

    تمام اسماء را به آدم آموخت (او را به همه حقايق آشنا ساخت)، آنگاه از فرشتگان (موجودات ملكوتى) پرسيد: نامهاى اينها را بگوييد چيست.
    گفتند: ما جز آنچه تو مستقيماً به ما آموخته‏اى نمى‏دانيم (آنچه را تو مستقيماً به ما نياموخته باشى ما از راه كسب نتوانيم آموخت).
    خدا به آدم گفت: اى آدم! تو به اينها بياموز و اينها را آگاهى ده. همين‏كه آدم فرشتگان را آموزانيد و آگاهى داد، خدا به فرشتگان گفت: نگفتم كه من از نهانهاى آسمانها و زمين آگاهم (مى‏دانم چيزى را كه شما نمى‏دانيد) و هم مى‏دانم آنچه را شما اظهار مى‏كنيد و آنچه را پنهان مى‏داريد» (بقره 31 تا 33)

    3 - فطرت الهی:
    انسان فطرتى خدا آشنا دارد؛ به خداى خويش در عمق وجدان خويش آگاهى‏ دارد.

    هنوز كه فرزندان آدم در پشت پدران خويش بوده (و هستند و خواهند بود) خداوند (با زبان آفرينش) آنها را بر وجود خودش گواه گرفت و آنها گواهى دادند (اعراف 172)
    چهره خود را به سوى دين نگه دار، همان كه سرشت خدايى است و همه مردم را بر آن سرشته است (روم 43)

    4. ترکیبی از فرشته و شیطان:
    در سرشت انسان علاوه بر عناصر مادى كه در جماد و گياه و حيوان وجود دارد، عنصرى ملكوتى و الهى وجود دارد.
    انسان تركيبى است از طبيعت و ماوراء طبيعت، از ماده و معنى، از جسم و جان:

    آن كه هرچه را آفريد نيكو آفريد و آفرينش انسان را از گِل آغاز كرد؛ سپس نسل او را از شيره كشيده‏اى كه آبى پست است قرار داد؛ آنگاه او را بياراست و از روح خويش در او دميد (الم سجده 7 تا 9)

    انسان شناسی قرآنی



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود