جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: أنا کلب الرقیه؛ آری یا خیر؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 2 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    أنا کلب الرقیه؛ آری یا خیر؟




    پرسش:
    آیا در مجالس عزاداری به کار بردن الفاظی همچون من سگ رقیه هستم، و غیره درست است؟ نحوه ابراز ارادت به اهل بیت به چه شکل باید باشد؟

    پاسخ:
    به کار بردن این نوع الفاظ در مجالس اهل بیت از دو جهت ایراد و اشکال دارد:
    1. خداوند به انسان کرامت داده است و می فرماید: «وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَني‏ آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْر»؛ ما انسان را گرامی داشتیم و او را در خشکی و دریا (بر مرکبها) بر نشاندیم.(1)
    در این آیه شریه یکی از مصادیقی که برا ی کرامت انسان ذکر می کند، جابجا کردن انسان توسط حیوان است و این که انسان خود را جزو پست ترین حیوانات معرفی کند درست نمی باشد و بر خلاف این آیات شریفه است.
    چنین توجیهی که ما در برابر اهلبیت پست تر از حیوان هستیم توجیه درستی به نظر نمی رسد، چون وظیفه ما پیروی از اهل بیت و ابراز ارادت به آن ها، پاسداشت یاد و ذکر آن ها است، نه این که ما برای عرض ارادت، خود را سگ و دیگر حیوانات خطاب کنیم، بلکه در این خطاب حریم و شخصیت انسانی باید حفظ شود.
    کسی که در مسیر حق بوده و عزای اهل بیت نگه می دارد طبق احادیث شریفه دارای ارزش و قرب نزد خداوند بوده و بهشت بر او واجب می شود و نام سگ گذاشتن بر چنین انسانی نادرست و خلاف شرع است. و کسی هم که در وادی دین نیست کلا در این مجالس حاضر نمی شود تا بگوییم پست تر از سگ است.
    2. حفظ حرمت و عظمت مجالس منتسب به اهل بیت(علیهم السلام) لازم و ضروری است و نباید با به کار بردن الفاظ نادرست و سخیف، بزرگی و عظمت این مجالس را شکست؛ بلکه باید از الفاظی استفاده کرد که در شان اهل بیت بوده و موجب رونق کیفی و کمی این مجالس شود. و باید مد نظر داشت که امروزه با گسترش فناوری اطلاعات، دشمنان مترصد بهانه برای تبلیغ علیه شیعه و اسلام هستند و ما نباید با این نوع مجالس کم کیفیت و خلاف موازین شرع، بهانه دست آن ها دهیم.
    ما اگر سیره اهل بیت را مد نظر بگیریم آن چنان که در مقاتل و تاریخ نقل شده است، ائمه از شعراء اهل بیت می خواستند تا در عزاء سالار شهیدان روضه بخوانند و آن ها نیز اهل بیت خود را جمع کرده و گریه و عزادرای می کردند، و معیار اصلی نیز همین باید باشد که با استفاده از شعرها و مداحی های خوب، بر کیفیت و تاثیر معرفتی این مجالس افزورد و وقار و هیبت مجالس روضه را حفظ کرد که موجب زینت اهل بیت باشد، نه مایه ننگ؛ که در فرمایش امام صادق (علیه السلام) آمده و قطعا شامل این مجالس نیز می شود: «کونوا لَنا زَینا ولا تکونوا عَلَینا شَینا»؛ مایه زینت برای ما باشید و نه مایه ننگ(2)، حال این نوع مجالس در برداشت عرف چه جایگاهی دارند؟



    ____________
    (1) اسراء / 70.
    (2) امالی صدوق، ص400.




    لینک اصلی

    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۵/۰۷/۱۴ در ساعت ۲۱:۳۵

  2. تشکرها 2


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود