جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چندیست دنبال خودم می گردم.................

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    1,910
    صلوات
    61900
    تعداد دلنوشته
    38
    مورد تشکر
    41 پست
    حضور
    25 روز 20 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    271

    چندیست دنبال خودم می گردم.................




    ضرورت خودشناسي از منظر قرآن و روايات





    ازامور لازم و ضروري براي رسيدن به كمال نهايي و مقصد آفرينش، "معرفت نفس و خويشتن شناسي" است. انساني كه خود را

    نشناسد به طور طبيعي در تشخيص كمال انساني به خطا رفته و مسير ضلالت و جهالت را در زندگي بر مي گزيند. از اين رو

    آگاهي به خويشتن از اصلي ترين پايه هاي نيكبختي و سعادت انساني است.


    قرآن مجید می فرماید؛

    اي كساني كه ايمان آورده ايد! مراقب خود باشيد اگر شما هدايت يافته ايد گمراهي كساني كه گمراه شده اند به شما زياني

    نمي رساند.
    در اين آيه شريفه قرآن به چند نكته مهم اشاره شده است؛ یکی اینکه اگر نفس خود را يافتيد، بر راه هدايت هستند؛

    دوم اینکه در اين صورت، گمراهي گمراهان به شما ضرري نمي رساند.

    سوم اینکه زندگي انسان، پيمودن مسافت و راهي است كه در تمام عمر، آن مسير را طي مي كند، چرا كه گمراهي و هدايت

    در جايي است كه مسافت و طريق در كار باشد و در اين راه كسي كه نفس را بيابد به هدايتي بدون گمراهي دست يافته است

    و گم شدن ديگران در جاده هاي ديگر، آسيبي را توجه او نمي سازد. زيرا او دژ محكم وجود خود، هدف را پي مي گيرد و جاده را

    شناخته و در اول مسير به آخر آن آگاه است و به نتيجه و ثمر مقصود حتما خواهد رسيد.


    اميرمومنان علي(ع)در كلمات قصار می فرماید"مَن عَرَفَ نَفسَهُ جاهَدَها، مَن جَهِلَ نَفسَهُ أهمَلَها؛

    هركه نفس خود را شناخت، به جهاد با آن برخاست و هر كه آن را نشناخت، به حال خود رهايش ساخت".

    "برترين آگاهي خود شناسي است هر كس خود را شناخت،آگاه و آن كه به خود جهل داشت به گمراهي رفته است. كسي كه

    به خودش جاهل است چگونه مي تواند خدا را بشناسد". اين روايت بيان ملازمه اي است كه در روايت ديگري كه عظيم تر از

    تمامي آنچه گفته شد آمده؛
    "من عرف نفسه فقد عرف ربه"آن كه به خود احاطه علمي پيدا كند،به معرفت حضرت رب دست يافته

    است.

    در نتيجه مي توان گفت كه خود شناسي ضرورت است و انسان بايد بداند كيست، زيرا اگر چنين معرفتي پيدا نكند ما بالذات و ما

    با لعرض را با يكديگر اشتباه مي كند و آن چه را ما بالعرض است، ما بالذات مي پندارد؛ يعني آن كه ذاتا خود اوست فراموش مي

    شود و آن چه همسايه اوست "خود" پنداشته مي شود بدين ترتيب، رفتار و روش خود را بر اساس همين اعتقاد نادرست پايه

    ريزي كرده، سرنوشت شومي را براي خويش رقم زند.






    ویرایش توسط خادم الزینب : ۱۳۹۲/۱۰/۲۱ در ساعت ۱۲:۴۸

    چندیست دنبال خودم می گردم.................


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    1,910
    صلوات
    61900
    تعداد دلنوشته
    38
    مورد تشکر
    41 پست
    حضور
    25 روز 20 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    271



    خودشناسی (قرآنی)


    در این اندیشه- که به شیوه‌ای مخصوص و با کیفیت ویژه انجام می‏گیرد- سالک از همه چیز منقطع و منصرف

    می‏شود و به حقیقت خود

    برمی‏گردد و حقیقت نوری وی تجلی می‏کند. آن گاه، باب معرفت و شهود به روی وی باز می‏شود و سیر

    شروع می‏گردد. این اندیشه،

    در حقیقت، سیر مخصوص در خود است؛ سیری که منتهی به شهود می‏شود و به همین جهت لازم است که

    سالک، آمادگی خاصی داشته و از لحاظ روحی، استعداد لازم را کسب کرده باشد.

    در هر صورت، اگر عنایات ربوبی، دست سالک را بگیرد و در این فکر آن چنان که باید، موفق گردد، در سفر


    «الی الحق» نزدیک‏ترین راهبه روی او باز خواهد شد و علاوه بر آن، با حقایق بی‏شمار و با اسرار شگفتی

    مواجه خواهد شد.
    نزدیک‏ترین راه،

    در خود انسان است و راه نزدیک‏تر را باید در خود جویا بود و به عبارت دیگر، نزدیک‏ترین راه به سوی حضرت حق،

    همین خود است و باید قدم در خود نهاد و در آن سیر کرد؛ تا به مقصد نایل آمد و


    آیه :«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ»؛۱ به همین معنا

    اشاره دارد. ترکیب ولحن خاصی که در آن وجود دارد، می‏گوید:
    از خود، غفلت نکنید و به سیر در آن بپردازید که

    این، نزدیک‏ترین راه وصول به مقصد است.


    البته در مقام سیر و در مقام فکر، باید نخست از خارج از خود (عالم طبیعت)، به سوی خیال خویش سفر کنیم

    و برگردیم؛ سپس از

    خیال به سوی عالم عقلانی خود سفر کنیم و به نورانیت خویش برگردیم که
    مرحله شروع «شهود» است و

    بعد با ادامه سیر و گذر از عالم عقلانی، فنا و بقا حاصل خواهد شد.


    ● حقایقی در این مقام


    در این مقام، حقایقی است که برای اصحاب
    «سیر در نفس»، دانستن آنها مفید است و بصیرت‏هایی را به

    دنبال خواهد آورد. در این

    حقایق، لازم است اهل آن، دقت کافی داشته باشند و تعمق کنند؛ تا آنها را خوب بیابند و آن چه را که باید،

    توشه برگیرند.



    برخی از این حقایق به شرح زیر می‌باشند:
    ادامه دارد.............

    ویرایش توسط خادم الزینب : ۱۳۹۲/۱۰/۲۲ در ساعت ۱۳:۴۳

    چندیست دنبال خودم می گردم.................


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    1,910
    صلوات
    61900
    تعداد دلنوشته
    38
    مورد تشکر
    41 پست
    حضور
    25 روز 20 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    271



    ● خلوت تنهایی


    وقتی به خود برگشتیم و در خود فکر کردیم، خواهیم دید که تنها هستیم و بریده از همه آن چه خود را با آنها

    می‏دانستیم و خواهیم

    دید که همیشه در یک خلوت خاص تنهایی قرار داریم و فقط خود هستیم و آن چه در خود داریم.

    اینجاست که حقایق بعضی از آیات قرآن برای ما تا حدودی روشن می‌شوند؛ یعنی این که تنها هستیم؛ اما به

    آن توجه نداریم و به هنگام مرگ و ورود به محضر پروردگار، در قیامت، خواهیم فهمید.

    این آیات عبارتند از:

    ۱
    ) «و او تنها به سوی ما باز آید».۲

    ۲
    ) «و همه آنها که در آسمان‏ها و زمین هستند، در روز قیامت تنها به محضر خدای متعال آیند».۳

    ۳
    ) «[و به هنگام مرگ گفته شود] تنها به سوی ما آمده‏اید؛ بدان‏گونه که شما را در اصل خلقت آفریدیم و همه

    آن چه را که در اختیار

    شما قرار داده بودیم، ترک کرده‏اید و نمی‏بینیم با شما آنهایی را که برای خود، به گمان باطل خویش، یار و یاور

    می‏دیدید و حقیقت

    این است که میان شما و آنها، جدایی سخت افتاده و آن چه خیال می‏کردید، از میان برخاسته است».۴

    این تنهایی، برای وی به وقت مرگ و نیز در قیامت- که حقیقت‏ها به ظهور می‏رسد- روشن خواهد شد و هر کس

    به تنهایی خویش

    پی خواهد برد و خیال واهی- که در حیات دنیوی داشت و خود را با این و آن می‏دانست- از میان خواهد رفت.


    ● خلوت با حضرت حق


    در خلوت تنهایی، فقط خود را با قیّوم خود خواهیم دید؛ یعنی با آن که خالق و مدبّر و قوام‌بخش ماست،

    خواهیم دید و فقط با او

    هستیم و با او سخت در ارتباط. در حال خلوت، همواره با او هستیم و فقط او با ماست؛
    «هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ ما

    کُنْتُمْ».۵

    او را با خود و خود را با او و ارتباط را بسیار محکم و نسبت را بسیار نزدیک خواهیم یافت. مگر نه این است که

    ما آفریده‏ای از مخلوقات او هستیم؟ او قیّوم حقیقت ما نیز هست و من از او نشأت می‏گیرد و با اوست؟

    در این مقام، اگر در سیر فکری خود موفق باشیم، نور توحید، شروع به تجّلی در باطن ما می‏کند و بساط

    شرک،

    متزلزل می‌شود. حجاب‏ها از روی حقیقت کنار می‏روند و بیدار می‏شویم و جز او، کسی را ولی و مدبّر خویش

    نمی‏بینیم. همه سود و زیان‏ها

    را از او دانسته، حکم را مخصوص او می‏یابیم و جمال و جلال مطلق را برای او دیده، او را معبود خود می‏دانیم.

    در این مقام (خلوت با حق)، هر چه در سیر فکری خود بیندیشیم، به همان اندازه راه‏های حقایق شهودی، به

    روی ما باز می‌شوند و

    به همان مقدار، اسرار آیات برای ما کشف خواهد شد. برخی از این آیات عبارتند از: «جز خدای متعال، ولی و

    نصیر و جز او معبودی

    نیست و انسان‏ها به خیال باطل خویش، غیر او را برای خود، ولی و نصیر می‌شمرند و برای خود،
    «معبود»

    می‌گیرند و راه گمراهی در پیش گرفته‏اند.

    «آیا نمی‏دانی که ملک آسمان‏ها و زمین، مخصوص خدای متعال است و برای شما غیر از خدا، ولی و نصیر نیست»؟۶


    این که آیات الهی و قرآن در انسان اثر نمی‏کنند، به این دلیل است که انسان از حقایق غافل است. مواجه

    شدن با قرآن و تلاوت یا

    شنیدن آیات و در عین حال، بیدار نشدن و عمر خود را به غفلت سپری کردن و افتادن در فریب دامنه‏ دار حیات

    و اسیر شدن در

    حجاب‏های ظلمانی، یا بر اثر عدم تدبر لازم در آیات قرآنی است و یا بر اثر قفل‌هایی است که به دست خود

    انسان‏ها، بر دل‏های آنان زده

    شده است و تنها در پرتو تهذیب نفس است که هم آیات قرآنی در ما تأثیرگذار خواهند بود و هم دنیا و

    مخلوقات آن، برای ما شیرین ونورانی خواهند بود.



       

    ۱. مائده، آیه ۱۰۵.
    ۲. مریم، آیه ۸۰.
    ۳. همان، آیه ۵۹.
    ۴. انعام، آیه ۴۹.
    ۵. حدید، آیه ۴.
    ۶. بقره، آیه ۱۰۷.

    ویرایش توسط خادم الزینب : ۱۳۹۲/۱۰/۲۲ در ساعت ۱۳:۵۳

    چندیست دنبال خودم می گردم.................


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    1,910
    صلوات
    61900
    تعداد دلنوشته
    38
    مورد تشکر
    41 پست
    حضور
    25 روز 20 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    271



    چندیست دنبال خودم می گردم.................



    خودشناسی و موانع آن از نگاه امام هادی(ع)



    خودآگاهی عبارت است از شناخت خویش و آگاهی از توانایی ها استعدادها،

    برای رسیدن به کمال مطلوب. بدیهی است که اگر شخص خود را به خوبی بشناسد

    و از وجود نکات منفی و مثبت خویش آگاهی بهتری داشته باشد، تشخیص

    راه درست از اشتباه برای او آسان تر خواهد بود.


    یکی از عوامل خودشناسی

    ، آشنایی با نقص های خود است، ترس و وحشت از اعتراف به نقایص خود
    باعث

    می شود انسان بر واقعیت درونی خود پرده افکند و نسبت به رفع آن نکوشد

    اما با تلاش و صداقت می توان به نقص های درونی آگاهی یافت و نسبت به

    رفع آنها کمر همت بست(1).



    امام هادی(ع)

    در سخنان خود به موانع پیش روی خودشناسی بیشتر از خودشناسی اشاره می کند تا افراد با

    پیروی از آنها به خودشناسی مورد نظر برسند؛ یکی از این موانع بر سر راه خود شناسی


    «بخل»
    است که انسان با رفع این نقص در خود می تواند راه را بر

    خودشناسی هموار کند.امام هادی (ع) در این باره می فرمایند:


    «البُخلُ أذَمُّ الأخلَاقِ »(بخل ناپسندترین خلق و خوی است)(2).



    چندیست دنبال خودم می گردم.................


    ویرایش توسط خادم الزینب : ۱۳۹۲/۱۱/۰۷ در ساعت ۲۳:۴۵

    چندیست دنبال خودم می گردم.................


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    1,910
    صلوات
    61900
    تعداد دلنوشته
    38
    مورد تشکر
    41 پست
    حضور
    25 روز 20 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    271



    خودشناسی و موانع آن از نگاه امام هادی(ع)



    چندیست دنبال خودم می گردم.................


    «خشم» مانع دیگری در راه آگاهی از خود و خودشناسی است؛


    خشم که یک هیجان طبیعی است انرژی روحی و جسمی انسان را می خورد و ارمغانی جز تهدید روابط ندارد قطعا با شناخت

    این نقص نیز می توان گام دیگری در راه خوشناسی برداشت؛


    امام هادی(ع) در این باره نیز می فرمایند:«تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ

    غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ»



    (از کسی که بر او خشم گرفته ای، صفا و صمیمیت مخواه و از کسی که به وی خیانت کرده ای وفا مطلب، و از کسی که به

    او بدبین شده ای، انتظار خیرخواهی نداشته باش که دل دیگران همچون دل تو برای آنها است»(3)



    و در جای دیگری می فرمایند:
    « اَلْغَضَبُ عَلى مَنْ تَمْلِکُ لُؤْمٌ»(خشم بر زیردستان از پستی است(4).



    چندیست دنبال خودم می گردم.................


    ویرایش توسط خادم الزینب : ۱۳۹۲/۱۱/۱۵ در ساعت ۱۴:۲۱

    چندیست دنبال خودم می گردم.................


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    1,910
    صلوات
    61900
    تعداد دلنوشته
    38
    مورد تشکر
    41 پست
    حضور
    25 روز 20 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    271



    خودشناسی و موانع آن از نگاه امام هادی(ع)


    چندیست دنبال خودم می گردم.................


    «تملق و چاپلوسی» نیز از دیگر موانع دستیابی به خودشناسی به شمار می رود؛

    این آفت می تواند مانع از شناخت فرد شود؛ چرا که اگر شخصی که خواهان مداحی

    و ستایش دیگران است هرگز اجازه انتقاد به آنها نمی دهد به همین دلیل اگر عیبی

    در او وجود داشته باشد به همان صورت باقی خواهد ماند در حالی که یکی از راههای رسیدن

    به خودشناسی منتقد پذیر بودن و برخورداری از ظرفیت زیاد است اما فرد چاپلوسنه خود را نقد می کند

    و نه اجازاه نقد خود به دیگران را می دهد. این آفت زمینه ساز خودبیگانگی و یکی از موانع اساسی خودشناسی است .


    امام دهم شیعیان در خطاب به شخصی که در ستایش ایشان افراط کرده بود فرمودند:


    «قالَ أبُوالحَسَنِ الثّالِث علیه‏السلام لِرَجُلٍ وقَدْ اَکثَرَ مِنْ اِفراطِ الثَّناءِ عَلَیْهِ: اَقْبِلْ عَلى شَأنِکَ،

    فإنَّ کَثرَةَ الْمَلَقِ یَهْجُمُ عَلَى الْظِنَّةِ، وَإذا حَلَلْتَ مِنْ اَخیکَ فى مَحَلِّ الثِّقَةِ فَاعْدِلْ عَنِ المَلَقِ إِلى حُسْنِ النِّیَّةِ»


    («از این کار خودداری کن که تملق بسیار بدگمانی به بار آورد و اگر برادر مؤمنت مورد اعتماد تو واقع شد،

    از تملق او دست بردار و حسن نیت نشان دهد.)


    چندیست دنبال خودم می گردم.................



       
    منبع :عطاردی، 1410، ص302


       


    ویرایش توسط خادم الزینب : ۱۳۹۲/۱۲/۰۶ در ساعت ۲۲:۰۶

    چندیست دنبال خودم می گردم.................


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۲
    نوشته
    1,910
    صلوات
    61900
    تعداد دلنوشته
    38
    مورد تشکر
    41 پست
    حضور
    25 روز 20 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    271



    چندیست دنبال خودم می گردم.................


    امیر مؤمنان علی (ع):

    عظمت انسان را اینگونه وصف می کند:

    ((خداوند دو چیز را عظیم آفرید: یکی آسمان را و عظیم تر انسان را آفرید))




    چندیست دنبال خودم می گردم.................



    امام رضا (علیه آلاف تحیّة و الثّناء) فرمودند:


    - افضل العقل معرفة الانسان نفسه. / برترين خرد، خودشناسى انسان است.

    بحارالانوار، ج78، ص352



    چندیست دنبال خودم می گردم.................


    امام علی (ع) می فرماید:

    ((داروی تو درخودت هست. اما آگاه نیستی و درد تو نیز از خودت است. اما نمی بینی و تو

    کتاب الهی هستی که با حروف وکلمات آن.تمام پنهانها آشکار میشود)) و ((نیرومند ترین مردم

    از نظر ایمان کسی است که توکلش بر خدای سبحان بیشتر باشد)) و ((از تردید و نگرانی

    بپرهیزید و همچون تخته ای سبک مایه که دستخوش امواج دریاست، به چپ وراست نلرزید.

    بلکه کوه آسا پابرجا و استوار باشید))







    ویرایش توسط خادم الزینب : ۱۳۹۳/۰۶/۲۶ در ساعت ۱۱:۵۱

    چندیست دنبال خودم می گردم.................


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود