جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قرآن و تعابیر متفاوت

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 2 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    قرآن و تعابیر متفاوت





    پرسش:
    چرا تعابير قرآن از ميانجيگري حضرت نوح عليه السلام براي نجات فرزندش با ميانجيگري حضرت ابراهيم عليه السلام براي نجات قوم لوط، متفاوت است؟
    در مورد حضرت نوح عليه السلام مي فرمايد: ﴿انّي أعظك ان تكون من الجاهلين﴾، اما در مورد حضرت ابراهيم عليه السلام مي فرمايد (إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُّنِيبٌ)؟

    پاسخ:
    باید به دو تفاوت عمده بین دو داستان توجه کرد:
    صحبت نوح نبی، بعد از رخ دادن عذاب است، ولی سخن ابراهیم خلیل، قبل از نزول عذاب است. از سوی دیگر، سخن نوح، پرسش درباره یک مساله ای است که برایش زمینه سؤال شده، یعنی او خواستار پاسخ به سؤالش بود و درخواست میانجی گری نکرده، اما سخن ابراهیم درباره مهلت بیشتر به قوم لوط بوده، لذا بین این دو، تفاوت روشنی وجود دارد.
    توضیح بیشتر این که در داستان نوح، صحبتی از میانجی گری نیست، بلکه عذاب الهی تمام شده و نصیحت ها و ارشادهای نوح نبی خطاب به فرزندش، در او تاثیری نداشته و او به گمان نجات، به همراه دوستان کافرش می خواست بالای کوه برود، اما سرانجام در آب غرق شد. حالا بعد از غرق شدن و تمام شدن عذاب و فرود آمدن کشتی بر بالای کوه جودی، سؤالی برای نوح باقی مانده و آن این که خدای متعال قبلا به او وعده داده بود که خانواده اش را نجات می دهد:
    «...قُلْنَا احْمِلْ فيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلاَّ مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَ مَنْ آمَنَ...»؛ ...(به نوح) گفتيم: «از هر جفتى از حيوانات (از نر و ماده) يك زوج در آن (كشتى) حمل كن! هم چنين خاندانت را (بر آن سوار كن) ـ مگر آنها كه قبلًا وعده هلاك آنان داده شده ـ و همچنين مؤمنان را!»... .(1)
    اما پسرش جزو عذاب شوندگان شد! برای همین نوح نبی از خدای متعال می پرسد:
    «وَ نادى‏ نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْني‏ مِنْ أَهْلي‏ وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمينَ»؛ نوح به پروردگارش عرض كرد: «پروردگارا! پسرم از خاندان من است و وعده تو (در مورد نجات خاندانم) حق است و تو از همه حكم‏ كنندگان برترى!».(2)
    خدای متعال هم وضعیت فرزندش ـ و این که با کفری که داشته در واقع خود را از چتر رحمت خاندان نبوت خارج نموده ـ را برایش توضیح می دهد:
    «قالَ يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِح‏...»؛ فرمود: اى نوح! او از اهل تو نيست! او عمل غير صالحى است... .(3)
    اما سؤال ابراهیم، قبل از این بود که فرشتگان عذاب به سرزمین حضرت لوط برسند؛ یعنی هنوز عذابی نازل نشده بود. ابراهيم شروع كرد به مجادله كردن درباره عذاب قوم لوط! خدای متعال در وصف ابراهیم فرمود: «إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ».
    حليم به آن كسى گفته مى‏ شود كه در عقوبت دشمن و انتقام گرفتن عجله نمى‏ كند. اين آيه مى‏ خواهد بيان كند كه چرا ابراهيم (ع) در باره قوم لوط مجادله كرد؛ در اين جمله مدحى بليغ از ابراهيم (ع) شده چون مى‏ فرمايد: آن جناب بدين جهت در باره آن قوم مجادله كرد كه پيغمبرى حليم و پر حوصله بود و در نزول عذاب بر مردم ستمكار عجله نمى‏ كرد، اميدوار بود كه توفيق الهى شامل حال آنان شده، اصلاح شوند و به استقامت بگرايند؛ پيغمبرى بود اوّاه يعنى از گمراهى مردم و از اين كه هلاكت بر آنان نازل شود سخت رنج مى‏ برد و آه مى‏ كشيد، در نجات انسان به خداى تعالى رجوع مى‏ كرد و متوسل مى‏ شد؛ پس كسى خيال نكند كه آن جناب از عذاب ستمكاران كراهت داشته و بدان جهت كه ظالم بودند از آنان طرفدارى مى‏ كرده؛ حاشا بر پيغمبرى اولوالعزم كه طرفدار ستمكاران باشد.(4)

    ____________
    (1) هود/40.
    (2) هود/45.
    (3) هود/46.
    (4) ترجمه الميزان، ج ‏10، ص 486.



    لینک اصلی


    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۳/۱۰/۲۳ در ساعت ۰۸:۳۴

  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود