جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سوره بقره، آیه 126

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۹۲
    نوشته
    8
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 ساعت نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    سوره بقره، آیه 126




    «وَإِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ قالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (126 بقره)»


    وهنگامی که گفت ابراهیم خدایا قرار بده این شهررا امن وروزی کن اهلش راازثمرات، کسی را که ایمان بیاورد ازایشان به الله وروزقیامت! گفت: وکسی که کافرشد ( به الله وروزقیامت ایمان نداشت ویامثل شمانبود) پس کمی برخوردارش کن سپس مجبورش کن به طرف آتش .


    ایرادی که به این آیه مبارکه وارد می شود این است که وقتی حضرت ابراهیم کعبه راساخت گفت: خدایا مکه راشهرامنی قراربده وبه مردمش روزی برسان ولی اون هایی که ایمان نمی آورند روزیشان راکم بده، بعد هم ببرشون جهنم! این دعایی است که به وسیله ی آن، ابراهیم مردم راتقسیم بندی می کند. باایمان وبی ایمان!
    به مومن روزی زیاد بده وبه غیرمومن روزکم بده!
    به کسانی که همفکرمن هستند روزی زیادبده وبه کسانی که مخالف عقیده من هستند روزی کم بده!
    این نمونه ای از طرز تفکرابراهیم است. ابراهیمی که برای کل جهان آمده فقط برای عده معدودی که مثل خودش باشند دعامی کند.


    میشه لطفا راهنمایی بفرمائین که منظور حضرت ابراهیم از این دعا چه بوده است؟



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    604
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    10 روز 13 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با نام الله




    سوره بقره، آیه 126




    کارشناس بحث: استاد میقات

    ویرایش توسط حکمت : ۱۳۹۲/۱۲/۲۳ در ساعت ۰۷:۵۸

  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,698
    مورد تشکر
    102 پست
    حضور
    39 روز 13 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی





    دعای حضرت ابراهیم



    «وَ إِذْ قالَ إِبْراهيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَليلاً ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى‏ عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصيرُ»
    و (به ياد آوريد) هنگامى را كه ابراهيم عرض كرد: پروردگارا! اين سرزمين را شهر امنى قرار ده! و اهل آن را ـ آنها كه به خدا و روز بازپسين، ايمان آورده‏ اند ـ از ثمرات (گوناگون)، روزى ده. گفت: (ما دعاى تو را اجابت كرديم و مؤمنان را از انواع بركات، بهره‏ مند ساختيم) اما به آنها كه كافر شدند، بهره كمى خواهيم داد سپس آنها را به عذاب آتش مى ‏كشانيم و چه بد سرانجامى دارند.(1)


    با سلام و درود

    در این زمینه چند نکته عرض می شود:

    1. همه آیه، نقل کلام حضرت ابراهیم نیست، بلکه ادامه آن، کلام خداوند است. لذا این که ابراهیم گفت به غیر مؤمنان کم بده و بعد آن ها را به جهنم ببر، صحیح نیست؛ چون این کلام خداوند است نه کلام ابراهیم.

    2. حضرت ابراهیم فقط در حق مؤمنان دعا کرد ولی چون سنت الهى آن است كه به همه مردم اعم از مسلمان و كافر، رزق و روزی دهد؛ برای کافران هم رزق قرار داده البته کمتر.

    3. با توجه به آیه قبل، خود خداوند دستور می دهد که خانه خدا را برای مؤمنان، پاکیزه کنند:

    «وَ عَهِدْنا إِلى‏ إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفينَ وَ الْعاكِفينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ»؛ و ما به ابراهيم و اسماعيل امر كرديم كه خانه مرا براى طواف‏ كنندگان و مجاوران و ركوع‏ كنندگان و سجده كنندگان، پاک و پاكيزه كنيد. (2)

    4. اين كه حضرت ابراهيم اين تقاضا را فقط براى مؤمنان خواسته، شايد به خاطر این است که از جمله «لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ» (3)، به اين حقيقت پى برده بود كه گروهى از نسله اى آينده او، راه شرک و ظلم و ستم مى ‏پويند، و او در اين جا ادب را رعايت كرد و آنها را از دعاى خود استثنا نمود. (4)

    5. بطور قطع، در محاسبات و معیارهای دینی، مؤمن بودن یا نبودن، بسیار حائز اهمیت است. به آیات قرآن توجه فرمایید:

    «إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقينَ»؛ خدا، تنها از پرهيزگاران مى ‏پذيرد. (5)

    «إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْ‏ءُ الْأَرْضِ ذَهَباً وَ لَوِ افْتَدى‏ بِهِ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرينَ»
    كسانى كه كافر شدند و در حال كفر از دنيا رفتند، اگر چه روى زمين پر از طلا باشد، و آن را بعنوان فديه (و كفّاره اعمال بد خويش) بپردازند، هرگز از هيچ يك آنها قبول نخواهد شد و براى آنان، مجازاتِ دردناك است و ياورانى ندارند. (6)

    «إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَميعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذابِ يَوْمِ الْقِيامَةِ ما تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ»
    به يقين كسانى كه كافر شدند، اگر تمام آنچه روى زمين است و همانند آن، مال آنها باشد و همه آن را براى نجات از كيفر روز قيامت بدهند، از آنان پذيرفته نخواهد شد و مجازات دردناكى خواهند داشت‏. (7)


    _____________
    (1) بقره، 126.
    (2) بقره، 125.
    (3) بقره، 124.
    (4) تفسير نمونه، ج ‏1، ص 452.
    (5) مائده، 27.
    (6) آل عمران، 91.
    (7) مائده، 36.



    ویرایش توسط میقات : ۱۳۹۳/۰۴/۰۸ در ساعت ۰۱:۰۴

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود