صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ترجمه و نقد مدخل تاريخ گذاري و قرآن

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0

    ترجمه و نقد مدخل تاريخ گذاري و قرآن




    تأليف:گرهارد باورينگ

    مترجم: دکتر محمد جواد اسکندرلو
    چکيده:

    تاريخ گذاري و قرآن ، يکي از مدخل هاي مهم جلد اول دايرة المعارف قرآن ليدن، نوشتة گرهارد باورينگ مي باشد. اين مقاله، اختصاص به ترجمه و نقد اين مدخل دارد.
    تاريخ گذاري و قرآن، مفهوم قرآني زمان، مفهوم قرآني تاريخ و شيوه هاي صدر اسلام در مورد تعيين ترتيب زماني دريافت آيات قرآن توسط پيامبر، تحليل تاريخي ـ انتقادي عالمان غرب راجع به قرآن و نشانه هاي موضوعي تاريخ گذاري قرآن، از جمله مباحث مطرح شده در اين مقاله اند.
    مقدمه

    قرآن نوري است که خاموشي ندارد، چراغي است که درخشندگي آن زوال نپذيرد، دريايي است که ژرفاي آن درک نشود، راهي است که رونده آن گمراه نگردد، شعله اي است که نور آن تاريک نشود... دريايي است که تشنگان آن، آبش را تمام نتوانند کشيد، و چشمه اي است که آبش کمي ندارد، محل برداشت آبي است که هر چه از آن برگيرند کاهش نمييابد... خدا قرآن را فرو نشاننده عطش علمي دانشمندان، و باران بهاري براي قلب فقيهان، و راه گسترده براي صالحان قرار داده است.1
    بررسي معارف و علوم قرآن تقريباً در هيچ دوراني از تاريخ اختصاص به مسلمانان نداشته بلکه اين موضوع همواره از سوي عالمان و پژوهشگران غير مسلمان نيز پيگيري شده است به ويژه در قرون اخير شاهد اهتمام جدي خاورشناسان قرآن پژوه نسبت به پژوهش هاي قرآني هستيم. براي نمونه ميتوان مؤسسه بريل شهر ليدن هلند را نام برد که در زمينه علوم قرآني، ارزنده ترين اقدام اخير آن، دائرة المعارف قرآن2 بوده است. اين اثر ارزشمند، در قالب پنج جلد و حدود هزار مدخل طراحي شده که البته تاکنون فقط سه جلد آن انتشار يافته و درباره دو جلد ديگر، وعده انتشار تا سال 2005 داده شده است. سر ويراستار اين اثر مهم، خانم جين دمن مک اوليف (Jane Dammen Mcauliffe) استاد تاريخ و ادبيات عرب دانشگاه جُرج تاون امريکا (واشنگتن دي. سي) است.3
    در جلد اول دائرة المعارف قرآن ليدن، يکي از مباحث بسيار مهم برون قرآني تحت عنوان تاريخ گذاري و قرآن: Chronology and the Quran تأليف آقاي گرهارد باورينگ چاپ گرديده است. در اين نوشتار به ترجمه و نقد اين مدخل تخصصي و ارزنده ميپردازيم؛ اميد ميرود که اين پژوهش توسط ساير پژوهشگران مورد تحقيق و کنکاش و کاوش بيشتري قرار گيرد.

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تاريخ گذاري و قرآن

    قرآن، آخرين متن از متون مقدس اصيلي است که به صورت زمان گذاري تاريخ بشري پديد آمده است تاريخ آن به زماني حساس و سرنوشت ساز برمي گردد يعني هنگامي که [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] قرآن را در نيمه شمال غربي شبه جزيره عربستان در طي ربع اول قرن هفتم ميلادي ابلاغ نمود.
    قرآن، رابطه مهمي با سبک و سنت کتاب مقدس يهود و مسيحيت ارائه مينمايد، در حالي که هيچ نشاني از قرابت ادبي با متون مقدس هندوئيسم و بودائيسم ندارد و نسبت به آثار مقدس زرتشت از شباهت اندکي برخوردار است.4 عناصر سنت و شيوه کتاب مقدس که قرآن نيز شامل آن است نشانگر موضوعاتي است که در آثار ابوکريفايي و ميدراشي يهوديت و مسيحيت بيش از آن چه که در متون ديني آنان يعني در عهد قديم و عهد جديد بکار رفته، يافت ميشود. البته هيچ مجموعه مستقلي از آثار مربوط به تورات و انجيل، يا مربوط به ملحقات رسمي آنها (اپوکريفا، ميدراش) به عنوان منبع اصلي که احتمالاً قرآن وابستگي مستقيم به آن داشته باشد، شناسايي نشده است.
    با وجود اين، قرآن بعنوان آخرين کتاب مقدس بترتيب تاريخي اديان بزرگ جهان، رابطه زمانمند روشني با سبک و سنت کتاب مقدس يهوديت و مسيحيت دارد. هيچ شاهدي دال بر اين که اين سنت تا زمان [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] به زبان عربي ترجمه شده باشد (چه به عنوان يک مجموعه آثار يا به شکل کتبي معين) وجود ندارد.
    ديدگاه بسيار رايج در ميان مورخان دين، اين است که شناخت [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] نسبت به سنت کتاب مقدس تورات و انجيل اساساً يا صرفاً از منابع شفاهي نشأت گرفته است. اين دانش شفاهي که از طريق شروح و ملحقات تورات و انجيل بارور گرديده بود، به زبان مادري [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم]، به او منتقل شد؛ و البته سرانجام در قالب نقل هايي که بيشتر به زبانهاي سرياني، اتيوپيايي، آرامي و عبري ثبت شده بود، به عنوان مدرکي که ريشه در واژگان بيگانه دارد، در قرآن عربي مشاهده گرديد5 و در اصل، اين واژگان دخيل از قبل در گفتگوهاي ديني عربي محيط بومي [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] نفوذ يافته بود.
    قرآن ـ نخستين محصول ادبيات عرب ـ از سنخ کتابي مبسوط است که در مقطعي سرنوشت ساز از گويش پيش از اسلام قرار گرفته و بيشتر به صورت نقلي و منظوم از زبان عربي بوده و به شيوه نثري عالمانه مکتوب گرديده و سرانجام تمدن اسلامي را پديد آورده است (بنگريد به آثار منقول و مکتوب در عربستان) اوايل اين تحول در زبان عربي از شيوه شفاهي به حالت مکتوب که به لحاظ تاريخ گذاري دقيقاً به زمان و شخص [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] مربوط ميشود، به گونه آشکاري در سبک منثور و مسجع قرآن نمايانگر است. اين نثر مسجع و شيوه گويش غيب گويان کاهن6 پيش از اسلام، يکي از ويژگيهاي قرآن يعني نخستين متن بزرگ عربي است که اين نحوه گويش را به شکل مکتوب آن نشان ميدهد.
    ريشه هاي قرآن - اين نخستين کتاب عربي - را همچنين ميتوان در محتواي آن کشف نمود.
    آيات قرآن، بسياري از موضوعاتي را دربرگرفته که بخش مهمي از عبادت و آيين ديني قبايل غير اهل کتاب موجود در عربستان پيش از اسلام را تشکيل داده بود. البته نميتوان ريشه قرآن را به هيچ يک از اديان قبيله اي موجود در دوران ماقبل اسلام نسبت داد، گرچه آيين ديني مکه بيشترين تأثير را بر بينش دين قبيله اي عرب که [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] آن را در اوايل جواني خود احراز نمود، گذاشت.

  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پس از آن که قرآن از لوح محفوظ به پيامبر اسلام نازل گرديد، آن حضرت قرآن را به طور روشن درک نمود و با ايمان کامل، ابلاغش کرد و آن را در دوران تاريخي خود تلاوت کرد. براساس ديدگاه رسمي مسلمانان، قرآن ابتدا بطور دقيق در حافظه ها ثبت و ضبط شد آن گاه پس از رحلت پيامبر توسط پيروانش به شکل کتابي کامل مدون گرديد. سپس در بستر نقل مستمري با نهايت احتياط، تلاوت شده و مورد نسخه برداري قرار گرفت.

    از ديدگاه مسلمانان، قرآن يگانه کتاب مقدسي است که به شکل الهي خود در طول زمان، دست نخورده [و تحريف نشده] باقي مانده و اين کتاب هم به لحاظ اين که از خداوند ازلي سرچشمه گرفته و هم از جهت اينکه در طول قرن ها به گونه اي معتبر انتقال يافته است، فراتر از تاريخ گذاري7 ميباشد.
    با احترامي که نسبت به ديدگاه اعتقادي مسلمانان درباره قرآن قائل هستيم، از نيمه دوم قرن اخير، زبان شناسان تاريخي و خاورشناسان و سپس در قرن حاضراسلام شناسان و پژوهشگران نقد متون تاريخ اديان سعي کرده اند که به تحليل و بررسي قرآن به عنوان متني ادبي و منبعي تاريخي بپردازند. اين رويکردهاي عالمانه اساساً بر محور مسائلي از جمله تاريخ گذاري قرآن متمرکز شده است: مفهوم زمان و تاريخ در نظر قرآن چيست؟ آن دسته اطلاعات تاريخي در قرآن که اين کتاب را بلحاظ تاريخ گذاري به حيات و دوران [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] متصل ميسازد، کدامند؟
    چه تفاوت هايي بين ترتيب تاريخي نزول واحدهاي جزئي قرآن و ترکيب کنوني سوره ها و آيات در جمع نهايي آن به عنوان يک کتاب وجود دارد؟ مراحل اصلي تصنيف و تدوين اوليه قرآن به وسيله مسلمانان صدر اسلام به گونه اي که امروزه به دست ما رسيده، چه بوده است؟
    اين ها، مسائلي است که در تاريخ گذاري قرآن، محوريت يافته و در زمينه هاي تحليل عالمانه متن قرآن، محتواي آن، سبک، ترکيب، تدوين و تاريخ و سير نخستين آن تا تثبيت نهايي متن قانوني اين کتاب، از اهميت والايي برخوردار شده اند.
    به خاطر پيچيدگي هر يک از اين مسائل، آنها به گونه مجزا مورد بررسي قرار خواهند گرفت.

  7. تشکر


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مفهوم قرآني زمان

    متن قرآن مفهوم تجزيه پذيري از زمان ارائه ميدهد که فاقد مفهومي از زمان است که به گذشته و حال و آينده تقسيم شده باشد. دليل عمده ، اين است که دستور زبان عربي فقط دو بُعد از زمان را ميشناسد (کامل و غيرکامل) بدون اينکه دقيقاً بين حال و آينده تفکيک قائل شود. قرآن، همچنين جبرگرائي مربوط به زمان مبهم را که پيش از اسلام رايج بود؛ مبني بر اينکه بر هر چيزي سلطه دارد و کارهاي انساني را بدون اميد به زندگي ماوراي مرگ نابود دانسته، رد ميکند. قرآن پس از اثبات روز قيامت يعني رستاخيز بدن و روح، زمان را از ديدگاه توحيدي تشريح مينمايد يعني وعده فردوس و وعيدها و عذاب هايي را ميدهد. [از سوي ديگر] خداوند متعال آسمان ها و زمين و نخستين افراد بشر را با گفتن امر موجود باش (کُن) بوجود آورد.
    او طبق اراده خود هر لحظه حيات ميبخشد يا ميميراند و بر تمامي لحظات وجود هر انساني حاکميت دارد. رايج ترين واژه در عربي براي مفهوم Time واژه زمان است که در قرآن بکار نرفته بلکه بجاي زمان يا قِدم واژگاني بکار رفته که بر مدت زمان محدودي دلالت دارند مانند وقت ، حين ، آن ، يوم ، ساعة اينها به زمان مفاد تجزيه پذيري ميدهند که براي ما بينشي نسبت به کار مستمر الهي در جهان به عنوان يگانه علت حقيقي فراهم ميآورد.

  9. تشکر


  10. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مفهوم قرآني تاريخ

    از آنجا که در زبان عربي، افعال دقيقي براي مفاهيم بودن و شدن وجود ندارد، لذا تجزيه پذيري زمان نوعي بينش قرآني از تاريخ ارائه ميدهد که در طبيعت نمود يافته ولي محوريت آن به تاريخ انبيا مربوط ميشود. در قرآن، تاريخ به عنوان نمايشي از پيامبران الهي که هشدار دهنده و هاديان نسل هاي متوالي بوده اند و هر يک از آن امت ها پيام توحيدي انبيا را تکذيب نموده و در نتيجه به عذاب الهي گرفتار آمده اند، مطرح گشته است. تاريخ اساساً در قرآن به مثابه يکسري وقايع هم سنخ ترسيم شده که در آنها ويژگيهاي تشابه، اختلافات حقيقي بين قصص شخصي انبيا را ناديده و بي اهميت به شمار ميآورد. بهترين نمونه آن، تفسيري است که [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] از تاريخ در پرتو حيات و دوران خود دارد؛ بدين صورت که تجربه خود را انعکاسي از تجارب همه انبياي پيش از خود ميداند. و اين موجب شده که تنوع حوادث گذشته به گونه الگويي منسجم و متداول مطرح شود. قرآن در مقام سنديت براي ثبت تاريخ نيست بلکه صرفاً گزارش هايي از اندرز پيامبرانه [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم]، اشاراتي به موقعيت شخصي او، مخالفت دشمنان و سؤالات پيروانش ارائه ميدهد.

  11. تشکر


  12. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    اشارات قرآني به وقايع معاصر دوران حيات [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم]

    اشارات خاصي وجود دارد که احتمالاً از متن قرآن به عنوان قرائن و شواهد تاريخي مرتبط با دوران پيامبر به دست ميآيد. اين اشارات در بيشتر موارد، تيره و مبهم هستند؛ مانند دوران يتيمي [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم]، عمويش ابولهب، تعقيب او توسط اهالي مکه، تحريم قبيله اي طايفه اش در مکه، رقابت سياسي مکه با طائف، اقدامات مذهبي که در مورد خانه کعبه مشاهده شد، تپه هاي صفا و مروه، کوه عرفات و عبادتگاه مزدلفه.
    اشارات رمزي به شکست نظامي روميان به دست دشمنان ايراني خود که احتمالاً به از دست دادن اورشليم در سال 614 ميلادي انجاميد، در آيات دوم تا پنجم سوره روم به چشم ميخورد. بازگشت برخي از پيروان محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] از حبشه به مکه احتمالاً در سال 615 ميلادي و تلاوت سوره مريم براي پادشاه حبشه براساس اشاراتي که در سيره روائي پيامبر يافت ميشود ممکن است مربوط به آيات 19 تا 23 سوره نجم باشد. البته پس از دوران هجرت، اشارات و قرائن صريحي نسبت به نبردهايي که توسط پيامبر در بدر و حنين و أحد اتفاق افتاده، وجود دارد. تاريخ اين گونه وقايع را لازم است از منابع غير قرآني همچون منابع شرح حال نگاري پيامبر جستجو نمود. شواهد تاريخ گذاري قابل اعتمادي در قرآن وجود ندارد که بتواند با دوران قبل از هجرت تطبيق يابد. فقط قرائن نسبتاً متقني مربوط به وقايع شرح حال پيامبر پس از هجرت هست که قابل انطباق زمانمندي با آياتي از قرآن ميباشد.

  13. تشکر


  14. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شيوه هاي صدر اسلام در مورد تعيين ترتيب زماني دريافت آيات قرآن توسط پيامبر

    از همان قرن هاي نخست اسلام، فقها و عالمان مسائل فقهي، حساسيت ويژه اي نسبت به ناسازگاريهاي ترتيب نزول که بر انواع تصريحات فقهي قرآن تأثير ميگذارد، از خود نشان ميدادند. با اذعان به اختلاف ها و تنوع احکامي که در آيات مختلف قرآن يافت ميشود، آنها نظريه نسخ را مطرح کردند که فهرستي از آيات ناسخ و منسوخ را برمبناي ترتيب نزولشان ارائه نمود.
    عالمان مسلمان ديگر به ويژه آثار اوليه مفسران، آثار مملو از حجم گسترده اي از اطلاعات ترتيب نزولي بود که ميتوانست برگرفته از قرآن باشد و بدينسان مربوط به سيره پيامبر يعني گزارش هايي درباره اقوال و افعال آن حضرت و تاريخ نگاري غزوات پيامبر که ارتباط با آيات خاصي از قرآن دارد. اين امر به طرح منشأ ديگري از منابع تحت عنوان اسباب نزول انجاميد. هر دو شيوه مذکور بررسي ترتيب زماني خود را بر اساس آيات مجزا يا فرازهايي مستقل از قرآن متمرکز نمودند به جاي آن که بخواهند تمام سوره را محور کار خود قرار دهند. اين رويکرد، با جنبه تدريجي نزول قرآن بسيار سازگارتر بود. گروه ديگري از عالمان مسلمان در اواخر دوران قرون وسطا ارزيابي خود را راجع به ترتيب زماني قرآن براساس اين فرض استوار نمودند که هر سوره اي واحدهاي خاص قرآني را به وجود آورد که ميتواند به آساني به دو دسته مکي و مدني تقسيم شود. نخستين تلاش در اين زمينه، ارائه فهرستي از سوره هاي منسوب به ابن عباس بود.
    عالمان بعدي همين شيوه را تشريح نمودند تا به صورت مبناي ثابتي در تفسير بيضاوي و اتقان سيوطي در آمد. قرن هاي بعد به تدريج نقطه شروع کار اصلي پژوهش هاي غربي در تاريخ گذاري قرآن شد. هر چند، عالمان مسلمان ميبايست با اين حقيقت روبرو ميشدند که فهرست تاريخ گذاري دقيق سوره ها از زمان قتاده (م. 112) مورد ترديد و اختلاف بوده و اينکه قرآن پژوهان در مورد پاره اي از سوره ها به توافق نرسيدند که آيا مکي هستند يا مدني و از همين رو فهرستي از هفده سوره مورد اختلاف [مختلف فيها] تنظيم کردند که عبارت بودند از: سوره هاي رعد، محمد [صلي الله عليه و آله و سلم]، رحمن، حديد، صف، تغابن، مطففين، تين، قدر، بينه، زلزله، عاديات، تکاثر، ماعون، اخلاص، فلق و ناس. عالمان ديگر به اين مجموعه شش سوره ديگر را افزودند: 49 (حجرات)، 62 (جمعه)، 63 (منافقون)، 77 (مرسلات)، 89 (فجر) و 92 (ليل.)
    سرانجام ترتيب تاريخ گذاري روايي منسوب به ابن عباس8 به گونه گسترده اي مقبوليت يافت و ازطريق چاپ استاندارد مصر که در سال 1924 منتشر گرديد کاملاً برگزيده شد. که در آن 86 سوره مکي شناخته شد که در رأس هر يک از آنها عناويني بود که بيانگر تاريخ دقيق نزول آنها براساس کار پژوهشگران مسلمان بود.

  15. تشکر


  16. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تحليل نقدي - تاريخي عالمان غرب راجع به قرآن

    از نيمه دوم قرن نوزدهم، خاورشناسان به طور جدي با پژوهش هايي ادبي درباره قرآن درگير شدند که مربوط به دستاوردهاي عالمانه سنتي اسلامي راجع به زبان شناسي تاريخي و شيوه هاي نقادانه متن شناسي ميشود که پژوهش هاي متون مقدس در اروپا مطرح نموده بود.
    تلاش عالمانه متقني به منظور نيل به ترتيب نزول آيات و سور قرآن انجام گرفت که ميتواند با رشد و ويژگيهاي متنوع شخصيت ديني [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] منسجم باشد. اين کار توسط گوستاوويل9 در کتاب (Historisch - Kritische Einleitung Bielefeld 4481) آغاز شد که اوج خود را در کتاب تاريخ قرآن10 (Geschichtedes Qorans) تئودور نولدکه يافت که بعداً توسط فِرد ريش شوالي تجديد نظر و گسترش يافت و سپس توسط گاتلف برگشت راسر و اتو پريتزل در قالب کتابي سه جلدي عرضه شد و اين کار مبناي پژوهش قرآني غرب و چارچوبي پذيرفته شده راجع به تاريخ گذاري قرآن قرار گرفت و آنگاه رژي بلاشر در کتاب درآمدي بر قرآن11 تنقيحات بيشتري را بر آن افزود. ترتيب زماني سوره ها که از طريق پژوهش قرآني غرب تشريح گرديد، عمدتاً تفکيک پژوهش سنتي اسلامي را بين سور مکي و مدني پذيرفت و بعلاوه مرحله دوران مکي قرآن را به سه دوره مجزاي ديگر تقسيم نمود.
    شيوه ديگري که در زمينه تاريخ گذاري، نتايج مشابهي را به بار آورد توسط هارت ويگ هرشفلد12 در کتاب ترکيب و تفسير ، (لندن 1902) انتخاب شد. او سور مکي را به دوره هايي خاص بر اساس پنج معيار ادبي تنظيم نمود: سور اثباتي، سور خطابي (موعظه اي)، سور نقلي و داستاني، سور توصيفي، و سور تشريعي (حقوقي)؛ اين کار را در مورد دسته اي از سور مدني نيز انجام داد. چند سال پيش از آن ويليام موير13 در کتاب (قرآن، ترکيب و تعليمش. لندن 1875) براي تنظيم سوره ها پيشنهاد ابتکارآميزي را مطرح نمود يعني تاريخ هيجده سوره کوتاه تحت عنوان سور شعف آور را مربوط به قبل از دعوت علني پيامبر دانست14 (سوره هاي عصر، عاديات، زلزله، شمس، قريش، فاتحه، قارعه، تين، تکاثر، همزه، انفطار، ليل، فيل، فجر، بلد، ضحي، شرح و کوثر).

  17. تشکر


  18. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    رويکرد کاملاً متفاوتي توسط ريچارد بل (در کتاب دو جلدي قرآن چاپ ادينبرگ 9- 1937و در کتاب دو جلدي ديگرش بنام تفسيري بر قرآن که پس از فوت او منتشر گرديد چاپ 1991 در منچستر) اتخاذ شد. او تقسيم زمانمند قرآن به دو دوران مکي و مدني را رها نموده و بجاي آن نظام تاريخ گذاري بسيار ذهني و نامربوطي براي آيات جزئي در قرآن به عنوان يک مجموعه طراحي کرد. در مقام واکنش نسبت به رويکرد بل ، دو ديدگاه ديگر مطرح شد يکي توسط جان وانس بروگ (در کتاب مطالعات قرآني، چاپ 1977 لندن) و ديگري مربوط به جان برتون (در کتاب جمع قرآن چاپ 1977 کمبريج) که از زواياي کاملاً مخالفي، فرضيه هاي مربوط به رويکرد تاريخ گذاري غرب را رد نمود. [از سوي ديگر] رودي پارت (در کتاب Der Koran Kommentar und Kankordanz چاپ اشتوت گارت سال 1971) يافته هاي مهم پژوهش غرب در زمينه تاريخ گذاري قرآن با بررسيهاي اصلي و فرعي تأليف غرب را در کتاب مختصر تفسير متعادل و سازگار با قرآن ترکيب نمود.

    هدف از ناديده گرفتن چارچوب ترتيب نزول آيات و سور قرآن، آن چنان که در پژوهش غربي تعيين شده عبارت بود از تقسيم نمودن نزول قرآن به چهار دوره که سه دوره آن مربوط به مکه و دوره اخير آن مربوط به مدينه بوده و نيز هدفشان پيوند دادن اين ها به يک نگاه تحول دروني تدريجي در ضمير خود آگاه پيامبر و آن خط مشي سياسي بوده که پژوهش غربي از طريق شرح حال زندگي آن حضرت در ارتباط با مطالب قرآني ارائه داده است. اين کار به ابتکار آلوئيس اسپرنگر (در کتاب سه جلدي lehreund Leben چاپ 5- 1861) و هابرت گريم (در کتاب محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] چاپ 5- 1892) انجام گرفت و سپس توسط فرانتس بُهل (در کتاب Dasleben Mohammeds چاپ 1934) و از طريق توضيحات خاص مونتگمري وات (در کتاب محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] در مکه چاپ 1953 و کتاب محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] در مدينه چاپ 1956) رشد و گسترش يافت.
    پژوهش تاريخ گذاري قرآن و تحقيق در زمينه شرح حال نگاري سيره پيامبر وابستگي نزديکي به يکديگر داشتند. از همين رو، تهديد يک استدلال دوري بعنوان خطري پيوسته براي چنين رويکردي باقي ماند چرا که برآورد ذهني رشد و تحول ديني [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] لازم بود با تأمل در انواع آيات قرآني که کاملاً با آيات نازل شده اوليه متفاوت بودند، مورد استنباط قرار گيرد. با اين وجود، تقسيم سوره هاي مکي به سه دوره متوالي، نظريات نوين متعددي را نسبت به اوايل نبوت [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] پيش از هجرت، به وجود آورد و نيز ديدگاه هاي برجسته اي را در مورد مراحل مهم تحول در ابلاغ اوليه قرآن مطرح ساخت.

  19. تشکر


  20. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۲
    نوشته
    495
    صلوات
    15224
    تعداد دلنوشته
    6
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    27 روز 6 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    15
    آپلود
    0
    گالری
    0



    به طور کلي تقسيم چهار دوره اي ابلاغ قرآن بر پايه دو اصل عمده مطرح شد.

    اين تقسيم، سور قرآني را به لحاظ نقد و تحليل منشأ آنها مربوط به آن دسته از وقايع تاريخي دانست که از ساير منابع غير قرآني شناسائي شده بودند و به لحاظ تعيين نظام سوره ها، ماهيت زبان شناختي و سبک شناسي سوره به سوره از متن عربي قرآن را مورد تحليل و بررسي قرار داد (بنگريد به مدخل دستور زبان و قرآن ، شکل و ساختار قرآن ).همچنين نشانه هايي روشن بين دوره هاي مکي در زمان تقريبي هجرت به حبشه در حدود سال 615ميلادي، و زمان بازگشت مأيوسانه پيامبر از طائف در حدود سال 620 ميلادي قرار داد و تاريخ هجرت را در سال 622 ميلادي به عنوان ملاک تقسيم بين سور مکي و مدني معين فرمود.شرحي اجمالي از انواع اصلي تنظيم تاريخ گذاري سوره ها در مقايسه با ترتيب کنوني آنها در قرآن را ميتوان در کتاب درآمدي بر قرآن وات بل مطالعه نمود. آن دسته از سوره هائي که در طبقه بندي دوران نخست و اوايل مکه جاي گرفتند در تاريخ گذاري نولدکه شامل چهل و هشت سوره هستند که بر اساس اين ويژگيها شناسايي شده اند: يکساني در سبک15 که بيانگر احساسات (حضرت) محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] در آغاز رسالت است به زباني که به گونه رسا تصوراتي را تفهيم ميکند، گوياي شور و هيجان هستند، آيات آنها کوتاه16 و موزون ميباشد و به سبک و صبغه شاعرانه قوي و همراه با سي سوگند در آغاز سوره ها يا فرازهاي قرآني نازل شده اند. بيشتر اين سوره ها که به عنوان يک دسته معين شده اند به جاي آنکه در ترتيب دقيق تاريخ گذاري نزولشان در نظر گرفته شوند، کوتاه هستند. بيست و سه سوره از آنها کمتر از بيست آيه دارند و چهارده سوره ديگر داراي کمتر از پنجاه آيه هستند. آنها اشاره به هشدارهاي جدي پيشگويانه راجع به پايان اين جهان و حکم و قضاوت نهايي پروردگار درباره انسان ها دارند (بنگريد به مدخل پيشگويي ). اين سوره ها شامل گزارش هايي مربوط به حملات شديد پيامبر عليه دشمنان مکي خود به خاطر پيروي آنها از دين قبيله اي اجداد عربشان ميباشد و نيز راجع به تکذيب هاي تند آنان و اتهامات زيان بارشان در برابر ادعاي وحياني بودن سخنان پيامبر است که آن حضرت را به گونه اهانت آميزي کاهن، شاعر و مجنون ميخواندند.
    سوره هاي دوره دوم مکي يا دوره مياني مربوط به مکه بيست و يک سوره اند که داراي آيات و واحدهاي طولانيتري از وحي هستند که سبک منثور آنها بيشتر است و نميتوان به روشني يک ويژگي متداول مستقلي را براي آنها ارائه داد. نشانه آنها عبارت است از انتقال پيامبر از حالت هيجاني مرحله اول به حالت آرامش بيشتر او در مرحله ثاني که هدفش تأثير گذاردن بر مخاطبان خود از طريق ادله توصيفي و تجسمي مانند توصيف پديده هاي طبيعي، تشريح زندگي بشر و ارائه تصوير روشني از بهشت و دوزخ بود. از نشانه هاي ديگر آنها ذکر قصص پيامبران پيشين و عواملي است که بطور خاص از داستان موسي نقل شده مانند سرزنش دشمنانش و تشويق آن حضرت و گروه کوچکي از پيروانش. محل سوگندها17 در عناوين ابتداي آيات، انتخاب شده مانند اين وحي الهي است و مانند کاربرد مکرر قُل که به منظور اعلام پيام خاصي قرآني است که [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] مأمور به ابلاغ آن ميگردد. نام الرحمن که يکي از اسامي خداوند است و از دوران ماقبل اسلام در قسمت جنوبي و مرکزي عربستان بکار ميرفته، گر چه اهالي مکه پيش از اسلام از آن احتراز ميورزيدند، در اين سوره ها فراوان استعمال گرديده که البته در دوره سوم، ديگر کاربردي ندارد (بنگريد به ذيل گفتگو راجع به اسامي الهي).
    سوره هاي دوره سوم مکه يا اواخر اين دوران مکي بيست و يک سوره اند اما در هيچ نوعي از ترتيب تاريخ گذاري دروني قرآن نميگنجند. آنها نوع گسترده اي از سبک منثور با نمونه هايي مسجع را نشان ميدهند که رفته رفته به حالت قالبي و کليشه اي درمي آيند و نوعاً به پسوند اون و اين ختم ميشوند. تعبير يا أيها الناس توسط [حضرت] محمد [صلي الله عليه و آله و سلم] به طور فراوان در خطاب به پيروانش به صورت گروهي بکار ميرود. سخنان تصويري و تخيلي پيامبر، کمرنگ شده و آيات وحي شکل خطابه ها يا سخنراني بخود ميگيرد وقصص انبيا افکار پيشين را تکرار ميکند. روي هم رفته، اين دسته از سوره ها ميتواند به عنوان نمايي از خشم يا رنجش پيامبر در برابر برخي از هم قبيله ايهاي مکي نسبت به پيام او به شمار آيد. سور مدني 24 سوره اند و به ترتيب تاريخ مند خاصي يکي پس از ديگري قرار گرفته و بيانگر قدرت فزاينده سياسي پيامبر و تشکيل چارچوب اجتماعي امت اسلامي او هستند. (ر.ک: مدخل: امت و جامعه )

  21. تشکر


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود