جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مخاطبان وحی چه کسانی هستند.

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    462
    تشکر:
    1
    حضور
    11 روز 21 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    14

    مخاطبان وحی چه کسانی هستند.










    عرض سلام و ادب و احترام




    آیا وحی به شخصی دلیل بر آن میشود که آن شخص نبی یا پیغمبر خداست؟



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    604
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    10 روز 13 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با نام الله




    مخاطبان وحی چه کسانی هستند.




    کارشناس بحث: استاد صدیق



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    237
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    4 روز 11 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باسلام
    وحی از نظر لغوی وحی به معنای اشاره سریع،[1] سرعت،[2] القای پنهانی مطلبی به دیگران[3] است. این لفظ در قرآن کریم در موارد متعددی به کار رفته است که عبارتند از:
    1. اشاره پنهانی: مانند داستان حضرت زکریا که در آن، وحی در معنای لغوی­اش به­کار رفته است. بدین صورت که پس از بشارت ایشان به فرزند دار شدن، ایشان مکلف به روزه سکوت شد و مقصود خویش را با اشاره به دیگران می­رساند.
    «قال رب اجعل لی آیة قال آیتک الا تکلم الناس ثلاث لیال سویا فخرج علی قومه منالمحراب فاوحی الیهم ان سبحوه بکره و عشیا»[4]

    2. هدایت غریزی: مانند الهام غریزی و هدایت طبیعی زنبور عسل برای ساختن خانه هایی در کوه و درخت و غیره. که در قران کریم وحی نامیده شده است:
    «و اوحی ربک الی النحل ان اتخذی من الجبال بیوتا و من الشجر و مما یعرشون»[5]

    3. هدایت طبیعی: وحی بر جمادات نیز از دیگر موارد اسعتمال این واژه در قران کریم است که در آن، وحی به معنای تفهیم و القای نهایی و تکوینی است.
    « و اوحی فی کل سماء امرها»[6]

    4. الهام و القا خداوندی به غیر پیامبران: این اطلاق، مراد وحی غیر تشریعی بر انسان های کامل است که به "وحی تسدیدی و تأدیبی"[7] معروف است. در این موارد، حقیقتی از جانب خداوند در قلب و روان فردی که شایستگی دریافت آن­را دارد القا می شود. در این موارد بدون آنکه ارتباط کلامی برقرار شود و از طریق دستگاه شنوایی صدایی شنیده شود، انسان به صورت ناخوداگاه از این امر قلبی خود تبعیت می کند. مانند داستان مادر حضرت موسی که به او الهام شد تا فرزند شیر خوارش را در رود نیل بیندازد:«و اوحینا الی ام موسی»[8] و یا الهامی که بر امامان معصوم و اولیای حق می­شود:[9]
    « و جعلنا ائمة یهدون بامرنا و اوحینا الیهم فعل الخیرات»[10]

    5. القای وسوسه ها و ترفندهای شیطانی: این القائات نیز از آن جهت که پرشتاب، پنهانی و مرموز است، از دیگر استعمالات وحی است:
    «ان الشیاطین لیوحون الی اولیائهم»[11]

    تفاوت الهامات الهى با وسوسه های شيطانى اين است كه موقع حصول الهامات الهى، حالت انبساط و نشاط به شخص دست مي دهد اما وساوس شيطانى بدلیل عدم هماهنگی با فطرت اولیه انسان، هنگام حصول، احساس يك نوع گرفتگى و ناراحتى در خود نموده و از كرده خود متأسف و پشيمان خواهد شد.[12]

    6. وحی تشریعی بر پیامبران: کلام خداوند که بر پیامبران الهی نازل می گرددو شاخصه نبوت است. بیشتر موارد کاربرد کلمه وحی و مشتقات ان در قرآن، ناظر به این معناست:

    «کذلک یوحی الیک و الی الذین من قبلک الله العزیز الحکیم»[13]
    وحی ای که به عنوان یکی از خصائص انبیا نامیده می شود، تنها مورد آخر منظور است و در اصطلاح دینی به معنای آموزه­ای ویژه و آگاهی قطعی است که از ناحیه خداوند سبحان، به برخی از انسان های برگزیده افاضه می­گردد و گشوده شدن روزنه ای به عالم غیب وافق های نوینی از آسمان معنا به روی انبیاء است.


    [1] . مفردات راغب، ص858

    [2] . العین، ج3، ص321

    [3] . لسان العرب، ج3، ص379

    [4] . سوره مریم، ایه10

    [5] . سوره نحل، ایه 63

    [6] . سوره فصلت، ایه 12

    [7] . المیزان، ج6، ص373

    [8] . قصص، ایه 7

    [9] . تفسیر ملاصدرا، ج1،ص100

    [10] . سوره انبیاء، ایه 73

    [11] . سوره انعام، ایه112

    [12]. انوار العرفان فى تفسير القرآن ، ج3، ص370

    [13] . سوره شورا، ایه3



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    237
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    4 روز 11 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    ویژگی های وحی تشریعی:
    وحی تشریعی بر پیامبران دارای چندین ویژگی می باشد:
    اول اینکه آن توسط یک معلم و واسطه غیر بشری به رسولان ابلاغ می گردد:
    «علمه شدید القوی»[1]

    دوم حالت استشعار و توجه پیامبر به این است که این فرایند، ناشی از تخیل شخصی خودش نیست و منشأ آن از بیرون خودش است. آیه شریفه «و لا تعجل بالقرآن من قبل ان یقصی الیک وحیه»[2] اشاره به همین امر دارد که رسول خدا در حال رسیدن پیام الهی به او، از ترس اینکه کلمات گرفته شده فراموش نشود آنها را تکرار می­کرد.

    سومین ویژگی در وحی انبیا این است که در غالب موارد، فرایند ابلاغ پیام الهی توسط فرشته وحی صورت می گرفت:[3] «نزل به الروح الامين على قلبك لتكون من المنذرين»[4]

    با توجه به این مقدمه، وحی اگر از سنخ وحی تشریعی باشد، بله دلیل میشود که این شخصی که مدعی است بر او وحی شده است، پیغمبر است.
    اما نکته مهم و ضروری در اینجا ان است که ملاک تشخیص صداقت این فرد در این ادعایش چیست؟
    از انجا که پدیده وحی، امری است که با شخص نبی با علم حضوری خود انرا می یابد، بنابراین راهی برای تشخیص صادق بودن او در این امر نیست مگر به واسطه معجزه ای که می اورد. یعنی این شخص نمیتواند به دیگران نشان دهد که چگونه بر او وحی میشود، همانطور که انسان حالات درونی خود را به دیگران نمیتواند نشان دهد، اما میتواند از انها سخن بگوید.
    ولی همینکه کاری انجام میدهد که دیگران از انجامش عاجزند، نشانه این است که او با عالم غیب و عالم ملکوت در ارتباط است. البته این ملازمه نیز به این واسطه است که اگر چنین شخصی واقعا از جانب خداوند نیامده باشد و با این حال ادعای نبوت بکند و کاری نیز انجام بدهد که دیگران از انجامش عاجزند، بر خداوند لازم است که از باب لطف، جلوی تحقق معجزه او را بگیرد وگرنه موجب لغو غرض او در فرستادن انبیاء صادق میشود.


    [1] . سوره النجم، ایه5

    [2] . سوره طه، ایه114

    [3] . مطهری، نبوت، ص81-84

    [4] . سوره شعرا، ایه 193



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۲
    نوشته
    462
    تشکر:
    1
    حضور
    11 روز 21 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    14





    عرض سلام و ادب و احترام خدمت جنابعالی.

    سپاس بابت پاسختان.



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    604
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    10 روز 13 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مخاطبان وحی چه کسانی هستند.

  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    237
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    4 روز 11 ساعت 51 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    آیا وحی به کسی دلیل می شود که آن شخص پیامبر و نبی است؟


    پاسخ:
    وحی از نظر لغوی وحی به معنای اشاره سریع(1)؛ سرعت(2)؛ القای پنهانی مطلبی به دیگران(3) است. این لفظ در قرآن کریم در موارد متعددی به کار رفته است که عبارتند از:
    الف. اشاره پنهانی: مانند داستان حضرت زکریا که در آن، وحی در معنای لغوی ­اش به­ کار رفته است. بدین صورت که پس از بشارت ایشان به فرزند دار شدن، ایشان مکلف به روزه سکوت شد و مقصود خویش را با اشاره به دیگران می­ رساند.
    «قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا»(4)

    ب. هدایت غریزی: مانند الهام غریزی و هدایت طبیعی زنبور عسل برای ساختن خانه هایی در کوه و درخت و غیره. که در قران کریم وحی نامیده شده است:
    «أَوْحي رَبُّکَ إِلَي النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ»(5)

    ج. هدایت طبیعی: وحی بر جمادات نیز از دیگر موارد اسعتمال این واژه در قرآن کریم است که در آن، وحی به معنای تفهیم و القای نهایی و تکوینی است.
    «وَ أَوْحی‌ فی‌ کُلِّ سَماءٍ أَمْرَها»(6)
    د. الهام و القا خداوندی به غیر پیامبران: این اطلاق، مراد وحی غیر تشریعی بر انسان های کامل است که به "وحی تسدیدی و تأدیبی"(7) معروف است. در این موارد، حقیقتی از جانب خداوند در قلب و روان فردی که شایستگی دریافت آن­ را دارد القا می شود. در این موارد بدون آنکه ارتباط کلامی برقرار شود و از طریق دستگاه شنوایی صدایی شنیده شود، انسان به صورت ناخودآگاه از این امر قلبی خود تبعیت می کند. مانند داستان مادر حضرت موسی که به او الهام شد تا فرزند شیر خوارش را در رود نیل بیندازد: «
    وَ أَوحَينا إِلىٰ أُمِّ موسىٰ أَن أَرضِعيهِ»(8) و یا الهامی که بر امامان معصوم و اولیای حق می­ شود.
    «
    وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ»(9)

    ه. القای وسوسه ها و ترفندهای شیطانی: این القائات نیز از آن جهت که پرشتاب، پنهانی و مرموز است، از دیگر استعمالات وحی است:
    «
    وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى‌ أَوْلِيائِهِمْ»(10)

    تفاوت الهامات الهى با وسوسه های شيطانى اين است كه موقع حصول الهامات الهى، حالت انبساط و نشاط به شخص دست مي دهد اما وساوس شيطانى بدلیل عدم هماهنگی با فطرت اولیه انسان، هنگام حصول، احساس يك نوع گرفتگى و ناراحتى در خود نموده و از كرده خود متأسف و پشيمان خواهد شد.(11)

    و. وحی تشریعی بر پیامبران: کلام خداوند که بر پیامبران الهی نازل می گرددو شاخصه نبوت است. بیشتر موارد کاربرد کلمه وحی و مشتقات ان در قرآن، ناظر به این معناست: «
    كَذَٰلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»(12)
    وحی ای که به عنوان یکی از خصائص انبیا نامیده می شود، تنها مورد آخر منظور است و در اصطلاح دینی به معنای آموزه­ای ویژه و آگاهی قطعی است که از ناحیه خداوند سبحان، به برخی از انسان های برگزیده افاضه می­ گردد و گشوده شدن روزنه ای به عالم غیب وافق های نوینی از آسمان معنا به روی انبیاء است.

    ویژگی های وحی تشریعی:
    وحی تشریعی بر پیامبران دارای چندین ویژگی می باشد:
    اول اینکه آن توسط یک معلم و واسطه غیر بشری به رسولان ابلاغ می گردد: «
    عَلَّمَهُ شَديدُ الْقُوي»(13)

    دوم حالت استشعار و توجه پیامبر به این است که این فرایند، ناشی از تخیل شخصی خودش نیست و منشأ آن از بیرون خودش است. آیه شریفه «
    وَ لَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِن قَبْلِ أَن يُقْضَىٰ إِلَيْكَ وَحْيُهُ»(14) اشاره به همین امر دارد که رسول خدا در حال رسیدن پیام الهی به او، از ترس اینکه کلمات گرفته شده فراموش نشود آنها را تکرار می­ کرد.

    سومین ویژگی در وحی انبیا این است که در غالب موارد، فرایند ابلاغ پیام الهی توسط فرشته وحی صورت می گرفت15) «
    نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ * عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ»(16)

    با توجه به این مقدمه، وحی اگر از سنخ وحی تشریعی باشد، بله دلیل می شود که این شخصی که مدعی است بر او وحی شده است، پیغمبر است.
    اما نکته مهم و ضروری در اینجا ان است که ملاک تشخیص صداقت این فرد در این ادعایش چیست؟
    از آنجا که پدیده وحی، امری است که با شخص نبی با علم حضوری خود آن را می یابد، بنابراین راهی برای تشخیص صادق بودن او در این امر نیست مگر به واسطه معجزه ای که می آورد. یعنی این شخص نمی تواند به دیگران نشان دهد که چگونه بر او وحی می شود، همانطور که انسان حالات درونی خود را به دیگران نمی تواند نشان دهد، اما می تواند از انها سخن بگوید.
    ولی همین که کاری انجام می دهد که دیگران از انجامش عاجزند، نشانه این است که او با عالم غیب و عالم ملکوت در ارتباط است. البته این ملازمه نیز به این واسطه است که اگر چنین شخصی واقعا از جانب خداوند نیامده باشد و با این حال ادعای نبوت بکند و کاری نیز انجام بدهد که دیگران از انجامش عاجزند، بر خداوند لازم است که از باب لطف، جلوی تحقق معجزه او را بگیرد وگرنه موجب لغو غرض او در فرستادن انبیاء صادق می شود.

    _________
    (1) مفردات راغب، ص858.
    (2) العین، ج3، ص321.
    (3) لسان العرب، ج3، ص37984.
    (4) مریم/ 93 و 101.
    (5) نحل/ 63.
    (6) فصلت/ 12.
    (7) المیزان فی تفسیر القرآن، علامه طباطبایی، قم، نشر اسلامی، 1422ق، ج6، ص373.
    (8) قصص/ 7.
    (9) انبیاء/ 73.
    (10) انعام/ 112.
    (11) انوار العرفان فى تفسير القرآن ، ابوالفضل داورپناه، تهران، کتابخانه صدر،1369ش، ج3، ص370.
    (12) شورا/ 3.
    (13) النجم/ 5.
    (14) طه/ 114.
    (15) نبوت، مرتضی مطهری، ص81-84 (نرم افزار استاد).
    (16) شعرا/ 193.


    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۱۰/۱۹ در ساعت ۲۲:۳۷ دلیل: همکار ویراستار تدوین


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود