جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تجلی و تجافی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    1,512
    مورد تشکر
    114 پست
    حضور
    111 روز 11 ساعت 58 دقیقه
    دریافت
    159
    آپلود
    0
    گالری
    1

    تجلی و تجافی





    پرسش:
    مفهوم تجلی و تجافی چیست؟ چه فرقی بین این دو هست؟ کیفیت نزول قرآن بر اساس تجلی است یا تجافی؟

    پاسخ:
    تجافى به معنى دور شدن از چيزى و مكان بلندى را اختيار نمودن است و لغات «جفا عنه، يجفو جفاء، تجافى عنه تجافيا» همه به معنى برخاستن و دورى گزيدن آمده است.(1)
    لطيف‏ ترين تعبيرى كه درباره كلام و كتاب خداوند سبحان مطرح مى ‏باشد همان تجلّى است كه احتمال هر گونه تجافى را از بين مى ‏برد و زمينه هر گونه شناخت عميق را فراهم مى ‏نمايد، كه حضرت امير المؤمنين (عليه السّلام) فرمود: «فتجلّى لهم سبحانه فى كتابه من غير ان يكونوا رأوه بما اراهم من قدرته»؛ خداى سبحان، در كتاب خود بر بندگان تجلى كرد، بى‏ آن كه‏ او را ببينند، و اين با قدرتى بود كه به ايشان نمود.(2)
    مرحوم علامه (قدس سره) تنزل قرآن كريم را به طور تجلّى مى ‏دانستند نه تجافى، لذا معارف طولى آن را مورد نظر داشته و هر يک از آن ها را در رتبه خاص خويش قرار مى ‏دادند و هيچ كدام از آن ها را مانع حمل بر ظاهر و حجيّت و اعتبار آن نمى‏ ديدند و اصالت را در هنگام تفسير به ظاهر مى‏ دادند و هرگز در مقام تفسير مفهومى آيه اصل را باطن نمى‏ دانستند كه فقط بر آن حمل گردد، بلكه از راه حفظ و حجيّت ظاهر آن به باطن راه يافته و از آن باطن به باطن ديگر سلوک مى ‏كردند كه روايات معصومين (عليهم السلام) نيز اين چنين است.(3)
    يكي از بهترين و ظريف ترين تعبيرات در فرهنگ اسلامی، همان تعبير ظريف تجلّي است. معنای تجلّی در قرآن و روايات چنين است كه خدای سبحان حقيقتی را از جهان غيب تنزّل داده، پايين آورد و برای ما تبيين كند.
    تجلّی غير از تجافی است. قرآن در ماه رمضان نازل شد؛ اما نه به گونه ای كه باران از بالا می بارد. چون وقتی باران نازل می شود، به صورت تجافی است. يعنی چون بالا هست در پايين نيست و وقتی پايين آمد ديگر در بالا نيست. اما وقتی خدای سبحان می فرمايد: در ماه مبارک رمضان قرآن را نازل كرديم، نزول قرآن مانند بارش باران نيست كه وقتی پيش خداست، ديگر در دست ما نباشد؛ و وقتی به زمين آمد ديگر پيش خدا نباشد.
    معنای «إِنَّا أَنْزَلْناهُ‏ في‏ لَيْلَةِ الْقَدْر»(4) و نيز معنای «شَهْرُ رَمَضانَ‏ الَّذي أُنْزِلَ فيهِ الْقُرْآنُ»(5) چنين است كه قرآن در اين ماه تنزّل كرد نه نزول. يعنی اين حقيقت كه نزد خدا بود و الآن هم هست و هميشه خواهد بود، رقيق شد؛ تنزّل كرد؛ به صورت لفظ در آمد تا انسان بتواند آن را بگويد، بشنود، بنويسد و بخواند.
    مجتهد فقيه يا حكيم الهی نيز مطلبی منقول يا معقول را كه جزء معارف بلند اسلامی است در عاقلهٴ خود می پروراند، آن گاه برای اين كه قابل استفادهٴ ديگران هم باشد، آن معنای بلند نقلی يا عقلی را تنزّل می دهد و به صورت لفظ يا نقش كتاب، يا به صورت موج در می آورد كه با زبان بگويد، يا به نوشتار تبديل كند، اين بدان معنا نيست كه ديگر در عاقله و فكر او اثری نباشد. مطالب فقهی را به صورت مسئله ساده در می آورد كه هر منطقی بخواند و بفهمد، در حالی كه ملكهٴ اجتهاد در جان و روح بلند او هست؛ زيرا آن ملكه اجتهاد را پايين نياورده، بلكه آن حقيقت را تنزل داده و بر اساس همان حقيقت، الفاظ و معانی و مفاهيمی را به ديگران القا كرده است.(6)

    ــــــــــــــــــــــــ
    (1) ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏ 19، ص 223.
    (2) نهج البلاغه، خطبه 147.
    (3) ترجمه الميزان، مقدمه، ص 24.
    (4) قدر/ 1.
    (5) بقره/ 185.
    (6) برگرفته از کتاب حکمت عبادات، آیت الله جوادی آملی، ص 198.





    لینک اصلی

    ویرایش توسط مدیر تدوین : ۱۳۹۵/۱۲/۰۴ در ساعت ۲۳:۵۱

  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود