جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: انواع اعتراف به گناه:

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    انواع اعتراف به گناه:




    باسمه تعالی
    با سلام:

    بی تردید اعتراف گناه کاران به یکی از سه روش زیر می تواند باشد:


    1-خود اعتراف می کنند و اقرار به بدی کردار خود دارند و از عذاب وجدان رنج می برند، زیرا فطرت انسان الهی همیشه بیدار بوده و به هر مقدار هم که آلودگی برای انسان در اثر اعمال پیدا شود، انسان فطرتی دارد که از رفتارهای ناهنجاری که با نفس اماره و شیطان بر انسان تحمیل می شود متنفر و منزجر است

    یعنی فطرت انسان هیچ گاه کردار بد را خوب نمی بیند بلکه همیشه معتقد بوده است که بد، بد است و از ارتکاب آن پیوسته ناراحت بوده و نزد وجدان خود از رفتار خود شرمنده و ناراضی می باشد و این دادگاه فطرت هرگز عذر پذیر نیست و در حکم خود اشتباه نمی کند زیرا عذرها را به خوبی می شناسد و به حیله های نفس اماره و شیطان آگاه است اگر چه در ظاهر خود را پاکیزه و حق به جانب نشان دهد زیرا به هر حیله دست بزند در محکمه وجدان محکوم بوده و باطن کار از لابه لای صورت سازی های غلط او به خوبی پیدا است به گونه ای که از ارتکاب عمل زشت ترس ندارد این انحراف از فطرت بدترین عاقبت را در پی دارد و چنین کسی در دنیا و آخرت از خشم خدا در امان نخواهد بود زیرا تجری و سرکشی پلیدی دیگری است که با صرف نظر از آلودگی گناه دامن روح را سخت آلوده است.


    باید دانست اقرار به گناه و اظهار آن حرام و غیر جایز است مگر در زمینه های خاص مانند: محضر قاضی به هنگام محاکمه و یا آن گاه که احیانا گناه شخص را بر عهده دیگری بگذارند و خود او بداند که شخص یاد شده بی تقصیر است. در این مواقع باید انسان دلیرانه برخیزد و عمل ناپاک خود را به گردن بگیرد و دیگری را از تهمت برهاند.


    2-بی باکانه از کرده های ناهنجار خود دفاع می کنند و بر این بی شرمی و بی حیایی خود اصرار می ورزند زیرا تا انسان به کردرا زشت خود اقرار نداشته باشد حال انکسار و دل شکستگی برای او حاصل نمی شود و برای مغفرت ان به درگاه خدا دعای نمی کنند زیرا شخصی که خود را بی گناه وی داند هرگز نکبت و کدورت گناه از دل و جان او پاک نمی شود و آمادگی دعا و استجابت آن در او حاصل نمی گردد و قطعا از ساحت مقدس کبریایی جل جلاله دور می افتد.


    3-اعتراف به گناه خود دارد و از رفتار خود پشیمان بوده و عزم بر توبه و بازگشت به سوی خدا دارد.


    ویرایش توسط سمیع : ۱۳۹۳/۰۱/۱۸ در ساعت ۱۷:۱۳


  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود