جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قرآن و نام های خداوند

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 7 ساعت 41 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    قرآن و نام های خداوند





    پرسش:
    127 نام نیک خداوند در قرآن کریم آمده، اگر ممکن هست ذکر آن ها و آدرس آیه و سوره را مرقوم فرمایید.

    پاسخ:
    «وَ لِلَّهِ الْأَسمَْاءُ الحُْسْنىَ‏ فَادْعُوهُ بهَِا وَ ذَرُواْ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فىِ أَسْمَئهِ سَيُجْزَوْنَ مَا كاَنُواْ يَعْمَلُون»؛
    و براى خدا، نام هاى نيک است خدا را به آن (نام ها) بخوانيد! و كسانى را كه در اسماء خدا تحريف مى‏ كنند (و بر غير او مى‏ نهند، و شريک برايش قائل مى ‏شوند)، رها سازيد! آنها بزودى جزاى اعمالى را كه انجام مى‏ دادند، مى‏ بينند.(1)
    ـ اسماء حسنى چيست؟ در كتب حديث و تفسير اعم از منابع شيعه و اهل تسنن، بحث هاى مشروحى پيرامون "اسماء حسنى" ديده مى‏ شود كه فشرده‏ اى از آن را به اضافه عقيده خود در اين جا مى‏ آوريم: شک نيست كه "اسماى حسنى" به معنى "نام هاى نيک" است و مى ‏دانيم كه تمام نام هاى پروردگار مفاهيم نيكى را در بر دارد و بنا بر اين همه اسماء او اسماء حسنى است، اعم از آن ها كه صفات ثبوتيه ذات پاک او است، مانند عالم و قادر، و يا آن ها كه صفات سلبيه ذات مقدس او است، مانند "قدوس"، و آن ها كه صفات فعل است و حكايت از يكى از افعال او مى‏ كند، مانند خالق، غفور، رحمان و رحيم.

    از سوى ديگر شک نيست كه صفات خدا قابل احصاء و شماره نيست، زيرا كمالات او نامتناهى است و براى هر كمالى از كمالات او اسم و صفتى مى ‏توان انتخاب كرد.
    ولى چنان كه از احاديث استفاده مى ‏شود، از ميان صفات او بعضى داراى اهميت بيشترى مى ‏باشد، و شايد "اسماء حسنى" كه در آيه بالا آمده است، اشاره به همين گروه ممتازتر است، زيرا در رواياتى كه از پيامبر و ائمه اطهار (علیهم السلام) به ما رسيده كرارا اين مطلب ديده مى‏ شود كه خداوند داراى 99 اسم است كه هر كس او را به اين نام ها بخواند، دعايش مستجاب و هر كه آن ها را شماره كند اهل بهشت است؛ مانند روايتى كه در كتاب توحيد صدوق از امام صادق (علیه السلام) از پدرانش از على (علیه السلام) نقل شده كه پيغمبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ان اللَّه تبارک و تعالى تسعة و تسعين اسما - مائة الا واحدة- من احصاها دخل الجنة.»
    و نيز در كتاب توحيد از امام على بن موسى الرضا (علیه السلام) از پدرانش از على (علیه السلام) نقل شده كه فرمود: «ان للَّه عز و جل تسعة و تسعين اسما من دعا اللَّه بها استجاب له و من احصاها دخل الجنة.»
    در كتاب صحيح بخارى و مسلم و ترمذى و كتب ديگر از منابع حديث اهل تسنن نيز همين مضمون پيرامون اسماء نود و نه‏ گانه خدا و اين كه هر كس خدا را با آن بخواند، دعاى او مستجاب است يا هر كس آن ها را احصا كند، اهل بهشت خواهد بود، نقل شده است.
    از پاره‏ اى از اين احاديث استفاده مى ‏شود كه اين اسامى نود و نه‏ گانه در قرآن است، مانند روايتى كه از ابن عباس نقل شده كه مى‏ گويد: پيامبر (صلی الله علیه و‌آله) فرمود: «للَّه تسعة و تسعون اسما من احصاها دخل الجنة و هى فى القرآن.»
    و به همين جهت جمعى از دانشمندان كوشش كرده ‏اند كه اين اسامى و صفات را از قرآن مجيد استخراج كنند، ولى نام هايى كه در قرآن مجيد براى خدا آمده است بيش از 99 نام است، بنا بر اين ممكن است اسماء حسنى در لابلاى آن ها باشد، نه اين كه در قرآن جز اين 99 نام، نام ديگرى براى خدا وجود نداشته باشد.
    در بعضى از روايات اين نام هاى نود و نه‏ گانه آمده است، كه ما ذيلا يكى از اين احاديث را مى‏ آوريم (ولى بايد توجه داشت، بعضى از اين نام ها به شكلى كه در اين روايت آمده در متن قرآن نيست، اما مضمون و مفهوم آن در قرآن وجود دارد.)
    و آن روايتى است كه در توحيد صدوق از امام صادق (علیه السلام) از پدر و اجدادش از على (علیه السلام) از پيامبر (صلی الله علیه و آله) نقل شده كه پس از اشاره به وجود نود و نه نام براى خدا مى ‏فرمايد:
    «و هى اللَّه، الاله، الواحد، الاحد، الصمد، الاول، الآخر، السميع، البصير القدير، القادر، العلى، الاعلى، الباقى، البديع، البارئ، الاكرم، الباطن، الحى، الحكيم، العليم، الحليم، الحفيظ، الحق، الحسيب، الحميد، الحفى، الرب، الرحمن، الرحيم، الذارء، الرزاق، الرقيب، الرؤف، الرائى، السلام، المؤمن، المهيمن، العزيز، الجبار، المتكبر، السيد، السبوح، الشهيد، الصادق، الصانع، الظاهر، العدل، العفو، الغفور، الغنى، الغياث، الفاطر، الفرد، الفتاح الفالق، القديم، الملك، القدوس، القوى، القريب، القيوم، القابض، الباسط، قاضى الحاجات، المجيد، المولى، المنان، المحيط، المبين، المغيث، المصور، الكريم، الكبير، الكافى، كاشف الضر، الوتر، النور، الوهاب، الناصر، الواسع، الودود، الهادى، الوفى، الوكيل، الوارث، البر، الباعث، التواب، الجليل، الجواد، الخبير، الخالق، خير الناصرين، الديان، الشكور، العظيم، اللطيف، الشافى.»(2)


    ــــــــــــــــــ
    (1) اعراف/ 180.
    (2) تفسير نمونه، ج‏ 7، ص 25-27.




    لینک اصلی

    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۵/۱۲/۰۴ در ساعت ۲۲:۰۷

  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود