جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: دعا درقرآن و روايات معصومين

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۶
    نوشته
    264
    تشکر:
    1
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    دعا درقرآن و روايات معصومين




    1- ضرورت شناخت دعا:
    آیا دعا برای انسان امرى ضرورى ولازم است ؟
    شناخت انسان بدون شناخت جنبه های مختلف روحی او ممکن نخواهد بود و یکی از مهمترین و پیچیده ترین حالات روحی انسان که هم در حوزه انسان شناسی و هم در حوزه حکمت و عرفان الهی؛ بطور بسیار دقیق و گسترده ای مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرد وجود حالات عرفانی او و از آن جمله دعا و راز و نیازهای او با خدایش است و همین حالت است که می توان آن را نقطه اتصال وجود آدمی با متافیزیک (ماوراء الطبیعه) دانست. زیرا دعا جدی ترین و پاک ترین و قوی ترین نحوه برقراری ارتباط انسان با خالق حکیم و مهربانش است.
    فرق اساسی انسان نیز با موجودات دیگر در سه چیز است :
    اول : تفکر متعالی و قدرتمند انسان است.
    دوم: اختیار و اراده او برای رسیدن به آرزوهای گوناگون و رفع نیازمندیهایش
    سوم : عشقی همراه با معرفت به خداوند که یکی از تجلیات این عشق و شیفتگی ؛ دعا و مناجات و رازگوئی با خداوند است.
    لذ ا آیه كریمه: قل ما یعبؤ بکم ربی لو لا دعائکم . ( سوره فرقان آیه77 ). اى رسول ما، به امت بگو كه اگر دعاهاى شما نبود؛ خدا به شما توجه نمى كرد.
    ناظر به همین معنا است ؛ یعنى دعا یگانه راه ارتباط بندگان با مبداء بوده و تنها وسیله اى است كه خداى متعال براى ارتباط با خود مقرر فرموده است ؛ به عبارت دیگر، مجموعه ادعیه ماءثوره (نقل شده از معصومین ) رابطه اى میان خلق و خالق برقرار مى كند كه اگر این ارتباط و توجه به مبداء نباشد، خداى منان عنایت خاصه خود را قطع خواهد فرمود. در این صورت ، بندگان استعداد پذیرش این عنایت را از دست داده و مقتضاى رحمت الهى را از كف مى دهند.
    دراین صورت ؛ قرآن كریم این حالت را نوعى استكبار مى داند، آن هم از موجودى كه تكوینا هیچ حیثیتى جز حیثیت ربط و بندگى ندارد : و قال ربكم ادعونى استجب لكم ان الذین یستكبرون عن عبادتى سیدخلون جهنم داخرین : (سوره غافر آیه 60) و خداى شما فرمود كه مرا با خلوص دل بخوانید تا دعاى شما را مستجاب كنم . و آنان كه از دعا و عبادت من اعراض و سركشى كنند، زود به ذلت و خوارى در دوزخ وارد شوند؛ در نتیجه ، از مجموع چنین آیات مى توان فهمید كه چرا قرآن كریم با تعبیرات مختلف انسان را به دعا دعوت نموده است ؛ به طور مثال آیه : ان الذین یستكبرون عن عبادتى سیدخلون جهنم داخرین و آیات دیگرى كه به این مساءله مهم اشاره كرده و به عاقبت ناگوار ترك دعا پرداخته اند، مانند:
    آیه: و أنیبوا الى ربكم و أسلٍموا له من قبل أن یاءتیكم العذاب ثم لا تنصرون : (سوره زمر آیه 54)
    ونیز آیه: و یهدى الیه من ینیب . (سوره شوری آیه 13) ) و خداوند هر كه را كه به تضرع و دعا به بارگاه او باز آید، هدایت مى نماید
    و آیه: و ما یتذكر الا من ینیب (غافر آیه 13) متذكر نشوند مگر آنان كه دائما رو به خدا دارند.
    و آیه : و الذین اجتنبوا الطاغوت أن یعبدوها و أنابوا الى الله لهم البشرى . ( سوره زمر آیه 17) و آنان كه از پرستش طاغوت دورى جستند و به درگاه خدا با توبه و انابه بازگشتند، آن ها را بشارت و مژده رحمت است .
    ملاحظه در این آیات بیانگر دو مساءله است : یكى حلول عذاب و وعیدهاى سخت در ترك دعا و دیگرى هدایت و رشد و عنایت فوق العاده در اثر مبادرت به آن.
    در این زمینه ، روایات بسیارى آمده است كه آن چنان به همه جوانب رسیده و تمام نكات را ذكر كرده اند كه به راستى براى هیچ گرفتار و درمانده اى عذرى باقى نمى ماند.
    از امام صادق علیه السلام نقل شده است كه: ان عندالله منزلة لا تنال الا بمسألة : در نزد خداوند مقامى هست كه فقط به واسطه دعا مى توان به آن رسید. (عدةالداعی ص 29)
    واز امام على علیه السلام نیز نقل شده است كه ادفعوا امواج البلاء بالدعاء : (وسائل الشیعه ج9 ص15) امواج بلاها را به وسیله دعا از خود دور كنید.
    ادامه دارد.....

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۶
    نوشته
    1,957
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    28
    آپلود
    0
    گالری
    0

    2




    ضرورت عقلى نیایش
    اگر از دلایل نقل شده از معصومین قطع نظر كرده و صرفا متوجه دلایل عقلانى گردیم ، به طور قطع این نكته را در مى یابیم كه هیچ چاره‌اى از خداى خویش نداریم و باید به طور دائم به او توجه نماییم و دل را به سوى او روانه كنیم . آیه شریفه: الحمدلله رب العالمین هم نشان میدهد : انسان فقط حیثیت عبودیت و بندگى دارد و این حقیقتى است كه بستگى به آگاهى ما از آن ندارد. چه این واقعیت را بدانیم و چه ندانیم ، این ربط قهرى و فطرى است. این واقعیت وجودى انسان است و سایر موجودات نیز همین گونه مى باشند».
    واگر آیه شریفه‌ ولله یسجد من فى السماوات و الارض (سوره رعد آیه 15 ) ملاحظه کنیم.
    ونیز آیه : ولله یسجد ما فی السماوات وما فی الارض (سوره نحل آیه 49) میبینیم که انسان نسبت به حضرت حق - جل و علا - هیچ گونه شاءنى جز رابطه عبودیت ندارد و تمامى هستى ازانسان وغیر انسان داراى همین خصیصه ذاتى مى باشند، براى ما چه چاره اى باقى مى ماند جز آن كه در رابطه مستقیم با خداى خود قرار گیریم و حاجات خود را از آن درگاه طلب نماییم ؟ به راستى ، اگر عقل بشرى این واقعیت را درك مى كرد، جز با خداى خود با هیچ موجود دیگرى در ارتباط قرار نمى گرفت . البته تاثیر و تاثر در كائنات قابل انكار نیست ، ولى جمله این تاثیرات به اذن و اراده حضرت رب الارباب است و یكسره در خط اراده عظماى او است: وهم جز فقر نیاز مطلق چیزی نیستند.
    از مجموع این آیات و روایات و استدلال عقلى (فقر مطلق انسان) وحاجتمندی او معلوم میشود
    معلوم میسازد كه انسان ملزم به توجه تام به مبداء متعالى عالم است ، چنانچه آیه كریمه ما یعبؤا بكم ربى لولا دعائكم اشاره به همین ناچارى عقلى دارد.
    تاسیس مكتب دعا در آیین پرتوان اسلام و توصیه اكید آیات و روایات بر نیایش به درگاه ایزدى، مجموعا كاشف از رازى است كه در این مكتب وجود دارد و دلیل بر ضرورت حضور دعا در نهاد زندگى بشر است، و این خود از ابتدایى ترین و مهم ترین مسائل در زمینه راز بین خالق و مخلوق است كه اگر بدان توجه شود، قهرا حركت و عمل را در پى خواهد داشت .
    طبیعت انسان كه پیوسته در صدد جلب منافع بوده و هست، به محض توجه به خود و واقعیات خارج از خود، به انبوهى از احتیاج هاى پیوسته و دایمى مى رسد كه رسیدن به آن ها، تلاش فوق العاده اى را مى طلبد. ناچار انسان به هر وسیله اى براى رفع نیازهاى خود تمسك مى جوید و از هیچ اقدامى براى رسیدن به مقاصد خود خوددارى نمى كند. با این حال ، هر چه انسان بیشتر كوشش مى كند، خود را در میان یك سلسله آمال و آرزوها - كه دامنه آن ها از گذشته تا آینده امتداد دارد - مى بیند. در این حالت است كه حركت انسان به یكى از دو راه منتهى خواهد شد : یا یأس، سرخوردگى و ناامیدى ؛ و یا تلاش دیوانه ‌واروعاشقانه
    این جاست كه به رمز و راز توصیه هاى اكید آیین مقدس اسلام پى مى بریم و مى بینیم كه چگونه این دین ، خلاء معنوى و روحى انسان ها را پر كرده است و دستاویزى بس قوى به آن ها داده است تا در بین امواج سهمگین گذشته ها و پیدایش نیازهاى متراكم و سنگین ، خویش را نبازند و به دور از هر گونه عجز و ضعف ، در مقابل مشكلات بایستند.
    آرى ، انسان با دعا نیروى بازوان ناتوان خود را به مبداء غیر متناهى عالم مرتبط مى سازد. از این رو در مقابل هر گونه مشكلى مى ایستد و با این قدرت روحى تازه توانایى خود را برتر از همه نیازمندى ها مى بیند؛ زیرا او نیروى غیر متناهى حق متعال را به مدد طلبیده و در رسیدن به اهداف خود - به دلیل موقعیت تضمین شده اى كه دارد - مصمم است .
    دعا نزدیك ترین وسیله ، مطمئن ترین راه ، مددكارى خالى از شائبه، پشتوانه اى به دور از انزجارهاى فطرت و طبیعت ، و الهامى منطبق با تمامیت الهیت وجودى انسان است
    با ذکر این مطلب آشکار می شود که دعا؛ علاوه بر اینکه در معارف الهی خصوصا در عرفان اسلامی از اهمیت ویژه ای برخوردار است تا حدی که عرفاء آن را یکی از ابواب کشف و شهود حقایق برای اولیاء الهی دانسته اند همچنین در نزد همه طبقات انسان هم دارای اهمیت مخصوصی است .
    خلاصه بحث:
    1- انسان دارای روح خدایی است. نقلا نیاز به آرامش روحی دارد و دعا برترین ابزار آرامش است.
    2- انسان از آنجا که فقر و نیاز مطلق هست ضرورت دارد که به غنی مطلق پیوسته وابسته باشد عقلا.ودعا بزرگترین پل ارتباطی بنده با خداست.

    ادامه دارد.....
    الهمّ صلّ علی محمّد وآل محمّد

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود