جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: حکم شبیخون و حمله ی ناگهانی به دشمن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    3,203
    صلوات
    10
    تعداد دلنوشته
    3
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    96 روز 16 ساعت 16 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0

    حکم شبیخون و حمله ی ناگهانی به دشمن




    با سلام خدمت کارشناسان محترم.
    یه سوالی داشتم که خیلی وقته فکرمو مشغول کرده. خوشحال میشم جوابشو بدید


    وقتی بین دو کشور جنگی رخ میده یا به صورت غیر علنی به همدیگه اعلام جنگ میکنن، حکم موارد زیر چیه؟


    1- حمله ی ناگهانی و شبانه به اردوگاه دشمن وقتی اصلا برای جنگ آماده نیستند ( مثلا خوابیدند)
    2- فرستادن افراد زبده به مقر دشمن برای به قتل رساندن فرمانده یا فرماندهان دشمن (بی سر و صدا)
    3- حمله ی چند نفره به یک نفر (باز هم به طور مخفیانه)

    خیلی ممنون
    شبی مجنون به لیلی گفت کِی معشوق بی همتا
    تو را عاشق شود پیدا ولی......


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۲
    نوشته
    874
    صلوات
    142
    تعداد دلنوشته
    3
    مورد تشکر
    351 پست
    حضور
    288 روز 13 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    34
    آپلود
    0
    گالری
    76



    سلام ووقت بخیر خدمت جناب مجنون
    سوالی که مطرح کردید لطفا مشخص کنید که از چه جنبه ای است
    جنبه شرعی وفقهی؟ ویا جنبه اخلاقی ؟
    ویا هردو؟
    واگر فقط از جنبه فقهی است لطفا حتما مرجع تون را بفرمایید
    باتشکر



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    3,203
    صلوات
    10
    تعداد دلنوشته
    3
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    96 روز 16 ساعت 16 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط مدیر اجرایی نمایش پست
    سلام ووقت بخیر خدمت جناب مجنون
    سوالی که مطرح کردید لطفا مشخص کنید که از چه جنبه ای است
    جنبه شرعی وفقهی؟ ویا جنبه اخلاقی ؟
    ویا هردو؟
    واگر فقط از جنبه فقهی است لطفا حتما مرجع تون را بفرمایید
    باتشکر
    سلام مدیر محترم.
    مایلم از تمام جوانب به جواب برسم. ممنون میشم راهنمایی ام کنید
    از نظر اخلاقی که فکر کنم زیاد خوش آیند نیست ولی توضیحات بیشتر رو از کارشناسان محترم میخوام.
    پس هم از نظر اخلاقی و هم از نظر فقهی.

    مرجع من: آیت الله مکارم شیرازی
    شبی مجنون به لیلی گفت کِی معشوق بی همتا
    تو را عاشق شود پیدا ولی......


  5. #4
    سجاد آنلاین نیست. مدیر علمی انجمن فقه و احکام شرعی

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    535
    صلوات
    14
    تعداد دلنوشته
    1
    مورد تشکر
    9 پست
    حضور
    15 روز 23 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط مجنون نمایش پست
    با سلام خدمت کارشناسان محترم.
    یه سوالی داشتم که خیلی وقته فکرمو مشغول کرده. خوشحال میشم جوابشو بدید

    وقتی بین دو کشور جنگی رخ میده یا به صورت غیر علنی به همدیگه اعلام جنگ میکنن، حکم موارد زیر چیه؟

    1- حمله ی ناگهانی و شبانه به اردوگاه دشمن وقتی اصلا برای جنگ آماده نیستند ( مثلا خوابیدند)
    2- فرستادن افراد زبده به مقر دشمن برای به قتل رساندن فرمانده یا فرماندهان دشمن (بی سر و صدا)
    3- حمله ی چند نفره به یک نفر (باز هم به طور مخفیانه)

    خیلی ممنون
    با عرض سلام و احترام و تشکر از سؤال شما

    جواز یا عدم جواز موارد یاد شده بستگی به قوانین و مقررات جمهوری اسلامی و دستورات حاکم شرع دارد و عمل خودسر و بدون اجازه در این موارد بر خلاف مصالح جامعه اسلامی بوده و جایز نمی باشد.

    در پناه حضرت حق باشید

    پی نوشت:
    استفتاء از دفتر آیت الله مکارم شیرازی در قم



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۱
    نوشته
    166
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    3 روز 4 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    وقتی بین دو کشور جنگی رخ می دهد، حمله ناگهانی و شبانه به اردوگاه دشمن وقتی اصلا برای جنگ آماده نیستند (مثلا خوابیدند)، فرستادن افراد زبده به مقر دشمن برای به قتل رساندن فرمانده یا فرماندهان دشمن (بی سر و صدا)، و یا حمله چند نفره به یک نفر (باز هم به طور مخفیانه) چگونه است.؟

    پاسخ:
    اگر در سیره حکومت امام علی (علیه السلام) از این منظر تحقیقی داشته باشیم خواهیم دید که حضرت از خدعه و نیرنگ و فریب انحصارا در جنگ بهره می بردند اما هرگز از «غدر» به معنای خیانت و عهد شکنی و ترک وفا استفاده نمی کردند. در حقیقت باید بین «خدعه» ـ که منحصراً باید در جنگ استفاده شود و در واقع فریب دشمن است ‌ـ و «غدر» ـ که خیانت، نیرنگ و نامردی است و در جنگ و غیر جنگ ممکن است استفاده شود ـ تفاوت بسیاری است. غدر و خیانت، نسبی نیست که در برخی شرایط مجاز باشد و در شرایط دیگر، غیر مجاز. غدر، نیرنگ و خیانت همواره محکوم است؛ چراکه دارای قبح ذاتی است. اما خدعه و فریب نسبی است و در جنگ‌ها به ما اجازه داده‌اند که برای فریب دشمن از این روش استفاده کنیم.
    موارد متعددی از مطالعه تاریخ زندگی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و امام علی (علیه السلام) گواه بر استفاده از خدعه در هنگام مواجهه با دشمن است. برای نمونه در جنگ خندق وقتی نعیم بن مسعود از پیامبر درخواست کرد که با خدعه بین دشمنان (احزاب) اختلاف اندازد، پیامبر به او اجازه داد و علت این امر را جواز خدعه و فریب در جنگ دانست.(1)
    اما در هیچ کجای تاریخ شما نمی توانید مواردی را از «غدر» و خیانت پیامبر و امام بیابید. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) یکی از علائم انسان‌های صادق را اجتناب از غدر دانسته است،(2) در سیره آن حضرت موارد متعددی وجود دارد که یاران خویش را از غدر منع کرده است. پس از صلح حدیبیه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) با توجه به پیمانی که با قریش در حدیبیه بسته بود، به ابو بصیر که از مکه فرار کرده و به مدینه آمده بود، فرمود: در دین ما غدر درست نیست تو باید به مکه باز گردی.(3) نیز، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) حاضر نشد اموالی را که مغیرة بن شعبه با کشتن خائنانه عده‌ای از مشرکان به‌ دست آورده بود بگیرد، و معتقد بود کار مغیره غدر است و در غدر و خیانت، خیری نیست.(4)
    در زمان حکومت امام علی (علیه السلام) برخی مطرح می‌کردند که حضرت علی (علیه السلام) نسبت به معاویه از توانایی‌های سیاسی و نظامی کمتری برخوردار است، و معاویه سیاست‌مدار‌تر از علی (علیه السلام) است. حضرت با توجه به این دیدگاه می‌فرماید:
    به خدا قسم معاویه از من سیاست‌مدارتر نیست. ولی او اهل غدر و نیرنگ است اگر غدر و خیانت ناپسند نبود، من زیرک‌ترین مردم بودم لیکن هر غدری فسق و فجور است و هر فاسق و فاجری کافر است و برای هر غدرکننده‌ای علامتی است که روز قیامت بدان شناخته شود. به خدا قسم من از به‌کار بردن کید و مکر و فرو رفتن در سخت‌گیری حیله‌گری غافل نیستم، لیکن، دینم اجازه نمی‌دهد.
    تشخیص این که دقیقا کدامین افعال جزو خیانت و غدر بوده که باید مطلقا پرهیز شود و کدامین اعمال جزو نیرنگ بوده که در جنگ با دشمن مورد استفاده قرار می گیرد با حاکم شرع و رهبر اسلامی است.

    _________
    (1) مجلسی، بحارالانوار، ج 20، ص 207.
    (2) حرانی، تحف العقول، ص 120.
    (3) ابن‌هشام، السیرة النبویه، ج 2، ص 323.
    (4) ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج 4، ص 215.

    ویرایش توسط عظيم : ۱۳۹۵/۰۱/۱۸ در ساعت ۲۱:۲۳ دلیل: همکار ویراستار تدوین
    ابديت از آن توست خود را هرگز فراموش مكن


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود