صفحه 1 از 5 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: نظر اسلام در مورد عوام فریبی چیست؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    نظر اسلام در مورد عوام فریبی چیست؟




    با سلام خدمت مدیران، پاسخگویان و اعضای محترم سایت
    احتراماً بنده به دو حکم به ظاهر متناقض برخورده ام. ممنون میشم پاسخگویان گرامی در مورد این احکام و در مورد نحوه جمع بستن این دو حکم راهنمایی بفرمایند.

    1- اولین موضوع این هست که وقتی کسی می خواهد اسلام را بپذیرد، سفارش شده که ابتدا به قدر کافی تحقیق کند و با چشم باز اسلام را بپذیرد. حتی بعضی فقها عقیده دارند که جکم ارتداد، برای این وضع شده که دیگران را از پذیرش بدون تحقیق منع کند. بنابراین می توان انتظار داشت که از نظر اسلام، انتشار خبرهای نادرست به عنوان روشی ناشایست برای ترویج عقاید قلمداد شود.

    2- موضوع دوم این هست که بعضی گروههای مسلمان، تهمت زدن به غیر مسلمانان را جایز می دانند. به طور مثال می تونید مطلبی که در سایت زیر بیان شده را مطالعه بفرمایید:
    http://forum.p313.ir/showthread.php?tid=4153
    نقل قول نوشته اصلی توسط Mostafa4 نمایش پست
    با سلام
    بسم الله الرحمن الرحیم.
    سلام.
    چند وقتی هست که سوالی با نام "مسخره کردن و تهمت به کافران!" در ذهن همسنگران ما نقش بسته؛
    لازم دونستم که کمی راجع به این موضوع توضیح بدهم و البته با احادیث و روایات معتبر تا جایی که در توان حقیر باشه پاسخ دوستان رو بدهم:gol:.
    =================================
    1-غیبت و مسخره کردن غیر مسلمان
    آیا غیبت پشت سر یک غیر مسلمان گناه است؟ اگر حرام نباشد آیا تأثیر روحی بر روی غیبت کننده و شنونده غیبت، از لحاظ اخلاقی ندارد؟ آیا می توانید سؤالم را در رابطه با مسخره کردن غیر مسلمانان هم جواب دهید؟
    پاسخغیبت غیر مسلمانان اساساً غیبت محسوب نمی شود و موضوعاً خارج از این مفهوم است. زیرا پیامبر اکرم (ص) در تعریف غیبت فرموده اند: غیبت این است که ازبرادر (مؤمن )خود چیزی بگویی که خوش ندارد...بدان که اگر آنچه در او هست بگویی، غیبتش را کرده ای و اگر آنچه در او نیست بگویی، به او بهتان زده ای .1بنا بر این اگر پشت سر یک غیر مسلمان، عیب های او را بگویند حرام نیست و آثار زیان بار غیبت را ندارد. مخصوصا آن غیر مسلمان هایی که با ظاهر سازی و فریب و خدعه می خواهند دین خود را تبلیغ و ترویج کنند، حتما باید مردم را از عیب های آنها آگاه کرد تا ماهیت واقعی آنها برای همگان روشن شود. چنین افرادی غیبت شان واجب است.

    اما در باره غیر مسلمانی که این طور نباشد، اگر چه باز گو کردن عیب های او،غیبت به حساب نمی آید، اما اگر این کار موجب عادت نفس به غیبت کردن شود، پرهیز کردن بهتر است،زیرا بعضی از علماء اخلاق، انسان را حتی از کارهای مباحی که زمینه ساز گناه یا عادت به گناه و عادی شدن گناه هستند، باز می دارند.اما در رابطه با مسخره کردن ،اسلام مسخره کردن کافران را اجازه نداده است ولی در صورتی که کافران مؤمنین را مورد مسخره و استهزاء قرار دهند به آنها اجازه داده شده است که تلافی کنند.2 امام رضا(ع)می فرماید :خداوند متعال کسی را مسخره نمی کند ولی مسخره کنندگان را با مسخره مجازات می کند و... 3

    1.الترغیب والترهیب :3/515/31–بحارالانوار :77/89/3-کتز العمال:8014،8033،8024 .

    2-سوره هود ،آیه 38.3- احتجاج ج 2 ص 411

    3. احتجاج أبی الحسن علی بن موسی الرضا : و سئل عن قوله عز و جل سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ و عن قوله اللَّهُ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ و عن قوله وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَیْرُ الْماکِرِینَ و عن قوله یُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ فقال إن الله لا یسخر و لا یستهزئ و لا یمکر و لا یخادع و لکنه عز و جل یجازیهم جزاء السخریة و جزاء الاستهزاء و جزاء المکر و جزاء الخدیعة تعالی الله عما یقول الظالمون علوا کبیرا.

    تمام سایبری :

    بدون شک افراد و گروه هایی که در تالارهای مذهبی مورد تهمت و تمسخر قرار میگیرند از سردمداران مخالفان اسلام و مذهب تشیع هستند.

    ===============================

    2-بررسی احادیث تهمت

    مهم‏ترین آثار تهمت زدن عبارتند از:

    1- زوال ایمان: امام صادق(ع) مى‏فرماید:

    «هرگاه مؤمن به برادر مؤمنش تهمت بزند، ایمان در دل او ذوب مى‏شود، همان گونه که نمک در آب ذوب مى‏گردد».(1)

    2- قطع روابط انسانى: امام صادق(ع) مى‏فرماید:
    «کسى که برادر دینى اش را متهم کند، بین آن دو حرمتى وجود ندارد».(2)

    3- عذاب اخروى: پیامبر اکرم(ص) مى‏فرماید:
    «هر کس به مرد یا زن با ایمانى بهتان زند یا چیزى را به او نسبت دهد که در او نیست، خداوند او را در روز قیامت بر تلّى از آتش به پا مى‏دارد تا از آن چه گفته خارج شود».(3)

    4- رسوایى: در روایات آمده است:
    «خداوند کسى را که به دنبال عیب‏هاى مسلمانان باشد، حتى در داخل خانه‏اش رسوا مى‏کند».(4)


    1. بحارالانوار، ج 72، ص 198.
    2. کافى، ج 2، ص 361.
    3. وسائل الشیعه، ج 12، ص 287.
    4. کافى، ج 2، ص 354

    تمام سایبری :
    ابتدا باید اثبات شود سخنی که زده شده تهمت است یا خیر ؛ که اگر تهمت هم بود : خوب خیلی واضحه ، به بخش های قرمز توجه کنید : در روایات آمده که تهمت زمانی معنی می گیرد که طرف مقابل دارای صفات زیر باشد. مومن ؛ دین دار , با ایمان و مسلمان.


    بر این اساس، این گروهها اقدام به انتشار خبرهای نادرستی می کنند هدفشان بدنام کردن گروههای مخالف هست.

    سوال من این هست:
    1- آیا این حکم دوم از نظر فقهای شیعه تایید شده است؟
    2- به هر حال هر گونه تهمت زدن و انتشار اخبار نادرست، به فریب خوردن مخاطب منجر میشه. مطمئناً هدف از انتشار چنین خبرهایی این هست که مخاطبان آنها را باور کنند. حال اگر ما "تهمت زدن به غیر مسلمان" را جایز بدانیم و "فریب دادن مسلمان" را غیر مجاز، آیا این یک تناقض نیست؟

    از پاسخگویان گرامی می خوام که بدون هیچ تعارفی پاسخ بدن. ممنون میشم اگر پاسخ تا حد امکان خلاصه باشه.

    ممنون از توحهتون
    ویرایش توسط Mostafa4 : ۱۳۹۲/۱۱/۰۱ در ساعت ۱۲:۵۷

  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با عرض سلام و ادب خدمت دوست گرامی Mostafa4 و با تشکر از شما بابت سوال خوبتان
    در پاسخ به سوال حضرتعالی چند نکته قابل بیان است:
    اول این که تهمت عبارتست از اینکه انسان در حق غیر به چیزی که راضی نیست دروغ بگوید به عبارت دیگر چیزی را به دروغ به دیگری نسبت دهد و شخصی که مرتکب گناه و عمل زشتی نشده به انجام آن متهم کند و یا عیب و نقصی را که در او نیست به او بچسباند و فرقی نیست که این نسبت دروغ در حضور او باشد یا در غیاب و نیز فرقی نیست این نسبت دروغ به فرد مومن و مسلمانی باشد یا مشرک و کافری.
    در حقیقت تهمت بدترین نوع دروغ است و چنانچه اتهام شخص در غیاب وی باشد غیبت هم بشمار می‌آید و انسان در واقع مرتکب دو گناه شده است یکی دورغ و دیگری غیبت و بزرگترین ظلم در حق دیگران آنست که ایشان را متهم به ارتکاب گناهی کنیم که هرگز آنرا انجام نداده اند و در این حکم هیچ فرقی میان مسلمان و کافر و مومن و غیر مومن نیست.
    خداوند در سوره نساء آیه 112 قرآن می فرماید: «من یکسب خطیئة أو إثما ثم یرم به بریئا فقد احتمل بهتنا و إثما مبینا، و کسى که خطا یا گناهى مرتکب شود سپس بیگناهى را متهم سازد بار بهتان و گناه آشکارى بر دوش گرفته است»
    همچنان که ملاحظه می فرمایید در این آیه به صورت مطلق ذکر شده و حرمت تهمت اختصاص به مومن نیافته است.
    همچنان که در روایت امام صادق علیه السلام آمده است که «البهتان على البرىء اثقل من جبال راسیات، تهمت زدن به بى گناه از کوههاى عظیم نیز سنگین تر است. که در این حدیث نیز فرد بی گناه به معنای مطلق آن ذکر شده است و اعم از مسلمان و کافر و مومن و غیر مومن می شود.
    اما این که میبینم در برخی از روایات صراحتا کلمه مومن یا مسلمان ذکر شده است بخاطر این است که تهمت فرد مومن و مسلمان گناه بزرگتر و سنگین تری می باشد چرا که اسلام و ایمان به خودی خود برای شخص کرامت بیشتری را به همراه می آورند اما این بدان معنا نیست که تهمت فرد غیر مسلمان یا غیر مومن جایز باشد بلکه تهمت به نحو عام حرام بوده و از گناهان کبیره به شمار می آید.


    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام جناب اویس
    ممنون از پاسخ خوبتون
    بنده قدری در این زمینه تحقیق کرده ام و دیدگاههای مختلفی رو دیده ام. توجیهات مختلفی برای این موضوع ذکر میشه که معمولاً به صورت علنی مطرح نمیشن. و این عدم مطرح شدن علنی موضوع باعث میشه این انحرافات دیده نشن و رفع نشن.
    در ادامه یه سری از توجیهات رو میارم. ممنون میشم نظر شما رو در این موارد بدونم:

    همون طور که فرمودید، در قرآن هیچ استثنایی برای ممنوعیت تهمت ذکر نشده. به طور مثال در آیه 4 سوره نور، اثبات تهمت انجراف جنسی (که متاسفانه در خبرگذاری ها بسیار مورد استفاده قرار می گیره) لازم شمرده شده و استثنایی هم براش ذکر نشده:
    وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ
    کساني که زنان پاک‌دامن را متهمّ مي‌کنند، سپس چهار شاهد [بر مدّعاي خود] نمي‌آورند، آنها را هشتاد تازيانه بزنيد و شهادت‌شان را هرگز نپذيريد؛ و آنها همان فاسقان‌اند
    سوره نور، آیه 4
    اما به نظر میاد که استثنائات و تبصره ها، در تفسیر هایی که از این آیات انجام میشه اضافه میشن. به طو مثال در سایت زیر (به متعلق به حوزه علمیه قم هست)، احترام جان و مال و ناموس و آبرو، تنها متعلق به مسلمانان و کسانی دانسته شده است که حاکمیت مسلمانان را پذیرفته اند:
    http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/86126
    انسان ها از جهت احترام و عدم احترام و چگونگی آن دو دسته اند:
    الف) برخی دارای احترام ذاتی و بالاصاله می باشند و آن مسلمان مؤمن است.
    ب) برخی انسان ها دارای احترام عرضی می باشند، و آن شامل برخی از کافران می شود که در سایه عقد ذمه یا امان یا هدنه (آتش بس) برای آنها ثابت می شود().
    در انسان های محترم چهار چیز دارای احترام است: 1 جان، 2 عرض (آبرو و ناموس)، 3 مال، 4 عمل.
    در مورد تناقض این دو حکم، سوالی از کارشناسان makaremonline داشتم:
    makaremonline: کفار حربی احترامی ندارند
    makaremonline: لذا غیبت و تهمت آنها اشکالی ندارد
    mrhirl: آیا این با آیه 4 سوره نور در تضاد نیست؟
    mrhirl: وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِینَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ
    کساني که زنان پاک‌دامن را متهمّ مي‌کنند، سپس چهار شاهد [بر مدّعاي خود] نمي‌آورند، آنها را هشتاد تازيانه بزنيد و شهادت‌شان را هرگز نپذيريد؛ و آنها همان فاسقان‌اند
    سوره نور، آیه 4
    mrhirl: خب در اینجا هیچ گروهی از زنان پاکدامن استثنا نشده اند
    mrhirl: آیا آیه ای وجود دارد که این موضوع را استئنا کرده باشد؟
    mrhirl: ممنون
    makaremonline: تضاد آیه چگونه است ؟
    mrhirl: خب در اینجا گفته شده زنان پاکدامن. و این موضوع منحصر به گروه خاصی از آنها نشده. مثلاً گفته نشده "زنان پاکدامن مسلمان". هیچ استثنایی هم برای این حکم ذکر نشده
    makaremonline: بحث کفار حربی مفروغ عنه است
    makaremonline: زیرا اسلام مسائل خود را برای مسلمانان بیان می کند
    makaremonline: نه اینکه حکمی کلی را بیان نماید
    makaremonline: تا بخواهید از آیه اطلاق گیری نموده
    makaremonline: و بر غیر مسلمانان هم مخصوصا کفار حربی تطبیق کنید
    makaremonline: مثلا شما
    makaremonline: می دانید که پدر شما با فلان همسایه مشکل دارد و اصلا نمی تواند او را ببینید
    makaremonline: بعد پدر به شما می فرماید همسایه ها را برای شما دعوت کن
    makaremonline: شما می دانید این حکم پدر شامل ان همسایه نمی شود
    makaremonline: و بحث اصلا در مورد او نیست
    makaremonline: لذا اطلاق امر پدر شما شامل آن همسایه نمی شود
    makaremonline: چون حکم ان فرد کاملا مشخص است
    makaremonline: و عدم دعوت او
    makaremonline: برای شما
    makaremonline: مفروغ عنه است
    متاسفانه بعضی افراد، عبارت "کافر حربی" رو طوری معنی می کنند که تمام مخالفانشون رو در بر بگیره. مثلاً معتقدند که نپذیرفتن اعتقاداتشون به معنی اعلام جنگ هست. یا مثلاً از هر گونه مخالفت و ابراز عقاید مخالفی با عنوان "جنگ نرم" یاد می کنند. بر این اساس به خودشون اجازه میدن که به تمام مخالفانشون تهمت بزنند. این موضوع به وضوح در خبرگذاری های مذهبی دیده میشه.

    یک سوال: آیا اصلا ما چنین روش تفسیری داریم؟ یعنی آیا مفسر مجاز هست که برداشتهای شخصیش رو به عنوان تبصره ای بر احکام قرآن مطرح کنه؟


    بعضی دیگه معتقدند که نپذیرفتن اسلام بالاترین گناه است و به همین خاطر خودشون رو مجاز می دونند که گناهان دیگر (که از نظرشون گناههای کوچکتری است) رو به غیر مسلمانان نسبت بدن:
    دوستان دقت کنند که کلمه تهمت در زمینه کفار صدق نمیکنه و منظور از تهمت نزدن، بیشتر برای مومنان و موحدان و افرادی که لااقل به خدای یکتا ایمان دارند، بکار میرود نه برای خواننده یا بازیگری که بر فرض خودش تاکید دارد که کافر است که این گناه او حتی از گناه زنا هم که ممکن است مرتکب شود بزرگتر است.

    پیشاپیش از توجهتون تشکر می کنم.
    به هر حال لازمه این موضوعات شناخته بشن تا اصلاح بشن.
    ممنون
    ویرایش توسط Mostafa4 : ۱۳۹۲/۱۱/۰۱ در ساعت ۱۳:۴۶

  6. تشکر


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام مجدد
    احتراماً یک سوال دارم در این مورد:
    اشاره فرمودید که این حکم نه در قرآن تایید شده و نه در احادیث. پس چرا باید چنین حکمی در فقه اسلامی وجود داشته باشه؟ مگر فقه از منابعی غیر از قرآن و احادیث استفاده می کنه؟
    در کل می خوام بدونم که این حکم چطور و با تکیه بر چه منابعی استنباط شده.

    ممنون میشم راهنمایی بفرمایید
    ویرایش توسط Mostafa4 : ۱۳۹۲/۱۱/۰۳ در ساعت ۱۲:۳۵

  8. تشکر


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    خوشحال میشم اگر اطلاعی در این زمینه دارید، در اختیار بنده و دوستان بگذارید. اجازه بدید جواب سوالم رو به صورت چند گزینه ای مطرح کنم تا پاسخ دادن ساده تر بشه.

    سوال : اشاره فرمودید که این حکم نه در قرآن تایید شده و نه در احادیث. پس چرا باید چنین حکمی در فقه اسلامی وجود داشته باشه؟ مگر فقه از منابعی غیر از قرآن و احادیث استفاده می کنه؟
    گزینه ها:

    حالت اول: اسلام مخالف عوام فریبی و انتشار اخبار دروغین است.
    گزینه 1- حکم فقهی ذکر شده اشتباه است و به صورت نادرست استنباط شده.
    گزینه 2- حکم فقهی ذکر شده، دلالت بر مجاز بودن انتشار تهمتها نمی کند (به چه صورت؟).

    حالت دوم: اسلام در شرایط خاص با عوام فریبی و انتشار اخبار دروغین موافق است:
    در این صورت باید آیه ای از قرآن یا حدیثی وجود داشته باشد که بر این موضوع دلالت کند. یا اینکه در سیره پیشوایان اسلام، موردی وجود داشته باشد که ایشان از چنین روشهایی برای ترویج عقایدشان استفاده کرده باشند.

    دوستان، ما حق داریم اسلام رو بشناسیم. ممنون میشم بدون هیچ مصلحت اندیشی پاسخ رو بفرمایید.
    ویرایش توسط Mostafa4 : ۱۳۹۲/۱۱/۰۷ در ساعت ۱۱:۱۰

  10. تشکر


  11. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام خدمت دوستان گرامی
    گویا پاسخگویان سایت ترجیح میدن در این مورد سکوت بشه. اما اجازه بفرمایید پاسخ رو خودم خدمتتون عرض کنم تا مسئله روشن بشه:

    ببینید، اعتقاد بعضی از علما این هست که چنین رفتارهایی، روشهایی مجاز برای ترویج اسلام هستند و معتقدند اگر کسی به درجات بالای ایمان برسه، متوجه میشه که این احکام غیر انسانی نیست و خیلی هم خوب هست! اما مسئله اینه که افراد عامی به این درجات بالای "ایمان" نرسیده اند و اگر احکام اسلام (همان طوری که هست) بهشون گفته بشه، اسلام رو نمی پذیرند و کنارش می گذارند.
    به همین خاطره که وقتی اونها با افراد کم اطلاع روبرو میشن، سعی می کنند احکام اسلام رو یا مخفی کنند، یا به شکل دیگری اونها رو جلوه بدن. این موضوع رو می تونید در موارد مختلفی ببینید: مثلاً ممکنه در یک سخنرانی مذهبی با مخاطبان عام، یک عالم دینی اسلام رو دینی به دور از هر گونه خشونت و اجبار جلوه بده. اما همین عالم دینی ممکنه در یک مقاله که دارای مخاطبان خاص هست، سعی کنه همین خشونتها و اجبار گذاشتنها رو توجیه کنه و اونها رو خوب نشان بده.

    نتیجه این کار چی میشه؟ یک عده افراد خاص مذهبی از این احکام مطلع میشن و شروع می کنند به دروغ پردازی و ترویج تهمتها. یک عده افراد عامی هم که افراد مذهبی رو افرادی با اخلاق و راستگو تصور می کنند، این دروغها رو باور می کنند.

    در حال حاضر جو خیلی بدی در خبرگذاری ها حکمفرماست. اگر ما بخوایم این جو دروغ پراکنی به صورت ریشه ای حل بشه، راهش اطلاع رسانی در این مورد هست. وقتی مردم از دروغ پرداز بودن خبرگذاری های مذهبی مطلع بشن، دیگه اونها رو باور نمی کنند.

    (از پاسخگویان گرامی می خوام که اگر جایی رو اشتباه گفتم تصحیح بفرمایند)

    حالا که موضوع بیان شده، دیگه دلیلی برای پنهان ساختن وجود این حکم در فقه اسلامی وجود نداره. از پاسخگویان گرامی می خوام که به این سوال پاسخ بفرمایند:
    - چه دلیلی از قرآن، احادیث و سیره پیشوایان اسلام برای حکم فقهی ذکر شده وجود داره؟ این حکم فقهی بر چه اساسی استنباط شده؟
    ممنون
    ویرایش توسط Mostafa4 : ۱۳۹۲/۱۱/۰۹ در ساعت ۱۸:۴۶

  12. تشکر


  13. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام دوستان گرامی
    دوستان، ما الآن در عصر ارتباطاتیم. دیگه مثل زمان قدیم نیست که یک نفر حرفی رو در یک کلاس درس بزنه و مردم کوچه و بازار ازش مطلع نشن.
    الآن اطلاعات داره به سرعت منتشر میشه، دیگه نمیشه جوانان رو در بی اطلاعی نگه داشت. اگر فکری به حال تصحیح فقه اسلامی نشه، ممکنه اسلام خیلی دوام نیاره.

    این رو هم بخونید، تا حدی مربوط میشه به موضوع:
    امام علی (ع) : روزگاری بر مردم خواهد آمد که از قرآن جز نشانی و از اسلام جز نامی باقی نخواهد ماند مسجدهای آنان در آن روزگار آبادان اما از هدایت ویران است مسجد نشینان و سازندگان بناهای شکوهمند مساجد بدترین مردم زمین میباشند که کانون هر فتنه و جایگاه هرگونه خطاکاری اند هرکس از فتنه برکنار است او را به فتنه بازگردانند و هرکس که از فتنه عقب مانده او را به فتنه ها کشانند.
    نهج البلاغه حکمت 369

    ویرایش توسط Mostafa4 : ۱۳۹۲/۱۱/۱۰ در ساعت ۱۰:۴۳

  14. تشکرها 2


  15. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام خدمت دوستان گرامی
    یک سوال:
    فرض کنید فردی میخواد در مورد اسلام اطلاعات کسب کنه. این فرد ممکنه به افرادی مثل من و شمما مراجعه کنه و در مورد آموزه های اسلام سوال کنه.
    ما می دونیم که اگر بعضی احکام اسلامی رو (آن طور که هست) به این فرد بگیم، ممکنه اسلام رو نپذیره. بنابراین شروع می کنیم اسلام رو طوری به فرد معرفی می کنیم که احتمال پذیرشش بیشتر بشه. (مثل چیزی که در این تاپیک دیدیم)

    حالا سوال من اینه:
    1- آیا این کار خودش یک جور عوام فریبی نیست؟
    2- اگر این فرد بعد از اطلاع از واقعیت موضوع، اسلام رو کنار بگذاره، آیا باز هم مرتد حساب میشه و باید باهاش برخورد کرد؟
    چون خیلی جاها گفته میشه که حکم ارتداد برای تشویق افراد به تحقیق قبل از پذیرش هست. خب اون فرد تحقیق کرده و این تقصیر ما بوده که اطلاعات غلط در اختیارش گذاشتیم.

    ممنون
    ویرایش توسط Mostafa4 : ۱۳۹۲/۱۱/۱۴ در ساعت ۱۳:۰۸


  16. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۱
    نوشته
    309
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 روز 13 ساعت 10 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام مجدد به دوستان گرامی
    اجازه بفرمایید سوالاتی که مطرح شده رو یکجا ذکر کنم. از پاسخگویان گرامی هم می خوام که اگر در این زمینه اطلاعاتی دارند دریغ نفرمایند.

    1- حکم فقهی در مورد "تهمت زدن به غیر مسلمانان" دقیقاً چیست؟ آیا اون چیزی است که آقا اویس فرمودند یا آن چیزی که در سایت حوزه و در سوالی که از کارشناسان makaremonline داشتم بیان شد؟ آیا اختلاف نظری در این مورد بین فقها وجود داره؟

    2- این جکم فقهی بر اساس چه منابعی استنباط شده؟

    3- آیا مفسر مجاز هست که برداشتهای شخصیش رو به عنوان تبصره ای بر احکام قرآن مطرح کنه؟ (مثل چیزی که در سوال من از کارشناسان makaremonline بیان شد)

    4- اگر یک مسلمان، اسلام را به شکلی متفاوت از آنچه هست معرفی کند تا گرایش بیشتری به اسلام ایجاد کند، آیا این از نظر اسلام مجاز است؟

    پاسخگویان گرامی، بار دیگر از شما خواهش می کنم که بدون مصلحت اندیشی پاسخ رو بفرمایید.
    با تشکر فراوان
    ویرایش توسط Mostafa4 : ۱۳۹۲/۱۱/۱۵ در ساعت ۱۱:۳۲

  17. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    958
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 روز 3 ساعت 40 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تجربه نشان داده است که عوام فریبی یکی از شگرد های انسانهای پیرو شیطان است که در کنار سایر روشهای شیطانی برای پیشبرد منویات نفسانی همیشه مورد استفاده قرارگرفته است در مقابل عوام فریبی اخلاق قرار دارد اخلاق مدار کسی است که هم به دنبال عوام فریبی نیست و هم از قانون درست استفاده می کند
    عوام فریب کسی است که از اخلاق از قانون نیز سوء استفاده می کند بنا براین هر شخصی که دم از اخلاقیات و حق می زند وحتی خود را اصلاحگر دو آتشه جا می زند دم از حقوق انسانها حقوق بشر حقوق محرومان و سایر موارد می زند از شگرد های عوام فریبی شیطان استفاده می کند
    تست عوام فریبان این است که اگر عوام فریبیشان موفق نشد تمام شعارهای خود را رها کرده و با تمام قوا به محرومان و بیچارگان حمله می برند لازم است بگویم که این به این معنی نیست که محرومان لاجرم حق هستند بلکه منظور از محروم و ضعیف وناتوان کسی است که توانایی ندارد نه اینکه هر کس محروم است او مورد تایید خداست
    بنا براین بقول قرآن اکثریت بشر از هر طیف و دسته ای فاسق هستند و پیرو دین اسلام شدن به معنی ورود به دریای پاکی نیست که تمام اخلاق انسانی رشد کند و بتوان به سر چنین فردی قسم خورد بلکه ورود به اسلام به معنی اسلام زبانی و ایمان زبانی است و ایمان واقعی ایمانی است که پس از طی مراحل رشد ایجاد شود به همین دلیل مرتد کسی است که در مرحله زبان قرار دارد و اگر اعلان خروج از اسلام می کند به معنی این نیست که با تحقیق اسلام را غلط یافته است و ماندن در اسلام نیز به این معنی نیست که فرد حقیقت اسلام را یافته است
    بلکه باید دقت نماییم که رشد روحی آن گونه که قرآن می خواهد رشدی است که فرد علم قرآن را در یابد
    اما علم قرآن آن چیزی نیست که در کتب مذهبی می بینیم بلکه علم قرآن در خود قرآن وجود دارد و کامل است فقط نیاز به شرح و توضیح و تفصیل و تفسیر وتبیین دارد
    نباید فراموش کنیم که هر توضیحی در مورد قرآن صحیح نیست بنا براین پیروان علم قرانی غلط در یک توهم بسر می برند که لازم است این توهم از آنها زدوده شود
    از جمله توهمات این است که به جای توضیح آیات قرآن به حدیث روی آورند حدیثی که شامل توضیح صحیح آیات نباشد جایی در اسلام ندارد زیرا قاعده کلی کامل بودن قران و نیاز به توضیح داشتن است حدیث سازی یعنی قران کامل نیست و حدیث کاملش می کند
    بنا براین تفاصیل عوام فریبی سراسر جهان را فرا گرفته است و منحصر در مسلمانان نیست بلکه اکثر مردم جهان با هر کیش و آیینی مسابقه عوام فریبی راه انداخته اند
    مثال می زنم عوام فریب تا زمانی بتواند با فریب به هدفش برسد عوام فریبی می کند اما اگر نتوانست عوام کشی می کند در حالی که پایبند اخلاق و قرآن از اول عوام فریبی نمی کند بلکه از اول حکم قرآن و خدا را به جریان می اندازد و هیچ ترسی هم از غیر خدا ندارد چنانکه خدا در سوره احزاب ایه 39 می گوید کسانی که رسالات خدا را ابلاغ می کنند از احدی نمی ترسند جز از خدا
    خدا نیز کسانی که ثابت قدم باشند و او را یاری کنند در لحظات حساس یاری می کنند و می گوید اگر خدا رایاری کند خدا هم شما را یاری می کند و قدم های شما را ثابت می کند
    خلاصه مطلب این که کسی و یا گروهی را خدا یاری می کند که کتاب مرجع درست و غلطشان قران باشد گروهی که چنین باشند حزب الله نامیده می شوند اما اگر موسی باشد بگوییم الله نباشد بگوییم سامری این شیوه یهودیان است
    استناد به بعضی ایات و نادیده گرفتن بعضی ایات یعنی راه اشتباه دور شدن از مقصد محروم شدن از یاری خدا ابراهیم اسوه بود گر چه کارهاش دیوانگی محض بود اما اسوه حسنه بود
    نباید در مسیر الی الله از برچسب دیوانگی و حماقت ترسید
    ختم کلام کسانی که رسول جدید را یاری کنند انها می توانند مدعی مسلمانی باشند در غیر این صورت با سامری محشور می شوند.
    ویرایش توسط مزمل : ۱۳۹۲/۱۱/۱۵ در ساعت ۱۲:۵۴
    ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴿۱﴾ مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ﴿۲﴾ وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ ﴿۳﴾


    وَكَذَلِكَ أَنزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ وَاقٍ ﴿۳۷﴾






  18. تشکر


صفحه 1 از 5 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود