جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: (( آیا خدا ما را دوست دارد ؟ ))

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۰
    نوشته
    28
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    30 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    (( آیا خدا ما را دوست دارد ؟ ))




    به نام خالق عشق

    تا حالا به این

    موضوع فکر کرده اید که خدای به این عظمت و بزرگی،انسانی مثل من را اصلاً

    دوست داره یا نه؟ آیا واقعاً شخص خود من رو دوست داره یا دوست نداره؟


    سئوال بعدی این هست که اگر خدا مرا دوست داره، چقدر دوست داره؟ کم یا زیاد ؟

    سئوال دیگه
    این هست که خدا من را همین جوری( بدون علت) دوست داره یا با یه شرایطی مرا دوست داره؟

    یه سئوال دیگه: اگر خدا ما را دوست داره، چه طور میشه محبت و علاقه خدا رو نسبت به خودمون بیشتر کنیم؟


    منتظر نظرات قشنگ شما هستم




  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    604
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    10 روز 13 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با نام الله

    (( آیا خدا ما را دوست دارد ؟ ))





    کارشناس بحث: استاد اویس



  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    آیا خدای به این عظمت و بزرگی، انسانی مثل من را دوست دارد؟ اگر دوست دارد، چقدر؟ آیا خدا مرا بدون علت دوست دارد یا شرائط دارد؟ چطور می شود محبت و علاقه خدا را نسبت به خودمان بیشتر کنیم؟


    پاسخ:
    خداوند در نظام هستی دارای دو رحمت و مهربانی است که یکی از آن دو، رحمت عام و دیگری رحمت خاص است.
    رحمت عام الهی شامل همه موجودات می شود چرا که همه موجودات اثری از ذات کبریایی اویند و بدیهی است که هر صاحب اثری اثر خویش را دوست می دارد و بدان محبت می ورزد.
    رحمت دیگر الهی رحمت خاصه است که علاوه بر دوستی و محبت فراگیرش، به جهت برخی کمالاتی که بندگان بدان راه یافته اند آن ها را بیش از دیگر مخلوقین و دیگر انسان ها دوست دارد.
    این کمالات که از طریق عمل به دستورات شریعت الهی و انجام واجبات و ترک محرمات و ادب در پیشگاه الهی و حضور و مراقبت برای انسان حاصل می شود آدمی را بدانجا می رساند که معلَّم به همه اسمای حسنای الهی گشته و خلیفه الله و حجه الله می شود. و هر انسانی که در این مسیر گام بردارد و لو این که در مقاطعی دچار اشتباه و لغزش گردد و از کرده خویش پشیمان شود و توبه کند باز هم مشمول عطایای خاص الهی قرار گرفته و از رحمت رحیمیه حق محروم نمی شود.

    بر همین اساس رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله) فرمود: خداى عزّوجلّ فرمايد: به عزّت و جلالم سوگند من بنده اى را كه مى خواهم رحمتش كنم از دنيا بيرون نمى برم تا اين كه براى كفاره هر خطا و گناهى كه كرده است او را يا به وسيله بيمارى در بدنش و يا به علت تنگى در روزيش و يا به وسيله ترس در دنيايش عوض مى دهم ، پس اگر باز چيزى بماند، مرگ را بر او سخت گردانم تا آمرزيده بميرد و پس از مرگ دچار عذاب نشود.(1)
    یعنی برای انسانی که در صراط آدمیت و خودسازی و خودشناسی قرار گرفته حتی بیماری و تنگدستی و ترس و سختی مرگ نیز نشانه رحمت و محبت خاصه الهی به اوست. لذا در این که خداوند ما و شما را دوست می دارد هیچ شک و تردیدی نیست اما مقدار و اندازه این محبت و دوستی بسته به نوع اعمال و کردار ما متفاوت است . اگر مانند انسان های متقی و پرهیزگار به الگو برداری از ائمه اطهار به سامان بخشی این دار بی قرار و توشه برداری عوالم بی زوال همت گماردیم در دنیا و آخرت مشمول عطای خاصه و محبت بی حدو حصر حضرت اربابیم. و اگر قدر خود نشناخته و چون انسان های هرزه و زبون به جمع مال و کسب شهرت و تقویت شهوت درون در این عالم دون اشتغال یافتیم سهم اندک ما از محبت الهی همین خواهد بود که به اذن الهی بدان لذائذ فانی مانوسیم و از بیکرانه الطاف خاصه الهی محرومیم.

    ______________
    (1) كافى، ج 2، ص 444.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۱/۱۸ در ساعت ۲۱:۱۶ دلیل: همکار ویراستار تدوین
    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود