جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سبک شمردن احکام الهی و پیامدهای آن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    سبک شمردن احکام الهی و پیامدهای آن




    باسمه تعالی

    استخفاف و سبک شمردن حکم خدا که از گناهان کبیره به شمار آمده است همیشه همراه ترک عمل نیست بلکه گاهی نحوه انجام و شکل عمل خود استخفاف به تکلیف است و این گونه عملکرد نه تنها انسان را به خدا نزدیک نمی کند بلکه عامل بُعد و دوری از خدا است.

    مانند کسی که مثلا نماز می خواند ولی اصلا اعتنایی به نماز ندارد و در فکر او قضا شدن و یا قضا نشدن نماز یکی است از این رو برای او مهم نیست که آن را در اول وقت به جا آورد و نیز به صورت دیگر در انجام آن مسامحه و مساهله کند و نیز هیچ گونه ادب محضر الهی را در ادای عبادت رعایت نمی کند و توجه به حسن انجام تکلیف ندارد و وقت فضیلت را نمی شناسد و مقید به ادای عبادت در اول وقت نیست احکام و شرایط و موانع قبول را نمی داند.


    مثال دیگر این که در مورد روزه به امساک و نخوردن و نیاشامیدن اکتفا می کند و از این رو بیش از خشکی دهان و گرسنگی شکم چیز دیگری احساس نمی کند و چشم و گوش و زبان و دست و پای او از فضای ماه صیام بی خبر است و هم چنان آزادانه حرکت می کند و مرز حلال و حرام را در رفتار خود رعایت نمی کند. این گونه افراد اگر چه از نظر فیزیکی روزه می گیرند ولی تکلیف الهی را سبک شمرده اند

    مثال سوم اینکه به حج می رود ولی با اکتفا به اعمال واجب بدون حضور قلب اوقات خود را پر می کند و بهترین لحظات عمر را در آن ایام متبرک در بازارهای مکه و مدینه می گذراند و پیوسته در اندیشه سوداگری است و از حال او نمایان است که در نظر او رنگ و لعاب دنیا بر فضای مکه و مدینه غالب است کارهای عادی را با آرامش و طمانینه انجام می دهد ولی مثلا به هنگام هنگام پوشیدن لباس احرام و طواف به گرد کعبه و انجام عمل سعی بین صفا و مروه خلاصه به کم ترین وقت بسنده می کند و ....

    ادامه دارد...



    ویرایش توسط سمیع : ۱۳۹۳/۰۱/۲۰ در ساعت ۱۸:۰۲

  2. تشکرها 3


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    این گونه افراد که در حسن عمل نکوشیده و با مسامحه تمام از کنار تکالیف گذاشته اند از فضائل معنوی محروم مانده و در قیامت به حسرت بزرگی گرفتار خواهند شد. خدا نکند این گونه مسامحه ها و مساهله ها به بی باکی انسان نسبت به حریم ذات اقدس الهی بینجامد و در اثر آن به تدریج به تجری و بی باکی مبتلا شود. این مرحله خطرناک و هیچ گاه از خشم و سخط خدا ایمن نخواهدبود و اگر مهلتی به او داده شده است برای آکنده شدن پرونده عمل او از کردارهای ناهنجار است

    چنانکه قرآن کریم می فرماید:
    «فَتَمَتّعوا فَسَوفَ تَعلَمون»[1]؛ «از این دنیا بهره مند شوید ولی به زودی از نتایج کار خود آگاه خواهید شد.»



    لطف حق با تو مداراهاکند / چون که از حد بگذرد رسوا کند.



    اگر دقت کنیم امام سجاد علیه السلام استقبال انسان از غضب و سخط الهی را مساوی با هلاکت دانسته و فرموده است:



    «مرا با آن کسانی که متهورانه خود را در معرض هلاکت قرار داده اند هلاک نگردان.»



    این هلاکت به معنای مردن نیست زیرا مردن از ویژگی های بدن و پس از مرگ انسان است، که در اثر آن انسان از این عالم منتقل می شود و به عالم دیگر روان می گردد و در آن عالم از مرگ خبری نیست بلکه هلاکت در آن عالم به معنای تباهی و از حالت زندگی مرفه انسانی خارج گردیدن است و قرار گرفتن در رقت بارترین وضعیت حیوانی است.

    قرآن کریم در وصف زندگی آنان چنین می فرماید
    : «لا یَموتُ فیها وَ لا یَحیی»[2]، «نه در آن جا می میرند و نه زنده می شوند.


    زیرا آثار زندگی انسانی در آنها نیست بلکه حیوانی سرگردان و معذب اند چنانکه در این جهان زندگی انسان نداشتند بلکه فارغ از غم و رنج بودند.



    پی نوشت:

    [1].روم، 34

    [2].طه، 74


  5. تشکرها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود