جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: معنای «ماء» (آب) در قرآن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 12 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    معنای «ماء» (آب) در قرآن





    پرسش:
    آیا در قرآن کلمه ماء فقط به معنی همین آب h2o است؟

    پاسخ:
    «ماء» به معنای آب است، ولی بطور کلی بر هر چیز غیر جامد و هر چیز مایع نیز می تواند اطلاق شود(1)، لذا وقتی بدون قید و مطلق بیاید، مراد آب خالص است، همان h2o .
    اما بیان برخی آیات که تعبیر "ماء" در آن ها به کار رفته است:

    ـ آب خالص:
    آبی که از آسمان می بارد: «وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً»(2)
    آب چاه: «وَ لَمَّا وَرَدَ ماءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً»(3)
    آب رودها و چشمه ها: «وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً»(4)
    آب دریا: «إِنَّا لَمَّا طَغَى الْماءُ حَمَلْناكُمْ فِي الْجارِيَةِ»(5)

    ـ آب در ماورای عالم مادی (عالم آخرت)
    آب گوارا در بهشت:
    «وَ نادى‏ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ»؛ و دوزخيان، بهشتيان را صدا مى ‏زنند: مقدارى آب به ما ببخشيد!(6)
    «فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ»؛ نهرهايى از آب صاف و خالص كه بدبو نشده‏.(7)
    نکته: آب در بهشت، متناسب با سنخیت همان محیط، از لطافت خاصی برخوردار است.
    آب مخلوط و غیر خالص در جهنم:
    «مِنْ وَرائِهِ جَهَنَّمُ وَ يُسْقى‏ مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ»؛ به دنبال او جهنم خواهد بود و از آب بد بوى متعفّنى نوشانده مى ‏شود.(8)
    «وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ»؛ اگر تقاضاى آب كنند، آبى براى آنان مي آورند كه همچون فلز گداخته صورتها را بريان مى ‏كند!(9)
    «كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ»؛ اينها همانند كسانى هستند كه هميشه در آتش دوزخند و از آب جوشان نوشانده مى‏ شوند كه اندرونشان را از هم متلاشى مى‏ كند.(10)
    نکته: این آب ها متناسب با محیط جهنمی که خالی از نور و حیات روحانی و دور از رحمت الهی است می باشد.

    ـ آب غیر خالص در عالم ماده:
    «وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً»؛ او كسى است كه از آب، انسانى را آفريد.(11)
    «ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ»؛ سپس نسل او را از عصاره‏ اى از آب ناچيز و بى‏ قدر آفريد.(12)
    «خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ»؛ از يك آب جهنده آفريده شده است‏.(13)
    نکته: اطلاق آب بر این موارد به خاطر مایع بودن و جریان و سیلان داشتن است.
    بنا بر این:
    مراد از «ماء» وقتی بدون قرینه و بطور مطلق بیاید، همان آب است؛ اگر چه بر هر چیز مایعی و دارای جریان و سیلان نیز اطلاق می شود.

    ____________
    (1) التحقيق فی كلمات القرآن الكريم، ج ‏11، ص 219.
    (2) بقره/ 22.
    (3) قصص/ 23.
    (4) قمر/ 12.
    (5) حاقه/ 11.
    (6) اعراف/ 50.
    (7) محمد/ 15.
    (8) ابراهیم/ 16.
    (9) کهف/ 29.
    (10) محمد/ 15.
    (11) فرقان/ 54.
    (12) سجده/ 8.
    (13) طارق/ 6.



    لینک اصلی


    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۴/۰۸/۲۶ در ساعت ۱۹:۱۸

  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود